✔️نقد و ردّ عبارات «لؤلؤ الصدف»

🔺درباره عالم ربانی مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی اعلی‌الله‌مقامه

🔹به‌تازگی بعضی کانال‌ها عباراتی را از سید عبدالله اصفهانی درباره عالم شیعی، مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی نقل کرده‌اند.

🔸محتوای این عبارات چنان سخیف است که برای اهل نظر نیازی به اظهار بطلان آن نیست. ولی برای نصرت حقیقت و یادآوری اهل تحقیق به نکاتی اشاره می‌شود.

🔹مباحث این مقاله:
١. معرفی سید عبدالله اصفهانی
٢. ادعاء تخریب مذهب جعفری، تهمت به مرحوم رشتی اع است
٣. مرحوم صاحب‌جواهر و شیخیه
۴. مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی و دولت عثمانی
۵. جریان حضور مرحوم سید کاظم رشتی اعلی الله مقامه در نجف اشرف و گزارش‌های تاریخی از مناظره نجف و اشاره به تحریف‌های این جریان

🔸در لینک زیر:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/alsadaf/

🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه که در ماه جُمادَی الاُولی (در سال‌های مختلف) نگارش آن به پایان رسیده است.
@AghayedNet

✔️فرمایش عالم ربانی مرحوم حاج سید کاظم رشتی أعلی الله مقامه

🔻در پاسخ به پرسشی درباره فدک

ـــ سؤال دهم: آنكه شيعه می ‏گويند كه خليفه اول غصب فدك ظُلماً نموده اگر اين ثابت باشد پس چرا حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام بعد از استقلال و اطاعت كل برای آن حضرت باغ فدک را متصرف نشده به حال خود واگذاشت تا در اواخر بنی ‏اميه عمر بن عبد العزيز به حضرت سيد الساجدين برگردانيد.

ـــ در بخشی از پاسخ می فرمایند:

ـــ ...هرگاه قوم مانع بشوند حضرت اميرالمؤمنين از عزل كردن شريح قاضی كوفه با آنكه آن حضرت به نفس نفيس مبارك خود آن ولايت تشريف داشتند پس چگونه بود حال ايشان هرگاه حضرت باغ فدك را تصرف می فرمود با كثرت مداخلش.
ـــ و همين اقوی حجت بود برای ايشان در قدح آن حضرت كه در خلافت جلب نفع به سوي خود می ‏كند و دنيا را جمع می ‏نمايد و امثال اينها از كلمات واهيه.
ـــ با آنكه خودشان خلاف آن را اعتقاد داشتند و می ديدند كه سلوک آن حضرت در قسمت بيت المال با اقوام و عشيره خود چگونه بود تا اينكه عقيل برادر آن حضرت صبر نتوانست كرد نزد معاويه رفت..

ـــ تمام فرمایش، در فایل زیر، به پیوست است.
@AghayedNet

🔺فرمایشی از عالم ربانی مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی اعلی‌الله‌مقامه درباره فدک
@AghayedNet

🔺Philosophy in Qajar Iran
مقالاتی که در این کتاب گردآوری شده شرح زندگی، آثار و چالش‌های فلسفی هفت شخصیت مشهور دوره قاجار است که به عنوان مجموعه مقالات دامنه و تنوع تفکر فلسفی قاجار را منتقل می‌کنند.

علاوه بر افکار بومی، این کتاب همچنین به استقبال فلسفه اروپا در ایران آن زمان می‌پردازد.

از جمله شخصیت‌های معرفی‌شده در این کتاب،‌ عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی الله مقامه هستند که فراخور دریافت‌های نویسنده، مباحثی تنظیم و ارائه شده است.
@AghayedNet

🔺Philosophy in Qajar Iran
@AghayedNet

🔺رسائلی از عارف قرآنی مرحوم حاج سید کاظم رشتی اع که در ماه جُمادَی الاُولی (در سال‌های مختلف) نگارش آن به پایان رسیده است.

