🌷 شرح الدعاء الرجبية، العالم الربانی الحاج محمدباقر الشریف الطباطبائی اع

کتاب شناسی :
آغاز خطبه کتاب : الحمد للّه الذي هداني للاسلام و اكرمني بالايمان و عرفني الحق الذي عنه يؤفكون و النبأ العظيم الذي هم فيه مختلفون و الصلوة علي البشير النذير السراج المنير محمد و آله الطيبين الاخيار الطاهرين المصطفين الابرار...
انجام خطبه کتاب :
و الذين اتبعوهم باحسان رضي اللّه عنهم و رضوا عنه و اللعنة علي اعدائهم و مخالفيهم و منكري فضائلهم من الاولين و الاخرين الي يوم الدين.
آغاز کتاب :
اما بعد فيقول العبد المسكين الوحيد من غير معين و الحمد للّه رب العالمين اياك نعبد و اياك نستعين ما حداني الي الشرح و البيان دعاء صدر ...آل الرسول و بلغوا به المأمول لم‏يوجد موهن له الي الان من المتقدمين و المتأخرين و متأخري المتأخرين فحيث ظهر منهم التمكين و هم اساطين الدين كشف للموقنين انه مقرر مصدق من رب العالمين علي القطع و اليقين فان عليه سبحانه احقاق الحق و ابطال الباطل في جميع القرون و السنين ...
انجام کتاب :
فحسن الايمان هو الختم به من غير اعارة. فالمستعار هو المورث للحسرة و الخسران نعوذ باللّه. ... فهذا آخر الدعاء و الدعاء لبلوغ شهر الصيام من اهم الامور لان فيه ليلة القدر التي هي خير من الف شهر و كذا الايام بعده لبلوغ الاعوام التي فيها شهر الصيام و ليلة القدر من كل واحد من الاعوام خير من عمل الف شهر و انما ختم بذي الجلال و الاكرام لمسألة اتمام الحوائج فان مقتضي الاكرام الاتمام.
تاریخ نگارش :
و قد وقع الاتمام يوم الجمعة التاسع‏عشر من شهر رمضان المبارك من شهور سنة 1302 حامداً مصلياً مستغفرا . [روز جمعه / 9 ماه رمضان / 1302] * (مصنف بزرگوار هنگام نگارش این کتاب حدود 63 سال سنَ داشته اند. )
نسخه شناسی :

1. کتابخانه شخصی شماره نسخه : 33/166 (ص ـ 1)
توضیحات : خط : نستعلیق ، کاتب : - ، تاریخ : -
2. شخصی ، شماره نسخه : 5/232 (س ـ 89)
توضیحات : خط : نسخ ، کاتب : - ، تاریخ : -
3. شخصی، شماره نسخه : 239 (ج ـ 160)
توضیحات : خط : نسخ ، تاریخ : ربیع الثانی 1303
4. شخصی شماره نسخه : 143
توضیحات : خط : نستعلیق ، تاریخ : -
5. شخصی ، شماره نسخه : 20/70
توضیحات : خط : نسخ ، کاتب : - ، تاریخ : -

شرح دعاء رجبيه -فارسی-👇

👆👆
به نام خدا

روز پنجم ذی الحجّه، روز ولادت امیرالمؤمنین علیه السلام بنا بر قول غیر مشهور

اقوال مختلفی در روز میلاد امیرالمؤمنین علیه السلام بیان شده است که عبارتند از:

الف- روز سیزدهم رجب (قول مشهور مورّخین و محدّثین بدون نقل روایت)

ب- روز

بیست و دوم رجب

 

ج- روز هفتم شعبان

جناب صفوان جمّال از حضرت صادق علیه السلام نقل می کند که فرمود: امیرالمؤمنین علیه السلام در روز یکشنبه، هفتم ماه شعبان به دنیا آمد.‏(بحارالأنوار، ج35، ص7 به نقل از مصباح المتهجد/ بحارالأنوار، ج100، ص383)

د- روز بیست و سوم شعبان

ه- روز پانزدهم ماه رمضان

مرحوم کراجکی در کنزالفوائد می نویسد: محدّثین و نویسندگان روایت کرده اند از حضرت فاطمه بنت اسد علیهاالسلام که فرمود:

«در دهم ماه ذی الحجه به علی علیه السلام باردار شدم. پس هنگامیکه ماه تولّد وی یعنی ماه رمضان شد، در خواب دیدم که عمودی آهنین از درون سرم خارج شده و به آسمان رسیده است و سپس به سوی من بازگشته است. پرسیدم معنایش چیست؟ گفتند: یعنی وی کشنده اهل کفر است ، نیروی او زیاد است، از شمشیرش فرار می کنند، و یاری دهنده نبیّ او و ناصر وی علیه دشمنانش می باشد. در حدیث آمده است که حضرت فاطمه بنت اسد علیهاالسلام داخل کعبه شد، و امیرالمؤمنین علیه السلام را در آنجا به دنیا آورد، و آن زمان ، نیمه ماه رمضان ، و رسول خدا صلّی الله علیه آله سی ساله بود. پیامبر صلّی الله علیه وآله از به دنیا آمدن امیرالمؤمنین علیه السلام بسیار خوشحال شد و امر نمود تا گهواره علیّ بن ابی طالب علیه السلام را در کنار بستر خویش قرار دهند، و اکثر تربیت علی علیه السلام به عهده ایشان بود. رسول خدا صلّی الله علیه و آله ، علی علیه السلام را در خواب و بیداری نگاهداری می کرد، وی را روی سینه و کتفش حمل می نمود و همواره مورد لطف خود قرار می داد و می فرمود: وی، برادرم، برگزیده ام، یارم و وصیّم می باشد».(كنزالفوائد، ج1، ص254- 255/ بحارالأنوار ،ج 35، ص42-43 به نقل از کنزالفوائد)

و- روز پنجم ماه ذی الحجّه

حضرت صادق علیه السلام از پدران گرامی خویش علیهم السلام نقل می کند که فرمودند:

«روزی عبّاس بن عبدالمطّلب و یزید بن قَعنَب با جمعی از بنی هاشم و گروهی از قبیله بنی عبدالعُزّی در برابر خانه کعبه نشسته بودند. ناگهان دبدند فاطمه بنت اسد علیهاالسلام مادر امیرالمؤمنین علیه السلام به مسجد وارد شد. وی نه ماهه به حضرتش باردار بود و او را درد زایمان گرفته بود. پس در مقابل خانه کعبه ایستاد ، نظری رو به آسمان کرد و گفت: «پروردگارا، من به تو، و به هر پیغمبر و رسولی که فرستاده ای، و به هر کتابی که نازل کرده ای ایمان آورده ام، و فرموده جدّم ابراهیم خلیل را تصدیق نموده ام، همان کس که خانه کعبه را بنا نمود. حال از تو به حقّ این خانه و کسی که آن را بنا نمود، و به حقّ مولودی که در شکم من است و با من سخن می گوید، و با سخن گفتنش مونس من شده است، و من یقین دارم که او یکی از آیات توست، قسمت می دهم که این زایمان را بر من آسان گردانی».

عبّاس و یزید بن قَعنَب گفتند: وقتی فاطمه اینچنین دعا نمود ، مشاهده کردیم دیوار عقب خانه کعبه شکافته شد و فاطمه از آن طریق وارد کعبه شد و از دیدگان ما پنهان گشت. مجدّدا آن شکاف به اذن الهی به هم آمد. ما خواستیم که درِ خانه را بگشاییم تا زنان ما به نزد او بروند، امّا درب کعبه باز نشد. پس دانستیم که این امر از جانب خداوند متعال است. فاطمه سه روز در خانه کعبه بود و اهل مکّه این واقعه را در کوچه ها و بازارها، و زنان در خانه ها نقل می کردند.

عباس گفت: وقتی روز چهارم فرا رسید، دیوار کعبه از همان موضع قبلی شکافته شد و فاطمه در حالی که علی علیه السلام بر دستانش بود از خانه کعبه خارج شد. پس فاطمه بنت اسد علیهاالسلام گفت: ای مردم، همانا خداوند مرا از میان خلقش برگزید، و مرا بر زنان برگزیده ای که پیش از من بودند، برتری داد. خداوند آسیۀ بنت مُزاحم را برگزید درحالیکه او به شیوه پنهانی در جایی که عبادت حق تعالی در آنجا سزاوار نبود مگر به اضطرار(یعنی قصر فرعون)، به عبادت خداوند پرداخت. خداوند ، مریم دختر عمران را برگزید و ولادت حضرت عیسی علیه السلام را بر او آسان کرد، و درخت خشکی را در بیابان جنباند و رطب تازه برای او فرو ریخت. امّا خداوند مرا برگزید و بر این دو زن و بر تمام زنان عالمیان که قبل از من بودند برتری بخشید، زیرا من در خانه برگزیده او، فرزندم را به دنیا آوردم، و در آن خانه سه روز ماندم و از میوه ها و طعام های بهشتی خوردم. وقتی خواستم با فرزندم بیرون آیم، هاتفی از عالم غیب به من ندا کرد: « ای فاطمه، نام او را علی بگذار

