توضیحاتی درباره علم رجال
(هفته نامه حریم إمام ، ش ۲۱۷، پنجشنبه 23اُردیبهشت ۱۳۹۵، ص ۹، از مُصاحبه با آیةالله شیخ مُصطَفیٰ أَشرَفیِ.)
@AghayedNet
(هفته نامه حریم إمام ، ش ۲۱۷، پنجشنبه 23اُردیبهشت ۱۳۹۵، ص ۹، از مُصاحبه با آیةالله شیخ مُصطَفیٰ أَشرَفیِ.)
@AghayedNet
معرفی مختصری از مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبایی اع ضمنِ مقاله «مِن دفناء العتبة الرضویة المقدسة.»
@AghayedNet
@AghayedNet
🌷کتاب «الأدیان و المذاهب بالعراق» که به تازگی (2016م) منتشر شده، در جلد سوم، به تفصیل درباره شیخیه تحقیقاتی ارائه کرده است.
متأسفانه این تحقیقات آمیخته ای از غث و سمین است. در بخشی از پژوهش ها انصاف رعایت شده است و در بخشی خیر. بخشی با آگاهی نگاشته شده و بخشی کپی برداری از منابع دستِ دوم و سوم است. در توضیح اصطلاح رکن رابع، همان خلطِ شایع را مرتکب شده و میان «رکن رابع» و «لزوم وحدت ناطق شیعی» تمییز نداده است. آشنا نبودن با مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبایی در بعضی قضاوت ها مؤثر بوده است. ملاحظات زیادی درباره این پژوهش ها وجود دارد و البته اهل تحقیق آگاهند.
@AghayedNet
متأسفانه این تحقیقات آمیخته ای از غث و سمین است. در بخشی از پژوهش ها انصاف رعایت شده است و در بخشی خیر. بخشی با آگاهی نگاشته شده و بخشی کپی برداری از منابع دستِ دوم و سوم است. در توضیح اصطلاح رکن رابع، همان خلطِ شایع را مرتکب شده و میان «رکن رابع» و «لزوم وحدت ناطق شیعی» تمییز نداده است. آشنا نبودن با مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبایی در بعضی قضاوت ها مؤثر بوده است. ملاحظات زیادی درباره این پژوهش ها وجود دارد و البته اهل تحقیق آگاهند.
@AghayedNet
🌷شرح دعاء سحر، نگاشته عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی أع، نسخه کتابخانه مجلس
نقدی بر کتاب «أحسائیون مهاجرون»؛ کتابی با بسامد فراوان نام عالم ربانی مرحوم شیخ أحمد أحسائی أع در آن...
@AghayedNet
@AghayedNet
اجازه عالم ربانی مرحوم سید کاظم رشتی أع به محمد أبو خمسین الأحسائی ره.
@AghayedNet
@AghayedNet
بدون شرح... وقتی نویسنده کتاب، از یک اتّجاه عقیدتی است و مصحّح کتاب، از اتجاهی دیگر
@AghayedNet
@AghayedNet
سندی از سال 1198ق؛ نام عالم ربانی مرحوم شیخ احمد أحسائی أع به عنوان شاهد، در ذیل سند مذکور است.
