✔️شیخیه‌باقریه و دوران گذار از سنت به مدرنیته

🔻تحلیلِ موضوع فقاهت میان شیخیه‌باقریه در دوران معاصر (در ضمن چهار محور)

💠بخش چهارم و پایانی

۴. نوآوری‌های فقهی: منظور از نوآوری، استنباط مباحث فقهی با توجه به مبانی روایی و بیانات بزرگان دین است.

مباحثی که در ساحت عمل نیامده و صرفاً بعضی مسائل نظری آن در فرمایش‌ها بوده است. عنوان بعضی از این نوآوری‌ها چنین است:

شهادت ثالثه و شهادت رابعه (بیان جمله و ان ولیهم ولی الله فاوالیه و عدوهم عدو الله فاعادیه) در تشهد نماز (با تفصیل مقدمات و منابعِ استنباط این حکم)؛
استحباب اظهار مسرّت و دست بر دست زدن در مجالس سرور محمد و آل‌محمد علیهم‌السلام؛
استفاده از تلویزیون برای پخش مباحث دینی و... .
درباره اهمیت آخرین مورد فوق‌الذکر همین بس که اشاره کنیم بعضی فقهاء شیعه موضع‌گیری‌های شدیدی در برابر مسائل جدید اظهار می‌کردند؛ مسائلی همچون آب لوله‌کشی و دوش حمام و بلندگو! اما در شیخیه‌باقریه دور از هرگونه تهجر، با این وسائل و امور رفاهی برخورد معتدلی صورت گرفته است.

یکی دیگر از نوآوری‌های فقهی، بازنویسی کتاب کفایة‌المسائل مطابق نیاز امروز است که طرح گسترده‌ای است. این بازنویسی شامل دو مرحله کلی است: حذف آنچه امروز مورد نیاز نیست، اضافه‌کردن آنچه امروز به آن احتیاج است. در پایان هر بخش، مسائل جدید تحت عنوان «مسائل متفرقه» یا «پرسش‌‌ها و پاسخ‌های فقهی» اضافه شده است. غیر از این دو مرحله کلی، حذف عباراتی از کفایة‌المسائل که برای «متفقهین» نگاشته‌اند؛ عباراتی مثل «چنانکه در روایات وارد شده و خلافی در آن نیست» و از این قبیل. همچنین آسان‌تر کردن متن کتاب در مواضعی، از جمله مراحل بازنویسی است.

یکی از نوآوری‌ها که طرح کلی آن مطرح شده،‌ بررسی فقهیِ مستندات مسائل کتاب الجامع لاحکام الشرایع است. اینکه هر مسئله فقهی که مرحوم آقای کرمانی اعلی الله مقامه در این کتاب نوشته‌اند، مستندات روایی آن بررسی شود و مفردات هر روایت تحقیق گردد و لحن امام علیه‌السلام توضیح داده شود. سال‌ها قبل، استاد ما حفظه‌الله این طرح را مطرح کردند و فرمودند مناسب است که نام این کتاب گذارده شود: النافع للمتفقهین الروائع فی شرح الجامع لاحکام الشرایع.

نمونه‌ها در این بخش فراوان است. برای پرهیز از مفصل شدن این نوشتار، صرفاً به‌عنوان بعضی اشاره می‌کنیم:

توجه به فتاوای اهل‌سنت و تخلف از آن (الرشد فی خلافهم)؛ به‌ویژه در رؤیت هلال؛
جمع بین «صم للرؤیة و افطر للرؤیة» و روایت «شهر رمضان ثلاثون یوماً لاینقص ابداً»؛
بررسی شرطیت یا شطریتِ شهادت ثالثه در اذان و بیان نظر حق دراین‌باره؛
بررسی فقهیِ احتساب پرداختی جهتِ وام به‌عنوان خمس (سهم سادات و سهم امام‌ علیه‌السلام)؛
بیان مصادیق سهم امام علیه‌السلام در این زمان و پاسخ به پرسش‌های فقهی دراین‌باره؛
و ده‌ها موضوع دیگر.
آنچه اشاره شد، با تمرکز بر فقه بود و اینها غیر از مباحث حِکمی و اعتقادی و برنامه‌های تعلیم و تعلم و برنامه‌های اجرایی و... است.

همه این برنامه‌ها در اصول و فقه، مطابق مبانی بزرگان دین اعلی الله مقامهم است و «حوادث واقعه» از مبانی روایی و بیانات مشایخ عظام استفاده شده است.

