⭕️ رضا گلپور و محمد حسین رستمی،افسران جنگ نرم، به جرم جاسوسی برای موساد در زندان هستند
رستمی: مدیر سایت عماریون بولتن نویس
گلپور: نویسنده ومحقق روزنامه کیهان، و سایتهای ارزشی

✅ @Sahamnewsorg

#سه_شنبه_های_بدون_خودرو را همراه با احساس امنیت، برای "حفظ" و گسترش خطوط دوچرخه تازه احداث شده رکاب زدیم
مسیر: میدا‌ن‌ولیعصر به هفت‌تیر
http://bit.ly/2vSkjqO
@mahalemoon کانال محله‌مون

بعد از سی و سه سال، لیگ تابستانی طناب بازی به نیویورک بازمی‌گردد. طناب بازی حرفه‌ای تر از این ندیده بودم.

@omidmemarian

🔴روحاني بايد مسووليت كابينه خود را بپذيرد
عباس عبدي در گفت‌وگو با «اعتماد»:

منتشر شده در روزنامه اعتماد 17-5-1396
محمد حسين مهرزاد
⭕️روحاني رييس‌جمهوري در آستانه تشكيل كابينه است. او از سال ٩٢ در ائتلافي با اصلاح‌طلبان به رياست‌جمهوري رسيد و در طول اين ٤ سال نشان داد بر عهد خود استوار است. به گونه‌اي كه در برخي موارد اين اصلاح‌طلبان بودند كه مي‌گفتند انتظار چنين عملكرد درخشاني از او را نداشتيم. طي روزهاي گذشته روحاني دو سخنراني مهم و منسجم در مراسم تنفيذ و تحليف خود ارايه كرد. آنچه او در اين دو جلسه گفت نشان‌دهنده شناخت دقيقش از چالش‌ها و مشكلات كشور بود. روحاني بر گفتمان انتخاباتي خود تاكيد دارد و معتقد است رويكردهاي دولت دوازدهم بايد برآمده از خواست و مطالبات ٢٤ ميليون نفري باشد كه در انتخابات رياست‌جمهوري او را برگزيده‌اند. «اعتماد» در گفت‌وگويي با عباس عبدي، روزنامه‌نگار و تحليلگر سياسي اصلاح‌طلب به بررسي آنچه روحاني گفت و آنچه بايد انجام دهد، پرداخته است.


🔺ارزيابي شما از دو سخنراني تنفيذ و تحليف روحاني چيست؟
🔹به نظر من این دو سخنرانی به دلیل اینکه شایبه های انتخاباتی نداشت و مهم تر اینکه مکتوب هم بود دقیق ترین مطالب آقای روحانی محسوب می‌شود. و به عنوان شاخصی برای ارزیابی و انتظارات همه مردم از دولت در چهار سال آینده می تواند محسوب شود.

🔺آيا اين دو سخنراني را صرفا تشريفاتي مي دانيد يا اينكه از جهت معرفي اهداف كلان دولت و راهبردهاي اصلي آن را واجد اهميت تحليلي مي دانيد؟
🔹اینکه تشریفاتی بود که قطعا اینطور هست ولی تشریفاتی به معنای بی محتوا بودن و غیر مسئولانه بودن نیست. فکر نمی کنم آقای روحانی تصور کرده که همینطور حرفی می زند و در عمل به آن ها بیخیال باشد. فرض اساسی مخاطب این است که در این دو مراسم مهم از انتخابات ریاست جمهوری که تنفیذ و تحلیف است، این دو متن که یکی بیشتر متوجه مسائل داخلی بود و دیگری متوجه روابط بین الملل بود، می تواند راهبردهای کلی رئیس جمهور برای 4 سال آینده باشد.

🔺آيا مي توان اين دو سخنراني را به نوعي مانيفست دولت دوازدهم دانست؟
🔹البته برای داشتن یک مانیفست دقیق تر این دو متن کافی نیست؛ برای اینکه باید جزئیات بیشتری در حوزه‌های مختلف از جمله صنعت، کشاورزی، خدمات بیان شود. در همه زمینه ها باید ریزترنظر داد اما در حد کلیات می توانیم بپذیریم که این دو سخنرانی راهبردهای کلان دولت را در سطوح سیاست داخلی و اقتصاد و روابط خارجی را نشان می دهد.

