مشاغل قدیمی
قسمت دوم
21- پالان دوز
22- چیت ساز
23- شعله رنگ کن
24- دوشاب ساز
25- اتوکش
26- نمدمال
27- نعلبند
28- چاقوساز
29- حلواپز
30-آشپز باشی
31- عصّار
32- جوراب باف
33- شال باف
34- فخّار
35- آهنگر
36- کلاه دوز
37- سرّاج
38- کفش دوز
39- چرم فروش
40- آجیل فروش
41- حلوائی
42- رئوفگر
43- گیوه فروش
44- چلینگر
45- زرگر
46- کلیچه
47- صبّاغ
48- خرّاز
49- حلّاج
50- مکاری
51- آینه ساز
52- باروت کوب
53- پنبه دوز
54- آسیابان
55- علاف
56- طبّاخ
57- شانه ساز
58- روغن گر
59- گچ کوب
60- کفاش
61- تخت کش
62- بقال
63- نسّاج
64- تخمه فروش
65- چرم ساز
66- خباز
67- طواف
68- ابریشم گر
69- سفیدباف
70- پنیرفروش
71- ریسمان فروش
72- شماع
73- گاو کش
74- موج باف
75- بنا و خشت مال
76- تره بارچی
77- دوات
78- قهوه چی
79- خرّاط
80- صندوق بند
81- پالان دوز
82- چادری باف
83- زهتاب
84- شمشیرگر
85- تنباکوفروش
86- پاره دوز
87- بنکدار
88- توتون فروش
89- کلاه مال
#مشاغل_قدیمی
🌷@Azu_vaxta👈

📺 کلیپ نِماشوم
اِمشُو بِجی کِلیپِ نِما شوم
مُخام بُراتا آگهی تبلیغاتی بِزِرُم
اویَم اَزو قدیم قِدیمی یاش
#کلیپ_نماشوم
@Azu_vaxta👈

🌿سلام
🌸شروع روزتون تون پُر برکت
🌿سه شنبه تون پر از مهربانی
🌸سفره هاتون پر از برکت
🌿دلهاتون پر از شادی
🌸لحظه هاتون پر از آرامش
🌿زندگیتون پراز صمیمیت
🌸و نگاه پرمهرخدا همیشه همراهتون
🌷@Azu_vaxta👈

در گذشته، برای برگزاری بازی‌ها، به وسایل بازی آن‌چنانی نیاز نبود. کافی بود چند نفر حاضر و آماده بازی باشند. با یک عدد چوب که درآن روزها به وفور پیدا می‌شد و دو عدد خشت، مقدمات بازی «الک‌دولک» فراهم بود. یا با یک ریگِ کوچک بازی «سنگِ سنگ چِل‌چِلَه باز» یا با یک توپ تنیس که در آن زمان در بین بچه‌ها به توپ هفت‌جلد معروف بود، بازی توپ‌زنجیرپلّه یا «آغل گوشله» یا «هفت‌سنگ» و یا «توپ تومبورکَه » برقرار بود. یا بازی‌های پرهیجان و نشاط‌آوری نظیر خرپلیس، از گُلاچی گُل، اوستا لنگ‌کشک، سُک سُک و... که بدون هیچ وسیله‌ای اجرا می‌گردید.
🌷@Azu_vaxta👈

سنگِ سنگ چِل‌چِلَه‌باز
این بازی هم مثل بسیاری از بازی‌های دیگر در قدیم نیاز به هیچ‌گونه وسایل بازی نداشت بهجز یک تکه‌سنگ. طریقۀ بازی این‌گونه بود: بازیکنان بعد از انتخاب نقطه‌ای بهعنوان خط پایان، یک نفر را بهقید قرعه بهعنوان اُوستای بازی انتخاب می‌کردند. بقیۀ بازیکنان در يک ردیف مى‌ايستادند و دست‌های خود را پشت خودمی‌گرفتند.اُوستادرحالی که پشت سرِآنها حرکت مى‌کرد و سنگريزه‌ای را در دست داشت، شروع به خواندن این شعر می‌کرد: «سنگ سنگ چِل‌چِله‌باز من به تو میدم تو نباز» به‌‌طورى‌که بازیکنی متوجه نشود، سنگ را در دست يکى از بازيکنان قرار می‌داد. بازیکنی که سنگريزه را اوستا در دستش مینهاد بايد قبل از اينکه ديگران متوجه شوند و او را با پا بزنند، از صف فرار میکرد و خود را به محلى که قبلاً بهعنوان خطّ انتهای بازی در خارج از صف تعيين‌شده برساند. اگر بازیکنی هنگام خارج‌شدن از صف او را پشت پا می‌زد، بازنده محسوب می‌گردید و باید در صف باقى مى‌ماند. اما اگر می‌توانست بدون آنکه فردی متوجه شود از صف بگریزد و خود را به محل مورد نظر برساند، آن‌گاه اُوستا براى هريک از بازيکنان داخل صف از بین نام‌های حیوانات یا غذاها یا میوه‌ها یا هر نام دیگری، نامى را انتخاب مى‌کرد. بعد رو میکرد به بازیکن مقابل و با خواندن اسامی افراد، از بازيکنی که در نقطۀ مقابل قرار داشت می‌خواست از بین اسامی نام برده شده یکی را انتخاب کند. نامی را که بازیکن مقابل اعلام می‌کرد باید بهسمت بازیکن مقابل رفته و او را از محلی که ایستاده تا محلی که بازیکنان قرار دارند، کولی بدهد.
#بازیهای_محلی
ازکتاب #روزی_روزگاری_آبکوه
#علی_دشتبان
🌷@Azu_vaxta👈

