🌷متن کتاب فوائد به خط مصنف؛ مرحوم شیخ احمد احسائی أع؛ نسخه ای با کیفیت بهتر و حجم کمتر.
با تشکر از بزرگواری که این فایل را به اشتراک گذاردند؛ جزاه الله خیرا.
@AghayedNet
با تشکر از بزرگواری که این فایل را به اشتراک گذاردند؛ جزاه الله خیرا.
@AghayedNet
AghayedNet
🌷متن کتاب فوائد به خط مصنف؛ مرحوم شیخ احمد احسائی أع؛ نسخه ای با کیفیت بهتر و حجم کمتر. با تشکر از بزرگواری که این فایل را به اشتراک گذاردند؛ جزاه الله خیرا. @AghayedNet
صفحه نخست فوائدِ حِکمی مرحوم شیخ احمد أحسائی أع
@AghayedNet
@AghayedNet
مقاله «مظاهر عالم هورقلیا در فلسفه اشراق و مکتب شیخیه» صرف نظر از نقدهایی که بر آن وارد است تقدیم می شود
@AghayedNet
@AghayedNet
🌷تأملاتی درباره روز ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام
1.برخی از علماء همچون شیخ طوسی رحمة الله علیه طبق روایاتی ولادت سیدالشهداءعلیه السلام را سوم شعبان گفته اند و نقل صحیح تر، همین است؛ (1)
2. با توجه به روایات، سیدالشهداء شش ماه در بَطن مادر بوده اند (2) و آیه شریفه «و حمله و فصاله ثلاثون شهرا» درباره ایشان است؛ (3)
3. در بعضی نقل ها رسیده است فاصله سنّی امام حسن و امام حسین علیهما السلام شش ماه و ده روز بوده است؛ (4)
4. با احتساب ولادت سیدالشهداء در سوم شعبان و تقویت احادیثِ «شش ماه و ده روز» فاصله، ولادت امام مجتبی علیه السلام، نَه در نیمه ماه رمضان که شش ماه و ده روز قبل از سوم شعبان خواهد بود. شایان ذکر است مرحوم آقای کرمانی در رساله «خلاصة التقویم»، ضمن وقایع نیمه ماه رمضان، به ولادت این بزرگوار علیه السلام اشاره ای نفرموده اند. (5)
—---
منابع و مآخذ:
1. شیخ طوسی، محمد بن حسن، مصباح المتهجد و سلاح المتعبّد، ج 2، ص 828، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، 1411ق؛ ابن مشهدی، محمد بن جعفر، المزار الکبیر، ص 399، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، 1419ق؛ کفعمی، ابراهیم بن علی، المصباح(جنة الأمان الواقیة و جنة الإیمان الباقیة)، ص 543، قم، دار الرضی (زاهدی)، چاپ دوم، 1405ق؛ امین عاملی، سید محسن، اعیان الشیعة، ج 1، ص 578، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، 1403ق.
2. ابن ابى الثلج بغدادى، محمد بن احمد، تاریخ أهل البیت نقلا عن الأئمة الباقر و الصادق و الرضا و العسکری عن آبائهم(ع)، ص 74، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، 1410ق.
3. و منها قوله: و حمله و فصاله ثلاثون شهرا، مع قوله: و فصاله فی عامین، علم منها ان أقل مدة الحمل ستة أشهر (الرسائل مع رسائل أخر، محقق خوانساری، ص45) مرحوم آقای کرمانی در توضیح این آیه، با توجه به حدیث شش ماه حمل سیدالشهداء علیه السلام می فرمایند: «و حمله و فصاله ثلاثون شهرا، منها سنتان للرضاع و مدة الحمل ستة أشهر و هی مدة حمل الحسین علیه السلام.» (تفسیر مرحوم آقای کرمانی، تفسیر سوره احقاف، آیه 15)
4. عن أبی عبد الله علیه السلام، قال کان بین الحسن و الحسین علیهما السلام طُهر و کان بینهما فی المیلاد ستة أشهر و عشرا. الموسوعة الکبری عن فاطمة الزهراء سلام الله علیها، انصاری زنجانی خوئینی، اسماعیل، ج5، ص71، بحارالأنوار، ج43، ص258 عن الکافی (الکافی علی ما فی البحار)، إحقاق الحق، ج19، ص361، المعجم الکبیر للطبرانی، ص142، تاریخ دمشق، ج14، ص26، ابن شهر آشوب مازندرانی، محمد بن على، مناقب آل أبیطالب(ع)، ج 4، ص 76، قم، انتشارات علامه، چاپ اول، 1379ق.
