فُقوویی یعنی : مارمالاد انگور، مربای سنتی انگور.

موسیقی نِماشوم
چینی بند زن اومده
درویش مصطفی جاویدان
#موسیقی_نماشوم
#موسیقی_محلی
#خراسان
نِماشوم (نِماشُم) (nemâšom) در اصطلاح مردم خراسان یعنی : شبانگاه ، هنگام شب
🌷@Azu_vaxta👈

«پری محمدزاده امید» متولد ۱۵ مرداد ماه ۱۳۱۸ در مشهد، اولین زن راننده هجده چرخ در ایران بود. وی چهارم آذرماه ۱۳۷۵ درگذشت...
🌷@Azu_vaxta👈

🌸قشنگ ترین عشق
💫نگاه خداوند بر بندگان است
🌸هر کجا هستید به
💫به نگاه پر مهر خدا می‌سپارمتون

🌸الهی
💫مهـر؛ بركت؛ عشـق
🌸محبت و سلامتى
💫شادی و عاقبت بخیری
🌸هميشه همنشین شما باشند

💫شبتون به نور خدا روشن
🌸 شب بر شما خوش
🌷@Azu_vaxta👈

💗آخرین جمعه
🌷دی ماه تون زیبا و شاد
🌸روزگارتون معطر
💗به بوی مهربانی
🌷دلتون غرق عشق
🌸و محبت
💗لبتون خندان
🌷زندگیتون مملو از آرامش
🌸و لحظاتتون شیرین
💗و ناب در کنار خانواده محترمتان
آدینه تون زیبا و در پناه خدا 💗💐
🌷@Azu_vaxta👈

🌺به سلامتی پدر و مادر
❤️که اونقدر روحشون بزرگ
🌺و با عظمته
❤️که تا وقتی هستن
🌺عقلمون نمیتونه
❤️وسعت مهربونی شونو
🌺درک کنه ،
❤️اما....!!
🌺وقتی میرن جای خالیشون رو
❤️به وسعت یه دریا
🌺کنارمون حس میکنیم......
🌷@Azu_vaxta👈

جنگل جیغ ( سر برج )

جنگل جیغ در روستای سر برج مشهد، یکی از مکان‌های ترسناک ایران شناخته می‌شود که هرکسی جرات رفتن به آنجا را ندارد و بسیاری از کسانی که قصد رفتن به این جنگل را دارند در میان راه پشیمان شده و بازمی‌گردند. این جنگل منظره‌ای بسیار زیبا دارد اما در عین زیبایی با تاریک شدن هوا صداهایی شبیه به جیغ یک زن به گوش می‌رسد. به گفته برخی از اهالی قدیمی این جنگل نفرین‌ شده است و در تاریکی شب اجنه و ارواح در آن رفت‌وآمد می‌کنند.
روزها در جنگل همه چیز آرام و عادی است اما به محض تاریک شدن آسمان ، صدای جیغ خوفناکی از جنگل به گوش میرسد که بنابر شنیده ها ، شبیه به صدای زنی است که زنده در آتش میسوزد. این سر و صداها تا سپیده صبح ادامه دارد. منتها نکته جالب توجه آنجاست که در زمان قدیم این صداها به گوش نمیرسید و تقریبا از سال ۱۳۹۰ این اتفاق برای جنگل رخ داده است. برخی از اهالی روستای سربرج بر این باورند که این صداها مربوط به ملخ هایی میباشد که شب ها دسته جمعی به این منطقه هجوم می آورند و نظر برخی دیگر آن است که این جنگل نفرین شده است و اجنه و شیاطین در آنجا زندگی میکنند. همچنین افراد دیگری تصور میکنند که این سر و صداها ناشی از پیچیدن باد در میان شاخ و برگ درختان است که البته این نظریه نمیتواند درست باشد چرا که در زمان شنیده شدن این اصوات ، حتی یک برگ هم روی شاخه درختان تکان نمیخورد!!!
#مکانهای_دیدنی
#مشهد
🌷@Azu_vaxta👈

