🌷نامه مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی که در عرض راه مکه از منزل زره که چهار منزلی همدان است [در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان] برای آقای میرزا علی محمد رحمة الله علیه مرقوم داشته بودند.

بسم الله الرحمن الرحیم
و صلی الله علی محمد و آله الطیبین الطاهرین. شب نوزدهم ماه مبارک است در زره با همه همراهان با بهتر حالی از احوال به سلامت مشغول دعاگویی جمیع دوستان امیرالمؤمنین علیه و آله صلوات المصلین هستیم.
به عون خداوند و رعایت امام عصر عجل الله فرجه با قوت قلب مشغول نشر امر ایشان باشید و در درس و نماز کسالت نکنید. دلخوشی در این آخر الزمان و فتنه‌ های شیطان همین است که الحمدلله خداوند عالم به عنایت خاصه خود ما را از چنگ شیطان رها کرده و اسم خود و اسم دین خود را از زبان ما جاری کرده له الحمد و المنة. و کدام منت و نعمت در دنیا و آخرت از این بزرگ تر خواهد بود. پس جای ملال و کسالت نیست اگرچه مردم به طوری که شاید و باید، رعایت نکنند. فاصبروا و صابروا و رابطوا و اذکروا و تذکروا رعایة رعایة و هو کاف عبده. مهلت زیاد ندارم که سلام به هر یک بإسمه برسانم ولکن خدا شاهد که دعاگوی همه دوستان امیرالمؤمنین روحی لموالیه الفداء هستم و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
حرره العبد محمدباقر
محل مُهر مبارک.
@AghayedNet

نسخه ای از کتاب «الجامع لأحکام الشرایع» نگاشته مرحوم حاج محمدکریم کرمانی أع؛ در کتابخانه صحن مطهر حرم کاظمین علیهماالسلام
@AghayedNet

🌷مخطوط رسالة محمود بن محمد التبریزي (نظام العلماء) فی الدفاع عن المرحوم الشیخ أحمد الأحسائی أع

نسخه خطی رساله «رد الرد علی الشیخیة» نگاشته محمود بن محمد تبریزی؛ مشهور به نظام العلماء در پاسخ به اشکال های برخی بر نظریات مرحوم شیخ احمد أحسائی أع؛ نسخه کتابخانه مسجد اعظم قم
@AghayedNet

🌷👆در بخشی از رساله نظام العلماء، جریانی را نقل می کند که شخصی از علماء اصفهان در حرم سیدالشهداء علیه السلام از شیخ مرحوم أعلی الله مقامه پرسید با اینکه شما را ندیدیم که به تحصیل علوم و فنون ظاهری اشتغال داشته باشید؛ ولی در فنون و علوم متبحرید [و علامت آن، پرسش های فنّی علماء فنون است از این بزرگوار] فرمودند: من شخصی روستانشین بودم؛ تقوا پیشه کردم و هرآنچه می خواستم خداوند به من عطا فرمود. علم در آسمان نیست که بر شما نازل شود و بر زمین نیست که به سوی شما خارج شود؛ علم در شماست [باید آن را استخراج کرد].
سپس آن عالم اصفهانی از کیفیت ریاضت این بزرگوار پرسید. ایشان فرمودند: هرگز نوافل را ترک نکردم و هرگز نوافل را در حال نشسته و راه رفتن نخواندم؛ قرائت دو جزء از قرآن را در هر روز ترک نکردم و سی و اندی سال، هر شب هزار بار سوره قدر را خواندم و مباحی را انجام ندادم و وقت نمازی نمی رسید مگر آنکه با طهارت، رو به قبله آماده بودم و همیشه مترصّد وقت های نمازها بودم و... .
أعلی الله مقامه و رفع فی الخُلد أعلامَه.
@AghayedNet