🔺تطابق اين دو سخنراني با وعده‌ها و گفتمان انتخاباتي روحاني را چقدر مي دانيد؟
🔹فکر نمی کنم که تفاوت و تغییری بین این دو سخنرانی با وعده ها و گفتارهای انتخاباتی باشد. شاید به دلیل اینکه منظم و مکتوب شده بود، بیشتر به چشم آمد. کمابیش همین حرف ها با ادبیات دیگری در مواقع و فرصت های پیشین نیز بیان شده است.

🔺شما فكر مي كنيد مهمترين اولويت او در بين مواردي كه ذكر كرد چيست؟
🔹واقعیت این است که نمی توان بین موارد ذکر شده اولویت بندی کرد. برای نمونه بهبود وضع سیاست اقتصادی بدون انجام درست سیاست خارجی امکان پذیر نیست. بدون سیاست خارجی معقولانه و قابل دفاع نمی‌توانیم اقتصاد مناسبی داشته باشیم. اگر اقتصاد مناسبی نداشته باشیم، نمی توانیم ثبات و پایداری سیاسی داخلی داشته باشیم. اگر اقتصاد مناسبی نداشته باشیم نمی توانیم قدرت دفاعی مطلوبی داشته باشیم. این ها به شکلی به یکدیگر گره خورده است. اگر قدرت اقتصادی نداشته باشید نمی توان سیاست خارجی موثری را اتخاذ کرد. بنابراین مجموعه آن ها معنای واحدی را می رسانند. خیلی سخت است که یکی را بر دیگری ترجیح داد و بین آن ها اولویت قائل شد.


🔺در عين حال آيا اين توانمندي را در دولت دوازدهم مي بينيد كه بتواند به طور همزمان در تمامي حوزه هاي مذكور دستاوردهاي قابل قبولي ارائه نمايد؟
🔹این مساله بیش از اینکه به دولت برگردد، به شخص رئیس جمهور مربوط است. مجموعه موارد و سیاست های مشترک را شخص رئیس جمهور باید اعمال و اجرا کند. وزار باید همکار و همفکر و معاون و کمک کار او برای اجرای این سیاست ها باشند. او کابینه ای را انتخاب می کند و بايد مسئولیتش را نيز بپذیرد. مسئولیتی هم که مردم انتظار دارند، بیش از اینکه از کابینه و وزرا باشد از شخص رئیس جمهور است. مردم به او رای داده اند و نه به وزرا.

🔴زمینه سیاسی كابينه

منتشر شده در اعتماد 21-5-1396
🔘پس از دو ماه گمانه‌زني بالاخره اسامي وزراي پيشنهادي از طرف رييس جمهور به مجلس اعلام شد. واكنش‌ها از جانب حاميان آقاي روحاني كمابيش قابل انتظار بود. عده‌اي آه و ناله سر دادند كه اين كابينه مطابق رأي 24 ميليون نفر نبود و هيچ‌گاه هم مشخص نشد كه از كجا نظرات آن 24 ميليون را به دست آورده‌اند و آن را نمايندگي مي‌كنند. اين گروه به نوعي معتقد بودند كه كوه موش زاييد. بويژه با قول‌ها و وعده‌هايي كه شنيده بودن، انتظار ديگري داشتند. در مقابل گروه ديگري گفتند همين خوب است و به موانع شکل‌دادن یک کابینه اشاره كردند. در حالي كه از چهره برخی از افراد این گروه مي‌توانيد بخوانيد كه چه فشار رواني را تحمل مي‌كنند تا چيزي را بگويند كه قبول ندارند و مطابق آموزه‌ها و يا انتظارات پيشين خودشان نيست! گروه ديگري نيز فعلاً سكوت كرده‌اند تا ببينند چه پيش خواهد آمد. بنده سعي مي‌كنم برداشت خودم از تركيب وزراي پيشنهادي را در پرتو آنچه كه در چند ماه گذشته شاهد بوده‌ام تقديم كنم. اولین ایراد مهم این است که سن کابینه بجای کاهش افزایش هم داشته است.


