عکس قدیمی از کوچه های آبکوه دهه 70 @Azu_vaxta

خاطره

از قلعه آبکوه بسی خاطره دارم
ازمردم خونگرم و گل اش خاطره دارم
از بچگی و شیطنت و کوچه حمام
از پیروجوانان محل خاطره دارم
ازوالور وآن خانه ی نمناک وقدیمی
از فرش و پلاس وکمدش خاطره دارم
از فانوس و ازگرد سوز و ازمنقل و کرسی
ازکوزه و از تاس مسی خاطره دارم
از پشت قلعه ، آخرکوچه ی عربها
ازبازی اوستا لنگ کشک خاطره دارم
از پشتی و از خوردن چند ضربه کمربند
از سوزش و از سرخی پا خاطره دارم
ازتوشله و ازگردو و ازبازی سک سک
ازبازی گرگم به هوا خاطره دارم
هرصبح ومساء در پی گنجشک و کبوتر
با سنگ و پلخمون خفن خاطره دارم
از بس که پی گاری و ارّاده(1) دویدم
از خاروخَسک درکف پا خاطره دارم
از بشکه(2) و ازتنگلی (3)و آب گوارا
ازخوردن آب درکف دست خاطره دارم
از خاطرم هرگز نرود یاد فشاری
از حوض آب انبار کمی خاطره دارم
ازگوشقه (4) و خیرات (5) واز قلعه کهنه
از بخشی خیرات همی خاطره دارم
از عطار و ازبقال و ازگاری میوه
ازگالن و از شعبه نفت خاطره دارم
از باقلی و تخمه توی کاغذ قیفی
ازآرد نخودچی وشکرخاطره دارم
ازمُل مُلی و کاسه ای ازجنس پلاستیک
ازکل ممد و از گاری اوخاطره دارم
از کشته و قیسی ولبو در شب چله
از اوسنه جن وپری خاطره دارم
هنگام سحر، بقچه بغل در پی بابا
ازحمام واز دلاک آن خاطره دارم
درخاطرمن مانده هنوز ملا ومکتب
با هِجّی و ابجدچه بسی خاطره دارم
ازمدرسه و ناظم و فراش و معلم
از نیمکت و از تخته سیاه خاطره دارم
ازشادی و ازهلهله درشام عروسی
ازتمبک و ازساز و دهل خاطره دارم
از کاکلی و گوهر واز قدرت و توتو(6)
ازکل عزیزان همگی خاطره دارم
اینها همه جزیی زافکار«مرید» است
القصه بگویم که دوصدخاطره دارم
علی دشتبان (مرید)
1- اَرّاده یا اَرِّدَه : هر نوع تاير و چرخ. معمولاً طوقۀ آهنی دوچرخه را بیشتر بچه‌های قدیم به این نام می‌شناختند. و وسیلله ای بود برای بازی بچه ها
2- 2- بُشکَه : از وسایل ذخیره آب در منازل قدیمی
3- تُنگُلی : کوزه آب
4- گوشِقَه : محل نگهداری گاو در آبکوه قدیم
5- خیرات : ازمکانهای قدیمی وقفی آبکوه
6- ازافراد معروف آبکوه و سعدآباد
#قلعه_آبکوه
ازکتاب #روزی_روزگاری_آبکوه
#شعر_علی_دشتبان
@Azu_vaxta

اَرّدَه بازی @Azu_vaxta

اینهم افراد ذخیره تیم ملی «اَرّدَه بازی» محله مون
@Azu_vaxta

عکس گُوشِقَه آبکوه اوایل دهه 40

قصه ظهر جمعه
@Azu_vaxta

کمی بخندیم😄😄😄
امیدوارم تا این لحظه جمعه خوب و خوشی را سپری کرده باشید🌸🌸
@Azu_vaxta

مردم آزار دیده بودیم اما....... خودتان ببینید😂😂😂
@Azu_vaxta

در اصطلاح مردم مشهد پوده یعنی چه؟؟
حواب درست گزینه های یک و سه میباشد
پودَه (puda) کهنه ، پوسیده.
پودَه (puda): به هم ریختگی معده با بوی بد دهان
پودَه کِردُم (puda kerdom): معده ام به هم ریخته است دچار سوءهاضمه شده ام ، ترش کرده ام .

