⚡🇪🇸🇺🇸🇮🇷 The airbase of Rota, Spain is nearly saturated with US airforce tankers.

While 5 days ago none were seen parked, there are now 14 tankers (+ up to 2 more at other areas of the base). Just as Chania, Rota will become a will become a refuelling station over the western Mediterranean for bombers coming for the continental United States.

@wfwitness

U.S. forces have turned Sofia International Airport in Bulgaria into a major staging ground for aerial refueling tankers to support future strikes on Iran.

Seen here, a half dozen KC-135s parked on the ramp yesterday evening:

https://x.com/i/status/2024554350157164712?mx=2

Pro‌‎گوگل مدل جدید جمنای یعنی 3.1
رو معرفی کرد که مهمترین ویژگیش پیشرفت در زمینه استدلال بوده

بخش جذاب ماجرا برای من اون قسمتیه که توی دمو نشون دادن
خیلی راحت و مستقیم با یه پرامپت متنی ساده، انیمیشن‌های SVG تمیز و آماده برای سایت تحویل میگیرید!
لامصب خیلی چیز خفنیه اکر درست کار کنه و کلی پلاگین فیگما و سایت که کارشون این بود نابود میشن براحتی

گوگل ادعا کرده که توی بنچمارک ARC-AGI-2 (که منطق و توانایی حل الگوهای جدید رو می‌سنجه)، امتیاز ۷۷.۱ درصد رو گرفتن که دو برابر نسخه قبلی یعنی ۳ پرو هست. اگه واقعی باشه، یعنی برای حل مسائل پیچیده‌ بیشتر میشه روش حساب کرد و خیلی بهتر هم کارای برنامه‌نویسی و پردازش داده‌های سنگین رو میتونه انجام بده

کاربرای عادی هم اگه اکانت گوگل هوش مصنوعی پرو یا اولترا (Pro & Ultra) داشته باشن، توی خود اپ جمنای و NotebookLM می‌تونن ازش استفاده کنن

https://x.com/i/status/2024573429685354887
#هوش_مصنوعی

Gemini 3.1 Pro beats Opus 4.6, which was released like 10 days back, at half the price.

The bloodbath in AI world is crazy

https://x.com/i/status/2024552177394733179
#هوش_مصنوعی

Rubio calls on Europe to join Trump’s new world order – POLITICO
https://www.politico.eu/article/marco-rubio-msc-europe-we-belong-together/

🔹آرنو برتران:
بالاخره فرصت کردم متن سخنرانی روبیو در مونیخ را بخوانم: این یکی از تجدیدنظرطلبانه‌ترین و امپریالیستی‌ترین سخنرانی‌هایی است که تا به حال از یک مقام ارشد آمریکایی دیده‌ام، و این حرف کمی نیست.

این مرد رسماً از پیامدهای جنگ جهانی دوم ابراز تاسف می‌کند، چرا که آن دوره پایان عصری بود که در آن «غرب در حال گسترش بود»؛ مسیری که او «امیدوار است [آمریکا و اروپا] دوباره با هم در آن گام بردارند.»

و فقط برای اینکه کاملاً متوجه منظور او شوید: او می‌خواهد ساختن «امپراتوری‌های وسیع در سراسر جهان» را احیا کند و «قیام‌های ضد استعماری» را به خاطر بلایی که بر سر «امپراتوری‌های بزرگ غربی» آوردند، ملامت می‌کند.

او همچنین می‌گوید که «ما نمی‌توانیم اجازه دهیم» که «انتزاعیات حقوق بین‌الملل» مانع منافع ایالات متحده شود.

اساساً این مرد آشکارا می‌گوید که کل نظمِ پسااستعماری یک اشتباه بوده و از اروپا می‌خواهد که در غنایمِ ساختنِ یک نظم جدید سهیم شود.

این پیشنهاد عجیبی از سوی یک آمریکایی است، آن هم با توجه به اینکه کشور خودش از دل شورش علیه استعمار اروپا متولد شده است؛ اما گمان می‌کنم انتظار اینکه دولت ترامپ تاریخ خود را درک کند، انتظار بیش از حدی است...