ازاین‌رو وقتی از استاد ما حفظه‌الله سؤال شد که نام مجموعه آثار شما چه باشد؟ فرمودند: «مواریث الکرام» یعنی آنچه از آقایان کریم (مشایخ عظام اعلی‌الله مقامهم) به ارث رسیده است. در واقع آنچه ایشان بیان کرده‌اند،‌ برگرفته از بزرگان دین است و «مواریث» محسوب می‌شود.

پرسش حیاتی این است: اگر این امتیازات مکتبی در عرصه فقه نبود، به‌راستی شیخیه‌باقریه چگونه این دورانِ گذار از سنت به مدرنیته را می‌گذراند؟

تاریخ نگارش: ١۶ ذوالحجه ١۴۴١

@AghayedNet
🔺در یک کتاب سنگی (چاپ دهلی) به نام دفع‌المغالطه از سید عمار علی سونیپتی (از علماء شیعه در هند) ناشر لیستی از کتاب‌های فروشی را تنظیم کرده و از کتاب ارشادالعوام هم نام برده است.
@AghayedNet
#پرسش_و_پاسخ

🔸نزد لقب شريف «قائم» براى حضرت مهدى عجل الله فرجه دستور است كه بايستيم و دست بر سر گذارده براى فرج حضرت دعا كنيم. آيا اين تعظيم برابر اين نام مبارک در همه‌جا عموميت دارد مثل قرائت و استماع روايات، شنیدن مواعظ و سخنرانی؟
و اين‏كه به‌هنگام خواندن دعاهاى وارده براى حضرت، ادب نموده برمى ‏خيزيم براساس چه دستورالعملى است؟

پاسخ:

🔹از حديث شريفی از حضرت رضا عليه‌السلام استفاده مى‌‏شود كه هرگاه به‌آن بزرگوار متوسل مى‏‌شويم و توجه مى‏‌کنیم چه مستقيماً (مانند زيارات آن حضرت و يا توسل به خود آن بزرگوار) و چه غير مستقيم (مانند حالات دعا و واسطه قرار دادن آن بزرگوار يا دعا درباره‏ آن حضرت يا در زيارت ساير معصومين) و به‌خصوص در هنگام ذكر لقب «قائم» (در همان حالاتى كه ذكر شد) به احترام مى‏‌ايستيم.

زيرا آن بزرگوار در چنين مواردى نظر خاص به‌ ما مى‏ فرمايند و براى تعظيم آن نظر خاصّ و توجه مخصوص، اگر نشسته‏‌ايم برمى‌‏خيزيم.

ولى در غير آن حالاتِ نام‏ برده ايستادن لزومى ندارد و بلكه جا ندارد؛ زيرا ائمه علیهم‌السلام در روايات زيادى براى اصحاب خود نام آن حضرت را مى‏‌بردند و نه خود برمى‏‌خاستند و نه به اصحاب دستور مى‌دادند كه از جا برخيزند.

و اگر گفته شود از آن جهت بوده كه در آن زمان‌ها حضرت به دنيا نيامده بودند مى‏‌گويم حقيقت نوريّه‏ آن حضرت موجود بوده و حتى حضرت رسول صلی الله عليه و آله در شب معراج نور آن بزرگوار را زيارت كردند.

@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📹 | ۲۴ ذوالحجه روز خاتم بخشی امیرالمؤمنین علیه السلام
🔺تأملاتی بر تصدّق حضرت در نماز
@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
✔️بازسازی، توسعه و تزئیناتِ حرم‌های مطهر

🔻بخش اول

روز عید غدیر امسال(١۴۴١ق) و در ایام شیوع بیماری مسری، پروژه طلاکاری ایوان حرم حضرت اباالفضل‌العباس علیه‌السلام افتتاح شد. با توجه به زائران اندکِ کربلاء معلی در دوره کرونا، در ذهن بعضی، پرسش‌هایی اعتقادی پررنگ‌تر شد. و می‌نویسیم پررنگ‌تر، چراکه این سؤالات در زوایای ذهن‌ها نشسته بود و این حرکت اخیر، آن را به جریان انداخت:

آیا به این توسعه‌ها و تعمیرات و تزئینات نیاز است؟ آیا اسراف نیست؟ آیا بهتر نیست مبلغ این بازسازی‌ها صرف کودکان کار و فقراء و مساکین شود؟ آیا...؟ آیا...؟

نوع این پرسش‌ها در شبهاتی ریشه دارد که توسط مخالفان دین و تدین و متدینان، در فضای مجازی تزریق می‌شود و ذهن محبان و دوستان را هم ممکن است آلوده کند. دشمنان دین در برابر تک‌تک برنامه‌های دینی موضع‌گیری دارند. هرچه می‌خواهند شلتاق کنند؛ اهل‌ایمان راسخ‌تر از همیشه در مسیر صحیح در حرکتند و الحمد لله رب العالمین.