در آغاز این صبح زیبای شنبه
برایتان دعا می‌کنم
قلبی عاری از غم و اندوه
ذهنی عاری از نگرانی
زندگی سرشار از شادی
جسمی عاری از بیماری
و روزی پر از نعمت‌های دوست داشتنی
صبحتان بخیر و هفته تان خوش عزیزانم
@Azu_vaxta

دوچرخه های نخستین که درایران مورد استفاده قرار می گرفت از مارک های «هرکولس»، «رالی»، «بی .اس.آ» و «بیرمنگام» همگی ساخته کشور انگلستان بود. و بعدها دوچرخه های هندی از معروف ترین دوچخه های آن دوران بود
قیمت بهترین، بادوام ترین و خوش رکاب ترین نوع دوچرخه از ۱۰ تومان شروع می شد و به ۱۵ تومان می رسید که قیمت لوازم اضافی آن از جمله، قاب، ترک بند، بوق و امثال آن شامل دو تومان می شد.
با رایج شدن دوچرخه در دارالخلافه، دکان هایی برای فروش و تعمیر دوچرخه باز شد.
کرایه دوچرخه ساعتی ۱۰شاهی بود و پنچرگیری هم ۱۰شاهی، روغن کاری دو شاهی و دیگر تعمیرات که شامل جوش کاری، شکست و بست، پره بندی ها، شل و سفت کردن زنجیر بود روی هم پنج، شش قران می شد.
#دوچرخه
@Azu_vaxta

میدان دوچرخه (میدان چرخ)
با ورود دوچرخه به مشهد و استقبال آن در بین مردم نخستین میدان دوچرخه در اواسط کوچه جوادیه در بولوار طبرسی شکل گرفت و بعداز‌آن درسالهای بعد و به‌دنبال استقبال مردم از این میدان، دومین میدان دوچرخه مشهد هم در سال‌های ابتدایی ۱۳۰۰ و در زمین‌های بین چهارراه بیسیم فعلی تا ابتدای خیابان آخوند‌ خراسانی(خیابان خاکی سابق) ایجاد شد .
این میدان در آن دوران از بزرگترین میادین مشهد بشمار می آمد و در اطراف آن دکان‌های چرخ‌سازی بنابر ضرورت جامعه روز به روز افزون گشت .
با شکل‌گیری این میدان داشتن تصدیق‌نامه(گواهی‌نامه) هم برای دوچرخه سواران قانونی شد وبا ابلاغ همین قانون از سوی اداره تشکیلات نظمیه در ۲۳مرداد ۱۳۰۵، دادن گواهی‌نامه در میدان چرخ آغاز‌ شد.
حال از آن روزها نزدیک یک قرن می‌گذرد. میدان دوچرخه که بزرگ‌ترین میدان بدون‌سازه مشهد بوده، از بین رفته‌ است. میدانی که سهم بزرگی در دوچرخه‌سواری مشهدی‌ها، به‌خصوص افرادی که دنبال مکان آموختن راندن این وسیله برای گواهی‌نامه گرفتن بودند

از میدان کهنه تا میدان دوچرخه
هم‌زمان با شکل‌گیری میدان دوچرخه در نزدیکی خیابان ارگ، کرایه دادن دوچرخه و تعلیم آن توسط شاگردان مغازه به علاقه‌مندان روزبه روز بیشتر شد تا جایی که به ندرت میتوان گفت میدان چرخ در آن ایام از شلوغ ترین میدان های مشهد بود .
#دوچرخه
@Azu_vaxta

مَشَدی


آرزوهای مُورِ هیشکی تو دنیا نَدِرَه
اگه گفتُم بهِتان ، بهم نگِن برو یَره

هفتاد هشتاد تّا شمردُم ولی حیف
شماها گوش نِمدِن تو اینجه‌یَم ‌جا نِمِره

همگی مثل مو یَک خاطره ٔخوبی دِرِن
چند تا شه مُگُم بِذار خاطره ای تازَه بِرَه

مو دِلُم مِخه وازَم تو‌ مدرسه بُلکی بِدَن
شیر و پستَه یَم بِدَن واز دُبَره چیکار مِره

خانم‌ِ معلم و مینی جوبِش یادِت میَه ؟
حالا حیف ، شدن مثِ او سریال برره

مو دلُم مخَه وازم بنزینا شیش قِرون بِشه
تو دُکون حلوا بِشه یَک گوشه یَم نفت و‌ کِرَه

با درشکه بُرُم تا خواجَه مراد و‌ خاجْ رِبِه
بگُم آبگوش بیرَه تو دیزی یا تو‌ هر کِرَه