رساله عاملیه، به زبان عربی، مشتمل بر بیست و چهار پرسش و پاسخ است. نمونه‌ای از پرسش‌ها چنین است:
- فرق بين دوام خداوند و دوام بهشت و جهنم و زمين و آسمان چيست؟
- آيا خداوند به وجود زيد قبل از موجود شدنش علم دارد يا نه؟
- با علم خداوند به ايمان مؤمن و كفر كافر ثمره تكليف آن دو چيست؟
- ما كه در حين خطاب پيغمبر صلی الله عليه و آله معدوم بوده‌ايم چگونه مخاطب بآن خطاب می‌شويم؟
- تكليف در عالم ذر به اصول و فروع هر دو بوده يا نه؟
- و... .
@AghayedNet

🔺رساله عاملیه، نگاشته مرحوم حاج سید کاظم رشتی اعلی‌الله‌مقامه
به زبان عربی، پاسخ به ٢۴ پرسش
@AghayedNet

🔺کتاب تازه منتشر شده برخورد مکتب استبصار با کرونا

پاسخ‌های فقهی و توصیه‌های سلوکی در دوران بیماری فراگیر

به ضمیمه ١٣ جستار درباره کرونا

@AghayedNet

▪️...یا رَبّ مُحمّد إنتَقِم لِابْنَةِ مُحمّد.
▪️فضائل ذاتی و شئونات اصلی حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها در این فرمایش خدای متعال مجتمع است: إنّها لَإحدَی الکُبَر، نَذیراً لِلبَشَر.
@AghayedNet

🔺کتاب تازه منتشر شده الانوار الوضیة فی العقائد الرضویة
نگاشته مرحوم شیخ حسین آل‌عصفور
@AghayedNet

✔️🔻مرحوم شیخ حسین آل عصفور و اجازه ایشان به عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی‌الله‌مقامه

علامه شیخ حسین بن شیخ محمد بن شیخ احمد بن شیخ ابراهیم بحرانی، از علماء نامی شیعه اثنی عشری در بحرین و قطیف است و خاندان او، آل عصفور، خاندانی اصیل است و علماء فراوانی از این خاندان به شیعه خدمت کردند.

ایشان در سال۱۱۴۷ق متولد شده و در سال ۱۲۱۶ق به علت حربه مسمومی به شهادت رسیدند. در این فاصله بیش از شصت کتاب و رساله نگاشته و شاگردانی را تربیت کردند و به علمائی بارز اجازه روایت دادند.

در کتاب انوارالبدرین درباره ایشان چنین آمده است:

العلامة الفاضل الفهامة الکامل خاتمة الحفاظ و المحدثین و بقیة العلماء الراسخین الاخباریین الفقیه النبیه الشیخ حسین بن العالم الامجد الشیخ محمد بن الشیخ احمد آل عصفور و هو المعنی فی "لؤلوة البحرین" بحسَین... .

در این مختصر به عباراتی از مرحوم شیخ حسین آل عصفور بحرانی رحمه الله اشاره می‌کنیم که در ابتداء اجازه خود به عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی‌الله‌مقامه نگاشته‌اند. حاصل معنای بخشی از کلام ایشان چنین است:

...از من خواهش نمود كسی كه قدم راسخی در علوم آل‏ محمد علیهم السلام دارد و حرص زيادی در چنگ‏ زدن به دامن احاديث ائمه معصومين علیهم السلام كه برای او اجازه مختصری بنويسم.

هم‏چنان‏‌كه اين كار، يكی از روش‏‌های مستمر بين علماء در همه ‏جا و همه زمان ‏ها بوده و هست... و ايشان عالم امجد و صاحب مقام انجد شيخ احمد بن زين ‏الدين احسائی است ـ خداوند برای او معانی بلند را پست گردانيده و قصور مبانی را برای او بلند نمايد ـ

و در حقيقت ايشان به واسطه رسوخ واقعی و حقيقی ای كه در علوم الهی داشته و اهل سير و سلوك است، شايسته است به من اجازه دهد نه اينكه از من اجازه بگيرد، ولكن به جهت برادری الهی كه مشتمل بر اخلاص و جوابگويی به خواهش هاست و نيز چون در اين اجازه ‏دادن حفظ دين و باعث خاطرجمعی است از اين جهت اجازه دادم... .

عین عبارت مرحوم شیخ حسین آل عصفور:

و بعد فيقول فقير اللّه المجازي حسين بن محمد بن احمد بن ابراهيم البحراني الدرازي انّي لماتفضل اللّه علي بمعانقة ابكار الرواية بعد زفافها الي ممن اخذت عنهم من مشايخي و هم آبائي الكرام و اقتطفت من حدائق تلك العلوم ما اوجب لهذا الدين الاحكام و صرت مرجعاً لاهل الولاية في بثّ المسائل و الاحكام التمس منّي من له القدم الراسخ في علوم آل بيت محمد الاعلام و من كان حريصاً علی التعلق باذيال آثارهم عليهم الصلوة و السلام ان اكتب له اجازة وجيزة كما هي الطريقة الجارية بين العلماء في جميع الاصقاع و الاعوام لحصول التبرك بطرق التحمل المغرسة في قلوب العلماء حدائق التثبيت المروية برواشح افاضاتهم علي الاستمرار و الدوام و هو العالم الامجد ذوالمقام الانجد الشيخ احمد بن زين الدين الاحسائي ذلّل اللّه له شوامس المعاني و شيّد به قصور تلك المباني و هو في الحقيقة حقيق بان‏ يجيز و لايجاز لعراقته في العلوم الالهية علي الحقيقة لا المجاز و لسلوكه طريق اهل السلوك و اوضح المجاز لكن اجابته مما اوجبته الاخوة الالهية الحقيقية المشتملة علي الاخلاص و الانجاز و كان في ارتكابها حفظاً لهذا الدين و كمال الاحراز... .
@AghayedNet

🔺یک‌مجموعه‌ خطی و نمایندگی از چندین اتجاه فلسفی

🔸در لینک زیر
https://t.me/AghayedNet/4260

✔️🔻یک‌مجموعه‌ خطی و نمایندگی از چندین اتجاه فلسفی

هر نسخه‌ای خطی حکایتی دارد و داستانی. این ماجراها هر کدام از جهتی جالب توجه است. یکی از این نسخه‌ها، نسخه‌ای است در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران به شماره ۳۰۹۲. کاتب این مجموعه خطی محمدهادی بن حاجی فتح‌الله قزوینی است که در رشت کتابت کرده و رسائل برخی علماء را در این مجموعه گرد آورده است.

آنچه در این نسخه جلب توجه می‌کند، عناوین رسائل و مؤلفان آنهاست. در این مجموعه خطی،‌ ۱۷ موضوع و رساله مختلف کتابت شده است. رسائلی از ملاصدرا، علاءالدوله سمنانی، رساله‌ای از سید محمدماجد حسینی، رسائلی از ملا علی نوری و گزیده رسائلی از عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی.

تقابل و مخالفت افکار مرحوم شیخ احمد اَحسائی با مبانی و افکار ملاصدرا و علاء الدوله سمنانی در اوساط علمیه واضح بوده است. اما کاتب، از هرکدام یک رساله یا رسائلی را در مجموعه‌اش نقل کرده است!

حاشیه‌های ملا علی نوری بر شرح الزیاره شیخ‌ مرحوم اعلی الله مقامه موجود است و البته درباره تقابل او با افکار شیخ نیز گزارش‌هایی در دست است.

میان فِرَق صوفیه نیز بعضی جرح و نقدها هست. برای نمونه علاء الدوله سمنانی که از کِبار صوفیه است بر فتوحات ابن‌عربی حاشیه زده و درباره تعبیر «سبحان من اظهر الاشیاء و هو عینها» نگاشته است:

«ان الله لایستحیی من الحق ایها الشیخ لوسمعت من احد یقول ان فضلة الشیخ عین وجود الشیخ البته لاتسامحه بل تغضب علیه فکیف یسوغ لک ان‌‏تنسب هذا الهذیان الی الملک الدیان تب الی الله توبة نصوحا لتنجو من هذه الورطة الوعرة التی تستنکف عنها الدهریون و الطبیعیون.»

چون در این رساله از علاء الدوله سمنانی رساله‌ای نقل شده، به مطلب بالا اشاره شد و گرنه نمونه‌های بارزتری از موضع‌گیری و اختلافات اساسی وجود دارد. برای نمونه مواضع سید قطب‌الدین نیریزی و شاگردان او در برابر ابن‌عربی و ملاصدراست.

اما کاتب و گردآورنده، از همه نقدها و جرح‌‌ها چشم‌پوشی کرده و از همه اتجاهات فلسفی در مجموعه‌اش رساله‌ای آورده است!

کاتب، رساله‌ای هم از سید ماجد حسینی بحرانی از حکیمان و فقیهان قرن دوازدهم نیز آورده. وی آثاری در فقه و اصول و فلسفه و عرفان نگاشته است.

هدف کاتب از گردآوری این رسائل که هر کدام نماینده یک تفکرند، چیست؟ شاید اگر شرح حالی ازو به دست آید، بتوان مطمئن‌تر پاسخ داد.

