✔️تحلیل مضمون چهار لقب تابعان فکری
مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع

🔹(شیخیه، کشفیه، پشت‌سریه، مکتب استبصار)

🔸برای مطالعه متن کاملِ این نوشتار، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/alghaab/

✔️شیخیه و شیخ حافظ رجب بُرسی

🔹(معرفی شیخ حافظ رجب برسی؛ گونه‌های نقل مرویاتِ بُرسی در کتب شیخیه؛ بُرسی پدر معنوی شیخیه نیست)

🔸برای مطالعه متن کاملِ این نوشتار، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/h-rajab/

🔺اشعاری از مرحوم علی‌نقی اَحسائی در رثاء پدر بزرگوارش مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع (برگرفته از نسخه خطی دیوان مرحوم شیخ علی‌نقی احسائی)

▪️٢١ ذوالقعده (و طبق نقلی ٢٢ ذوالقعده) رحلت عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اع
@AghayedNet

✔️اشعار مرحوم شیخ علی‌‌نقی احسائی در رثاء پدر

🔻برگرفته از نسخه خطی دیوان مرحوم شیخ علی‌نقی احسائی

١. لله محتد مجد حلّ فی جدث
طهر بطیبة مذ طابت سجایاه
٢. مطهر قد اطاب الله مغرسه
من الرذایل برّاه و صفّاه
٣. و خصّه بجوار خیر مختبر
و شاهد الصدق فیه حین اواه
۴. لو یعلم الواصف المطری مدائحه
لضاق ذرعاً بما اولاه مولاه
۵. و کفّ منحسراً عن وصف من عجزت
رؤس المنابر ان تحصی مزایاه
۶. لو یعرف الناس منه بعض ما جهلوا
ضلّوا بوصف الذی فی نعته تاهوا
〰️〰️〰️〰️〰️
حاصل معنی:

١. به خدا قسم چقدر بزرگ است آن کسی که بزرگواری‌ها، پی در پی، بدن مطهر او را فرا گرفته است. آنچنان بدنی که پاک و پاکیزه بود و در سرزمین پاک (طیبه نام مدینه به معنای پاک و پاکیزه) جای گرفت و از این جهت شایسته دفن در آن دیار پاک شد که اخلاق و سرشت او از هرگونه آلودگی پاک بود .
٢. او چنان پاکیزه‌ بود که خداوند عالم نهال‌گاهِ وجود او را از ناپاکی‌ها و فرومایگی‌ها و پستی‌ها پیراسته و صاف گردانیده بود.
٣. و مخصوص گردانیده بود او را برای آرمیدن در جوار بهترین آزموده (اشاره است به مقام اصطفاء و اجتباء رسول الله صلی الله علیه و آله) و بهترین گواه برای راستی این سخنم درباره آن بزرگوار، همان فضیلتی است که در هنگام دفن او ظاهر شد (شاید اشاره باشد به خواب والی مدینه و استقبال از جنازه شیخ اعلی الله مقامه.)
۴. آن وصف‌کننده‌ای که به نیکی او را ستوده، اگر مدایحش را می‌دانست قطعاً خود را ناتوان می‌یافت در مقابل آنچه که مولایِ شیخ اع او را به آن مدایح مخصوص گردانیده است.
۵. و قطعاً از مدح او خودداری می‌کرد؛ چرا که هیچ‌گونه مدحی را که لایق او باشد نمی‌یافت. و چگونه یک مدح‌کننده می‌تواند وصف کند کسی را که تمامی مداحان بر بالای منبرها از شمارش برتری‌های او عاجز و ناتوانند.
۶. اگر مردم از بعضی فضایل آن جناب که نمی‌دانند آگاه می‌شدند، قطعاً برای توصیفِ کسی که در ستودنش همگان سرگردانند، حیران می‌شدند؛ زیرا مدحی که شایسته او باشد نمی‌یافتند.
@AghayedNet

✔️فرازی از رساله مرحوم آقای حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اع

🔻در پاسخ علی‌محمد نراقی

سؤال: بفرمائید اینکه مکرّر در درس فرمایش شده که علم شیخ مرحوم از سمّ بیش بدتر است اگر عمل همراه او نباشد، مراد از عمل چیست در این مقام؟

جواب:

[الف]
علم شیخ مرحوم اعلی الله مقامه علم آل‌محمد علیهم‌السلام است که به طور حکمت بیان شده و علوم سایرین از علم مجادله غالباً تجاوز نکرده و علم حکمت علم کشف و عیانی است بالاترین کشف‌ها و عیان‌ها و اتمام حجت بر مستمعین می‌کند به طوری که شبهه‌ای از برای ایشان باقی نماند. پس اگر کسی بعد از دانستن این علم عمل به مقتضای آن نکرد، بدتر خواهد بود از کسی که عمل به مقتضای علم مجادله نکرده؛ چراکه کشف امر واقع از برای او شده و از برای او نشده.
پس اگر به علم حکمت دانستی که خدا شاهد است بر حال تو و مخالفت کردی در حضور چنین خدائی جلّ جلاله به عذابی گرفتار شوی که صاحب علم مجادله نشود؛ چراکه او مشاهده انوار جلال را نکرده و مانند کسی است که در غیاب کسی بی ادبی کرده به خلاف شخص اول که در حضور کرده.

[ب]
و علاوه بر این مطلب، در علم شیخ مرحوم اعلی الله مقامه تأویل به دست می‌آید و تأویل در غیر موضع، هر حقی را باطل و هر باطلی را حق می‌کند نعوذ بالله و به نستعین.