5. خلاصة التقویم (أحسن التقویم)، مرحوم حاج محمدکریم کرمانی، ص8
@AghayedNet
1.برخی از علماء همچون شیخ طوسی رحمة الله علیه طبق روایاتی ولادت سیدالشهداءعلیه السلام را سوم شعبان گفته اند و نقل صحیح تر، همین است؛ (1)
2. با توجه به روایات، سیدالشهداء شش ماه در بَطن مادر بوده اند (2) و آیه شریفه «و حمله و فصاله ثلاثون شهرا» درباره ایشان است؛ (3)
3. در بعضی نقل ها رسیده است فاصله سنّی امام حسن و امام حسین علیهما السلام شش ماه و ده روز بوده است؛ (4)
4. با احتساب ولادت سیدالشهداء در سوم شعبان و تقویت احادیثِ «شش ماه و ده روز» فاصله، ولادت امام مجتبی علیه السلام، نَه در نیمه ماه رمضان که شش ماه و ده روز قبل از سوم شعبان خواهد بود. شایان ذکر است مرحوم آقای کرمانی در رساله «خلاصة التقویم»، ضمن وقایع نیمه ماه رمضان، به ولادت این بزرگوار علیه السلام اشاره ای نفرموده اند. (5)
—---
منابع و مآخذ:
1. شیخ طوسی، محمد بن حسن، مصباح المتهجد و سلاح المتعبّد، ج 2، ص 828، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، 1411ق؛ ابن مشهدی، محمد بن جعفر، المزار الکبیر، ص 399، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، 1419ق؛ کفعمی، ابراهیم بن علی، المصباح(جنة الأمان الواقیة و جنة الإیمان الباقیة)، ص 543، قم، دار الرضی (زاهدی)، چاپ دوم، 1405ق؛ امین عاملی، سید محسن، اعیان الشیعة، ج 1، ص 578، بیروت، دار التعارف للمطبوعات، 1403ق.
2. ابن ابى الثلج بغدادى، محمد بن احمد، تاریخ أهل البیت نقلا عن الأئمة الباقر و الصادق و الرضا و العسکری عن آبائهم(ع)، ص 74، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، 1410ق.
3. و منها قوله: و حمله و فصاله ثلاثون شهرا، مع قوله: و فصاله فی عامین، علم منها ان أقل مدة الحمل ستة أشهر (الرسائل مع رسائل أخر، محقق خوانساری، ص45) مرحوم آقای کرمانی در توضیح این آیه، با توجه به حدیث شش ماه حمل سیدالشهداء علیه السلام می فرمایند: «و حمله و فصاله ثلاثون شهرا، منها سنتان للرضاع و مدة الحمل ستة أشهر و هی مدة حمل الحسین علیه السلام.» (تفسیر مرحوم آقای کرمانی، تفسیر سوره احقاف، آیه 15)
4. عن أبی عبد الله علیه السلام، قال کان بین الحسن و الحسین علیهما السلام طُهر و کان بینهما فی المیلاد ستة أشهر و عشرا. الموسوعة الکبری عن فاطمة الزهراء سلام الله علیها، انصاری زنجانی خوئینی، اسماعیل، ج5، ص71، بحارالأنوار، ج43، ص258 عن الکافی (الکافی علی ما فی البحار)، إحقاق الحق، ج19، ص361، المعجم الکبیر للطبرانی، ص142، تاریخ دمشق، ج14، ص26، ابن شهر آشوب مازندرانی، محمد بن على، مناقب آل أبیطالب(ع)، ج 4، ص 76، قم، انتشارات علامه، چاپ اول، 1379ق.
5. خلاصة التقویم (أحسن التقویم)، مرحوم حاج محمدکریم کرمانی، ص8
@AghayedNet
🌷نسخه خطی رساله اصول الدین، نگاشته مرحوم سید کاظم رشتی أع؛ نسخه کتابخانه مجلس
@AghayedNet
@AghayedNet
🌷گزارش مناظره عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی با فرستاده علی محمد باب در سال 1261ق
علی محمد باب طلبه ای به نام ملاصادق را به کرمان فرستاد (صادق مقدس خراساني ملقب به اسم الله الاقدس).