🌷توضیح طرح

با توجه به احادیث اهل البیت علیهم السلام، شب های 15شعبان، 19 و 21 و 23 ماه مبارک رمضان، شب های قدر نامیده شده است.
از طرفی بحث مقدّر شدن تقدیرات، یکی از برنامه های شب های قدر است که در سوره دخان به آن اشاره شده
و نیز مراتب استوار و برقرار شدن یک تقدیر، در احادیث مطرح است که کلیات مراتب، مرحله مشیت، اراده، قدر، قضاء و امضاء است.
در مواعظی که عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی أعلی الله مقامه در یزد بیان فرموده اند، تطبیق هایی را میان این موضوعات بیان کرده اند و مطلب را در مثال نجار و ساختن منبر، پیاده کرده اند. این طرح، چکیده ای از آن مباحث است.
سطر اول، تیترهای کلی این تطبیق است و سطرهای بعد، به ترتیب، مراحل استوار شدن یک تقدیر ذکر شده و به بحث «بداء» که از مباحث مهم اسلامی است، اشاره شده است. مطالعه جدول به صورت افقی و عمودی، هر دو، برای واضح شدن محتوا مفید است. بدیهی است «سخن را روی با صاحبدلان است.»
@AghayedNet

کتابی با موضوع پاسخگویی به شبهات
وقتی در تصویر مرحوم شیخ أحمد أحسائی أع تغییراتی می دهند...
@AghayedNet

🌷توضیح تصویر
نسخه ای از کتاب شرح العرشیة، نگاشته عالم ربانی مرحوم شیخ احمد أحسائی أعلی الله مقامه، در کتابخانه دانشگاه نجف اشرف.
در صفحه نخست این نسخه، وقف نامه ای است مزیّن به مُهر عالم ربانی مرحوم سید کاظم رشتی أعلی الله مقامه (سجع خاتم: عبده الراجی محمدکاظم الحسیني.) در متن وقف نامه به متولیان وقف نیز اشاره شده است.
@AghayedNet

من محاضرات المرحوم السید کاظم الرشتی أع التی عثرنا علیها أخیرا
از مواعظ عالم ربانی مرحوم سید کاظم رشتی أع
@AghayedNet

🌷حکایتی درباره اندیشه و تفکر در عالَم

مرحوم سید کاظم رشتی أع می فرمایند:

نقل است که مرحوم شيخ اعلی الله مقامه می فرمود که ما سه نفر از علماء احساء در جايی نشسته بوديم. صحبت شد که هرگاه خدا به ما بهشت را روزی کند در آنجا چه کار کنيم.
پس يکی از سه نفر گفت من در دنيا بد گذرانيده‌ ام پس قصر و حوری و طعام‌ های خوب و لباس‌ های فاخر می خواهم.
و يکی ديگر گفت و اين کس قاضي و حاکم شرع و مرجع بود که من از خدا می خواهم که مرا خدمتکار آل محمد بگرداند که آنی غافل نباشم و ديگر چيزی نمی خواهم. جناب شيخ [أع] فرمود که به قاضی گفتم اين کار از برای تو زياد است چه به اين اعمال خود کجا به آن مقام می رسی زيرا که اين کار با آن عمل نمی سازد به جهت آنکه آن کس که چنين باشد اين مردم را نمی شناسد. و فرمود اعلی لله مقامه چون اين سخن را گفتم متغير شد و ناخوشش آمد.
پس از من پرسيدند که تو چه می خواهی فرمود که من گفتم اين دنيا بر من تنگ شده است پس من در بهشت مکان واسعی می خواهم که مرا روزی کند و لازال فکر نمايم إنتهی.
پس ببين که اين بزرگوار با اين مقام از فکر چه ديده است که در آن عالم اين را تمنا نمايد.
بالجمله فرمود جناب شيخ چون شب شد قاضی که بدش آمده بود در خواب شد حضرت صادق عليه السلام را ملاقات کرد و عرض کرد که شيخ احمد به من چنين کلامی گفته است. حضرت در جواب او فرموده بود که راست گفته است؛ اين عمل تو با اين ادعا و خواهش تو نمی سازد.
جناب شيخ فرمود که آن قاضی عالِم دست از کار برداشت و بنا به خدمتگزاری می نمود و يک سال يک‌ دفعه به کربلا مشرف می شد و يک سال به مشهد امام رضا عليه السلام مشرف می شد تا آنکه او را وفات در رسيد. پس تفکری که با ذکر باشد اعظم نعمت‌های الهی است و آن سبب ازاله اَغطيه نورِ علم است [=کنار زدن حجاب هایی که مانع نورِ علم است.] اللهم وفقنا.
(به نقل از مواعظ نویافته مرحوم سید کاظم رشتی أع.)
@AghayedNet