نگران‌کننده‌ترین بخش، واکنش حاضران بود: «نیمی از سالن در مونیخ ایستاده مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، را تشویق کردند» و مطمئنم که این نیمی از سالن، متعلق به «جنوب جهانی» نبود...

این نشان‌دهنده فقدان کامل تفکر در اروپاست. شک ندارم روبیو سعی کرد از نوعی نوستالژی پنهان برای سلطه امپریالیستی غرب در میان نخبگان اروپایی بهره‌برداری کند و واضح است که موفق هم شد (که این به خودی خود ترسناک است).

اما این همچنین نشان می‌دهد که اروپایی‌ها تا چه حد ساده‌لوح هستند اگر باور کنند پیشنهاد روبیو مبنی بر اینکه او خواهان یک اروپای قدرتمند است تا در غنایم عصر جدید امپریالیسم غربی شریک شود، واقعیت دارد.

منطق اینجا چیست؟ اینکه آمریکایِ ترامپ با شعار «اول آمریکا»، ناگهان دست‌ودل‌باز شود و صرفاً از روی احساسات، غنایم را با اروپا تقسیم کند؟ امپریالیسم این‌گونه کار نمی‌کند: کل فرض بر این است که قوی بر ضعیف مسلط شود.

وقتی یک قدرت امپریالیستی با شما از احساسات حرف می‌زند، از اینکه چقدر شما را دوست دارد و چقدر می‌خواهد با شما (به عنوان طرف بسیار ضعیف‌تر) شریک شود، این مایه نگرانی است، نه تشویق...

🔻منتخبی از سخنان مارکو روبیو (وزیر خارجه آمریکا) در کنفرانس مونیخ:

"این همان مسیری است که پرزیدنت ترامپ و ایالات متحده در آن قدم گذاشته‌اند. این مسیری است که ما از شما در اروپا می‌خواهیم که در آن به ما بپیوندید. این مسیری است که پیش از این با هم در آن گام برداشته‌ایم و امیدواریم دوباره با هم در آن قدم بگذاریم. برای پنج قرن، پیش از پایان جنگ جهانی دوم، غرب در حال گسترش بود – مبلغان مذهبی، زائران، سربازان و کاوشگرانش از سواحل آن سرازیر می‌شدند تا از اقیانوس‌ها عبور کنند، قاره‌های جدید را مسکونی سازند و امپراتوری‌های پهناوری بنا کنند که در سراسر جهان گسترده شده بود.
اما در سال ۱۹۴۵، برای نخستین بار پس از عصر کلمب، این روند رو به انقباض و کاهش رفت. اروپا ویران شده بود. نیمی از آن پشت یک «پرده آهنین» زندگی می‌کرد و به نظر می‌رسید بقیه نیز به‌زودی به همان سرنوشت دچار شوند. امپراتوری‌های بزرگ غربی وارد مرحله زوال نهایی شده بودند؛ فرآیندی که با انقلاب‌های کمونیستیِ ملحدانه و قیام‌های ضد استعماری شتاب گرفت، جهان را دگرگون کرد و در سال‌های پیش رو، نماد سرخ داس و چکش را بر بخش‌های وسیعی از نقشه جهان گسترد."

https://x.com/RnaudBertrand/status/2023259041544507669?s=20

https://x.com/i/status/2024136283644174452

@BetweenDichotomies

.

چیزهای کمی برای گفتن مانده. استبداد ملت را به حضیض کشانده. خفیف شده‌ایم و گرفتار آدم‌هایی کثیف و نسل‌کش. اسباب‌بازی استعماریم، وسیله شرط‌بندی که امروز میزند یا فردا. شده‌ایم «چیز». از انسانیت افتاده‌ایم. چهره و صدا و نظر نداریم. تیتر خبریم. عدد شده‌ایم و این از همه تلخترست.

https://x.com/i/status/2024519398162039280

🔺ده روز تا نهمین نبرد: جنگ و صلح ترامپ!