وی خدمت مرحوم آقای کرمانی اعلی الله مقامه رسید و در صبح یکشنبه 23صفر سال1261مجلس مناظره ای تشکیل شد. قریب به دویست نفر از اهل حل و عقد و علماء در آن مجلس حاضر بودند. زین العابدین بن جعفر کرمانی اتفاقات آن مجلس را یادداشت کرده است.
مجلس با پرسش های آقای کرمانی از رسول باب آغاز می شود. اینکه از کجاست و نزد باب چه سِمَتی دارد. از وی اقرار می گیرند که سخنان باب را نمی فهمد. کتابی را که رسول باب آورده، گشوده و الفاظ رکیک و خلاف عربیت آن را بلندبلند قرائت کرده و می فرمایند: «کتابی از شیخ محمد مکی سنّی در نزد من است که در علم اعداد تصنیف کرده و بر سبک قرآن گفته و موافق زبان عرب تکلم کرده. پس چرا تصدیق میرزا علی محمد را می کنی و تصدیق او را نمی کنی؟» ملاصادق پاسخی ندارد و مصرانه تکرار می کند که این کتاب، قرآن باب است و معجزه.
آقای کرمانی (اع) فرمایش های سید مرحوم (اع) را در حق خودشان بیان می فرمایند و رسول باب تصدیق می کند و حتی می گوید: «من می دانم که شما اعلم از کلّ شاگردان سید می باشید.» و در قسمتی از مناظره می گوید: «من نیز شنیدم چندین مرتبه تعریف شما را از سید و تصریح او را به اینکه شما نائب آن بزرگوار هستید.» آقای کرمانی با توجه به مقام علمی خود بارها می فرمایند که من و حاضران در جمع کتاب او را باطل و خلاف عربیت مید انیم و این قرآن را خلاف آیه «و ما ارسلنا من رسول الا بلسان قومه» می دانیم چرا که قرآن باب به لسان عربی مشهور و متعارف نیست و حتی به لسان عرب های بدوی بیابانی هم نیست. در اینجا رسول باب می گوید: «من تا حالا غافل بوده ام و الحال متذکر شدم.» و آقای کرمانی (اع) به او دستور می دهند که: «برو به مسجد و در ملأ عام بگو من تا حال از روی غفلت به راه باطل رفته بودم و حال توبه کردم و این کتاب های میرزا علی محمد باب همه کفر و زندقه است و باید آنها را سوزانید.» آن رسول عرض کرد: «می ترسم از مجلس شما بیرون بروم مرا سنگسار کنند.»
نویسنده این مجلس یعنی زینالعابدین بن جعفر شگفتی خود را از حال این رسول اظهار می کند که این ملاصادق «وقت ورود به کرمان در کجاوه نشسته بود و عوام کالانعام او را تعظیم و تجلیل می کردند و دسترسی به او نداشتند کجاوه او را و شتر او را می بوسیدند و خاک پای شتر او را برای تیمن و تبرک می بردند و آب دستش را برای شفاء می خوردند» و امروز کار این رسول به اینجا کشیده است.
در ادامه باز هم مکرراً آقای کرمانی به فرمایش های سید مرحوم اعلی الله مقامه در حقّ خودشان تصریح فرموده و می فرمایند «تفضیح کردید شیخیه را و شیخ مرحوم را و سید مرحوم را به اینکه می گویید ما شیخی هستیم و تفضیح کردید شیعه اثنی عشری را به اینکه می گویید ما اثنیعشری هستیم و افترا بر خدا و رسول و ائمه علیهم السلام بستید که این مزخرفات را به هم بافتید و نام آن را قرآن گذاردید.»
در این هنگام ملاصادق عرض می کند: «من در خلوت با شما عرضی دارم.» و ایشان می فرمایند: «در خلوت یک دقیقه با تو نمی نشینم و به نجوا و آهستگی یک کلمه با تو تکلم نمی کنم اگر برهانی داری بر اثبات حقیت میرزا علی محمد و کتاب او، علانیه و در ملأ عام بیاور. و الا پس تصدیق کن مرا یا تکذیب کن تا جاری شود بر تو آنچه باید جاری شود.» باز هم به فرمایش های سید مرحوم درباره جایگاه خودشان اشاره فرمودند و در ادامه اجازه نامه ملاصادق از سید مرحوم را توجیه فرمودند.
