مخطوط رساله شیخ مرحوم اع در جواب ملا محمد دامغانی عَمرَوانی

عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی الله مقامه، یکی از منتقدان مشهورِ نظریات محمد صدرالدین شیرازی، معروف به ملاصدراست.
@AghayedNet

🌷أسعد الله أیامکم سعیداً

🌷امور ضروری درباره امام زمان، حجت بن الحسن العسکری علیهماالسلام

آنچه درباره امام زمان علیه السلام ميان شيعه اثنی‏ عشری به حد ضرورت رسيده است اموری است كه اجمالاً به آنها اشاره می‏ كنیم:

1ـ آن حضرت دوازدهمين امام شيعه است. (1)

2ـ فرزند امام حسن عسكری و نرجس خاتون علیهماالسلام است.(2)

3ـ آن حضرت در زمان حيات پدر بزرگوارش ولادت يافته است.(3)

4ـ از هنگام ولادت تا هنگام شهادتش كه بعد از ظهورش خواهد بود زنده بوده و هست و خواهد بود. يعنی روح مقدسش از بدن مطهرش مفارقت نكرده است و عمر طولاني خواهد داشت كه مقدار آن را خدا می داند. (4)

5ـ دارای دو غيبت بوده: يكی غيبت صغری و ديگری كبری. و غيبت كبری از هنگام وفات وكيل و نائب چهارم آن حضرت، مرحوم علي بن محمد سمري رضوان اللّه عليه شروع گرديده و تا وقتی كه خدا بخواهد و ظاهر شود ادامه دارد.(5)

6ـ آن بزرگوار بعد از رحلت پدر بزرگوارش، امام وقت و حجت خدا و ملجأ و پناه بندگان و شاهد بر جميع خلق بوده و می ‏باشد. (6) بِيُمنِهِ رُزِقَ الوَرَی وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَت الاَرضُ وَ السَّماء.

اينهاست اموری كه در ميان شيعه اثنی عشری درباره امام زمان علیه السلام به حد ضرورت رسيده است، كه هركس يكی از اين امور را انكار كند از تشيع خارج می شود. و ما به جميع اين امور اقرار و اعتراف داريم و هركس خلاف يكی از اين امور را به ما نسبت دهد از او بيزاريم.
—---------
1- بحارالانوار، ج 36 ص 305
2- همان، ج 36 ص 194
3- پانزدهم شعبان سال 255 ه ق.، همان، ج 51 ص 1
4- بحار الانوار ج 51 ص 134
5- همان، ج 51 ص 134
6- همان، ج 52 ص 92
@AghayedNet

در سالروز ولادت با سعادت مهدی اُمَم، وارث انبیاء، ناطقِ واحدِ عنِ الله، حجة بن الحسن العسکری (عجل الله فرجه) أسعد الله أیامکم الشریفة
@AghayedNet

نیمه شعبان سال 329ق، پایان دوره غیبت صغری با رحلت آخرین نائب خاص امام زمان عج، عالم ربانی، مرحوم علی بن محمد سمری أع
(غیبت دوم شروع، اوّلی پایان شدی/ نیمه شعبان از آن، به هم شده حزن و عید)
@AghayedNet

🌷پرسش و پاسخ

ـــــ نزد لقب شريف «قائم» براى حضرت مهدى (عجل الله فرجه) دستور است كه بايستيم و دست بر سر گذارده براى فرج حضرت دعا كنيم، آيا اين تعظيم برابر اين نام مبارك در همه جا عموميت دارد (مثل: قرائت و استماع روايات، شنیدن مواعظ و منبر و سخنرانی)؟
و اين‏كه به هنگام خواندن دعاهاى وارده براى حضرت، ادب نموده برمى ‏خيزيم بر اساس چه دستور العملى است؟

ـــ پاسخ: از حديث شريفی از امام رضا (عليه السلام ) استفاده مى ‏شود كه هرگاه به آن بزرگوار متوسل مى‏ شويم و توجه مى‏ کنیم چه مستقيماً (مانند زيارات آن حضرت و يا توسل به خود آن بزرگوار) و چه غير مستقيم (مانند حالات دعا و واسطه قرار دادن آن بزرگوار يا دعا درباره‏ آن حضرت يا در زيارت ساير معصومين) و به خصوص در هنگام ذكر لقب «قائم» (در همان حالاتى كه ذكر شد) به احترام مى‏ ايستيم؛
زيرا آن بزرگوار در چنين مواردى نظر خاص به ما مى‏ فرمايند و براى تعظيم آن نظر خاصّ و توجه مخصوص، اگر نشسته‏ ايم برمى ‏خيزيم.
ولى در غير آن حالاتِ نام‏ برده ايستادن لزومى ندارد و بلكه جا ندارد زيرا ائمه (علیهم السلام) در روايات زيادى براى اصحاب خود نام آن حضرت را مى‏ بردند و نه خود بر مى‏ خاستند و نه به اصحاب دستور مى ‏دادند كه از جا برخيزند.
و اگر گفته شود از آن جهت بوده كه در آن زمان ‏ها حضرت به دنيا نيامده بودند مى‏ گويم حقيقت نوريّه‏ آن حضرت موجود بوده و حتى حضرت رسول (صلی الله عليه و آله) در شب معراج نور آن بزرگوار را زيارت كردند.

@AghayedNet

گزارشی از مقبره عالم ربانی مرحوم سید کاظم رشتی اع/ طبق این سند تاریخی و اسناد دیگر، قبر این بزرگوار زمانی نمای بیرونی داشته و مشخص بوده است.
@AghayedNet

👇 @AghayedNet

👇 @AghayedNet

مجمع الرسائل عالم ربانی مرحوم سید کاظم رشتی اع؛ یکی از منابع اصلی مقاله «بررسی قاعده معطی الشیء...» چاپ شده در فصلنامه علمی پژوهشی تحقیقات کلامی، زمستان1394
@AghayedNet