ترامپ امروز در نشست هیات صلح در واشنگتن ضمن هشدار دوباره به ایران برای توافق، از مهلت ده روزەی خود پرده برداشت.
تهدیدات ترامپ در میانەی بزرگ ترین نقل و انتقال دارایی های نظامی آمریکا به خاورمیانه طی دو دهەی اخیر صورت می گیرد. امری که خبر از جنگی قریب الوقوع و در مقیاسی بزرگ تر از جنگ دوازده روزه خبر می دهد.
جنگی که در صورت وقوع به یک زلزلەی ژئوپولتیک نه تنها در منطقه، بلکه در طراز جهان ختم می شود.

شروط غیر عملی آمریکا در کنار ریتم ثابت سخنان ترامپ در یک سال گذشته، به این باور دامن زده که تصمیم جنگ با ایران از مدتها قبل گرفته شده و مانورهای دیپلماتیک جاری، تنها ابزاری جهت مشروعیت سازی و خرید زمان برای تکمیل تدارکات آن بوده است.
ترامپ به عادت معمول خود امروز هم از موفقیت هایش در خاموش کردن آتش هشت جنگ سخن گفت، اما افزود: که احتمالا نمی تواند جلوی نهمین جنگ را بگیرد.
اشارەی او به ایران بود.

جالب این است که ترامپ در میانەی یک نشست صلح بر طبل جنگ کوبید. جایی که وی در نقش یک معلم مدرسه برای دهها تن از شاگردانی ظاهر شد که یا از رهبران جهان هستند یا مقامات ارشد دولت های متبوع خود.
هیات صلح که در اساس برای بازسازی غزه تشکیل شده، با فرا رفتن از کارکرد اولیه، در حال نوعی موازی سازی و موازنه برقرار کردن با سازمان ملل است.
اکثر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس به همراه کشورهای بزرگ مسلمان نظیر ترکیه، اندونزی و مصر و پاکستان در این نهاد ترامپ ساخته حضور دارند. سران دولت های راست گرای اروپایی و آمریکای لاتین، دولت های قفقاز و آسیای میانه و ویتنام هم در آن حاضر هستند.
شگفت آنکه با پرداخت سه میلیارد دلار نقد می توان عضویت دائمی آن را خرید و بناست که ترامپ رئیس مادام العمر آن باشد.

اعلان جنگ تلویحی ترامپ از آنجا به ایران واجد دلالت های خاصی است. این نهاد جدید تصویری گویا از منویات بین المللی ترامپ در جهان در حال دگرگونی اکنون را بدست می دهد.
نادیده گرفتن سازمان ملل به مثابەی ستون و نماد نظم لیبرال پس از جنگ جهانی دوم و روی آوردن به ساز و کارهای شخص محور و مبتنی بر رابطەی ارباب و مطیع، شمایی از جهان مورد علاقەی ترامپ در عصر هم آوردی با قدرت روزافزون چین را نشان می دهد.
ترامپ با گفتن اینکه آرزومند پیوستن ایران به این نهاد است، به نحوی نیات خود دربارەی تغییر رژیم یا تغییر بنیادین رفتار آن و تحصیل این هدف از طریق دیپلماسی قایق های توپ دار را برملا کرد.

در این میان آنچه جلب توجه می کند، انزوای نسبی ایران در جهان آشفتەی کنونی است. در برابر حملەای قریب الوقوع و البته غیر قانونی، ایران نه می تواند به ساز و کارهای متعارف نظیر سازمان ملل و شورای امنیت اتکا کند و نه نهادهای هم عرضی چون بریکس و پیمان شانگهای و همین هیات کذایی صلح.
نگاه تهران به جهان در حال تغییر هنوز اسیر کلیشەی امپریالیسم و انقلابی گری و استقلال و وابستگی است. انگاره هایی کهنه که از دهەهای میانی قرن گذشته می آیند و در اغلب مواقع از اغتشاش معنایی نیز رنج می برند.
بدون شک این امر، نتیجەی تغییر جهان و ندیدن فرصت های آنست که امروز در آستانەی جنگی قریب الوقوع، نه از تظاهرات های عظیم ضد جنگ جهان غرب خبری است نه کشورهای مستقل ضد آمریکا و حامی احتمالی ایران در نبرد با امپریاایسم جهان خوار!
پدیدەای که در دو جنگ آمریکا با عراق خود را نشان داد.
بر خلاف راه و رسم جهان قدبم و عصر سپری شده، کسی نمی گوید که ایران در این نبرد نمایندەی جهان جنوب و یا رهبر جهان سوم است و در صف حق ایستاده. همه می گویند که بهتر است ایران و آمریکا باید اختلافاتشان را از راه صلح آمیز حل کنند. بدتر از آن راه صلح از هیات صلح ترامپ می گذرد و جنگ افروزترین رهبر آمریکا پس از جرج بوش خود را پیام آور صلح می داند!
ده سال پیش ایران قدرتمندترین کشور خاورمیانه و برندەی تحولات بهار عربی بود. اما غفلت از عقب نشینی در برخی حوزەها و نیز امتناع از تسهیم و تقسیم با دیگر بازیگران منطقەای و فرامنطقەای به تدریج برگ های برندەی آن را فرسود.
#صلاح_الدین_خدیو
@sharname1