ملاصادق گفت: از کرمان می روم. فرمودند: «من می نویسم به تمام شهرها که تو را طعن و لعن کنند و تو را و امثال تو را در ولایات راه ندهند... .» نهایت ملاصادق اخلاق خوش علیمحمد باب را علت گرویدن به او عنوان می کند و آقای کرمانی این بهانه را نیز پاسخ می دهند.
در آن مجلس نائب الحکومه حاضر بود و در پایان مناظره گفت: «اتمام حجت بهتر از این نمی شود معلوم شد که این مرد و کسی که او را فرستاده است و کتاب های آنها همه بر باطلند و کفر اینها بر عامّ و خاص مبرهن است او را امان بدهید و بفرمایید اصحاب او را سنگسار نکنند و امشب تا فردا نزد من باشد، آن را اخراج بلد می کنم یا می آید خدمت سرکار و به طوری که فرمایش فرمودید توبه می کند.»
زینالعابدین بن جعفر کرمانی می نویسد: «[آقای کرمانی] از مجلس تشریف بردند و همان شب او [=ملاصادق] را از کرمان بیرون کردند. بعد از آن چهار جلد در ردّ این طایفه ضاله بابیه نوشتند و به اطراف، مرقومات در باب ابطال باب خسران مآب مرقوم فرمودند و بطلان آنها را بر همه کس واضح و مبَرهَن ساختند. و السلام.»
@AghayedNet
علی محمد باب طلبه ای به نام ملاصادق را به کرمان فرستاد (صادق مقدس خراساني ملقب به اسم الله الاقدس).
وی خدمت مرحوم آقای کرمانی اعلی الله مقامه رسید و در صبح یکشنبه 23صفر سال1261مجلس مناظره ای تشکیل شد. قریب به دویست نفر از اهل حل و عقد و علماء در آن مجلس حاضر بودند. زین العابدین بن جعفر کرمانی اتفاقات آن مجلس را یادداشت کرده است.
مجلس با پرسش های آقای کرمانی از رسول باب آغاز می شود. اینکه از کجاست و نزد باب چه سِمَتی دارد. از وی اقرار می گیرند که سخنان باب را نمی فهمد. کتابی را که رسول باب آورده، گشوده و الفاظ رکیک و خلاف عربیت آن را بلندبلند قرائت کرده و می فرمایند: «کتابی از شیخ محمد مکی سنّی در نزد من است که در علم اعداد تصنیف کرده و بر سبک قرآن گفته و موافق زبان عرب تکلم کرده. پس چرا تصدیق میرزا علی محمد را می کنی و تصدیق او را نمی کنی؟» ملاصادق پاسخی ندارد و مصرانه تکرار می کند که این کتاب، قرآن باب است و معجزه.
آقای کرمانی (اع) فرمایش های سید مرحوم (اع) را در حق خودشان بیان می فرمایند و رسول باب تصدیق می کند و حتی می گوید: «من می دانم که شما اعلم از کلّ شاگردان سید می باشید.» و در قسمتی از مناظره می گوید: «من نیز شنیدم چندین مرتبه تعریف شما را از سید و تصریح او را به اینکه شما نائب آن بزرگوار هستید.» آقای کرمانی با توجه به مقام علمی خود بارها می فرمایند که من و حاضران در جمع کتاب او را باطل و خلاف عربیت مید انیم و این قرآن را خلاف آیه «و ما ارسلنا من رسول الا بلسان قومه» می دانیم چرا که قرآن باب به لسان عربی مشهور و متعارف نیست و حتی به لسان عرب های بدوی بیابانی هم نیست. در اینجا رسول باب می گوید: «من تا حالا غافل بوده ام و الحال متذکر شدم.» و آقای کرمانی (اع) به او دستور می دهند که: «برو به مسجد و در ملأ عام بگو من تا حال از روی غفلت به راه باطل رفته بودم و حال توبه کردم و این کتاب های میرزا علی محمد باب همه کفر و زندقه است و باید آنها را سوزانید.» آن رسول عرض کرد: «می ترسم از مجلس شما بیرون بروم مرا سنگسار کنند.»
نویسنده این مجلس یعنی زینالعابدین بن جعفر شگفتی خود را از حال این رسول اظهار می کند که این ملاصادق «وقت ورود به کرمان در کجاوه نشسته بود و عوام کالانعام او را تعظیم و تجلیل می کردند و دسترسی به او نداشتند کجاوه او را و شتر او را می بوسیدند و خاک پای شتر او را برای تیمن و تبرک می بردند و آب دستش را برای شفاء می خوردند» و امروز کار این رسول به اینجا کشیده است.
