حاضرم همرو سلاخی کنم ولی بکهیون تو این حال نباشه…

ویرگو، اگه قراره هرروز بری اسمشو سرچ کنی با ارامش زندگیت خدافظی کن.

خیلی وقته خدافظی‌ کردم.

من همیشه:

مکالمه‌تراز با دخترخوشگله.

اشنا نیست؟

I let you know me, see the real me.
I gave you a rare gift, but you didn’t want it.

پیامی که ویرگو تایپ میکنه ولی نمیفرسته:

من میدونستم داری بهم دروغ میگی، فقط منتظر بودم ببینم بلخره بهم میگی یا نه.

میدونی یه حسی هست که خودت میفهمی این حسادت نیست، یه حالتیه که میبینی یه چیز خیلی طبیعی و نرمالی که تو هیچوقت نداشتی رو یه آدم دیگه به راحتی داره و اینقد این مسئله تو زندگیش عادیه که حتی متوجهش نیست و چندان چیز قابل‌ توجهی براش نیست، انگار این حس یه معجون کشنده‌ایه از حسرت، عجز و غم. مثلا اون کسی رو توی زندگیش داره که من توی رویام دارمش..

جوری که با من حرف می‌زنی، با بقیه حرف نزن.

We didn't lose friends. We just found out who was pretending to be one. Big difference. 😉