⚡️🇮🇷🇺🇸 Iranian Oil Minister Mohsen Paknejad has stated that oil and gas co‑operation between Iran and the United States is possible, noting that "everything is possible" as negotiations between the two countries continue.

He added that whether such co‑operation would be operationalised now remains unclear.

@wfwitness

🔺روایتی از بحران اعتماد و «انزواگرایی» در گزارش سال ۲۰۲۶ Edelman: کجا فرصت اعتماد‌سازی وجود دارد؟

🔹 اعتماد دیگر سرمایه مشترک جوامع نیست. حالا اکثریت مردم فقط به حلقه نزدیک خود اعتماد دارند و نسبت به نهادهای کلان و حتی دیدگاه‌های متفاوت، با تردید نگاه می‌کنند.گزارش ۲۰۲۶ ادلمن نشان می‌دهد ۷۰ درصد مردم در ۲۸ کشور تمایلی به اعتماد به افرادی با ارزش‌ها و دیدگاه‌های متفاوت ندارند. روندی که نه‌تنها رسانه و دولت، بلکه اقتصاد، نوآوری و انسجام اجتماعی را نیز تحت فشار قرار داده.

🔹گزارش‌ها و مطالعات علمی نشان می‌دهد اطلاعات نادرست و فیک‌نیوز تاثیر مخربی بر باورها و تصمیمات مردم دارد و به‌ویژه زمانی که توسط ابزارهای هوش مصنوعی تولید یا تقویت شوند این مشکل وخیم‌تر خواهد شد.

🔹ادلمن در جمع‌بندی خود هشدار می‌دهد که اگر رسانه‌ها نتوانند نقش«کاهش‌دهنده تنش» را ایفا کنند، بحران اعتماد عمیق‌تر خواهد شد. رسانه‌ها می‌توانند با پرهیز از تیترهای اغراق‌آمیز، اختصاص پوشش برابر به دیدگاه‌های مختلف و تقویت دقت خبری می‌توانند نقش مثبتی در این باره ایفا کنند.


🆔 @peivast
🔗متن کامل این خبر را در سایت پیوست بخوانید:
https://pvst.ir/nmh

⚡️🇺🇸🇮🇷 CNN: The U.S. military is positioned to be ready for potential strikes on Iran as early as this weekend following a major build‑up of air and naval assets in the region.

However, American officials and those familiar with the talks said strikes are not expected imminently.

Several Trump advisers, including Jared Kushner, believe a nuclear deal with Iran can still be reached.

US forces in the region have not yet received a potential target list for any attack.

@wfwitness

وضعیت بغرنجیه.
نوه مهندس بازرگان در خطر خشونت از سمت شوهر سابقش قراره داره و این موضوع رو به اطلاع فرزند محمدرضا شاه رسونده.
خواهیم دید چه خواهد شد.

https://x.com/i/status/2024767926700843064

🔹عراقچی: در سه روز آینده پیش‌نویس پیشنهادی توافق هسته‌ای را نهایی خواهیم کرد. من باید تأیید مسئولان بالا دستم را بگیرم، سپس آن را به آمریکا ارسال خواهم کرد.

