یادش نمک است
زخم که باشی
ردام👉
۲۴ اردی‌بهشت۹۸
#chamak
#چامک
www.panjeei.ir

https://t.me/Alirezapanjeei/2997

https://www.instagram.com/stories/ar_panjeei/3784058235603717456?utm_source=ig_story_item_share&igsh=cjBtZzNlbmhkNDF0
شعر فرشته علی‌رضا پنجه‌یی با صدای خاطره فریدون فرح‌اندوز

یادش نمک است
زخم اگر باشی
ردام➡️
علی‌رضا پنجه‌یی
#چامک
https://t.me/Alirezapanjeei/5237

افاضات کیلویی براهنی از نوع دیگر طلا در مس است
وقتی می‌گویم دوست عزیزم رضا براهنی فقط جریان‌ساز بود نه منتقد یا نعوذبالله شاعر!👇

🔹رضا براهنی

زبان شاملو به طور كلی ميراث جديد ندارد. يعنی بعد از شاملو هيچ آدم موفقی نداريم كه مثل شاملو آن نثر را برای آن نوع كار به كار گرفته باشد. كسانی كه شعر بی‌وزن می‌گويند يا می‌گفتند، می‌خواستند مثل شاملو شعر بگويند. اما مسئله اينجا بود كه شاملو اطلاعاتش از ادبيات فارسی خيلی خيلی بيشتر از كسانی بود كه بی‌دليل می‌خواستند بی‌وزن شعر بگويند تا شبيه شاملو باشند. بعد هم سادگی آن نوع نثر، چشم اينها را گرفت و فكر كردند هر قدر به طرف سادگی و نثر بروند عالي خواهد شد و چون خودشان به اندازه‌ی خانلری يا شاملو زبان فارسی را نمی‌شناختند، اغلب پناه بردند به نوشتن شعر بی‌وزن.
شما نثرنويسان امروز شعر فارسی را در نظر بگيريد و با شاملو مقايسه‌شان كنيد. به نظر من شاملو تنها شاعر موفقی است كه شعر منثور گفته و خوب شده. بقيه هيچ كدام خوب نشده‌اند.

#احمد_شاملو
#رضا_براهنی

۲۱ آذرماه زادروز احمد شاملو و رضا براهنی

@gerdabichoninhayel

گفته های تازه رضا براهني درباره شعر شاملو، نیما، سیمین و فروغ/ وقتی کتاب «غرب‌زدگي» آل احمد چاپ شد ما دفاع کردیم - ایبنا https://share.google/OCvGkWLI18nyGsVTP

بازتاب این گفته‌های رضا براهنی البته تازه نیست👆و مربوط به آذر ۱۳۹۳ است، حرف‌هایی که دوست دارم در جمعی بخوانم و آرای خودم را در این خصوص با مخاطبان ادبیات در میان نهم.

شعر های باران خورده .... | اشعار علیرضا پنجه ای https://share.google/4toy0mWRM0EFXP3GH

مزدک جان خجستگی پی بهانه می‌گشت در پنج بامداد ۲۵ آذر ۱۳۶۰، زادروزت از بهترین خاطرات این عمر پر مشقت ما بود، برای یکایک آن‌ها که دوستت دارند بمانی، آن‌ها هم که به دلایل خود دوستت ندارند به سلامت باشند و آن‌قدر قدر ببینند تا که بل قدر بدانند. همه‌ی پدرها و مادرها فرزندان‌شان را از خود بیشتر دوست دارند، من نیز با این تفاوت که اغلب منتقد سخت‌گیر هم بوده و هستیم. به رعایت آدمی نیک‌نام مانی.
۲۵ مزدک‌ماه ۱۴۰۴
پدر

دو کتاب از دوست هنرمندم افشین شاهرودی عز وصول بخشید. بیش‌باد

#حافظ‌_خوانی
#علی‌_رضا_پنجه‌_یی
شب چله‌ی ۱۴۰۴
#ايران #افغانستان
#tajikistan
https://www.instagram.com/reel/DSkjGSTiCpN/?igsh=MTdjZGwwOXBtYTBpYg==

یرشی از تاریخ شفاهی
به بهانه‌ی درگذشت بهرام بیضایی
سال ۵۸ چهارصندوق بهرام بیضایی را در آمفی‌تیاتر کاخ جوانان جنب صدا و سیما توسط گروه شالیزار بازی کردم، کارگردان هم مربی هنری آموزش و پرورش و خانه‌ی جوانان رضا خسبخی بود، نقشم سیاه بود چون روزگاران سیاهان که نماد فقر بود ، چهارصندوق بیضایی نمایشی سمبولیستی بود و زبان دیالوگ‌ها صیقل خورده، در نمایش‌نامه‌های یادانام اکبر رادی هم که سال ۵۷ به ایفای نقش در آن پرداختم در نمایشنامه‌ی مرگ در پاییز و مسافران ایفای نقش کردم برای جشنواره‌ی خانه‌‌یدجوانان کشور در ساری که نمایش را با داوری یادانام‌ها مشایخی و کشاورز اجرا کردیم، نام گروه ما هم شالیزار بود، آفرینه‌های رادی بوی شالی و زبان فاخر دیوانی قجری می‌داد و آفرینه‌های بهرام بیضایی مشحون از زبانیت ادبیات قدمایی پارسی بود. یادبادا از هر دو بزرگ هنرهای نمایشی زادبومی.
۷ دی ۱۴۰۴
رشت
علی‌رضا پنجه‌یی
https://t.me/Alirezapanjeei/5253