جنگل جیغ

🔸کشف راز مخوف جنگل جیغ

🔹اوایل اهالی روستا توجهی به جیغ ها نشان نمیدادند اما به مرور و با ادامه دار شدن آن ، ترس گریبان گیرِ برخی افراد منطقه شد و دهیار روستای سربرج طرقبه ، تصمیم گرفت موضوع را پیگیری کند. کارشناسانی که به محل آمدند ، کشف کردند که این صداها مربوط به جیرجیرک هایی است که در زبان بومی به انها "کز" گفته میشود و سال هایی که بارش زیاد است و رودخانه ها خروشان میشوند به جنگل می آیند. آنها اعلام کردند که تعداد جیرجیرک ها گاهی به قدری زیاد است که روی هر شاخه درخت ، تقریبا ۳ هزار جیرجیرک مینشینند و آواز دسته جمعی سر میدهند و نتیجه آواز خوانیِ آنها همین صداهای نا آشنا و ترسناک است . حال اگر هوس کردید که به سفری بروید تا طعم لذت و ترس توامان را تجربه کنید و اهل ماجراجویی هستید ، حتما جنگل جیغ را اولویت خود قرار دهید.
🌷@Azu_vaxta👈

جنگل سربرج
🌱جنگلی که جیغ می کشد
🌷@Azu_vaxta👈

اگه تِنِستی ای افعال هر خطشه تو یک ثانیه بِخِنی معلومً لهجت خوبه :
مِخن بِخن نِمِخِن نَخِن
مِرِن بِرِن نِمِرِن نَرِن
مِگِن بِگِن نِمِگِن نَگّن
غیر مشدیا تلاش الکی نکنن عمرا بفهمن اینا چه فعلیه
🌷@Azu_vaxta👈

کِشکِله‌تو/ کیج‌کِلَه‌تو یعنی: گیج رفتن ، سرگیجه ، هنگامی که انسان دورخودش بصورت تندمیچرخد و درآخر وقتی از حرکت می ایستد کنترلش را ازدست داده و دنیا دور سرش میچرخد

🍃خانه دوست کجاست ؟
🌸گفت پیدایش کن
🍃آنجا پر از مهر و صفاست
🌼گفتمش در پاسخ :
🍃دوستانی دارم
🌸بهتر از برگ درخت
🍃که دعایم گویند و دعاشان گویم
🌼یادشان در دل من
🍃قلبشان منزل من . . .
🌸صافى آب مرا ياد تو انداخت ، رفيق
🍃تو دلت سبز
🌼لبت سرخ
🍃چراغت روشن
🌸چرخ روزيت هميشه چرخان
🍃نفست داغ
🌼تنت گرم
🍃دعايت با من
🌸روزهايت پى هم خوش باشد...

فریدون_مشیری
🌷@Azu_vaxta👈

موسیقی نِماشوم
یارمیگوید الله
#موسیقی_نماشوم
#موسیقی_محلی
#خراسان
نِماشوم (نِماشُم) (nemâšom) در اصطلاح مردم خراسان یعنی : شبانگاه ، هنگام شب
🌷@Azu_vaxta👈

کلیپ نِماشوم
آخرین دقایق جمعه شب
حسرت دوران گذشته
امیدوارم بادیدن این کلیپ حال دلتون خوب بشه
آنهم با صدای استاد معین
#کلیپ_نماشوم

🍁آرامش آسمان شب
✨سهم قلبتان
🍁و خداوند
✨روشنى ِ بى خاموشِ
🍁تمـام لحظه هايتــان باشد
✨در این شب زیبای زمستانی
🍁آرزو دارم...
✨"غیر از خدا
🍁محتاج کسی نشوید"

شبتون بخیر 🍁🍂
@Azu_vaxta👈

🌸 شروع هفته را
با عطر نامهای خدا آغاز میکنیم

🌼 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم ِ🌼

🌸 یا اَللهُ یا رَحْمنُ
🕊 یا رَحیمُ یا خالِقُ
🌸 یا رازِقُ یا بارِیُ
🕊 یا اَوَّلُ یا آخِرُ
🌸 یا ظاهِرُ یا باطِنُ
🕊 یا مالِکُ یا قادِرُ
🌸 یا حَکیمُ یا سَمیع
🕊 ُیا بَصیرُ یا غَفورُ

🍁اول هفته تون عالی
💕یه سـلام گرم
✨یه آرزوی زیبا
🍂یه دعـای قشنگ
💕 بـرای
💫تک تک شما مهربانان
🍁الهی...
💕روزگارتون بر وفق مراد
✨غم هاتون کم
🍂و زندگیتون
💕پراز عشق و محبت باشه
💫در پناه خـداوند باشیـد
@Azu_vaxta

حوض آّب‌انبارآبکوه (حوض‌خرابه) سال1341 ش.