اُو خُرُو : آبی که پس از شستن لباس باقی مانده و رنگ و بوی بد گرفته است .

اصطلاحات عامیانه

✍️آش کشک خَلَه: کار ناگزیر، تکلیفی که بر عهده‌ی کسی باشد
✍️آشنایی دِدَن: خود را معرفی کردن
✍️آشوب شدن دل: دچار تهوع شدن
✍️آش و لاش: به‌کلی متلاشی‌شده، له‌ولورده
✍️آش هفت جوش: قضیه‌ی پیچیده
✍️آش هَمو آشَ و کـَسَه هموکـَسَه: چیزی تغییر نکرده
✍️افتُو از کدوم طرف در اَمده؟: چه عجب از این طرف‌ها؟!
✍️افتُو بِ اَفتُو: هر روز
✍️افتُو به ملاج خوردن : دیوانه شدن، خل شدن
✍️افتُو پس دیوار: شامگاه
✍️افتُو رو: جایی که آفتاب بر آن بتابد
✍️افتُو زِردی : غروب آفتاب
✍️افتُو کِردن: برای خشک کردن جلو آفتاب گذاشتن
✍️افتُو کسی به زردی رسیدن: به پایان رسیدن دوران زندگی و یا قدرت و نفوذ کسی
✍️افتُو گرفتن: زیر آفتاب خوابیدن
✍️افتُو گز کردن: ولگردی کردن
✍️افتُو گیر: جایی که آفتاب بر آن بتابد، سایبان، چتر آفتابی
✍️افتُو لُوِ بوم : پیری نزدیک به مرگ
✍️افتُو ‌نشین: بیکاره و تنبل

#اصطلاحات_عامیانه
@Azu_vaxta👈

حمام قدیمی
قسمت دوم
در بند چهار این سند این‌گونه آمده است: «مرد رعیت زارع و گاودار برای اجرت یک سال و برای هر نفر معادل دو من نیم گندم و دو من نیم جو»؛ یعنی جمعاً پنج من جو وگندم بایستی بپردازند. بنابراین، اگر فردی در مدت یک‌سال هرچند مرتبه که به حمام هم می‌رفت، هزینۀ حمام‌کردن در مجموع همان پنج من گندم و جو بوده که سرِ سال پرداخت می‌کرد.
در بند پنج این قرارداد به زن سر اشاره شده است که زن‌ها برای شستشو هشت پول (سکه‌هایی از جنس مس معادل نیم‌شاهی که به آن پول سیاه نیز می‌گفتند) و برای غسل‌کردن باید مبلغ جداگانه‌ای از قرار شش پول بپردازند. در بند شش هم به نیم‌سر اشاره شده است که نیم‌سر به کودکان و بچه‌های نابالغ گفته می‌شد که سالیانه مقدار یک من و ده سیر گندم و یک من و ده سیر جو پرداخت می‌کردند.
این حمام همچون تمامی حمامها در گذشته و تا قبل از لوله‌کشی آبکوه یعنی حدوداً اواسط دهه چهل، به‌صورت خزینه بود. ( خزینه حوض آب گرم بزرگی در حمام‌های قدیمی برای شستشو و غسل. « فرهنگ عمید» )
آب مورد نیاز حمام تا قبل از لوله‌کشی از طریق آب جوی تأمین می‌شد.
#حمام_قدیم
ازکتاب #روزی_روزگاری_آبکوه
#علی_دشتبان
🌷@Azu_vaxta👈