در این نوشتار در ضمن چند بخش به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهیم:

١. توسعه، تعمیرات و تزئینات اماکن دینی مخصوص شیعه نیست. تابعان هر یک از ادیان آسمانی مراکز دینی را احترام کرده و در توسعه و زیبایی آن کوشایند. نه فقط در یهودیت و مسیحیت که حتی میان اهل‌سنت چنین است. پروژه‌های عظیم گسترش مسجدالنبی و مسجدالحرام نمونه‌هایی از این جریان است. در میان شیعه نیز به مراکز دینی احترام شده و در صورتِ نبودِ تقیه، به گستردگی و شکوه ظاهری آن توجه ویژه می‌شود.

٢. بخش معتنابهی از آنچه صرف عتبات می‌شود «وقفیات» است که مؤمنین در اقصا نقاط عالم، وقف حرم‌های مطهر کرده‌اند. از نظر شرعی، متولّی وقف حتماً باید این مبالغ را در محلی که واقف نیت کرده مصرف کند. بخشی از منابعِ مالیِ تزئیناتِ حرم‌ها، گل‌ها، طلاکاری‌ها، توسعه‌ها و... از وقفیات است و چاره‌ای جز انجام آن نیست.
همچنین مؤمنینی همت کرده‌اند و خواسته‌اند اموال خود را در این راه خرج کنند و تبرّعات شخصی است (یعنی هدایا و کمک‌های مالی) و از نظر شرعی، حتماً در این راه باید خرج شود.
بخشی هم از درآمدهای حرم‌ها است که با سرمایه‌گذاری در گل‌خانه‌ها یا باغ‌ها، فروش محصولات و... درآمدهایی برای این امور به‌دست می‌آید و از جایی کاسته نشده است.

٣. منابعِ مالیِ متعددی برای رسیدگی به کودکانِ کار در خیابان‌ها هست. همچنین وجوهِ شرعی زیادی برای رسیدگی به وضع بینوایان و فقراء وجود دارد. اما مشکل این است که متأسفانه بعضی در این میان قرار گرفته‌اند و پول‌ها را به جیب خود ریخته و مانع رسیدن به مستحقین می‌شوند.
این مسأله، هیچ تزاحمی با توسعه و تزئین حرم‌های مطهر ندارد و هر دو قابل اجرا است؛ به‌شرطی که این موانعِ انسانی و چپاولگران، از مسیر رانده شوند.

ادامه دارد...
@AghayedNet
✔️بازسازی، توسعه و تزئیناتِ حرم‌های مطهر

🔻بخش دوم

۴. هزینه‌های هنگفتی که برای مصارفِ باطل می‌شود، چندین برابرِ هزینه‌ای است که برای عتبات می‌شود. اگر هزینه‌های بعضی مراسم مثل جشنواره‌ها و نشست‌ها و مزایده‌های هنری و ساخت پرهزینه سریال‌ها و فیلم‌ها و عروسی‌ها و... را در نظر بگیریم (به‌ویژه قبل از دوره کرونا)، هیچ جای سؤال درباره تزئینات و توسعه‌های حرم‌های مطهر باقی نمی‌ماند.

۵. این جریان امر جدیدی نیست و از دوره‌ای که تقیه نسبتاً برطرف شد (دوران صفویه و قاجار) این برنامه‌ها اجرا می‌شده است و علماء‌ شیعه رضوان الله علیهم بر آن صحه گذارده‌اند و بزرگان دین اعلی الله مقامهم از این برنامه باخبر بوده‌اند و رد نکرده‌اند.

در تاریخ است که در زمان عالم ربانی مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی اعلی الله مقامه یکی از شاهزادگان هندی مبلغ هنگفتی برای تعمیرات و تزئینات حرم حضرت اباالفضل العباس علیه‌السلام به کربلا ارسال کرد و بعد از اتمام تعمیرات و تزئینات، هزار تومان (در آن دوره!) باقی ماند.