🔘چرا كابينه جوان نشد؟ تقريباً اتفاق نظر بود كه ميانگين سن كابينه بالاست و بايد كاهش يابد. در اين مورد قول و قرارهاي زيادي هم داده شد ولي در عمل هيچ اتفاق مثبتي جز اضافه شدن يك وزير متولد دهه 1360 رخ نداد. تازه يكي از بيشترين مخالفت‌ها نيز با همين وزير پيشنهادي است! فهم اين وضعيت مهم است و بنده يك‌بار در اين زمينه توضيح داده‌ام. هنگامي كه مي‌گوييم نيروي جوان بايد آورد، به طور طبيعي بايد از ميان مديران یا فعالان مدني و سياسي انتخاب كرد. اين افراد از نظر عرفي بايد تا حدودي شناخته و به لحاظ تجربي نيز آزمون شده باشند. اين انتظار در دو حالت محقق می‌شود؛ نیروی مورد نظر یا درون دولت و ساخت قدرت است يا بيرون دولت و در فضاي عمومي و نهادهاي مدني. در شرایط کنونی ایران نيروهايي كه در حوزه عمومي هستند، همه به يك شكل تركش خورده محسوب مي‌شوند و به علت فضاي سياسي در 10 سال گذشته و حتي در 25 سال گذشته به نحوي رفتار شده است كه احتمال ورود آنان به ساختار مديريت اجرايي به جاي تقويت تضعيف شده است. بنابراين حداقل بخشي از انتظارات سیاسی و انتخاباتي كه بر اثر حضور اين كنشگران در فضاي عمومي شكل مي‌گيرد، در عمل نمي‌تواند در ساخت رسمي بازتاب پيدا كند. نيروهاي جوان موجود در دولت نيز متمايز از كنشگران عرصه عمومي هستند و در صورت معرفي شدن براي وزارت به‌حق با به‌ناحق انواع و اقسام انگ‌ها نصيب آنان مي‌شود. ضمن اينكه كنشگران فضاي عمومي به درستي فكر مي‌كنند كه چرا كاشت و داشت پرهزینه وضعيت سیاسی جديد را آنان انجام دهند ولي در نهايت برداشت آن به وسيله ديگران باشد؟

🔴زمینه سیاسی كابينه(ادامه.....)


🔘نكته ديگر اين است كه فضاي سياسي ايران کنشگري در عمل ضد ارزش است. هر كنشگري به ناچار مورد قضاوت و ارزيابي قرار مي‌گيرد و عده‌اي با او مخالف و عده‌اي موافق مي‌شوند. ولي كساني كه كنشگر نيستند، مي‌توانند توافق همه را جلب كنند!! نمونه جالب آن در مجلس دوم بود كه دو تن از كنشگران سياسي مهم يعني آقايان بهزاد نبوي و ناطق نوري با سابقه سياسي زياد، با آراي ناپلئوني وزير شدند، ولي در همان مجلس كساني بالاي 200 رأي آوردند كه هيچ سابقه‌اي در سیاست نداشته و امروز هم كسي از آنان يادي نمي‌كند و آنان را نمي‌شناسند. از سوی دیگر فقدان رقابت عميق سياسي و نيز محدود شدن ساختارهاي مديريتي به نيروهاي جوان ابتداي انقلاب، موجب گرديده كه امكان ورود افراد جدید به اين دايره محدود از مديران كمتر شود و تجربه فاجعه‌بار مديريت جوان‌گرایی در سال‌هاي 1384 تا 1392 نوعي بدبيني را نسبت به جوان‌گرايي ايجاد كرده است. در حالي كه مسأله اصلي جوان‌گرايي نيست. موضوع خلاص شدن از انحصار مديريتي است. انحصاري كه با توجيهات گوناگون شكل گرفته و عناصر مقوم خود را نيز ايجاد كرده است و بسيار بعيد است كه از درون خود تن به تغييرات دهد. به علاوه فقدان نظام حزبي كه به ارتقاي جوانان و نيروهاي كارآمد منجر شود در کنار نوعي خودمحوربيني نيروهاي پا به سن گذاشته موجی می‌شود تا كمترين مجال براي ظهور و بروز ساير نيروها و جوانان فراهم شود. در نتيجه حتي اگر آقاي رييس جمهور صادقانه هم شعار جوان‌گرايي داده باشد در عمل و به دلايل فوق اين هدف محقق نخواهد شد. به علاوه مشكل فقط در جوان نبودن مديران نيست. اگر انعطاف‌پذيري يا تحول‌پذيري نظام‌هاي اداري كاهش يافته باشد و محافظه‌كاري در برابر فشارهاي بيرون هم به عنوان يك اصل پذيرفته شود، در چنين ساختاري جوانان ناكارآمدتر خواهند بود. زيرا سرمايه اجتماعي لازم براي عبور از اين موانع را در اختيار ندارند.