در ادامه باز هم مکرراً آقای کرمانی به فرمایش های سید مرحوم اعلی الله مقامه در حقّ خودشان تصریح فرموده و می فرمایند «تفضیح کردید شیخیه را و شیخ مرحوم را و سید مرحوم را به اینکه می گویید ما شیخی هستیم و تفضیح کردید شیعه اثنی عشری را به اینکه می گویید ما اثنیعشری هستیم و افترا بر خدا و رسول و ائمه علیهم السلام بستید که این مزخرفات را به هم بافتید و نام آن را قرآن گذاردید.»
در این هنگام ملاصادق عرض می کند: «من در خلوت با شما عرضی دارم.» و ایشان می فرمایند: «در خلوت یک دقیقه با تو نمی نشینم و به نجوا و آهستگی یک کلمه با تو تکلم نمی کنم اگر برهانی داری بر اثبات حقیت میرزا علی محمد و کتاب او، علانیه و در ملأ عام بیاور. و الا پس تصدیق کن مرا یا تکذیب کن تا جاری شود بر تو آنچه باید جاری شود.» باز هم به فرمایش های سید مرحوم درباره جایگاه خودشان اشاره فرمودند و در ادامه اجازه نامه ملاصادق از سید مرحوم را توجیه فرمودند.
ملاصادق گفت: از کرمان می روم. فرمودند: «من می نویسم به تمام شهرها که تو را طعن و لعن کنند و تو را و امثال تو را در ولایات راه ندهند... .» نهایت ملاصادق اخلاق خوش علیمحمد باب را علت گرویدن به او عنوان می کند و آقای کرمانی این بهانه را نیز پاسخ می دهند.
در آن مجلس نائب الحکومه حاضر بود و در پایان مناظره گفت: «اتمام حجت بهتر از این نمی شود معلوم شد که این مرد و کسی که او را فرستاده است و کتاب های آنها همه بر باطلند و کفر اینها بر عامّ و خاص مبرهن است او را امان بدهید و بفرمایید اصحاب او را سنگسار نکنند و امشب تا فردا نزد من باشد، آن را اخراج بلد می کنم یا می آید خدمت سرکار و به طوری که فرمایش فرمودید توبه می کند.»
زینالعابدین بن جعفر کرمانی می نویسد: «[آقای کرمانی] از مجلس تشریف بردند و همان شب او [=ملاصادق] را از کرمان بیرون کردند. بعد از آن چهار جلد در ردّ این طایفه ضاله بابیه نوشتند و به اطراف، مرقومات در باب ابطال باب خسران مآب مرقوم فرمودند و بطلان آنها را بر همه کس واضح و مبَرهَن ساختند. و السلام.»
@AghayedNet
صورت مناظره عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی أع با فرستاده باب (رئیس بابیه)؛ نسخه کتابخانه مرکز احیاء تراث اسلامی
@AghayedNet
@AghayedNet
کتاب ماجرا در ماجرا؛ نگاشته علیرضا ذکاوتی قراگزلو؛ با ارائه مباحثی درباره شیخیه تقدیم می شود؛ صرفاً برای آشنایی متعلمین و صرف نظر از بعضی نقدها.
@AghayedNet
@AghayedNet
🌷پرسش و پاسخ
ـــــ امروزه با ارسال امواج راديويی و ثبت انعكاس آن، مكان ماه يا هر جرم سماوی ديگر مشخص می شود. آيا اين گونه دريافت آثار مصداق رؤيت می تواند باشد؟ يا محكوم به حكم منجمين و منهیّ الاتباع است؟
ـــ اينگونه رؤيتها به تنهايي ظاهراً اعتباري ندارد.
ـــــ آيا استناد به شكل خاص ماه در شب های خاص (مثل نيم دايره در شب هفتم يا قرص كامل در شب چهاردهم) به عنوان دليل برای محاسبه اول ماه جايز است؟
ـــ به اينگونه علائم نمی توان ابتداء و يا انتهاء ماه را معين نمود و به آنها استناد کرد.
ـــ در فرمایش های مکتبی رسیده است مكروه است از برای روزه دار بوييدن گل ها و رياحين به خصوص نرجس و همچنین فرموده اند مستحب است روزه دار خود را به عطرهای غير مشك معطر كند خصوص در اول روز.