حمام خزینه

. از پشت قلعه و در سمت شمالی روستا (آپادانای فعلی) که آب سعدآباد در جریان بود، جوی آبی را به‌سمت حمام کهنه هدایت کرده بودند که آب پس از طی‌کردن مسافتی حدوداً دویست، سیصد متری، از داخل حیاط اهالی آبکوه به منبع آب حمام وارد می‌شد.
حمام‌ دارای دو «خزینه» و یک حوضچه بهعنوان پیش‌آب بود و خزینه‌ها در مجاورت یکدیگر قرار داشت. ابعاد خزینه‌ها تقریباً سه‌درپنج بود و عمق آن معمولاً تا حدود گردن یک نفر با قد متوسط می‌رسید.
اولین خزینه مخصوص آب داغ و دومین خزینه با ابعادی بزرگ‌تر و مخصوص آب سرد بود. در جلوِ خزینه آب داغ، حوضچه‌ای قرار داشت که به آن «پیش‌آب» می‌گفتند.
پیش‌آب از دو خزینۀ دیگر کوچک‌تر و آب داخل آن ولرم و نسبت به دو خزینه دیگر همیشه کثیف‌تر بود، افراد قبل از استحمام وارد پیش‌آب می‌شدند و گردوغبار را از بدن خود زدوده و یا به اصطلاح بدن‌شان را خیس می‌کردند. بعد وارد خزینۀ آب گرم میشدند و با توقف در این خزینه، بدن خود را برای مراحل بعد آماده می‌کردند؛ بدین‌ترتیب که هرچه مدت‌زمان بیشتری را در داخل این خزینه سپری می‌کردند، بدن آنان به‌اصطلاح گرم و نرم و چرک‌های بدن‌شان نیز بهتر خیس می‌شد. پس از بیرون آمدن از این خزینه، پا در پیش‌آب نهاده و بعد درگوشه‌ای از گرمخانه (محل شستشو) مینشستند و پس از ریختن مقداری آب بر سر و بدن خود، کیسۀ زبر و خشنی را که معمولاً از پشم بز بافته شده بود، در دست میگرفتند و مشغول کیسه‌کشیدن بر اندام خود می‌شدند. بعد از کشیدن کیسه، یک سطل آب از خزینۀ پیش‌آب برمیداشتند و بر روی سر و بدن خود می‌ریختند و تن‌شان را از چرک‌های فتیله‌شده که حاصل کیسه‌کشی بود، پاک می‌کردند. بعد از کیسه‌کشی نوبت به لیف‌زدن و شستشو با صابون می‌رسید و پس از این مراحل در انتها، سطل آبی از خزینه برداشته و بر بدن خود می‌ریختند و برای آخرین مرحلۀ شستشو وارد پیش آب شده و پس از پاک‌کردن چرک و کف صابون از بدن خود، وارد خزینۀ آب داغ می‌شدند.
#حمام_قدیم
ازکتاب #روزی_روزگاری_آبکوه
#علی_دشتبان
🌷@Azu_vaxta👈

عکسها و یادها
خوج رِبِه .... سرخاکا (خواجه ربیع .... سرمزارها) سال 1356
#عکسهاویادها
🌷@Azu_vaxta👈

عکسها و یادها
آرامگاه خواجه ربیع سال 1330
#عکسهاویادها
🌷@Azu_vaxta👈

موسیقی نِماشوم
اجرای زیبای ِ "میون ِ ایلُم یکه سوارُم"
#موسیقی_نماشوم
#موسیقی_محلی
#خراسان
نِماشوم (نِماشُم) (nemâšom) در اصطلاح مردم خراسان یعنی : شبانگاه ، هنگام شب
🌷@Azu_vaxta👈

کلیپ نِماشوم
اِمشُوهم بِجی کِلیپِ نِما شوم
مُخام بُراتا آگهی تبلیغاتی بِزِرُم
نِ اَزی تبلیغایی کِ مییَه مِگَه : مُ سیامَک انصاری یُم
خودتا بِبینِن
#کلیپ_نماشوم
@Azu_vaxta👈

💗چهارشنبه تون عالی
🌺امروزتان سرشاراز آرامش
💕مهر و محبت
💗نشان لبخند خدا
🌺در زندگی ست
💕ان شا الله💐
💗نگاهش
🌺توجه و لبخندش
💕و برکت بی پایانش
💗همیشه شامل حالتون بشه
🌺روزتون زیبا و در پناه خـدا 💐
@Azu_vaxta👈