همچنین شخصِ سید مرحوم به نفقه خاص خود بخشی از حرم سیدالشهداء را تعمیر و تجدید بنا کردند. «سعید رشید زمیزم»، از نویسندگان معاصر عراقی، در کتاب هذا الحسین می‌نویسد:

«قام السید کاظم الرشتی و هو احد رجال الدین البارزین فی تلک الفترة بتجدید القسم الشرقی من الصحن الحسینی الشریف علی نفقته الخاصة. و قد آزره عدد کبیر من تجار مدینة کربلاء و وجهائها و اخیارها.» (ص٢٠١)

«مرحوم سید کاظم رشتی که یکی از مردان بزرگ و مشهور در آن زمان بود، قسمت شرقی صحن امام حسین علیه‌السلام را به نفقه خاص خود تجدید بنا فرمود. در این کار، عده‌ای از تجار و آبرومندان و خیّرین شهر کربلا با او همکاری کردند.»

۶. گذشته از آنچه اشاره شد، تعمیر قبور معصومین علیهم‌السلام و اولیاءالله و آباد کردن ظاهری آن، یکی از آداب زیارت است. و این از آیات قرآنی و روایات معصومین علیهم‌السلام استفاده می‌شود.

تعمیر قبور ایشان دو گونه است:‌ تعمیر معنوی و باطنی كه واسطه قرار دادن صاحبان اين قبور بين خود و خدا در عبادات است و توجه به خدای متعال و اظهار عبوديت به درگاه خدا است به تعظيم و تكريم اين قبور مطهره.
و تعمیر ظاهری حاضر شدن نزد این قبور مطهر و همچنین توسعه‌ها و نظافت و فراهم کردن وسایل آسایش زوار و... است که همه جزو آداب زیارت و تعمیرِ ظاهریِ قبور ایشان محسوب می‌شود: و من یعظم شعائر الله فانها من تقوی القلوب.

٢۶ ذوالحجة‌الحرام ١۴۴١
٢۶ مرداد١٣٩٩
@AghayedNet
AghayedNet
🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه که در ماه ذوالحجةالحرام (در سال‌های مختلف) نگارش آن به پایان رسیده است. @AghayedNet
🔺رساله‌ای که مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی اع در ماه ذوالحجة‌ الحرام از نگارش آن فارغ شده‌اند.

🔹پاسخ به سه پرسش:
ما كه خود را مايل به‌عمل و تقوا و مجاورت علماء می‌بينيم چرا خداوند ما را بر آنها موفق نمی‌فرمايد و از ما معاصی سر می‌زند؟ با اينكه به‌آنها راضی نيستيم؛
علت عدم استجابت دعاها چيست؟ با اينكه خداوند می‌فرمايد «ادعونی استجب لكم» و چرا تداوی به ادويه اثر دارد و ادعيه اثر نمی‌كند؛
راه تأثير اذكار چيست؟

🔸فایل رساله به‌پیوست
@AghayedNet
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله علی کل حال و صلی الله علی محمد و آله خیر آل

به‌اطلاع عزیزانی که تصمیم تشکیل تجمع برای عزاداری (مردانه و زنانه اگرچه محدود) دارند می‌رساند:

در شرایط کنونی در هرگونه تجمعی، هر کجا و به‌هر کیفیتی، احتمال ابتلاء به این بیماری می‌رود.

بنابراین اگر فردی که در یکی از این تجمع‌ها شرکت می‌کند و کاملاً امور بهداشتی را رعایت می‌نماید و خدای ناکرده مبتلا شود یا به یکی از افراد وابسته منتقل سازد، هزینه درمانی و از کارافتادگی بیمار به عهده مؤسسین آن تجمع می‌باشد.

و اگر خدای ناکرده از دنیا برود، تشکیل‌دهندگان آن تجمع قاتل او خواهند بود؛ زیرا این کار قتل نفس عمدی محسوب می‌شود و گذشته از گناهش (فکأنما قتل الناس جمیعاً) واجب است بر مؤسسین که دیه او را پرداخت نمایند.

