می‌خوام بهت بگم تقصیر تو نبود. تقصیر تو نبود اگه اون اتفاق افتاد با اینکه تو جنگیدی تا جلوشو بگیری. تقصیر تو نبود اگه قلب تو رو شکست حتی وقتی که تو محبت کردی. تقصیر تو نبود که قدرت دونسته نشد وقتی تو صدت رو گذاشتی. تو کافی بودی، زیبا بودی، دوست داشتنی بودی، و ارزشمند. اما یه سری شرایط، یه سری اتفاقات، و رفتار یه سری آدما، کنترلش هیچ وقت با ما نیست، درس داخل این تجربه‌ها رو بپذیر و بذار داخل کوله‌ت و بگذر و برو. گیر نیوفت تو جایی که حیفت کردن.

«سرو آزاد شد آن دَم که ثمر هیچ نداد
بی‌ثمر شو که ثمرهاست در این بی‌ثمری»

‏روزی می‌رسد که نسبت به همه‌چیز بی‌تفاوت می‌شوی. نه از بدگویی‌ های دیگران می‌رنجی، و نه دلخوش به حرف‌های عاشقانهٔ اطرافت.
به آن روز می‌گویند: "پختگی"

- گابریل گارسیا مارکز