🔘بخشي از ريشه اين بحران به تحول‌ناپذيري نظام اداري ایران برمي‌گردد. بخشي نيز به رقابتي نبودن و حتي رانتي بودن و بزرگي دولت مربوط مي‌شود و بخش مهم ديگر نيز به راهبرد سياسي اطلاح‌طلبان مربوط مي‌شود كه موجب يك شكاف 12 ساله ميان ماهيت كنش سياسي آنان و حضورشان در قدرت شده است. هم‌چنين اين مسأله با سخنان تبليغاتي رياست جمهوري شدت يافته است. زیرا آن سخنان انتظارات را در خصوص حضور زنان و جوانان و حتي اقوام در دولت افزايش داد. آقاي رييس جمهور به جاي آنكه عوارض وجود و تداوم چنين شكافي را براي سطوح موثر بر قدرت توضيح دهد و ضرورت كاهش اين شكاف‌ها را براي آنان اثبات نمايد تا تفاهم ملی لازم براي كاهش اين شكاف‌ها را به دست آورد، صرفاً به بيان ضمني وعده‌هايي در اين زمينه پرداخت كه پس از انتخابات متوجه شد حاضر به پذيرش هزينه‌هاي انجام آن نيست. لذا در مورد هيچ‌كدام از اين شعارها نه تنها پيشرفتي نشد كه شايد خلاف انتظارات هم بوده و اين رفتار مي‌تواند منشاء نااميدي و بي‌اعتمادي شود. تعارضات موجود در وضعيت سياسي ايران بسيار جدي است. در جامعه‌اي كه تا 75 درصد مردم در انتخابات شركت مي‌كنند به معناي آن است كه عرصه عمومي به هر دليلي محل بروز و ظهور مطالبات و خواست‌هاي اين مردم است. از سوي ديگر اگر برون‌داد انتخابات نتواند اين خواست‌ها را نمايندگي كند، كارآيي و بقاي عادي آن دچار مشكل خواهد شد. وظيفه اصلي يك سياست‌مدار تشديد انتظارات و ایجاد شكاف ميان آن با واقعيات با هدف رأي‌آوري نيست. وظيفه اصلي كاهش عملي اين فاصله است. كاهشي كه رخ نداده است.

@abdiabbas

مرتبط با متن پایین🔻

چپ: دیپلمات گروگان‌گرفته شده آمریکایی در جریان اشغال سفارت آمریکا در ایران. حالت مغرور و بی‌خیال دیپلمات آمریکایی در آنزمان - که این حادثه به عنوان تحقیر آمریکا تلقی می‌شد و فشار سنگینی بر افکار عمومی و دولتمران آمریکا وارد می‌کرد- این عکس را در مطبوعات آمریکا به عنوان سمبل شجاعت و مقاومت مشهور کرد.
سمت راست: محسن حججی، نظامی ایرانی در اسارت تکفیری‌ها. فارغ از سیاست و تلقی‌های ایدئولوژیک، این عکس به نظر من از حیث احساس اطمینان، آرامش درونی و حالت سرد و مغرور چشم‌ها به مراتب تصویر شجاعانه‌تری از یک انسان در اسارت را - در آستانه مرگ قطعی( و نه محتمل)- نشان می‌دهد.
سهند ایرانمهر
@sahandiranmehr

سید حسن الحسینی، معاون وزیر آموزش و پرورش اصلاحات:
با وزیر معرفی شده به دوران فرشیدی بازمی گردیم/ بطحائی ضعیف ترین گزینه تاریخ وزارت آموزش و پرورش پس از انقلاب است/ آموزش و پرورش اولویت هیچکس نیست/ دولت ژنرال هایش را به آموزش و پرورش بفرستد./ عصر ایران

این شهر شارلوتسویل در نزدیکی پای‌تخت آمریکا که نژادپرست‌ها دیشب در آن تظاهرات کرده‌اند، جمعیتی عمدتا لیبرال دارد که مخالف این گرایش‌هاست. ‌‏
‌
۸۶٪ این شهر در انتخابات اخیر به هیلاری کلینتون رای دادند. اما گروه‌های راست افراطی بر سر اعتراض به برداشتن مجسمه یکی از ژنرال‌های نیروهای جنوب*، متحد شده‌اند.
‌
*(نیروهای جنوب معروف به حامیان کنفدراسیون، مخالف لغوبرده‌داری بودند و با رییس‌جمهور وقت آمریکا ابراهام لینکلن هم جنگیدند.)
‌
این گروه‌ها که خودشان را alt-right می‌خوانند، در یک سال اخیر و از جمله با انتخاب دونالد ترامپ به ریاست‌جمهوری، فعال‌تر شده‌اند و بروز بیشتری هم پیدا کرده‌اند.
‌
t.me/HadiNili0/533
‌