عصمنا الله و ایاکم عن الزلل و اتباع الهوی

[٢٩ ذوالحجه ١۴۴١]

@AghayedNet
✔️هر خانه یک حسینیه

🔻درباره برگزاری مراسم محرم١۴۴٢

▪️بخش اول

این نوشتار، هم دردِ دل است و هم پاسخ به بعضی شبهه‌ها... . آنچه اشاره خواهیم کرد، دیدگاه ماست و تحمیلی در کار نیست؛ نه التزامی است و نه الزامی. همان‌گونه که ممکن است افرادی عقیده‌ای جز این داشته باشند، برای ما نیز با توجه به روایات این‌گونه بیان شده است.

هر سال، با فرا رسیدن ماه محرم‌الحرام پرسش‌ها و شبهه‌های کلامی و عقیدتی تکرار می‌شود. شبهه‌هایی که نوعاً از ناحیه مخالفان دین و سیدالشهداء علیه‌السلام مطرح شده است و سابقه بعضی از آن‌ها به ده‌ها سال قبل برمی‌گردد. اما امسال، به علت شرایط بیماری فراگیر، گونه جدیدی از شبهه‌ها همچون پیچکی به‌ دست‌وپایِ افکارِ مؤمنان پیچیده و بالا می‌رود.

پیش از این در مقاله «بیماری مسری و چند پرسش اعتقادی» به نمونه‌هایی پاسخ دادیم و در این فرصت تکرار نمی‌کنیم. آنچه در این نوشتار بر آن تمرکز داریم، اصرارِ عجیب بعضی محبان حضرت سیدالشهداء علیه‌السلام است به برگزاریِ مجالس حضوری در شرایط بیماری فراگیر و اکتفاء نکردن به مجالس مجازی.

در اهمیت عزاداری و لزوم احیاء مراسم عاشورایی شکی نیست و در این فرصت به نقل روایت‌ها و فرمایش‌های مکتبی نمی‌پردازیم. همچنین تردیدی نیست که باید به هر نحوه‌ای عزاداری کرد و کسی از تعطیلیِ مطلقِ برنامه‌ها سخن به میان نیاورده است. سخن در این است که عزاداری از قالبی به قالب دیگری منتقل شود؛ از مجالس حضوری به مجالس مجازی منتقل گردد.

وقتی از تعطیلیِ مجالسِ حضوری به‌علت بیماریِ فراگیر سخن می‌گوییم، علتِ آن شریعت است و عقل. علت همین است و بس. علت‌های دیگری در کارِ ما مدخلیت ندارد. بعضی از تعطیلی مجالس در این شرایط می‌گویند و دلیل آنان جلوگیری از «وهن تشیع» است. می‌گویند مجلس نمی‌گیریم تا زبان دشمنان دراز نشود. دشمنان در اصل تشیع حرف دارند و همه شئونات شیعه اثناعشری را به‌خیال خود زیر سؤال می‌برند. ما از دشمن نمی‌ترسیم. از این می‌ترسیم که خدای ناکرده برنامه‌ای خلاف شریعت انجام دهیم... .

وقتی «احتمال» سرایتِ بیماریِ فراگیر وجود دارد و تجمعِ حتی ده‌نفر (چه رسد به صد نفر) خطرآفرین است، طبق چه ملاکِ شرعی عزاداری حضوری صورت بگیرد؟ آیا کسی دستوری دیده است که عزاداری کنید حتی اگر باعث قتلِ نفسِ یکدیگر شوید و به دیگران آسیب برسانید؟

ائمه اطهار علیهم‌السلام برای حفظ جان خود و شیعیان در عزاداری «تقیه» می‌کردند. حضرت صادق‌ علیه‌السلام در «خانه» خود مجلس برپا کردند و وقتی صدای شیون به بیرون رفت، حضرت فرمود: «الباب الباب» و به همسایه‌ها پیام دادند کودکی داریم که غشی کرده است (صبیٌ لنا غُشی... و چه کودکانی که در کربلا غشی نکردند... .) چرا رسماً اظهار عزاداری نکردند؟ چون باید حفظ جان می‌فرمودند.

در شرایط فعلی هم اگرچه در جوامعِ شیعی بحث «تقیه» مطرح نیست؛ ولی حفظ جان شیعیان سیدالشهداء لازم و ضروری است. به تعبیر بعضی علماء شیعه رضوان الله علیهم «حفظ النفوس فی شرعنا من أهم الواجبات.» (أدوار علم الفقه و اطواره، ج١، ص٢۵۵)

ادامه دارد...

