مباحثی درباره حقیقت محمدیه صلی الله علیه و آله؛ نگاشته عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اع. تحقیق: محقق مدقق أحمد عبدالهادی؛ با مقدمه ای از محقق مدقق الشیخ محمدعلی الحرز سلمه الله
@AghayedNet
@AghayedNet
بررسی موضوعاتی همچون: علل اربعه بودن معصومین علیهم السلام، محل مشیت بودن آن بزرگواران، علم ایشان، معنی حضور امیرالمؤمنین ع نزد هر محتضر و به مناسبت بحث وحدت ناطق(ص237) و... .
@AghayedNet
@AghayedNet
AghayedNet
🌷به مناسبت پنجم جمادی الآخرة، سالروز موت مولوی زمانى در تهران بودم. ملكالشعرا را ديدم كه شاعران گذشته را نام مىبرد. يادى کرد از پدرش كه شاعرترين شاعران و ملكالشعراى زمان خود بود و داناترين شاعران به بدايع و فصيحترين و بليغترين ايشان بود. ملكالشعرا گفت:…
🌷كشف الأبيات
درباره مثنوی عالم ربانی مرحوم حاج محمد كريم كرمانی اع در گذشته مطلبي نوشته بودیم. اين كتاب گرانسنگ، اثری است ارزشمند كه يك پژوهشگر از جهت هاي گوناگون مي تواند به بررسي اين كتاب بپردازد. كتاب "تخميس مثنوي" سبب شد كه جايگاه اين كتاب بيش از پيش در نزد علاقمندان به مشايخ روشن شود.
در اين مجال، به معرفی يك كتابچه - صرف نظر از جايگاه مؤلف آن - می پردازم. اين كتابچه نيز در راستای بررسی درباره اين كتاب - مثنوی آقای كرمانی اع - قرار دارد.
اين نوشته به بررسی شعرهای اين كتاب از ديدگاه "الفبا" پرداخته و بيت های مثنوی را با توجه به حرف اول هر بيت دسته بندی كرده است. اين جزوه را که انتشارات نيك آيين در چهل صفحه به چاپ رسانیده، حاصل كوشش يد الله نواب زاده شفيعی است. نويسنده در دو صفحه اول، اطلاعات جامع و جالبی از تعداد ابيات مثنوی، تكرارها در مثنوی و تعداد ابياتي كه با هر يك از حروف الفبا شروع می شود ارائه كرده است. همان گونه كه در صفحه دوم اين جزوه آمده است، مقابله اين اثر با همكاري مجيد فرزاد مهاجری انجام شده است. روش كار نواب زاده در اين اثر اين گونه است كه ابتدا از تمام ابيات مثنوی فيش برداری شده و سپس بر اساس حروف الفبا جدا و مرتب گرديده است. براي سهولت كار، ابياتی كه با حروف "آ" و "الف" شروع می شدند در دو مقوله جداگانه فيش شده است. كلماتي كه در اول بيت قرار دارند و با همزه خاتمه پيدا مي كنند، اگر تلفظ "اي"داشته اند در رديف "الف" و اگر تلفظ "ي" داشته اند در رديف "ي" فهرست شده اند. در مثنوي كرماني ابياتي كه با حروف "ث" و "ژ" و "ض" شروع شده باشد، سروده نشده است. طبق نوشته نواب زاده شفيعي، تعداد تمام ابيات مثنوي كرماني 1948 بيت است. چهار بيت در مثنوي وجود دارد كه هر يك دو بار آورده شده است:
1- همچو فانوسي فنا در نور شمع
جلوه گر چون شعله اندر بين جمع
2- گر تو را باشد به سر چشمي بصير
ور بود در سينه ات قلبي خبير
3- شرح آن را باب رحماني كنم
اقتباس از كار يزداني كنم
4- هر كسي بر فطرت خود مي رود
تا به اصل خويشتن ملحق شود
در تمام كتاب مبارك مثنوي دو زوج بيت وجود دارد كه در هر زوج بيت مصراع اول مشابه است:
1. وحي آمد از خداوند عليم
جانب املاك و شيطان رجيم
وحي آمد از خداوند عليم
جانب جبريل كاي پيك كريم
2. پس روان گشتند زآنجا با شتاب
سوي آن مردي كه حق را بود باب
پس روان گشتند زآنجا با شتاب
سوي آن سنگي كه ماهي شد در آب
مقابله اين اثر در سال 1364 انجام شده است اما تاريخ چاپ اول اين اثر سال 1382 است. طبق بررسی يدالله نواب زاده، تعداد ابيات مثنوی مبارك كرمانی از لحاظ شروع با حروف الفبا بدين ترتيب است:
آ (ابیاتی که با «آ» شروع می شوند): 112 (بیت)
الف: 163 ب: 140 پ: 48 ت: 104 ج: 68 چ: 147 ح: 29 خ: 36 د: 72 ذ:5 ر:40 ز: 53 س: 50 ش:33 ص:14 ط:10 ظ:4 ع:49 غ:13 ف:18 ق:18 ک:66 گ:209 ل:48 م:109 ن:69 و:51 ه:147 ی:23
@AghayedNet
درباره مثنوی عالم ربانی مرحوم حاج محمد كريم كرمانی اع در گذشته مطلبي نوشته بودیم. اين كتاب گرانسنگ، اثری است ارزشمند كه يك پژوهشگر از جهت هاي گوناگون مي تواند به بررسي اين كتاب بپردازد. كتاب "تخميس مثنوي" سبب شد كه جايگاه اين كتاب بيش از پيش در نزد علاقمندان به مشايخ روشن شود.