💦آب ها
آب انبار

🔸آب‌انبار
در گذشته آب‌انبار یکی از مکان‌های ذخیره و برداشت آب بود. آب‌انبار يك محلّ عمومي و از جمله اماكنی بود که تقریباً در هر محلّه‌ای وجود داشت. این مکان‌ها بیشتر بهصورت وقفی یا به‌همت اهالی محل، ساخته می‌شد. آب‌انبارها را معمولاً در ميدان اصليِ ده كنار مساجد یا حسينيه‌ها بنا می‌کردند. آب‌انبار آبکوه که مردم آنراحوض انبار می نامیدند نیز بیرون قلعه و در سمت شرق میدانگاهی مقابل درِ قلعه قرار گرفته بود. آب‌گیری آب‌انبارها معمولاً سالی یک‌بار و در چلۀ زمستان كه هوا سرد بود و آب مصرف كمتري جهت كشاورزي داشت، انجام مي‌شد. این آبگیری قواعد خاص خودش را داشت. چند روز قبل از آّبگیری، فردی که میرو (میراب) خوانده می‌شد و معمولاً از جانب کدخدا یا بزرگ محله منصوب گردیده بود، به مردم محله اعلام می‌کرد که در فلان روز، حوض‌ آب‌انبار را که در طول تابستان آب آن مصرف شده، کاملاً تمیز و شستشو نمایند تا دوباره آبگیری شود.

🌷@Azu_vaxta👈

بعد از شستشوی آّب‌انبار توسط مردم، میراب جوي منتهی به حوض را كنترل و از هر نوع آلودگي‌هاي احتمالي پاك می‌کرد. نوعي هيزم به نام «دِرمَنَه» را در چند نقطه در مسير آب قرار می‌دادند تا آب با عبور از این گیاه که حكم آبكش و صافي را داشت، عاری از هرگونه شیءِ اضافی شود. زماني كه آب به داخل آب‌انبار مي‌ريخت، میرو (میراب) کاملاً مراقب بود تا هيچ فردی دست به آب نزند و آن را آلوده نکند تا در طی این مدت آب‌انبار از آب بکر و دست‌نخورده پر شود. زماني كار آبگيري پايان مي‌يافت كه آب به اندازۀ کافی درون حوض‌انبار ذخیره می‌گردید. مردم از این آب بیشتر برای مصارف حیوانات و شستن کاه استفاده می‌کردند. در تابستان‌ها که هوا گرم بود و آب درون حوض به حداقل می‌رسید، بعضی از جوانان درون آب‌انبار آبتنی می‌کردند و حتی بعضی‌ها که جسورتر بودند، خود را از سوراخ سقف آب‌انبار درون آب می‌انداختند.
در کنار این آب انبارمحلی بود مخصوص شستشوی کاه که به آن کاشور(کاه‌شور) می‌گفتند. نزدیک غروب بعضی از مردم روستا در حالی کواره‌کاه (زنبیل بزرگی که از چوب بافته شده و به آن کواره یا کاه‌واره می‌گفتند) را بر پشت خود حمل می‌کردند، برای شستن کاه جهت خوراک چهارپایان خود به این محل می‌آمدند .کاه‌شستن معمولاً برعهدۀ دهقان‌ها بود. دهقان در آن زمان به اشخاصی گفته می‌شد که تمام وقت در اختیار سرسالارها بودند و کارهای مربوط به کشاورزی، دامداری و... را نیز برعهده داشتند. گاهی پیش می‌آمد که برای شستن کاه، بین مردم مشاجره نیز رخ می‌داد که بعضاً منجر به دعوا نیز می‌گردید.
بقایای حوض آب‌انبار تا حدود 35 سال قبل پا برجا بود. با طرح بازگشایی بلوار دستغیب فعلی، این آب‌انبار هم به‌کلی تخریب شد.

ازکتاب #روزی_روزگاری_آبکوه
🌷@Azu_vaxta👈