دختر ۱۹ ساله اسراییلی که حاضر به گذراندن خدمت سربازی نشد، دستگیر شد.
نوآ گولان که تجربه کار با کودکان در جنگ ۲۰۱۴ غزه را دارد،گفته: «اعتقادی به ساختن #دیوار ندارم باید #پل ساخت».
@roozArooz_news

✅حالا خانم صادقی را به خاطر پدرش می زنیم چرا؟
@taghirahmani
🖋این محاکمه خلخالی است اگر وی وکیل مدافعه پدرش شد آن وقت می توانید او را نقد کنید.کسی که نصیبی از پدر نبرده با پدرش مخالف بوده و فحش های به پدر را به خانواده می رسیده ،گوش کرده حالا بعد از یک مصاحبه که نقل و قول مستقیم هم نیست مورد هجوم قرار می گیرد ایا این نقدها به غیر این است که ما به انتقام می اندیشیم
تازه خلخالی نیست دختر خلخالی است اقایان و خانم ها او فرزند خلخالی است و رفتارو نصیب آقا زاده ای مثبت و منفی هم ندارد .رانتی را نصیب نبرده است.

خلخالی زمانی که می کشت محبوب جریانات چپ و حتی راست بود . برخی به جای نقد خود و هم خلخالی ،چرا به دختر خلخالی حمله می کنند چون تاریخ کردستان برایش جالب نیست.
برای اکثر فرزندان ما و شما این تاریخ جالب است.آیا چون او ارث وارثت خونی از پدر برده باید این دوره برایش مسئله باشد.چون یک استاد علوم اجتماعی است باید همه نقاط تاریخ ایران را ما دوست داریم باید خوانده باشد؟

ما خمشگین هستیم و نفرت تولید می کنیم مدام براین طبل می کوبیم منتظر فرصت برای بروز خوشه های خشم هستیم اما این خشم باید هم مهار شود و هم نقد و بررسی شود . اما بر سر یک فرزند اوار نشود که با پدرش موافق نبوده است از رانت پدرش برده نبرده است.
به حرف آدمیان حقوق بشری نمی شوند به رفتار و عمل حقوق بشری می شوند.
@taghirahmani
با صادق خلخالی گیوه ای که معتقد بود مانند مائو باید معتادان را به دریا ریخت و هم باور داشت که باید مانند دوره لنین مخالفان را انقلاب را کشت با دختر خلخالی فرق دارد.
او قبل از این که روحانی با فقهی باشد به تعبیر خودش انقلابی بود . این ادعای های وی را را هم شنیده و هم دیده دارم.

خلخالی را برای کشتار کردستان نمی توان فقط نقد و محکوم کرد این سیاست در کردستان نگاه بخش غالب حکومت بود درسال 1385هم بهزاد نبوی به سحابی گفت اگر درکردستان وارد نمی شدیم به خاطر ناتوانی دولت موقت کردستان از دست می رفت.به عبارتی در کردستان حکومت سیاستش این بود . اما شاید خلخالی را در مورد احکام قربانیان مواد مخدر بیشتر می توان مورد سوال قرار داد اعدام های زیاد و بی اساستری که افراد بدبخت و قربانی به خاطر معروفیت اعدام می کرد دراین مورد خود شنیده مستقیم زیاد دارم.
اما در اخر باید گفت کی کاش خانم صادقی داوطلبانه تاریخ کردستان را ان سالها را بخواند .
@taghirahmani
این هم ان قسمتی از سهم تلخ وارثتی وی است که از این سهم نصیب مثبتی نبرده است برای تجربه اش خوب است چرا که سخنان کتابی و رادیکال گاه نتایج تلخی دارد این را از یک میانسالی که هنوز عدالت طلب است اما روشی های رادیکال را مگر به شکل تحمیلی تجویز نمی کند ،بشنود.

صحبت های پدر مریم میرزاخانی در مجتمع آموزشی رعد: " غلو بد هست، مریم نباید اسطوره شود، باید الگو بشود"

خسارات سیل در خراسان رضوی
www.isna.ir/photo/96052112845

@ISNAPHOTO

با اضافه شدن ۲نفر اخیر: ۱۴نفر از ۳۰ متهم سایبری تحت تعقیب FBI ایرانی هستند!

https://www.fbi.gov/wanted/cyber/