در قديم عطرها از گل ها به دست می آمده (برخلاف عطرهای امروزی كه نوعاً شيميايی است)؛ چگونه بوييدن گل ها مكروه و استعمال عطر آنها مثلاً مستحب باشد.
ـــ در احكام شرعيه بايد متعبد بود و دليل همان اصل و يا نص است، علت آنها براي ما روشن نيست مگر آنچه فرموده باشند و قياس نمی شود كرد.
@AghayedNet
ـــــ امروزه با ارسال امواج راديويی و ثبت انعكاس آن، مكان ماه يا هر جرم سماوی ديگر مشخص می شود. آيا اين گونه دريافت آثار مصداق رؤيت می تواند باشد؟ يا محكوم به حكم منجمين و منهیّ الاتباع است؟
ـــ اينگونه رؤيتها به تنهايي ظاهراً اعتباري ندارد.
ـــــ آيا استناد به شكل خاص ماه در شب های خاص (مثل نيم دايره در شب هفتم يا قرص كامل در شب چهاردهم) به عنوان دليل برای محاسبه اول ماه جايز است؟
ـــ به اينگونه علائم نمی توان ابتداء و يا انتهاء ماه را معين نمود و به آنها استناد کرد.
ـــ در فرمایش های مکتبی رسیده است مكروه است از برای روزه دار بوييدن گل ها و رياحين به خصوص نرجس و همچنین فرموده اند مستحب است روزه دار خود را به عطرهای غير مشك معطر كند خصوص در اول روز.
در قديم عطرها از گل ها به دست می آمده (برخلاف عطرهای امروزی كه نوعاً شيميايی است)؛ چگونه بوييدن گل ها مكروه و استعمال عطر آنها مثلاً مستحب باشد.
ـــ در احكام شرعيه بايد متعبد بود و دليل همان اصل و يا نص است، علت آنها براي ما روشن نيست مگر آنچه فرموده باشند و قياس نمی شود كرد.
@AghayedNet
نامه ای از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی أعلی الله مقامه در شب 19 ماه مبارک رمضان؛ در راه مکه مکرمه
@AghayedNet
@AghayedNet
🌷لیلة القدر و حضرت زهرا سلام الله علیها
در روايات شیعه رسيده است كه فاطمه زهرا سلام الله عليها، ليلة القدرند. پس در باطن «انا انزلناه في ليلة القدر» يعني انا انزلنا عليّاً في ليلة القدر؛ يعنی در فاطمه زهرا. فرو فرستاديم علی را كه قرآن ناطق است يعنی ما تعلق داديم و رابطه برقرار ساختيم بين مقام عالي ايشان كه علي علیه السلام حامل آن است و مقام دانی ايشان كه فاطمه سلام الله علیها حامل آن است؛ میان تعینات چهاردگانه معصومین سلام الله علیهم اجمعین.
همچنين در سوره مباركه دخان، ليله مباركه تفسير شده است به حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها. «انا انزلناه في لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ» در ليله مباركه، يعني در مقام فاطمه زهرا سلامالله عليها تعلق داديم و مرتبط ساختيم اميرالمؤمنين صلوات الله عليه را. «فيها يُفْرَقُ كُلُ اَمْرٍ حَكِيمٍ» در ليله قدر، يعني در مقام فاطميه، امرهای محكم الهی فراهم مي شوند و از يكديگر جدا ميشوند. يعنی امامی پس از امامی به دنيا می آيند و از اين مقام و از اين رتبه مقامات امامت پيدا می شود. پس تنزّل ملائكه و روح معنايش اين نيست كه: تا شب قدر نبوده اند روح و ملائكه در نزد امام علیه السلام و بعد نازل می شوند و دوباره از امام جدا می گردند... .
@AghayedNet
در روايات شیعه رسيده است كه فاطمه زهرا سلام الله عليها، ليلة القدرند. پس در باطن «انا انزلناه في ليلة القدر» يعني انا انزلنا عليّاً في ليلة القدر؛ يعنی در فاطمه زهرا. فرو فرستاديم علی را كه قرآن ناطق است يعنی ما تعلق داديم و رابطه برقرار ساختيم بين مقام عالي ايشان كه علي علیه السلام حامل آن است و مقام دانی ايشان كه فاطمه سلام الله علیها حامل آن است؛ میان تعینات چهاردگانه معصومین سلام الله علیهم اجمعین.