سینما سانترال (انقلاب)
سینما در مشهد
قسمت اول
خاطرات دور و نزدیک سینماهای مشهد ما را به «ارگ» می‌برد، به سال‌ها قبل؛ به دورانی که در این خیابان سینماهای متعددی قرار داشت که با وجود آن سینماها در محله سینمایی ارگ شاید امروز می‌توانست برای همیشه مرکز هنری مشهد باشد‌ اما از تمام آن‌ها تنها خاطره‌ای بیشتر برایمان باقی نمانده است .
#سینمادرمشهد
🌷@Azu_vaxta👈

خیابان ارگ مشهد برای نسل میانسال و کهنسال ما مردم مشهدخصوصا علاقمندان و طرفداران سینما نام بسیار آشنایی است .
خیابان ارگ (امام خمینی فعلی )از ابتدای مدرس تا میدان سوم اسفند (ده دی فعلی) تا اواسط دهه هفتاد بواسطه قرار گرفتن چند سینما در این خیابان یکی از شلوغترین و پرازدحام ترین مکانهای شهر مشهد بشمار می آمد .
سمت چپ خیابان ارگ (چهارطبقه ، دروازه طلایی) به سمت چهارراه لشکر اولین سینمای این خیابان با فاصله ای بسیار اندک با سینما فردوسی قرار گرفته بود که برای شروع و معرفی سینماها در مشهد از همین سینما آغاز می کنیم .
#سینما_مشهد
🌷@Azu_vaxta👈

نام سینما: رادیو سیتی(سانترال)
تاسیس: سال ۱۳۳۸
موسس: محمد اسکوئیان
مکان: خیابان خسروی
وضعیت فعلی: به دلیل آتش‌سوزی بانک همجوارش تخریب و تعطیل شده است.
از چهارطبقه که به سمت میدان ده‌دی حرکت می‌کنید، سمت چپ، اولین سینمای قدیمی که تنها در بزرگ و سفید آهنی از آن به چشم می‌خورد، سینما «سانترال» است. این سینما در سال۱۳۳۸، با نام «رادیوسیتی» در خیابان خسروی احداث شد. سینما رادیوسیتی، تنها سینمایی بود که علاوه بر طبقۀ همکف (لابی سینما) یک طبقه بالاتر هم داشت، بلیت سینما ۱۲ریال بود. در این سینما بیشتر فیلم‌های تاریخی و هرکولی نمایش داده می‌شد، این سینما در زمان خودش رونق خوبی داشت؛ به‌طوری‌که پورحسین تعریف می‌کرد: «۱۲سال بیشتر نداشتم که برای تماشای فیلم «مسافران مهتاب» در صف سینما ایستاده بودم، صف از جلوی در سینما تا خیابان خسروی بود. دو بار از خیابان خسروی تا مقابل سینما آمدم، اما بلیت تمام شد، من هم که خیلی در صف ایستاده بودم، چادر خانمی را که به داخل سینما می‌رفت، گرفتم و همراه او به سینما رفتم.».
با افتتاح سینماهای آسیا در سال‌۱۳۳۹ و مولن‌روژ و سعدی در خیابان پهلوی سابق در سال‌۱۳۴۰، سینما رادیوسیتی از رونق اولیه برخوردار نبود. محمد اسکوئیان پس از سه سال مقاومت در برابر سینماهای تازه تأسیس با بازسازی آن رونقی دوباره به سینمایش بخشید.
او درِ سینما را به سمت خیابان ارگ جابه‌جا کرد و نام آن را به «سانترال» تغییر داد. این سینما در سال۱۳۵۹ مصادره و پس از دو سال تعطیلی در بهار۱۳۶۱با نام «انقلاب» بازگشایی شد. سینما انقلاب در سال۱۳۷۱ پس از ۳۳سال فعالیت به دنبال درگیری‌های خیابانی در اثر سرایت آتش از بانک صادرات کنار سینما در کام آتش گرفتار و تخریب شد. در حال حاضر مکان سینما مخروبه است.

#سینمادرمشهد
🌷@Azu_vaxta👈

دراصطلاح مردم قدیم مشهدجِغنَه یعنی:
1-کوچک و ریز ، به کسی اطلاق شود که ریزنقش باشد و جثه کوچکی داشته باشد و درعین حال پرسروصداوپرتحرک
2-ز پرندگان شکاری که صدایی شبیه به جیغ دارد
🌷@Azu_vaxta👈