@AghayedNet
@AghayedNet
🌷بحث رؤیت و عدد (آیا باید به عدد عمل کرد یا به رؤیت؟آیا ماه رمضان کمتر از سی روز هم میشود؟)
يکي از مباحث فقهي درباره روزهای ماهها که هر ماهي چند روز است، مربوط مي شود به ماه مبارک رمضان که ماه مبارک رمضان سي روز است يا اينکه بيست و نه روز هم مي شود باشد. در روايات ما از ائمه هدي سلام الله عليهم اجمعين دودسته روايات رسيده و اين دو دسته روايات بهظاهر با يکديگر اختلاف دارد؛ دستهاي از روايات است که ماه رمضان سي روز است نه کم مي شود و نه زياد. دسته اي از روايات ما هم اين مطلب را بيان ميکند که ماه مبارک رمضان مثل ساير ماه هاي سال است کم مي شود و زياد مي شود. معني زياد شدنش يعني تمام سي روز است، يا کم مي شود بيست و نه روز هم مي شود باشد. رواياتي است که رسول خدا صلی الله عليه و آله روزه نگرفته اند براي ماه رمضان مگر سي روز و هيچ وقت کمتر از سي روز روزه نگرفته اند. بعضي از روايات است که رسول خدا براي ماه مبارک رمضان بيست و نه روز هم روزه گرفته اند. روايات در اين مورد اختلاف دارد. بين فقهاء هم اختلاف پيدا شده درباره اينکه آيا مي شود ماه رمضان بيست و نه روز شود يا نه؟ عده اي از فقهاء که البته از متقدمين بوده اند فتوايشان اين بوده که ماه رمضان بيست و نه روز نمي شود و بايد به عدد رفتار کرد و حتماً سي روز روزه گرفت نه کمتر؛ اين عده از علماء مانند مرحوم صدوق، مرحوم مفيد، ابنطاوس، صاحب مجمع البحرين و چند نفر ديگر از علماء که مرحوم آقای حاج محمدکریم کرمانی أع اسمشان را مي بَرَند و فتواهايشان را هم ذکر مي فرمايند، اينها قائل بودند که ماه مبارک رمضان سي روز است کمتر نمي شود و فتوايشان هم همين بوده که بايد اين ماه را به عدد روزه گرفت يعني حتما سي روز روزه گرفت.
دسته اي از علماء و فقهاء هستند که مي گويند بايد به رؤيت عمل کرد و به آن حديث جامع و کلي که در مورد روزه ماه مبارک رمضان يک اصل فقهي است، به شکل يک اصل است، يعني از اصول کليه است و از قواعد کلي فقه است که ائمه عليهمالسلام فرمودهاند: صُم للرؤية و افطر للرؤية روزه ماه رمضان را که شروع مي کني با رؤيت هلال شروع کن؛ يعني تا هلال ماه مبارک رمضان رؤيت نشده نمي تواني نيت ماه مبارک رمضان داشته باشي و همچنين افطر للرؤية تا نديدي و هلال ماه شوال را رؤيت نکردي، بايد قصد روزه ماه رمضان داشته باشي، اما همين که رؤيت هلال ماه شوال شد افطار واجب است اگرچه در روز سيام يا در شب سيام ماه رمضان مثلاً هلال رؤيت شود که ماه رمضان بيست و نه روزه شود، مي شود اول ماه شوال و بايد افطار کرد و روز را عيد گرفت. اين هم يک دسته و يک نظر از فقهاء.
آنچه که بين اين دودسته روايات را جمع ميکند و هر دو دسته از روايات در جاي خودش به آن عمل ميشود که هيچ کدام طَرح نشود، چون يکي از هنرها در فقه اسلام و فقه شيعه همين است؛ از هنرهاي فقيه که نشان مي دهد فقيه در فقاهتش نيرومند است و درايتش قوي است اين است که به طوري بتواند بين روايات مختلف را جمع کند و مراد و مفاد معصوم بيان شود و مراد و مفاد از آيات و روايات مختلف بيان شود که موجب طرح هيچ طرف نشود.
آن گونه که در فرمایش های مکتبی بیان شده است، آن رواياتي که مي فرمايد ماه مبارک رمضان نه از سي روز کمتر است و نه از سي روز بيشتر، اين بهحسب واقع است. به حسب واقع خدا ماه رمضان را از وقتي که خلقش کرده سي روز خلقش کرده و هميشه هم سي روز خواهد بود ولی در اثر در هم شدن و مخفي شدن کبيسه شرعيه ــ که کبيسه شرعيه همان کمشدن يک روز در دوران سال در هر چندسال است و ائمه عليهمالسلام اين را در اثر تقيه مخفي فرمودند ــ در اثر مخفيشدن آن حساب، وضع ماه و رؤيت هلال ها تفاوت مي کند و حساب ها تفاوت مي کند؛ از اين جهت به حسب ظاهر، ائمه عليهم السلام رؤيت را دستور فرموده اند که به رؤيت هلال عمل کنيد ولي کساني که متوجه اين نکته هستند، (اگر بنا بر رؤيت، ماه رمضان بيست و نه روزه شد و در شب سی ام،هلال ماه شوال رؤيت شود) يک روز را احتياطاً قضاء مي گيرند و اگر روز آخر شعبان را به نيت آخر شعبان گرفته باشند، خدا همان را اول ماه رمضان براي آنها حساب مي کند. به اين طور اين دو دسته روايات حل ميشود.