همچنين در سوره مباركه دخان، ليله مباركه تفسير شده است به حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها. «انا انزلناه في لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ» در ليله مباركه، يعني در مقام فاطمه زهرا سلامالله عليها تعلق داديم و مرتبط ساختيم اميرالمؤمنين صلوات الله عليه را. «فيها يُفْرَقُ كُلُ اَمْرٍ حَكِيمٍ» در ليله قدر، يعني در مقام فاطميه، امرهای محكم الهی فراهم مي شوند و از يكديگر جدا ميشوند. يعنی امامی پس از امامی به دنيا می آيند و از اين مقام و از اين رتبه مقامات امامت پيدا می شود. پس تنزّل ملائكه و روح معنايش اين نيست كه: تا شب قدر نبوده اند روح و ملائكه در نزد امام علیه السلام و بعد نازل می شوند و دوباره از امام جدا می گردند... .
@AghayedNet
AghayedNet
نامه ای از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی أعلی الله مقامه در شب 19 ماه مبارک رمضان؛ در راه مکه مکرمه @AghayedNet
🌷نامه مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی که در عرض راه مکه از منزل زره که چهار منزلی همدان است [در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان] برای آقای میرزا علی محمد رحمة الله علیه مرقوم داشته بودند.
بسم الله الرحمن الرحیم
و صلی الله علی محمد و آله الطیبین الطاهرین. شب نوزدهم ماه مبارک است در زره با همه همراهان با بهتر حالی از احوال به سلامت مشغول دعاگویی جمیع دوستان امیرالمؤمنین علیه و آله صلوات المصلین هستیم.
به عون خداوند و رعایت امام عصر عجل الله فرجه با قوت قلب مشغول نشر امر ایشان باشید و در درس و نماز کسالت نکنید. دلخوشی در این آخر الزمان و فتنه های شیطان همین است که الحمدلله خداوند عالم به عنایت خاصه خود ما را از چنگ شیطان رها کرده و اسم خود و اسم دین خود را از زبان ما جاری کرده له الحمد و المنة. و کدام منت و نعمت در دنیا و آخرت از این بزرگ تر خواهد بود. پس جای ملال و کسالت نیست اگرچه مردم به طوری که شاید و باید، رعایت نکنند. فاصبروا و صابروا و رابطوا و اذکروا و تذکروا رعایة رعایة و هو کاف عبده. مهلت زیاد ندارم که سلام به هر یک بإسمه برسانم ولکن خدا شاهد که دعاگوی همه دوستان امیرالمؤمنین روحی لموالیه الفداء هستم و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
حرره العبد محمدباقر
محل مُهر مبارک.
@AghayedNet
بسم الله الرحمن الرحیم
و صلی الله علی محمد و آله الطیبین الطاهرین. شب نوزدهم ماه مبارک است در زره با همه همراهان با بهتر حالی از احوال به سلامت مشغول دعاگویی جمیع دوستان امیرالمؤمنین علیه و آله صلوات المصلین هستیم.
به عون خداوند و رعایت امام عصر عجل الله فرجه با قوت قلب مشغول نشر امر ایشان باشید و در درس و نماز کسالت نکنید. دلخوشی در این آخر الزمان و فتنه های شیطان همین است که الحمدلله خداوند عالم به عنایت خاصه خود ما را از چنگ شیطان رها کرده و اسم خود و اسم دین خود را از زبان ما جاری کرده له الحمد و المنة. و کدام منت و نعمت در دنیا و آخرت از این بزرگ تر خواهد بود. پس جای ملال و کسالت نیست اگرچه مردم به طوری که شاید و باید، رعایت نکنند. فاصبروا و صابروا و رابطوا و اذکروا و تذکروا رعایة رعایة و هو کاف عبده. مهلت زیاد ندارم که سلام به هر یک بإسمه برسانم ولکن خدا شاهد که دعاگوی همه دوستان امیرالمؤمنین روحی لموالیه الفداء هستم و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
حرره العبد محمدباقر
محل مُهر مبارک.
@AghayedNet
نسخه ای از کتاب «الجامع لأحکام الشرایع» نگاشته مرحوم حاج محمدکریم کرمانی أع؛ در کتابخانه صحن مطهر حرم کاظمین علیهماالسلام
@AghayedNet
@AghayedNet