دلم به حال گل و سرو و لاله می‌سوزد
ز بس‌که باغ طبیعت پرآفت‌ست ای دوست

#شهریار
@Bitabi

مرا به جرعه‌ای از چشمهات مهمان کن
که چای سبز برای سلامتی خوب است

#مهدی_فرجی
@Bitabi

چنان ضعیف شدم از غمش منِ درویش
که سایه را نتوانم کشید از پی خویش

#خواجه_درویش
@Bitabi

این یک دو دَم که مهلت دیدار ممکن است
دریاب کار ما که نه پیداست کار عمر

#حافظ
در حاشيه‌ی حریق نوتردام
📷:ژان کلود کوتُس
@Bitabi

در آرزوی جلوه‌ی مهتاب جمالش
یا رب گذراندیم چه شبهای سیاهی

#شهریار
@Bitabi

پنهان اگرچه داری چون من هزار مونس
من جز تو کس ندارم پنهان و آشکارا...

#اوحدی
@Bitabi

اینجا کسی‌است پنهان همچون خیال در دل
اما فروغِ رویش ارکانِ من گرفته

#مولانا
@Bitabi

شبی نرفت که سعدی به داغ عشق نگفت
دگر شب آمد و… کی بی تو روز خواهد بود

#سعدی
@Bitabi

ای که می‌پرسی ز من کآن ماه را منزل کجاست؟
منزل او در دلست، اما ندانم دل کجاست…

#هلالی_جغتایی
@Bitabi

نیست یک ساعت قرار این جان بی‌آرام را
یارب! آن آرام جان بی‌قرار من کجاست؟

سوخت از درد جدایی دل به امید وصال
مرهم داغ دل امیدوار من کجاست؟

#هلالی_جغتایی
@Bitabi

کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست
این قدر هست که بانگ جرسی می‌آید

#حافظ
@Bitabi

نخفته‌ام ز خیالی که می‌پزد دل من
خمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست؟
‌
#حافظ
‌‌@Bitabi

مرا سفر به کجا میبرد؟
کجا نشان قدم، ناتمام خواهد ماند
و بند کفش به انگشتهای نرم فراغت گشوده خواهد شد؟
کجاست جای رسیدن و پهن کردن یک فرش

#سهراب_سپهری
@Bitabi

کجاست بارشی از ابر مهربان صدایت؟
که تشنه مانده دلم در هوای زمزمه هایت

#حسین_منزوی
@Bitabi

آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاست
و آنک بیرون کند از جان و دلم دست کجاست

#مولوی
@Biabi

به انتظار نبودی ز انتظار چه دانی؟
تو بیقراری دلهای بیقرار، چه دانی؟

#معينى_كرمانشاهى
@Bitabi

مگر در این شبِ دیرانتظارِ عاشق‌کُش
به وعده‌های وصالِ تو زنده دارندَم…

#هوشنگ_ابتهاج
@Bitabi

تو چشمه‌ی حیاتی، سیراب از تو عالم
ما تشنه در بیابان، در انتظار تا کی؟

#شاه_‌نعمت‌الله‌ولی
@Bitabi

شکوفه ریخت،‌ چمن پیر شد، بهار گذشت…

@Bitabi

#دکلمه

دوش از نظر خیال تو دامن‌کشان‌ گذشت
اشک آنقدر دوید ز پی، کز فغان ‌گذشت

تا پر فشانده‌ایم ز خود هم گذشته‌ایم
دنیا غم تو نیست‌ که نتوان از آن‌ گذشت

دارد غبار قافله‌ی ناامیدی‌ام
از پا نشستنی‌ که ز عالم توان‌ گذشت

برق و شرار محمل فرصت نمی‌کشد
عمری نداشتم‌ که بگویم چه‌سان‌ گذشت

تا غنچه دم زند ز شکفتن بهار رفت
تا ناله گل کند ز جرس، کاروان گذشت

بیرون نتاخته‌ست از این عرصه هیچ کس
واماندنی‌ست اینکه توگویی فلان‌ گذشت

ای معنی آب شو که ز ننگ شعور خلق
انصاف نیز آب شد و از جهان‌ گذشت

یک نقطه پل، ز آبله‌ی پا کفایت است
زین بحر، همچو موج ‌گهر، می‌توان ‌گذشت

گر بگذری ز کشمکش چرخ واصلی
محو نشانه است چو تیر از کمان‌ گذشت

واماندگی ز عافیتم بی‌نیاز کرد
بال آنقدر شکست که از آشیان‌ گذشت

طی شد بساط عمر به پای شکست رنگ
بر شمع یک بهار، گل زعفران ‌گذشت

دلدار رفت و من به‌وداعی نسوختم
یارب چه برق بر منِ آتش‌به‌جان‌ گذشت

تمکین ‌کجا به سعی خرامت رضا دهد
کم نیست اینکه نام توأم بر زبان ‌گذشت

#بیدل چه مشکل است ز دنیا گذشتنم
یک ناله داشتم‌ که ز هفت‌آسمان‌ گذشت

@Bitabi

#آواز
#شجریان

دوش دور از رویت ای جان، جانم از غم تاب داشت
ابر چشمم بر رخ از سودای دل سیلاب داشت

نز تفکر عقل مسکین پایگاه صبر دید
نز پریشانی دل شوریده چشم خواب داشت

کوس غارت زد فراقت گرد شهرستان دل
شحنه عشقت سرای عقل در طبطاب داشت

نقش نامت کرده دل محراب تسبیح وجود
تا سحر تسبیح گویان روی در محراب داشت

دیده‌ام می‌جست و گفتندم نبینی روی دوست
عاقبت معلوم کردم کاندر او سیماب داشت

روزگارم عشق خوبان شهد فائق مینمود
باز دانستم که شهدآلوده زهر ناب داشت

#سعدی این ره مشکل افتادست در دریای عشق
که اول‌آخر در صبوری اندکی پایاب داشت


@Bitabi☘🌸