🌷رساله ای به زبان فارسی در مسئله طیّ الأرض نگاشته مرحوم حاج محمدکریم کرمانی أع؛ نسخه کتابخانه مجلس. (فایل zip)
@AghayedNet

🌷تأملی بر فرمایشی از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام پس از ضربت خوردن

هنگامی که ضربت خورده بودند، فرمودند: افرشوا لي فی صحن داري لعلي انظر في ملکوت السموات (بستر مرا در حیاط خانه‌ام بیندازید تا به ملکوت آسمان‌ها نظر کنم.) آیا جز در حیاط خانه، ملکوت از او پنهان است؟ معنای این سخن چیست؟
بدان همه عالَم کتاب علم است و صفحه‌ ها دارد. خداوند سبحان در آن قرار داده است علوم خود را و امور غیبی و اسرارِ صفات و اسماءِ خود را و جلال و جمال و احکام مُلک و ملکوت خود را؛ همان‌گونه که می‌فرماید: «سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتی یتبین لهم انه الحق» به ایشان نشان خواهیم داد آیات خود را در آفاق و در نفْس‌های ایشان تا ظاهر شود بر ایشان که آن حق است.
و از بزرگ‌ترین آن صفحه‌ها، آسمان‌هاست که علم‌ های با جلالت و پیچیده و اسرار و حقایق آن علوم را در بردارد و این، به علت شرافت و بلندی آن و صفا و لطافت و نورانیت آن است. گذشته از آنکه خداوند آسمان را محل فرودِ فیض‌ها، مرکزی برای خیرات، چشمه‌ ای برای شکل‌ های مختلفِ فیض‌ رسانیدن‌ ها، محلِ سکونتی برای ملائکه رحمت و ملائکه حاملان ماده‌ هایِ علوم و رسوم و حقایق و صفات قرار داده است. و چون قلب امام علیه السلام ظرفِ علم الله و سِرّ الله و حافظ غیب الله است، در نتیجه همه آن احوال برابر او گشوده و حاضر است.
و چون واجب است مطابقت میان مشاهده ملکوتِ آسمان‌ های باطنی و مشاهده ملکوتِ آسمان‌ های شهودی؛ و اولی برای آن حضرت ظاهر بود، خواستند که دومی را هم ظاهر فرمایند و ملکوتِ آسمان‌ هایِ شهودی هم برای حواسّ ظاهریِ حضرت منکشف گردد و باطن با ظاهر و سرّ با آشکارا مطابق شود و در نتیجه از همه وجوه اختلاف برطرف گردد.
و از همین رو بود که حضرت علیه السلام قرآن را از روی قرآن تلاوت می فرمود؛ اگرچه آن را به ظهرِ غیب (در درون و حقیقت خود) می‌ دانست.
از این جهت بود که حضرت فرمود بستر مرا در حیاط خانه‌ام بیندازید تا به ملکوت آسمان‌ ها نظر کنم. و نظاره می‌ کرد آن علومی را که نگاشته شده بود در آسمان‌ ها و با ملائکه ملاقات می‌ کرد به انحاءِ فیض‌ رسانی‌ ها تا زاد و توشه برگیرند از دیدار حضرتش علیه السلام؛ چراکه ملائکه او را بعد از انتقال به عالم دیگر، نمی‌ بینند زیرا از محل‌ ها و مرکزهای خود منتقل نمی‌ شوند همان‌گونه که خدا از قول ایشان حکایت کرده است: «و ما منا الا له مقام معلوم» و هیچ کس از aما نیست مگر آنکه مقام و رتبه معینی دارد...
@AghayedNet
دانلود کاملِ مقاله👇