@AghayedNet
✔️هر خانه یک حسینیه

🔻درباره برگزاری مراسم محرم١۴۴٢

▪️بخش دوم

شخصی می‌گوید همه دستورهای بهداشتی را رعایت می‌کنیم... . چه ضمانتی وجود دارد که همه حاضران در مجلس دستورهای بهداشتی را رعایت کنند؟

شما از حفظ فاصله اجتماعی سخن به میان می‌آورید و از ماسک‌زدن و...؛ اما متوجهید که سرویس‌های بهداشتی محدود است و مشترک و چند ساعت چندین نفر از این سرویس‌های مشترک استفاده خواهند کرد؟

آیا متوجهید که اگر در اظهار مصیبت، غَشی بر عزیزان عارض شود، فاصله اجتماعی معنا نخواهد داشت؟ آیا متوجهید علماء و اساتید با علم به فضیلت عزاداری، اقامه عزا در منزل را ترجیح داده‌اند؟

تردیدی نیست که همه داغدارند. همه دوستدار و محب سیدالشهداء هستند و می‌خواهند اظهار عزا کنند. طبیعتاً جمعیت، کمکِ حال است برای این اظهار. اما به چه قیمتی؟ به قیمت مخالفت با شرع و عقل؟

شخصی می‌گوید مسئولیت مجلس با من... مشکل خاصی پیش نمی‌آید. پاسخ می‌دهیم مسئولیت «انسان‌کُشی» را بر عهده می‌گیرید؟ این کار رسماً قَتل نفس است و عواقب و تبعات شرعی دارد و: مَنْ قَتَلَ نَفْسَا بِغَیرِ نَفْسٍ أو فَسادٍ فِی الأَرضِ فَکانّما قَتَلَ النَّاسَ جمیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکأَنّما اَحیا النَّاسَ جمیعاً.

شخصی می‌گوید مغازه‌ها و پاساژها باز است و قطارها و هواپیماها مملو از جمعیت... فقط مجلس عزا اشکال دارد؟... . پاسخ می‌دهیم مگر هر کجا خبط و خطائی بود باید پیروی کرد؟ تجمعات آنها اشکال دارد و مجوزی برای برپایی مجالسِ اهل ایمان و به خطر انداختن جان مؤمنان نیست.

از طرفی برگزارکننده مجلس از حفظ بهداشت سخن می‌گوید؛ اما چه تضمینی است که حاضران در مجلس به سخن صاحب‌مجلس گوش فرا دهند و تباعدِ اجتماعی را حفظ کنند و... .

وقتی از استاد ما حفظه‌الله دراین‌باره سؤال می‌شود و ایشان می‌فرمایند: ملاک من حرم مطهر است... چه محلی مقدس‌تر از حرم شریف؟ هیچ بهانه‌ای نیست. زیر نظر کارشناس‌های مذهبیِ مسلط و کارشناس‌های مسلم بهداشت و دل‌سوز، حرم مطهر تعطیل است. طبیعتاً مجالس دیگر تحت‌الشعاع خواهد بود.

باید تابع عقل و شرع بود و از عواطف تبعیت نکرد. به‌راستی در این شرایط مجلس حضوری مورد رضایت امام زمان عجل الله فرجه است...؟

وقتی که در اوایل شعبان ١٢٠۶ق در «کربلاء معلی» طاعون منتشر شد، شیخ مرحوم اعلی الله مقامه از کربلاء هجرت کردند. شیخ مرحوم... با آن دیدِ فؤادی‌اش به کربلاء و حسین علیه‌السلام و عزاداری... . وظیفه شرعی در بُعد شریعت، غیر از مباحث اعتقادی است. هر کدام در جای خود باید محفوظ باشد. امروز وظیفه شرعی نه مهاجرت که پیشگیری‌های بهداشتی و قرنطینه و برگزاری عزاداری در منزل است.

آری، شرایط دشوار است. دوری از مجالس حضوریِ عزاداری ناگوار است. همه بر این باوریم که باید اقامه عزا کرد؛ اما از «تقدیر» فراری نیست. امسال تقدیر بر این است که هر خانه یک حسینیه باشد. توجه به ساحت سیدالشهداء در خانه‌ها موج زند و احیاء مراسم عاشورایی در خانه‌ها رقم بخورد. این به‌معنای تعطیلی محرّم و عاشورا نیست... انتقال از قالبی به قالب دیگر است... .
با همه این تفاصیل، بعضی هستند که این متن را خوانده، صفحه گوشی را خاموش کرده و به مجلس حضوری عزاداری می‌روند... .