در اين مجال، به معرفی يك كتابچه - صرف نظر از جايگاه مؤلف آن - می پردازم. اين كتابچه نيز در راستای بررسی درباره اين كتاب - مثنوی آقای كرمانی اع - قرار دارد.
اين نوشته به بررسی شعرهای اين كتاب از ديدگاه "الفبا" پرداخته و بيت های مثنوی را با توجه به حرف اول هر بيت دسته بندی كرده است. اين جزوه را که انتشارات نيك آيين در چهل صفحه به چاپ رسانیده، حاصل كوشش يد الله نواب زاده شفيعی است. نويسنده در دو صفحه اول، اطلاعات جامع و جالبی از تعداد ابيات مثنوی، تكرارها در مثنوی و تعداد ابياتي كه با هر يك از حروف الفبا شروع می شود ارائه كرده است. همان گونه كه در صفحه دوم اين جزوه آمده است، مقابله اين اثر با همكاري مجيد فرزاد مهاجری انجام شده است. روش كار نواب زاده در اين اثر اين گونه است كه ابتدا از تمام ابيات مثنوی فيش برداری شده و سپس بر اساس حروف الفبا جدا و مرتب گرديده است. براي سهولت كار، ابياتی كه با حروف "آ" و "الف" شروع می شدند در دو مقوله جداگانه فيش شده است. كلماتي كه در اول بيت قرار دارند و با همزه خاتمه پيدا مي كنند، اگر تلفظ "اي"داشته اند در رديف "الف" و اگر تلفظ "ي" داشته اند در رديف "ي" فهرست شده اند. در مثنوي كرماني ابياتي كه با حروف "ث" و "ژ" و "ض" شروع شده باشد، سروده نشده است. طبق نوشته نواب زاده شفيعي، تعداد تمام ابيات مثنوي كرماني 1948 بيت است. چهار بيت در مثنوي وجود دارد كه هر يك دو بار آورده شده است:
1- همچو فانوسي فنا در نور شمع
جلوه گر چون شعله اندر بين جمع
2- گر تو را باشد به سر چشمي بصير
ور بود در سينه ات قلبي خبير
3- شرح آن را باب رحماني كنم
اقتباس از كار يزداني كنم
4- هر كسي بر فطرت خود مي رود
تا به اصل خويشتن ملحق شود
در تمام كتاب مبارك مثنوي دو زوج بيت وجود دارد كه در هر زوج بيت مصراع اول مشابه است:
1. وحي آمد از خداوند عليم
جانب املاك و شيطان رجيم
وحي آمد از خداوند عليم
جانب جبريل كاي پيك كريم
2. پس روان گشتند زآنجا با شتاب
سوي آن مردي كه حق را بود باب
پس روان گشتند زآنجا با شتاب
سوي آن سنگي كه ماهي شد در آب
مقابله اين اثر در سال 1364 انجام شده است اما تاريخ چاپ اول اين اثر سال 1382 است. طبق بررسی يدالله نواب زاده، تعداد ابيات مثنوی مبارك كرمانی از لحاظ شروع با حروف الفبا بدين ترتيب است:
آ (ابیاتی که با «آ» شروع می شوند): 112 (بیت)
الف: 163 ب: 140 پ: 48 ت: 104 ج: 68 چ: 147 ح: 29 خ: 36 د: 72 ذ:5 ر:40 ز: 53 س: 50 ش:33 ص:14 ط:10 ظ:4 ع:49 غ:13 ف:18 ق:18 ک:66 گ:209 ل:48 م:109 ن:69 و:51 ه:147 ی:23
@AghayedNet
رساله ای از مرحوم محمدتقی أحسائی ره، فرزند عالم ربانی مرحوم شیخ أحمد أحسائی أع. این رساله به تازگی توسط محقق مدقق جناب آقای مکارم تصحیح و چاپ شده است.👇
@AghayedNet
@AghayedNet
محمدتقي_الأحسائي_ورسالته_في_الإ.pdf
2.2 MB
مقاله «محمدتقی بن أحمد الأحسائي و رسالته فی الإجتهاد و الأخبار» چاپ شده در مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی میراث مشترک ایران و عراق
@AghayedNet
@AghayedNet
اتودی برای لوگوی سایت و کانال عقاید. با تشکر از طراح محترم؛ جزاه الله خیرا.