بعد پینجاه سال مو یادُم آمده از قِدیما
خداییش ، مثل قدیما هیچی مِزَّه نِدِرَه

مِشه واز گاریِ بستنی بیه تو کوچه ما
ببینُم آلِسکا دست پِسرا و دختره

ور بیوفتن همه ی ای گوشیای لعنتی
عوضش نامه بیه تِلْ‌گِرافَم حرف ندره

جای ای ساپورتای تنگِ بی معنی ایجوری
چادرِ رنگی بیه با گلِ سرخ و خر زِرَه

جِوونا ابروهاشار وَر مِدرَن مثل عَرُس
مگه کت شِلوار و پاشنَه خوابیدَه عیبی دره ؟

توی قهوَه خانه یَم وقتی مِری او سوسولَه
جایِ زِنجِفیل و‌دالچین اسپریسو می یِرَه

مَمَّد اینا که تو گفتی بیشترش انتقاده
مثلی که هوش و‌حواسِت رِ ای کارا مُبُره

تو قرار شد آرزوهاتِه بِگی نِه خاطِرَه
شایدم اگه بگی ، پلیس بیَه تورِ بُبُرَه
#ارسالی_دوستان

#ممد_آزادی
‌

با دیدن این کلیپ امیدوارم خستگی روزانه تون در بره😄😄
@Azu_vaxta

فکرکنم وقت آگهی تبلیغاتیه 😌😌
بخاری بالکان
@Azu_vaxta

مثل یارُم مِدِنُم هیشکی تو دنیانِدِرَه
#ارسالی_دوستان
#شعرمشهدی
#ممدآزادی

بازخوانی یک ترانه محلی
ننه گل ممد
بدون شک برای یک بار هم که شده نام ترانه ننه گل ممد به گوشتان خورده است بدنیست بدانید که
محمد یا گل محمد کلمیشی یا گل ممد، نام شخصیت اصلی رمان کلیدر، رمان بلند محمود دولت‌آبادی است. دولت‌آبادی، رمان بلند کلیدر را بر اساس سرگذشت واقعی گل محمد کلمیشی و برادران وی نوشت. گل محمد، فردی از گروه کردهای کرمانج بود که در خراسان سکونت داشت. بنا بر رمان کلیدر و روایت‌های بازماندگان گل محمد، وی پس از فرار از زندان که ظاهراً به دلیل قتل یک مأمور مالیات صورت گرفته بود، گروهی مسلح تشکیل داده و علیه دولت مرکزی و خوانین محلی جنگید. وی نهایتاً در درگیری‌هایی که با نیروهای امنیتی داشت، در سال 1323 شمسی در کوه‌های اطراف سبزوار کشته شد. جایگاه گل محمد در فرهنگ عامه پس از قتل گل محمد و با توجه به شهرت و جایگاه او در میان عامه مردم خراسان و به ویژه ایلات و عشایر خراسان، ترانه‌های محلی در مورد وی سروده شد. یکی از معروف‌ترین این ترانه‌ها، ننه گل ممد است. این ترانه را زنان عشایر خراسانی به عنوان لالایی برای کودکان خود می‌خواندند:
صد بار گفتم همچی مکو ننه گل ممد
زلفای سیا ر قمچی مکو ننه گل ممد
صد بار گفتم پلاو مخار ننه گل ممد
ور دور کوه‌ها تاو مخار ننه گل ممد
صد بار گفتم یاغی مرو ننه گل ممد
رفیق الداغی مرو ننه گل ممد
الداغی بی وفای ی ننه گل ممد
تا آخر با تو نیا ی ننه گل ممد
امروز که دور دورونس ننه گل ممد
اسب سیات د جاولونس ننه گل ممد
ای جاولونا همیشه نیس ننه گل ممد
اسب سیات د بیشه نیس ننه گل ممد
وصف شما د ایرونس ننه گل ممد
عکس شما د تهرونس ننه گل ممد
کو جرق و جرق شمشیرت ننه گل ممد
کو درق و درق هف تیرت ننه گل ممد
کو اجاقت کو اتاقت ننه گل ممد
کو برارای قولچماقت ننه گل ممد
گل محمد د خاو بی ی ننه گل ممد
تفنگشم برنو بی ی ننه گل ممد
او تخمرغای لای نونت ننه گل ممد
آخر نرف نیش جونت ننه گل ممد
#ترانه_محلی
@Azu_vaxta

جسد گل محمد (نفر وسط) پس از کشته شدن به همراه برادر و همرزمش سال ۱۳۲۳
@Azu_vaxta