آخرین روز سال ١۴۴١ق

@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📹 |قال المرحوم الشیخ أحمد الأحسائی أع:

نَعَی النَّعیُّ مُصابَ الْهاشِمیینا
کَأَنَّ عاشورَ بِالأَحزانِ یَعنینا

🔺خبر آورده پیک غم ز مرگ دوده هاشم|یقین عاشور و غم هایش به سوی ما شده عازم
@AghayedNet
🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اعلی الله مقامه که در ماه محرم‌الحرام نگارش آن به پایان رسیده است.
@AghayedNet
گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب|کآشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست|این رستخیز عام که نامش محرّم است

🔺مزار مرحوم محتشم کاشانی (۹۰۵ - ۹۹۶ق)
کاشان، محله محتشم
@AghayedNet
✔️مجالس مَجازی

🔻امتداد سنت اصیل نسل «شیث»

آدم علیه‌السلام به شیث هبة‌الله وصیت کرده بود که اول هر سال،‌ با وصیت‌نامه او تجدید عهد کنند.
فرزندان شیث، از ترس قابیل و قابیلیان، مخفیانه اول هر سال جمع می‌شدند و وصیت‌نامه را معاهده می‌کردند. در آن وصیت‌نامه آمده بود که زمانی «نوح» خواهد آمد.

با شیوع بیماری فراگیر، مجالس ذکر فضایل محمد و آل محمد علیهم‌السلام تعطیل شد. مجالسی که در امتداد سنتِ فرزندان شیث است.

بلافاصله پس از تعطیلی مجالس، «مجالس مجازی» برقرار گردید و چون به نظر می‌رسد نقطه‌عطفی در برگزاری مجالس فضایل اهل‌البیت علیهم‌السلام باشد، در این نوشتار بر این پدیده تأملاتی ارائه خواهیم کرد.

نگارنده این مجالسِ مجازی را امتدادی بر سنتِ اصیلِ فرزندانِ شیث می‌بیند؛ هرچند با چهره‌ای دیگر. چراکه یکی از اهدافِ مهم این مجالس که تعاهد ایمانی باشد، در آن صورت می‌پذیرد؛ هرچند نقاط ضعفی در این میان هست.
برخورد با پدیده «مجالس مجازی» حدیثی را به خاطر آورد... .

🔸برای مطالعه متن کامل، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/majalesemajazi/
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله خالق الخیر و الشر الذی بنوره جمع المتفرق و به فرّق المجتمع و اتمّ به کلماته

از باب تذکر معروض می‌دارد:

یکی از آثار این بیماری عمومی و مسری که مشیت خداوند متعال و اراده او به آن تعلق گرفته، «تفرّق» است.

و نظر به اینکه بلاها برای اهل ایمان بلاء حسن است (اللهم لک الحمد علی حسن بلائک و صنعک) اقتضاء‌ می‌کند که اهل ایمان بر این «تفرق» صبر کنند؛ صبر جمیل تا اجر جزیل را در این بلاء به‌ دست آورند.

بنابراین هرگونه اقدامی برای «تجمع» به هر عنوانی (جماعت، عزاداری، زیارتی، اطعام، میهمانی و...) مخالفت با مشیت خداوند و مضادّه با اراده اوست و محروم‌شدن از اجر جزیل می‌باشد. و می‌دانیم یکی از موارد و اقسام صبر، صبر بر بلاء است.

و تجربه شده و توصیه پی‌درپی می‌‌شود که بهترین و مؤثرترین راه برای حفظ سلامتی «تفرّق» می‌باشد و یکی از حکمت‌های این «تفرق» و بر کنار بودن از «تجمع» اُنس‌گرفتن به‌ تنهایی و به‌ خود پرداختن و قوت‌یافتن نیروی عقلانی است.

فرمودند: «الصبر علی الوحدة علامة قوة‌ العقل» دلا خو کن به‌ تنهایی، که از تن‌ها بلا خیزد.

[۴ محرم‌الحرام ١۴۴٢]

@AghayedNet
✔️گزارشی انتقادی از تحلیل‌های کتاب «ملاآقا دربندی و مقتل نگاری» درباره شیخیه

🔹قم: نشر مورخ، 1398ش

🔸در لینک زیر:
🔻🔻🔻
https://t.me/AghayedNet/4070
✔️گزارشی انتقادی

🔻از تحلیل‌های کتاب «ملاآقادربندی و مقتل نگاری» درباره شیخیه

به‌تازگی کتاب دکتر رسول جعفریان با محوریت معرفی ملاآقا دربندی منتشر شده است. ایشان در این نوشته 170صفحه‌ای، درباره آشنایی با تاریخ زندگی، روحیات، آثار و اجتماعیاتِ ملای دربندی اسناد خوبی را ارائه کرده‌اند.