@AghayedNet
@AghayedNet
رساله ای درباره حوادث سالهای 1322و 1323ق در کرمان؛ نزاعی میان شیخیه و بالاسریه.
@AghayedNet
@AghayedNet
معرفی و ارائه رساله تجویدِ عالم ربانی مرحوم شیخ أحمد أحسائی أع در دانشگاه کوفه. چاپ شده در مجله دانشکده پژوهش های جامع انسانی. (فایلPDF مقاله؛ صرفِ نظر از نقدهایی که بر آن وارد است👇)
@AghayedNet
@AghayedNet
🌷تأملی بر تأثیر صفتِ «حسادت» در تکفیر مشایخ عظام
موضوع مخالفت با بزرگان دین رَفَعَ اللهُ مَقاماتِهم، موضوع فراخ دامنه ای است که از دیدگاه های مختلفی درباره آن می توان قلم زد. مخالفتی که گاه به صورت «اِشکال» است و گاهی به صورت «تفسیق» و در مواقعی هم «تکفیر.»
درباره علت های این مخالفت نیز فراوان می توان تحلیل کرد. با توجه به تاریخ، بخشی از مخالفت ها علت های اقتصادی داشته است. همان گونه که مرحوم شیخ أعلَی اللهُ دَرَجتَه در نامه ای علت مخالفت ها را درهم های هند و عجَم می دانند: خوفاً علی دراهم الهند و العجم.
بخشی از مخالفت ها، به ظاهر علت هایی عِلمی داشته است و در قواره رساله های علمی خود را نشان می داده است؛ ولی بزرگان دین رَفَعَ الله مقاماتهم، علت آن را در نیافتن معنای عبارات یا کج فهمی عبارات می دانند.
بعضی از علت ها، مستقیماً ریشه در امیال نفسانی داشته و بسیار کودکانه بوده است. آقای مرحوم کرمانی اَعلَی اللهُ مَقامَه نمونه هایی از این علتهای کودکانه را چُنین بر میشمرند:
«يا از راه تهمت و دروغ وارد ميشوند... يا آيينه قلب آنها معوج بوده و كج فهميده اند و يا گوش نداده اند و ضبط و ثبت نكرده اند و يا تا به حال نشنيده اند و وقتي مي شنوند وحشت مي كنند و به نظر ايشان قبيح مي آيد.»
بماند علت های سستی مانند «احتیاط» که یکی از علما چنین گفته بود که احتیاطاً شیخ را تکفیر می کنم! و بماند که در تاریخ ثبت شده است که برخی مدت ها پس از تکفیر، از عمل خود پشیمان شدند... .
اما یکی از علت هایی که بزرگان اعلی اللهُ مقامَهم بسیار بر آن تأکید دارند، «حسادت» است. در عبارت های مختلف، در رساله ها و موعظه ها، به این علت تصریح فرموده اند و قویاً می توان گفت اگرچه شایع ترین علت نفهمی عبارات یا نپسندیدن مشرب فکری این بزرگواران است؛ اما بر این علت، یعنی حسادت، بیش از دیگر علتها تأکید شده است. در این نوشتار، تأملی بر علتِ «حسادت» خواهیم داشت و از چند زاویه آن را بررسی خواهیم کرد.
اهمیت این بحث از آن جهت است که متأسفانه برخی از معاصران این علت را انکار کرده و تأکید می کنند: مگر می شود که عالِمی بر عالمی حسد برَد؟! یا می نویسند: مگر شیخ احمد احسائی و سید کاظم رشتی و دیگر بزرگان مَتّعنَا اللهُ بِعلومِهم در آن جایگاهی هستند که کسی به ایشان حسد برد؟!
دانلود مقاله👇
موضوع مخالفت با بزرگان دین رَفَعَ اللهُ مَقاماتِهم، موضوع فراخ دامنه ای است که از دیدگاه های مختلفی درباره آن می توان قلم زد. مخالفتی که گاه به صورت «اِشکال» است و گاهی به صورت «تفسیق» و در مواقعی هم «تکفیر.»
درباره علت های این مخالفت نیز فراوان می توان تحلیل کرد. با توجه به تاریخ، بخشی از مخالفت ها علت های اقتصادی داشته است. همان گونه که مرحوم شیخ أعلَی اللهُ دَرَجتَه در نامه ای علت مخالفت ها را درهم های هند و عجَم می دانند: خوفاً علی دراهم الهند و العجم.