@AghayedNet
يکي از مباحث فقهي درباره روزهای ماهها که هر ماهي چند روز است، مربوط مي شود به ماه مبارک رمضان که ماه مبارک رمضان سي روز است يا اينکه بيست و نه روز هم مي شود باشد. در روايات ما از ائمه هدي سلام الله عليهم اجمعين دودسته روايات رسيده و اين دو دسته روايات بهظاهر با يکديگر اختلاف دارد؛ دستهاي از روايات است که ماه رمضان سي روز است نه کم مي شود و نه زياد. دسته اي از روايات ما هم اين مطلب را بيان ميکند که ماه مبارک رمضان مثل ساير ماه هاي سال است کم مي شود و زياد مي شود. معني زياد شدنش يعني تمام سي روز است، يا کم مي شود بيست و نه روز هم مي شود باشد. رواياتي است که رسول خدا صلی الله عليه و آله روزه نگرفته اند براي ماه رمضان مگر سي روز و هيچ وقت کمتر از سي روز روزه نگرفته اند. بعضي از روايات است که رسول خدا براي ماه مبارک رمضان بيست و نه روز هم روزه گرفته اند. روايات در اين مورد اختلاف دارد. بين فقهاء هم اختلاف پيدا شده درباره اينکه آيا مي شود ماه رمضان بيست و نه روز شود يا نه؟ عده اي از فقهاء که البته از متقدمين بوده اند فتوايشان اين بوده که ماه رمضان بيست و نه روز نمي شود و بايد به عدد رفتار کرد و حتماً سي روز روزه گرفت نه کمتر؛ اين عده از علماء مانند مرحوم صدوق، مرحوم مفيد، ابنطاوس، صاحب مجمع البحرين و چند نفر ديگر از علماء که مرحوم آقای حاج محمدکریم کرمانی أع اسمشان را مي بَرَند و فتواهايشان را هم ذکر مي فرمايند، اينها قائل بودند که ماه مبارک رمضان سي روز است کمتر نمي شود و فتوايشان هم همين بوده که بايد اين ماه را به عدد روزه گرفت يعني حتما سي روز روزه گرفت.
دسته اي از علماء و فقهاء هستند که مي گويند بايد به رؤيت عمل کرد و به آن حديث جامع و کلي که در مورد روزه ماه مبارک رمضان يک اصل فقهي است، به شکل يک اصل است، يعني از اصول کليه است و از قواعد کلي فقه است که ائمه عليهمالسلام فرمودهاند: صُم للرؤية و افطر للرؤية روزه ماه رمضان را که شروع مي کني با رؤيت هلال شروع کن؛ يعني تا هلال ماه مبارک رمضان رؤيت نشده نمي تواني نيت ماه مبارک رمضان داشته باشي و همچنين افطر للرؤية تا نديدي و هلال ماه شوال را رؤيت نکردي، بايد قصد روزه ماه رمضان داشته باشي، اما همين که رؤيت هلال ماه شوال شد افطار واجب است اگرچه در روز سيام يا در شب سيام ماه رمضان مثلاً هلال رؤيت شود که ماه رمضان بيست و نه روزه شود، مي شود اول ماه شوال و بايد افطار کرد و روز را عيد گرفت. اين هم يک دسته و يک نظر از فقهاء.
آنچه که بين اين دودسته روايات را جمع ميکند و هر دو دسته از روايات در جاي خودش به آن عمل ميشود که هيچ کدام طَرح نشود، چون يکي از هنرها در فقه اسلام و فقه شيعه همين است؛ از هنرهاي فقيه که نشان مي دهد فقيه در فقاهتش نيرومند است و درايتش قوي است اين است که به طوري بتواند بين روايات مختلف را جمع کند و مراد و مفاد معصوم بيان شود و مراد و مفاد از آيات و روايات مختلف بيان شود که موجب طرح هيچ طرف نشود.