اما عجالتاً می‌توانیم بگوییم یا خوض در بطون معارف دینی را صرف‌نظر از مبانی، وجه اشتراکی در نظر گرفته است؛
یا در پیِ سنجش افکار بوده است؛
یا خواسته ویترینی از افکار مختلف فلسفی را فراهم آورد؛
شاید هم از موافقان شعر حافظ بوده است که «جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه، چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند.»
به هر روی این مجموعه خطی با تنوع رسائل آن، یکی از نمونه‌های کم‌یاب در این زمینه است.

🔸برای مطالعه فهرستِ تفصیلیِ این مجموعه خطی، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/khati/

🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه که در ماه جُمادَی الثانیة (در سال‌های مختلف) نگارش آن به پایان رسیده است.
@AghayedNet

✔️مکتب حدیثیِ مرحوم شیخ احمد اَحسائی و ارتباط آن با «رؤیا»

🔻نقدی بر یادداشت دکتر رسول جعفریان

🔸بخش اول

رؤیای صادقه، با شرایطی که در روایات معصومین علیهم السلام مذکور است، البته مورد تأیید علماء شیعه بوده و هست و بسیاری از علماء و صلحاء و زهاد و… رؤیاهای صادقه و صالحه خود را نقل کرده‌اند که بخشی از آن را مرحوم نوری رحمة الله علیه در کتاب گران‌سنگ دارالسلام نقل فرموده است. و در فرمایش‌ها رسیده است: إِنَّ اَلرُّؤْيَا اَلصَّادِقَةَ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءاً مِنَ اَلنُّبُوَّةِ.

اشکالی که برخی به مرحوم شیخ احمد احسائی اشاد الله شأنه و عظم برهانه وارد می‌کنند، این است که رؤیاهای خود را نقل کرده و متأسفانه این برداشت اشتباه را برخی پژوهشگران مرتکب شده‌اند و گفته‌اند شیخ اَحسائی اساسِ مکتب و اندیشه روایی خود را بر خواب استوار کرده است!

در جواب باید گفت و باید انتظار داشت که شخص منصف در این پاسخ تأمل کند:

در هیچ یک از تألیفات و تصنیفاتِ مرحوم شیخ احمد احسائی أعلی‌الله‌مقامه نیامده است که فلان مطلب چنین است و چنان است؛ به دلیلِ خوابی که دیده‌ام! هرگز این بزرگوار برای اثبات مطلبی، خواب را دلیل قرار نداده است.

خواب‌هایی که در زندگی‌نامه خود نقل فرموده، همچون دیگر علماء شرح حالی است که نگاشته است و از احوالات فردی خود خبر داده است. اما در عمل و نوشتار، از منابع متعدد و معتبر تشیع نقل کرده است.

البته به این بزرگوار در رؤیای صادقه معصومین علیهم‌السلام اجازه عنایت کرده‌اند؛ اما اجازات رسمی ایشان از علماء شیعه رحمة الله علیهم در اوساط علمیه مشهور است. برای نمونه مرحوم شیخ حسین آل‌عصفور از کسانی است که به ایشان اجازه روایت داده است و تمجیدهای جالبی از ایشان دارد. در مقاله مفصل «مستجیزین و مجازین از شیخ احمد احسائی» نگاشته محقق مدقق آقای هادی مکارم فهرستی از رویکرد اجازه‌ایِ ایشان مستند شده است.

منابع شیخ مرحوم در نقل روایات و مباحث فقهی و علمی، بیش از سیصد منبع روایی و غیر روایی است.

این چه تهمتی است ناروا که بر ایشان روا داشته‌اند و نعوذبالله اساس مکتب حدیثی آن‌جناب را بر خواب استوار می‌دانند؟

آری؛ اگر در موضعی خوابی را هم نقل فرموده‌ باشند، به عنوان مؤید است و قطعاً در آن موضع دلایل عقلیه و نقلیه نیز نقل فرموده است.

در سال‌های اخیر رساله‌ای دکتری با محوریت مکتب حدیثی شیخ مرحوم اعلی الله مقامه دفاع شده است. همین فعالیت نشان‌دهنده پتانسیل مکتب حدیثی ایشان است. مقالاتی هم از این رساله استخراج شده و مستقلاً منتشر شده است.

دکتر رسول جعفریان در جدیدترین مطالعات خود درباره شیخیه، به فرازی از کتاب «تحفة‌البیت» نگاشته مرحوم آقای حاج میرزا حسن موسوی اصفهانی (از شاگردان مرحوم حاج محمدکریم کرمانی رفع‌الله‌شأنه و از تابعان مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اعلی‌الله درجته) برخورد کرده و یادداشت مختصری تنظیم و منتشر کرده‌اند. ایشان هدف خود را از این یادداشت چنین نوشته‌‌اند:

«فقط خواستم اشاره کنم به اهمیت خواب در زبان دین که صد البته هم در باره آن فراوان نوشته شده و هم نیاز است که باز هم نوشته شود.»