بخشی از مخالفت ها، به ظاهر علت هایی عِلمی داشته است و در قواره رساله های علمی خود را نشان می داده است؛ ولی بزرگان دین رَفَعَ الله مقاماتهم، علت آن را در نیافتن معنای عبارات یا کج فهمی عبارات می دانند.
بعضی از علت ها، مستقیماً ریشه در امیال نفسانی داشته و بسیار کودکانه بوده است. آقای مرحوم کرمانی اَعلَی اللهُ مَقامَه نمونه هایی از این علتهای کودکانه را چُنین بر میشمرند:
«يا از راه تهمت و دروغ وارد ميشوند... يا آيينه قلب آنها معوج بوده و كج فهميده اند و يا گوش نداده اند و ضبط و ثبت نكرده اند و يا تا به حال نشنيده اند و وقتي مي شنوند وحشت مي كنند و به نظر ايشان قبيح مي آيد.»
بماند علت های سستی مانند «احتیاط» که یکی از علما چنین گفته بود که احتیاطاً شیخ را تکفیر می کنم! و بماند که در تاریخ ثبت شده است که برخی مدت ها پس از تکفیر، از عمل خود پشیمان شدند... .
اما یکی از علت هایی که بزرگان اعلی اللهُ مقامَهم بسیار بر آن تأکید دارند، «حسادت» است. در عبارت های مختلف، در رساله ها و موعظه ها، به این علت تصریح فرموده اند و قویاً می توان گفت اگرچه شایع ترین علت نفهمی عبارات یا نپسندیدن مشرب فکری این بزرگواران است؛ اما بر این علت، یعنی حسادت، بیش از دیگر علتها تأکید شده است. در این نوشتار، تأملی بر علتِ «حسادت» خواهیم داشت و از چند زاویه آن را بررسی خواهیم کرد.
اهمیت این بحث از آن جهت است که متأسفانه برخی از معاصران این علت را انکار کرده و تأکید می کنند: مگر می شود که عالِمی بر عالمی حسد برَد؟! یا می نویسند: مگر شیخ احمد احسائی و سید کاظم رشتی و دیگر بزرگان مَتّعنَا اللهُ بِعلومِهم در آن جایگاهی هستند که کسی به ایشان حسد برد؟!
دانلود مقاله👇
توضیحاتی درباره علم رجال
(هفته نامه حریم إمام ، ش ۲۱۷، پنجشنبه 23اُردیبهشت ۱۳۹۵، ص ۹، از مُصاحبه با آیةالله شیخ مُصطَفیٰ أَشرَفیِ.)
@AghayedNet
(هفته نامه حریم إمام ، ش ۲۱۷، پنجشنبه 23اُردیبهشت ۱۳۹۵، ص ۹، از مُصاحبه با آیةالله شیخ مُصطَفیٰ أَشرَفیِ.)
@AghayedNet
معرفی مختصری از مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبایی اع ضمنِ مقاله «مِن دفناء العتبة الرضویة المقدسة.»
@AghayedNet
@AghayedNet
🌷کتاب «الأدیان و المذاهب بالعراق» که به تازگی (2016م) منتشر شده، در جلد سوم، به تفصیل درباره شیخیه تحقیقاتی ارائه کرده است.
متأسفانه این تحقیقات آمیخته ای از غث و سمین است. در بخشی از پژوهش ها انصاف رعایت شده است و در بخشی خیر. بخشی با آگاهی نگاشته شده و بخشی کپی برداری از منابع دستِ دوم و سوم است. در توضیح اصطلاح رکن رابع، همان خلطِ شایع را مرتکب شده و میان «رکن رابع» و «لزوم وحدت ناطق شیعی» تمییز نداده است. آشنا نبودن با مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبایی در بعضی قضاوت ها مؤثر بوده است. ملاحظات زیادی درباره این پژوهش ها وجود دارد و البته اهل تحقیق آگاهند.
@AghayedNet
متأسفانه این تحقیقات آمیخته ای از غث و سمین است. در بخشی از پژوهش ها انصاف رعایت شده است و در بخشی خیر. بخشی با آگاهی نگاشته شده و بخشی کپی برداری از منابع دستِ دوم و سوم است. در توضیح اصطلاح رکن رابع، همان خلطِ شایع را مرتکب شده و میان «رکن رابع» و «لزوم وحدت ناطق شیعی» تمییز نداده است. آشنا نبودن با مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبایی در بعضی قضاوت ها مؤثر بوده است. ملاحظات زیادی درباره این پژوهش ها وجود دارد و البته اهل تحقیق آگاهند.
@AghayedNet
🌷شرح دعاء سحر، نگاشته عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی أع، نسخه کتابخانه مجلس