آن گونه که در فرمایش های مکتبی بیان شده است، آن رواياتي که مي فرمايد ماه مبارک رمضان نه از سي روز کمتر است و نه از سي روز بيشتر، اين بهحسب واقع است. به حسب واقع خدا ماه رمضان را از وقتي که خلقش کرده سي روز خلقش کرده و هميشه هم سي روز خواهد بود ولی در اثر در هم شدن و مخفي شدن کبيسه شرعيه ــ که کبيسه شرعيه همان کمشدن يک روز در دوران سال در هر چندسال است و ائمه عليهمالسلام اين را در اثر تقيه مخفي فرمودند ــ در اثر مخفيشدن آن حساب، وضع ماه و رؤيت هلال ها تفاوت مي کند و حساب ها تفاوت مي کند؛ از اين جهت به حسب ظاهر، ائمه عليهم السلام رؤيت را دستور فرموده اند که به رؤيت هلال عمل کنيد ولي کساني که متوجه اين نکته هستند، (اگر بنا بر رؤيت، ماه رمضان بيست و نه روزه شد و در شب سی ام،هلال ماه شوال رؤيت شود) يک روز را احتياطاً قضاء مي گيرند و اگر روز آخر شعبان را به نيت آخر شعبان گرفته باشند، خدا همان را اول ماه رمضان براي آنها حساب مي کند. به اين طور اين دو دسته روايات حل ميشود.
@AghayedNet
دست نوشته و مُهر مرحوم سید احمد، فرزند مرحوم سیدکاظم رشتی أع؛ ابتدای نسخه از کتاب الحجة البالغة
@AghayedNet
@AghayedNet
یادداشتی ابتداء نسخه ای خطی از شرح دعاء سحرِ مرحوم آقای کرمانی أع؛...سنة 1353
@AghayedNet
@AghayedNet
🌷پرسش و پاسخ
ـــــ مقصود از اين فرمايش چيست؟ قال الصادق عليه السلام: «لما ضرب الحسين بن علي عليهماالسلام... نادی مناد من قبل رب العزة: الا ايتها الامة المتحيرة الظالمة بعد نبيها لا وفقكم الله لأضحی و لا فطر ثم قال ابوعبدالله عليه السلام: لاجرم والله ماوفقوا و لايوفقون ابدا حتی يقوم ثائر الحسين عليهالسلام.»
ـــ پاسخ: در بيان مراد از فقره «لا وفقکم الله لاضحی و لا فطر» در اين حديث شريف اختلاف است ظاهر عبارت اين است که به واسطه موانع جوّی از رؤيت هلال در ماه رمضان و ذي الحجة از انجام مراسم دو عيد فطر و اضحی محروم مي شوند. و البته مراد مخالفان شيعه هستند که اين نفرين شامل آنها است، و اگر شيعه هم به حسب ظاهر موفق نشود از باب شمول آن نفرين نيست بلکه از باب يؤتکم کفلين من رحمته است؛ لعنة الله علی الظالمين.
@AghayedNet
ـــــ مقصود از اين فرمايش چيست؟ قال الصادق عليه السلام: «لما ضرب الحسين بن علي عليهماالسلام... نادی مناد من قبل رب العزة: الا ايتها الامة المتحيرة الظالمة بعد نبيها لا وفقكم الله لأضحی و لا فطر ثم قال ابوعبدالله عليه السلام: لاجرم والله ماوفقوا و لايوفقون ابدا حتی يقوم ثائر الحسين عليهالسلام.»
ـــ پاسخ: در بيان مراد از فقره «لا وفقکم الله لاضحی و لا فطر» در اين حديث شريف اختلاف است ظاهر عبارت اين است که به واسطه موانع جوّی از رؤيت هلال در ماه رمضان و ذي الحجة از انجام مراسم دو عيد فطر و اضحی محروم مي شوند. و البته مراد مخالفان شيعه هستند که اين نفرين شامل آنها است، و اگر شيعه هم به حسب ظاهر موفق نشود از باب شمول آن نفرين نيست بلکه از باب يؤتکم کفلين من رحمته است؛ لعنة الله علی الظالمين.
@AghayedNet
نمونه ای از برداشت های ناصحیح از «رکن رابع» و معنای آن!/ وقتی در مثنوی موش و گربه، از رکن رابع سخن به میان می آید... آن هم با اغلاط املایی (توضیح:👇)
@AghayedNet
@AghayedNet