همانا من خداوند علیّ اعلَی هستم و او را از قدرت، عزّت و جلال خویش آفریدم، و به او بهره کامل از عدالت خود بخشیدم. نام او را از نام مقدّس خود مشتق کردم، و او را به آداب خویش تأدیب نمودم، و امرم را به وی واگذار نمودم، و او را بر علوم پنهان و پیچیده خود مطّلع کردم. او در خانه من به دنیا آمد و اوّلین کسی است که بالای خانه من اذان می گوید و بت ها را می شکند و از بالای آن به زیر خواهد انداخت، و مرا به بزرگی و مجد و یگانگی یاد خواهد کرد. او امام بعد از محمّد، حبیب من، پیغمبر من و برگزیده من از میان جمیع خلقم می باشد و وصیّ اوست. پس خوشا به حال کسی که او را دوست داشته و یاریش نماید، و وای بر حال کسی که او را عصیان ورزیده، یاریش نکرده و حقّش را انکار کند.

عباس گفت: وقتی ابوطالب فرزندش را دید خوشحال شد، و علی علیه السلام به پدرش سلام نمود. سپس رسول خدا صلّی الله علیه وآله وارد شد. در این هنگام امیرالمؤمنین علیه السلام جنبید و خنده ای کرد و گفت: السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ. سپس به  اذن خدا به خواندن سوره مؤمنون پرداخت. در این هنگام رسول خدا صلّی الله علیه وآله فرمود: به خدا قسم که تو امیر مؤمنین هستی، و علوم مورد نیازشان را به ایشان می رسانی، تویی رهنمای ایشان، و مؤمنین به تو هدایت می شوند. پس رسول خدا صلّی الله علیه وآله به فاطمه فرمود: برو و به عموی خویش حمزه نیز به ولادت علی خبر بده. فاطمه عرض کرد: اگر من بروم، چه کسی به او شیر خواهد داد؟ پیامبر صلّی الله علیه وآله فرمود: من او را سیراب می سازم. پس حضرت ، زبان خویش در دهان علی علیه السلام قرار داد و دوازده چشمه از زبان حضرتش در دهان امیرالمؤمنین علیه السلام جاری شد. به همین دلیل آن روز را روز ترویه نامیدند.

فردای آن روز ، رسول خدا صلّی الله علیه وآله بر فاطمه بنت اسد وارد شد. وقتی چشم علی علیه السلام به رسول خدا صلّی الله علیه وآله افتاد، خندید و اشاره نمود: مرا بگیر و از آنچه دیروز به من نوشاندی بنوشان، پس رسول خدا صلّی الله علیه وآله وی را گرفت که چنین کند. در این هنگام فاطمه بنت اسد گفت: به خدای کعبه قسم که علی، رسول خدا صلّی الله علیه وآله را شناخت، و به دلیل همین گفته فاطمه، این روز نیز به روز عرفه، یعنی روزی که امیرالمؤمنین علیه السلام رسول خدا صلّی الله علیه وآله را شناخت، نامیده شد.

وقتی روز سوم یعنی روز دهم ذی الحجّه شد، ابوطالب در میان مردم ندای همگانی داد که برای ولیمه فرزندم علی حاضر شوید. لذا دستور داد که سیصد شتر و هزار گاو و گوسفند قربانی کنند، و میهمانی بزرگی داد. به مردم نیز گفت: ای مردم، آگاه باشید هرکس می خواهد از طعام فرزندم بخورد، هفت دور خانه کعبه را طواف کند و بیاید بر فرزندم علی، سلام نماید، زیرا خداوند او را شریف و بزرگوار گردانیده است. پس به سبب این عمل ابوطالب، این روز به روز نحر(عید قربان) شرافت یافت».(بحارالأنوار، ج 35، ص36-39 به نقل از امالی طوسی/ حلیۀ الابرار، ج1، ص226-229)

روایت دیگری مشابه روایت فوق ، در کتاب مناقب ابن شهر آشوب از حسن بن محبوب به نقل از حضرت صادق علیه السلام نقل شده است.( بحارالأنوار ،ج 35 ،ص 18به نقل از المناقب)

سالروز ولادت عالم ربانی و حکیم صمدانی مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی الله مقامه/ذکری سنویة لمولد العالم الرباني و الحکیم الصمدانی المرحوم الشیخ أحمد بن زین الدین الأحسائي

مسجد عالم ربانی شیخ احمد احسائی اع در مطیرفی (زادگاه- احساء)

قرآن منسوب به خط شیخ مرحوم اع

شرح الزیارة الجامعة الکبیرة، جلد چهارم، به خط مصنف عالم ربانی شیخ احمد احسائی اع