صحبت از ماندن یه عمر بماند به کنار
قدر نوشیدن یه چایی بمانی کافیست💙

“I became a stranger to the person I used to be”

“Between who I was and who I’m becoming, there is an ocean I no longer fear crossing"

صدای پرت شدنی در دنیای زیرزمینی آمد بدنم درد می کند چگونه به این کوره راه افتادم نمی دانم و هیچ صدایی از من نیامد صدایم نبود و صدای پرت شدن هم بازتابی در فضا نداشت زیرا آنقدر تاریک بود که حتی صدا ها هم دهنشان دوخته شده بود ،به سختی قامت راست کردم و اعتراض پیچ و مهره های کمرم بلند شد اما خب من تصمیم گرفته بودم گوش هایم را روی تمام چیز ها ببندم تا آن صدا را پیدا کنم ،صدای خودم را صدای من نه در بانگ های بلند گم شده بود نه میان زمزمه های آرام صدای من میان کلمات گمشده بود هر کدام از کلمات صدایی غریب به من میداد هیچ کدام در دستانم همان آغوش گرم قلم خودم را نداشتند و من راه می رفتم و راه میرفتم احساس میکنم حال دیگر به ته تاریکی رسیده ام کنج آن حاله سیاه نشستم و همچنان صدا میامد و این صدا مرا مجبور به تأمل میکرد گوش تیز کردم تا ببینم چه می گوید و درونم از من سخن میگفت تمام مدت قلم من همراه من بوده من به آن بی توجه بودم من آخرین بار قلمم را درمان کردم و نوشیدم حال تمام تنم قلمم را فریاد میزند پیچ و مهره هایم هم همین را می خواستند بگویند ، بعضی اوقات همه چیز جلوی چشممان است فقط چون ظاهرش تغییر کرده است آن را به رسمیت نمی‌شناسیم مانند صورت خودمان ما باز هم پشت تمام این نقاب ها خودمان هستیم حتی اگر صد صفحه از آغازین خود فرار کنیم باز هم صفحه اول ابداع کننده تمام کتاب است.

کاش تو را هم می توانستم مانند این چوب ها بنویسمت و به عنوان کتیبه نحسی در آتیشت بریزم تا تمام نحسیت را ببلعد و بسوزاند ، ولی در آخر با خاکستر هایت چکار کنم؟ به دست باد بسپارمت؟
نامردی در حق دیگران است حتی ذره ای از تو با اینکه خاکستری خانمان سوزد حتی اگر دفنت هم کنم همه خاک زمین را خفه می کنی، هرکار کنم انرژی از بین نمی رود مخصوصا انرژی پلید و نجس و سیاه تو ، هرکاری کنم پستی ، پست ، تو از همان اول هستی مشکل ساز بودی باید ریشه ات خشک شود.

گاهی آدم ها بد نیستن فقط آدم درست زندگی ما نیستن.