بهرام بیضایی، شاهنامه‌پژوهی که جادو می‌آفرید
پاسخ علی‌رضا پنجه‌یی
به دوپرسش صبا رضایی،خبرنگار ایلنا
دوات، پایگاه خبری_تحلیلی فرهنگ، هنر و ادبیات، تماشاخانه:
۱. بیضایی در نمایشنامه‌ها، فیلمنامه‌ها و کتاب‌هایش، همچنین تئاتر و فیلم‌هایش از اسطوره همواره استفاده می‌کرد؛ دلیل این امر، تاثیر استفاده از اسطوره در آثارش و در سینما و ادبیات ایران چه بود؟
۲. شاهنامه چقدر در آثار او تاثیرگذار بود؟
https://share.google/xoZ7z7WCssD3JkBon
https://t.me/davat1394/18270

خانه
فرهنگ و هنر
کتاب و اندیشه
۰۷ / ۱۰ / ۱۴۰۴ - ۱۴:۱۴:۵۲
علیرضا پنجه‌ای در یادداشتی نوشت:
بهرام بیضایی، شاهنامه‌پژوهی که جادو می‌آفرید

کد خبر : 1734200
هیچ نمایشنامه‌نویس صاحب سبکی نداریم که متاثر از کتب مقدس و ادبیات منظوم و منثور قدمایی ما و بهره از مثنوی، کلیله و دمنه، خمسه‌ی نظامی، ویس و رامین، و خاصه شاهنامه نباشد، در شاهنامه، روایت ‌محور است و روایاتش هم داستان‌هایی که از قصه و افسانه ساخته می‌شود.
به گزارش خبرگزاری ایلنا،  علیرضا پنجه‌ای، شاعر و منتقد ادبی یادداشتی درباره ادبیات نمایشی بهرام بیضایی نوشته است که در ادامه می‌خوانید: 
هیچ نمایشنامه‌نویس صاحب سبکی نداریم که متاثر از کتب مقدس و ادبیات منظوم و منثور  قدمایی ما و بهره از  مثنوی، کلیله و دمنه، خمسه‌ی نظامی، ویس و رامین،  و خاصه شاهنامه نباشد، در شاهنامه، روایت ‌محور است و روایاتش هم داستان‌هایی که از قصه و افسانه ساخته می‌شود. 
بهرام  بیضایی به عنوان یک شاهنامه پژوه از آن در خلق ادبیات نمایشی بهره‌ شایانی برده است. چه از تکنیک و چه از محتوا؛ در واقع او از تاریخ و اسطوره پلی می‌سازد برای ارتباط با مخاطب امروز خود، راز ماندگاری اسطوره و تاریخ جز ادبیات نیست، بیضایی  تاریخ و اسطوره را از دریچه‌ نگاه خود به ما روایت می‌کند، آفرینه‌های او واقعیت‌های او از گذشته‌ تاریخی ماست، اسطوره‌هایی که از ذهن خلاق او نقش می‌‌گیرند وجهی جادویی می‌یابند  در ذهن مخاطبان خود.
او از اسطوره نه به مثابه‌ داستان بلکه به‌مثابه‌ نیرویی ذی‌حیات برای گفت وگو با اکنون بهره می‌برد.
نقش شاهنامه پر رنگ است در آثار او این است که  در واقع از شاهنامه به مثابه‌ی منبع الهام در روایتش و نیز حافظه‌ فرهنگ مشترک زادبومی استفاده می‌برد.
او  با بهره از اسطوره‌  آرش(برخوانی)، سیاووش(سیاووش‌خوانی)  مسیری نو برای ادبیات نمایشی رقم می‌زند.
در ذهن او اسطوره به مثابه‌ ابزار بازخوانی هویت و مقاومت فرهنگی نقش می‌آفرید.
او با چریکه‌ تارا، مرگ یزدگرد قهرمانان تاریخی و اسطوره‌ای را وارد گفتمان معاصر می‌کند.‌ همچنین تقابل خیروشر تقابل اغلب تراژیک قهرمانان روایات او  در پهلوان اکبر می‌میرد، مرگ یزدگرد، چهارصندوق و دیگر آثار مشابه،  نگاه نمادین او با سمبلیسم غربی تفاوت ماهوی داشت، در   چهارصندوق سرخ نشان تاجر است، زرد روشنفکر، اما سیاه  لباس فقر است، سبز هم نماد  آیین‌وندان و باورمندان، آن‌ها مترسکی برای   رفاه و  در امان ماندن می‌سازند، لباس می‌پوشانندش، اسلحه به دوشش آویزان می‌کنند کلاه آفتابگیر بر سرش می‌گذارند تا حافظ منافع‌شان باشد،  اما ناگهان او زنده می‌شود و به جای لولوی سر خرمن شدن می‌شود بلای جان همان‌ها که او را ساختند، فرمان می‌راند و آن‌ها را به چهار صندوق می‌افکند. تا آن‌ها راه برونشد از زندان خود می‌یابند الخ....او در چهارصندوق و میراث  زبان نمادین برای نقد مناسبات معاصر اختیار می‌کند.
بیضایی اعتقاد راسخ داشت که بدون شناخت گذشته، امروز قابل فهم نیست. 
او  با آثار درخشانش هرگز  از خاطر جمعی ما بیرون نخواهد ماند. 
انتهای پیام
https://t.me/davat1394/18270

برهمن گفت:
و خون هرگز نخسبد
کلیله و دمنه

وقتی همه از خواب پاشدند
من می‌خوابم
قرارم
با بی‌قراریِ‌این‌همه!
یرادیب👉
۱۷ دی ۱۴۰۴
علی‌رضا پنجه‌یی
#چیستانه یا #چامک_چیستان