@sharghdaily
sharghdaily.com

🔸پس از چهل و چند روز🔸



🔻یک
بیش از چهل روز است که در این صفحه مطلبی منتشر نکرده‌ام. نه آن‌که ننوشته باشم، یا موضعی در قبال این وقایع تلخ نداشته باشم. نوشتم و پاک کردم. نوشتم و بایگانی کردم.
افزون بر ملال و تأثر، برای این سکوت چند دلیل داشتم: یکی آن‌که دیدم هرچه بگویم تکرار مکرراتی است که خودم یا دیگران پیشتر و بارها گفته و نوشته‌ایم و بازگویی‌شان فایده‌ای ندارد. دوم آن‌که فضای ملتهب و غم‌زده و سوگوار حاکم در این مدت، یا شعار و تهییج می‌طلبید یا مرثیه‌سرایی و سوگواری. که این دو هیچ‌کدام کار من نبود. و سوم و مهم‌تر آن‌که - به گمانم - پس از این وقایع، همه‌‌‌ی ما که داعیه‌ی شناخت و تحلیل جامعه را داریم، به بازنگری و بازتعریف و حتی بازاندیشی در برخی پیش‌فرض‌ها و انگاشت‌ها و پندارهایمان درباره‌ی جامعه و دستگاه‌های تحلیلی‌مان نیاز داریم. و این مهم، نیازمند مشاهده و تجربه و خواندن و درنگ و تأمل بیش از پیش است و کمتر سخن‌گفتن.
*
اما حالا که دوباره زمزمه‌های شوم جنگ به گوش می‌رسد، دیدم دیگر سکوت روا نیست.


🔻دو
در این چهل و چند روز، بسیاری حرف‌ها را دیگران گفتند و نوشتند.
شد؛ آنچه نباید می‌شد. و رسید؛ روزهایی که نباید می‌رسید. روزهایی که سال‌ها بود بسیاری از ایران‌دوستان متعهد و دلسوز، هشدارِ آمدنش را می‌دادند. و دریغ؛ که آن‌ها که باید می‌شنیدند، نشنیدند.

آنچه پیش آمد، هم «قابل پیش‌بینی» بود (چنان‌که بسیاری از کارشناسان و پژوهشگران اجتماعی و سیاسی و اقتصادی به هزاران زبان گفتند و شنیده نشد)؛ و هم «قابل پیشگیری» (چنان‌که هم‌ایشان نسخه‌های فراوان پیشنهاد کردند و اعتنایی نشد).

نباید خیابان‌های شهر به خون جوانان و مردمان این مرز و بوم، چه معترض چه مدافع، خونین می‌شد؛ که شد. نباید از سر استیصال و خشم و سرخوردگی، چشمِ امید شماری از مردم به قدرت‌های بیگانه دوخته می‌شد؛ که شد.


🔻سه
آنچه دیدیم ـ‌ و کاش نمی‌دیدیم ـ برشی کوتاه بود از کابوس جنگ داخلی. آن‌هم فقط به اندازه‌ی دو روز و نه فراگیر. (قابل تصور است که اگر این دو روز بشود دو هفته و دو ماه و دو سال و بیشتر چه خواهد شد.) جنگ خونینی که هیچ برنده‌ای در بین ایرانیان نداشت. همه در آن شکست خوردیم. هرکس به طریقی و در چیزی.


🔻چهار
اما و صد اما، من هنوز و همچنان مؤثرترین و مفیدترین و پایدارترین نسخه‌ای که می‌شناسم، سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی و تلاش برای آموزش و توانمندسازی و ساماندهی و تقویت جامعه است؛ همین جامعه‌ی متکثرِ شقه‌شقه‌شده‌ی زخمیِ ملتهبِ مستأصلِ نومیدِ عصبی؛ با همه‌ی اجزای گونه‌گونش. جامعه‌ای که البته بعد از دی‌ماه خونینی که گذشت، حالاحالاها قد راست نخواهد کرد. جامعه‌ای پاره‌پاره شده و بین برخی پاره‌ها چنان شکاف عمیقی افتاده که پرناشدنی می‌نماید.
اما همه‌ی پاره‌هایش باید بفهمند ـ و سرانجام روزی خواهند فهمید ـ که «دیگری»شان نه حذف‌شدنی است، نه ادغام‌شدنی. جامعه‌ای که سطح بالای خشونت‌ورزی فیزیکی‌اش (در خیابان) و کلامی‌اش (در شبکه‌های اجتماعی) نشان می‌دهد حالاحالاها نیازمند آموزش و تمرین است. و این یک پروسه‌ی بسیار زمانمند و تدریجی است که صبوری می‌خواهد و استقامت می‌طلبد. 