البته ایشان برای موضوع «اهمیت خواب در زبان دین» می‌توانستند به مباحث دقیق‌تری اشاره کنند هرچند تضادّ فکری ایشان با مکتب شیخیه سبب شده است تحلیلی ناقص در ذیل این موضوع ارائه دهند.

به‌نظر می‌رسد آقای جعفریان کلیدواژه «خواب» یا «رؤیا» را برای مدخلیت «خواب و رؤیا» در یک اندیشه کافی می‌دانند و حال آنکه پژوهش عمیق و منصفانه اقتضاء می‌کند جوانب مختلف بررسی شود و صرف اشاره به رؤیا و خواب، مفید چنین نتایجی نیست.

در یادداشت ایشان تعبیراتی است که نیازمند تأمل بیشتر است و نارسایی‌هایی دارد و ما در این وجیزه از آن می‌گذریم و به نکات دیگری اشاره می‌کنیم. یکی از نمونه‌ها، این جمله است که:
«می دانیم که شیخ احمد احسایی، موسس گرایش شیخیه است.»

برای روشن‌شدن حقیقت عرض می‌شود: مکتب شیخیه اندیشه‌ای ورای شیعه اثنی‌عشری نیست و تابعان این مکتب، خود را شیعه می‌دانند. و این اسم یا سایر اسامی منسوبه به ایشان و پیروانشان به جعل خاص خود ایشان نبوده، بلکه عمدتاً توسط دیگران و مخالفینشان وضع شده، کما اینکه مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی در کتاب «دلیل المتحیرین» به این مسئله تصریح فرموده ‌است.

گذشته از آنکه در زمان مرحوم اَحسائی نامی از این لقب در میان نبود و خود ایشان هم داعیِ تأسیس گرایش خاص نبود و پس از رحلت ایشان این نام در اوساط علمیه و در جامعه شهرت پیدا کرد.

آقای جعفریان پس از مقدماتی کوتاه درباره سابقه خواب در تاریخ بشریت و ریشه‌های قرآنی و روایی رؤیا و گریزی به افکار سنتی درباره علم تعبیر خواب، عبارات «تحفة‌البیت» را نقل کرده‌ و چنین نوشته‌اند:

⏳ادامه دارد...

@AghayedNet

✔️مکتب حدیثیِ مرحوم شیخ احمد اَحسائی و ارتباط آن با «رؤیا»

🔻نقدی بر یادداشت دکتر رسول جعفریان

🔸بخش دوم

آقای جعفریان پس از مقدماتی کوتاه درباره سابقه خواب در تاریخ بشریت و ریشه‌های قرآنی و روایی رؤیا و گریزی به افکار سنتی درباره علم تعبیر خواب، عبارات «تحفة‌البیت» را نقل کرده‌ و چنین نوشته‌اند:

«آنچه گذشت نمونه ای از استناد به خواب، برای درستی باورهای نامتعارف و غیر رسمی یک شخص و درست کردن یک «مذهب» بود، آن هم با یک استدلال خیلی ساده که چون خواب ایشان، برای مأذون بودن از امامان، در باره ضروریات دین بوده، حجت بوده، و نه تنها خودش که جانشینان او هم به استناد همان خواب، همان قدرت رهنمایی و هدایت و ارشاد را دارند. می گویند، بر اساس ادعای شیخ احمد که می گفت من از متن حدیث می توانم قطع کنم که از امام معصوم هست یا نه، وقتی صاحب جواهر، حدیثی ساخت و جلوی شیخ احمد گذاشت ببینید او می فهمد یا نه و احسایی گفت این حدیث کلام امام است. پس آن را توجیهات بسیار کرد. شیخ محمد حسن آن ورقه را گرفت و بیرون رفت و پاره کرد.»

نخست اینکه شیخیه «مذهب» نیست؛ بلکه «مکتب» است و به تعبیر علامه طباطبایی «فرقه» نبوده و در متن شیعه اثنی‌عشری است.