صِرف ارائه این اسناد بسیار عالی است؛ اما تحلیل این اسناد، محل تأمل است.
کتاب رسول جعفریان با عنوان «ملاآقا دربندی و مقتل‌نگاری» به چاپِ فیش‌نوشته‌هایِ تاریخیِ بازنویسی‌نشده شباهت بیشتری دارد تا کتابی آکادمیک؛ از چند جهت: نخست فصل‌بندی ضعیف، دوم اغلاط املایی زیاد، سوم جمله‌بندی‌های نامناسب، چهارم ارجاع‌دهی بدون توجه به استانداردهای حوزوی و دانشگاهی و آخر : تحلیل‌های تاریخی و عقیدتیِ نادرست.

در این وجیزه گزارشی انتقادی از مطالب این کتاب ارائه خواهیم کرد و طبعاً فرازهایی را نقد خواهیم کرد که مرتبط با «شیخیه» است.

مقدمه کتاب که تحت عنوان «درآمد بحث» ثبت شده است، نگاشته‌ای است مختصر و شتاب‌زده. در صفحه 9 آمده است: «شاید این بحث، بیش از این قابل تعقیب باشد اما هدف صرفاً نگارش سطوری برای ورود بحث از ملاآقا دربندی است.»

این مقدمه که مشتمل بر نگاه مؤلف به جریان شیخیه است، مطلب تازه‌ای ندارد. اینکه در قرن سیزدهم، پدیده خاصی متناسب با افکاری که در نجف یا طهران یا برخی از شهرهای دیگر بوده و در پی جنگ‌های ایران و روس ایجاد شده است. مؤلف شخصیت‌های جریان شیخیه را با علی‌محمد باب و ملاآقادربندی در یک ردیف بر می‌شمرد. نقد این نگاه مستلزم بررسیِ مبانی فکری مؤلف و بن‌مایه‌های چنین اندیشه‌ای است. چنین نگاهی که در آن همه اندیشه‌ها با یک نگاه بررسی می‌شود و خط‌کشی‌ای علمی مطرح نمی‌شود، نگاهی علمی نیست و بیشتر به اِعمال نظر شخصی شبیه‌تر است.
به طور کلی زیربنای افکار مرحوم سیدکاظم رشتی و استاد ایشان، در تضاد با افکار علی‌محمدباب است. این مهم را باید در نظر داشت. نباید درگیر روبنا شد و به زیربنا توجه نکرد. متأسفانه باید اشاره کنیم که این نگاه قشری به اندیشه‌های دینی، یکی از آفت‌های نگاه صرفاً تاریخیِ برخی پژوهشگران است. اگر کسی به چنین آفتی تن دهد، همه نحله‌های انحرافی و به تعبیر ادعیه «فِرَق مختلفه» از مسیر حق را باید به مسیر حق ربط دهد و فی‌المثل بگوید ابوبکر و عمر هم صحابی رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و نعوذ بالله افکار آنها از رسول‌خدا متأثر است. همان‌طور که در اینجا به نگاه صرفاً تاریخی اکتفاء نمی‌شود و بن‌مایه عقاید و زیربناهای عقیدتی لحاظ می‌گردد، در جریان شیخیه و بابیه نیز باید چنین رویکردی داشت.

🔹🔸برای خواندن ادامه مطلب، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/darbandi/

〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️

✔️در کتاب «ملا آقا دربندی و مقتل‌نگاری» حکایتی از حمله شیخیه به ملای دربندی نقل شده است.

🔻در این گزارش انتقادی نشان داده‌ایم که این حکایت به هفت دلیل مخدوش است... .

✔️همچنین در این کتاب آمده است ملای دربندی نوشته است که در حادثه حمله نجیب‌پاشا به کربلای معلی، فقط منزل ظل‌السلطان و منزل مرحوم حاج سیدکاظم رشتی اع امن اعلام شده است.

🔻در این گزارش انتقادی نشان داده‌ایم که نقل ملای دربندی از واقعیات تاریخی فاصله دارد... .

🔹🔸متن کامل در لینک زیر:
http://www.aghayed.net/darbandi/