🔻پنج
من هیچ‌ نسخه‌ی فوریتی و دفعتی برای برون‌رفت از بحران امروز کشور سراغ ندارم. نه تجاوز بیگانه، نه ایده‌ی ارتجاعی بازگشت به حکومت سلطنتی، هیچ‌کدام راه‌حل قابل پذیرشی نیستند. تمایل بخشی از جامعه، ازجمله شماری از فعالان سیاسی و کنشگران اجتماعی به این دو گزینه، موضوع قابل تحلیلی است و در شرایط انسداد و بن‌بست سیاسی البته قابل درک و انتظار. اما من با این گزینه‌ها مرزبندی صریح و قاطعی دارم و به‌رغم همه‌ی نقدها و ناخوشایندی‌ها، نمی‌توانم خطری که این روزها، نه فقط ایران به‌مثابه‌ی ملت، بلکه تمدن ایرانی را بیش از هر زمان تهدید می‌کند، نادیده بینگارم و صدای پای فاشیسم ایرانی - که هنوز به قدرت نرسیده کمر به نابودی بخشی از میراث تمدنی ایران بسته است - را نشنیده بگیرم. با دلی که داغدار هزاران هموطن قربانی است، نمی‌توانم غیرمسئولانه، مسیر قربانی‌شدن هزاران هزار هموطن دیگر و تبدیل کشور به ویرانه‌ای جنگ‌زده و اشغال‌شده را هموار کنم.

"من خشابِ سلاحی که طرف کشورم و مردمانش گرفته شده را پُر نمی‌کنم و هیزم‌بیارِ آتشِ خانمان‌سوزی که ایران و هویت و فرهنگ و تاریخ و آینده‌اش را هدف گرفته، نخواهم شد".
این را چند سال پیش، به یک پژوهشگر غربی که در پوشش تحقیقات میدانی، پروژه‌ای سیاسی را دنبال می‌کرد و می‌خواست با من مصاحبه کند، گفتم. و همچنان بر همین موضع هستم و خواهم بود.

@mohsenhesammazaheri

The United States is withdrawing much of its planned air power, including F-35 Lightning lls and other air assets, from NATO exercise Cold Response 2026, an annual exercise by the alliance in early to mid March across Northern Norway, due to ongoing rising tensions with Iran, Norwegian defense officials have told Fremover.

https://x.com/i/status/2024889175238160604

با اینکه سامسونگ در میزان فروش تلویزیون در سال ۲۰۲۵، شرکت اول دنیا بوده، ولی شرکت چینی TCL موفق شده حداقل در ماه دسامبر ۲۰۲۵، از سامسونگ پیشی بگیره.

اگر روند رشد شرکت TCL، که در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۰ درصد افزایش فروش داشته، ادامه پیدا کنه، ممکنه این شرکت بتونه امسال بعد از ۲۰ سال (که سامسونگ شرکت اول دنیا بوده)، از اون عبور کنه و حتی قبل از اجرایی شدن قرارداد TCL و سونی، TCL شرکت اول تلویزیون دنیا بشه.

🔎 counterpointresearch

📍 @TechTube

🕯 برگزاری غافلگیرانهٔ چهلم پسر برای پدر

دانش‌آموزان مدرسه‌ای در نارمک تهران که پدر صدرا سلطانی در آن تدریس می‌کرد، پنج‌شنبه ۳۰ بهمن‌‌ماه در همدردی با آموزگار خود، بدون اعلام قبلی، مراسم چهلم پسرش را در کلاس درس برگزار کردند.

جاویدنام #صدرا_سلطانی، ۲۴ ساله، دانشجوی معماری، روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ خورشیدی در جریان اعتراضات #دی‌ماه_خونین در محله نارمک کشته شد.

#قدرشناسی #نسل_نو
@Jaryaann