دوم دکتر جعفریان می‌توانستند به منبع دست‌اول درباره این رؤیاها و کاربرد آنها مراجعه کنند چنانکه روش در پژوهش نیز همین است. در اتوبیوگرافیِ مرحوم شیخ احمد احسائی و در یادداشت‌های فرزند ایشان به آن رؤیا اشاره شده است که منظور اصلی از نقل آن‌ها، مأذون‌بودن از طرف آن بزرگواران است در نشر فضایل و مناقب و حقایق و تحقیقات و درایات مستند به آیات و روایات متواتره معنوی. کتب ایشان گواه موجود و منتشر در جوامع اسلامی است.

سوم اینکه مرحوم موسوی اصفهانی در کتاب خود، همه جهات را استقصاء نکرده‌اند و صرفاً به یک‌جهت اشاره کرده‌اند. استدلالات و مباحث متعددی در این زمینه است که در کتاب مختصر این مرحوم به آن اشاره نشده است و طبیعی است چراکه در هر نوشتاری به زاویه یا زوایایی از موضوع اشاره می‌شود. به‌خصوص کتاب «تحفة‌البیت» برای مبتدیان از پیروان ایشان نوشته شده نه برای استناد در پژوهش‌های علمی و فرهنگی در سطح جامعه تشیع.

چهارم همان‌گونه که اشاره شد، باید ساحت‌ها را از هم تفکیک کرد. یک‌ساحت رؤیای شخصی‌ای است که شیخ مرحوم دیده است و یک ساحت، عرصه مکتوبات ایشان است. مباحث شیخ مرحوم متکی بر آیات و روایات و مرویات اهل‌بیت علیهم‌السلام است. اگر این تفکیک انجام شود، انصاف در پژوهش رعایت شده است.

در عین نقل این رؤیای صادقه، باید دانست که شیخ احسائی ادعاء ارتباط با امام زمان نداشته است و به‌طور کلی این حرکت را نفی فرموده است. ایشان هرگز ادعا نکرده است که با امام زمان در ارتباط است و حتی درباره رؤیت امام زمان عجل الله فرجه در زمان غیبت کبری، مباحثی ارائه فرموده است. با توجه به اینکه در آخرین توقیع، امام صلوات الله علیه بیان فرموده‌اند که «وقعت الغیبة التامة» و روایاتی همچون این روایت که «لا تراه عین حتی تراه کل عین» ملاقات با حضرت در غیبت کبری و ارتباط با حضرت، جای تأمل دارد. ایشان در رساله «العصمة و الرجعة» بیاناتی در این زمینه مطرح فرموده‌اند.

پنجمین و آخرین نکته هم ادعاهایی است درباره مرحوم شیخ حسن صاحب‌جواهر و جعل حدیث که در نوشتار «نقد و ردّ عبارات لؤلؤالصدف درباره عالم ربانی مرحوم حاج سیدمحمدکاظم رشتی اعلی‌الله‌مقامه» این موضوع را بررسی کرده‌ایم و در این مختصر تکرار نمی‌کنیم.

در پایان به تعبیر یکی از محققان رجالیِ معاصر اشاره می‌کنیم که درباره مکتب حدیثیِ «شیخیه» چنین اظهار کرده‌اند:

«به نظرم لااقل دو خصیصه در آثار شیخیه مرتبط با حدیث و علوم حدیث وجود دارد:
١. استفاده از مصادر متعدد حدیثی. یعنی برخلاف مشهور علماء، خودشان را مقید به کتب اربعه و حتی وسایل الشیعة نکرده‌اند.
٢. علی‌رغم آگاهی از علم رجال اما کمتر به مناقشات رجالی، نیاز پیدا می‌کنند. که این دو علت دارد: یکی تتبع نسبتاً خوبی که در منابع حدیثی دارند و این باعث می‌شود در مباحث علمی، برای هر مسئله، چندین روایت ذکر کنند، که در این صورت، مناقشات رجالی چندان مثمر نیست. دوم قرائنی که برای تصحیح روایات به روایات منضم می‌کنند.
دیگر روایت، خبر واحد بلا قرینه نیست، بنابراین نیاز به مناقشات رجالی نیست.
به نظرم با تتبع در کتب علمای شیخیه می‌شود کتاب مفصلی درباره مباحث مرتبط با علوم حدیث نوشت.»

و الحمد لله اولاً و آخراً و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین

٨ جمادی‌الآخرة ١۴۴٢

🔸این یادداشت در سایت عقاید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/jafarian/

نقدی است بر مقاله شیخیه و رؤیا اینجانب که بالا آمده است. متنی که برای بنده ارسال شد، نام نویسنده ندارد. در هر حال متشکرم و قضاوت را به خواننده واگذار می کنم.