@AghayedNet

🔺پاسخِ نقدی مغرضانه به مرحوم شیخ احمد اَحسائی

▪️بررسی و رد عباراتی از سيد محمّدحسين حسينی طهرانی در کتاب امام‌شناسی، ج۵،صص١۴٢و١٧٧
@AghayedNet

🔺چند استفتاء از عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسایی اعلی الله مقامه و پاسخ‌های ایشان.

🔹در آغاز چنین آمده است: «صورت مسائل مستفتاة از شیخنا الاعظم شیخ احمد سلمه‌ الله عن جمیع الآلام سیما عن الرمد فی غرة شهر صفر المظفر که کمترین در سفر سیم کربلای معلی استفتاء نموده سنه ۱۲٢۶.»

🔸در ذیل هر یک از استفتائات مهری به سجع «احمد بن زین‌الدین» حک و ثبت شده است.
این صورت استفتاء، یک صفحه است و در میان نسخه‌ای خطی در کتابخانه مجلس نگهداری می‌شود.
@AghayedNet

✔️پاسخ برخی شبهات

🔻درباره عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی الله مقامه و مکتب شیخیه

🔸برای مطالعه، عناوین زیر را لمس یا کلیک کنید:

بررسی دیدگاه عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی درباره علم خداوند متعال

بررسی عبارت عالم ربانی، مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع درباره جزیره واق‌واق و کیفیت تولد عیسی علیه‌السلام

پاسخِ نقدی مغرضانه به مرحوم شیخ احمد اَحسائی (بررسی و رد عباراتی از سيد محمّدحسين حسينی طهرانی در کتاب امام‌شناسی، ج۵، صص١۴٢و١٧٧ )

مرحوم شیخ احمد اَحسائی و مسئله حمله داودپاشا به کربلا

رؤیاهای صادقه عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی أع و اشاره به بعضی پژوهش‌های بی مایه دراین باره (به ضمیمه رد احمدالحسن)

معرفی و نقدِ کتاب طرائق الوجد؛ به ضمیمه نکته‌‌‌ای برای منتقدان مکتب عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی أع

تحلیل مضمون چهار لقب تابعان فکری مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع (شیخیه، کشفیه، پشت‌سریه، مکتب استبصار)

مرحوم شیخ احمد اَحسائی و شیخیه؛ ضدیت صددرصد با وهابیه

شیخیه ضد نصیریه؛ تأملی بر تحقیق دکتر حسن انصاری

چرا مثبت نوشتن درباره شیخیه شجاعت می خواهد؟

زنی به نام «سعیده» و معرفی یک منبعِ عتیقِ تازه‌یاب درباره او

حاشیه‌ای بر صفحه‌ای از کتاب «فرهنگ جامع فرق اسلامی» (نگاشته سید حسن خمینی)

قضاوت سید جلال الدین آشتیانی درباره تکفیر مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع

تأملاتی بر دیدگاه شیخ محمد سند درباره شیخیه

چند کلمه سخن صواب (با محوریتِ نقد کتابِ «چند کلمه حرف حساب»)

@AghayedNet

🔺عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی الله مقامه در یکی از نامه‌های خود اشاره فرموده‌اند هنگامی که نگاشتن شرح الزیارة الجامعة الکبیرة را آغاز کردند، همّ زیادی بر اتمام آن داشتند.

در دوره‌ای که بیمار شدند، با وجود بیماری و همه اشتغالات، باز هم تصنیف این کتاب را ادامه دادند حتی به‌ مقدار ساعتی در شب و ساعتی در روز.

و جز تصنیف این کتاب به‌‌ رساله دیگری نپرداختند تا این شرح پایان رسید و میراثی ارزشمند برای جامعه تشیع به یادگار ماند.
@AghayedNet

✔️امتیازات زیارت حضرت رضا علیه‌السلام

🔻به‌مناسبت روز چهارشنبه، ٢٣ ذوالقعدة الحرام، روز زیارتی حضرت رضا علیه‌السلام

🔸در این شرایط خاص و فراگیری بیماری مسری، اهل ایمان و استبصار، از راه دور حضرت رضا علیه‌السلام را زیارت می‌کنند.

١. مطابق تحقیق شیخ مرحوم اعلی الله مقامه اصل در ثواب و اجرِ زیارت معصومین علیهم‌السلام یکسان‌بودن ثواب زیارت است: الاصل التساوی؛ کل ما جری لأولهم یجری لآخرهم. اما اسباب خارجه (خارج از زیارت) در زیادتی اجر و ثواب زیارت تأثیر دارد.

٢. درباره زیارت حضرت رضا علیه‌السلام ثواب‌هایی رسیده و طبق روایاتی، زیارت ایشان از سایر ائمه افضل است. حضرت کاظم علیه‌السلام فرمودند: و اقربهم حبوة زوار قبر ولدی علی صلی الله علیه. این ثواب‌ها و این افضلیت، به علت همان اسباب خارجه است. مثل علتِ غربت و دوریِ مشهد (محل شهادت) ایشان و اینکه خواص شیعه آن حضرت را زیارت می‌کنند.

٣. حضرت رضا علیه‌السلام را کسانی زیارت می‌کنند که از سرزنش و طعنه دشمنان ابائی ندارند. چنین کسانی «خواص» هستند؛ اگرچه جاهل باشند. مراد از «خواص» در اینجا غیر از معنای مصطلح آن است. معنای اصطلاحی «خواص» عارفون و اهل بصیرت عالیه هستند. اما در این موضع، منظور قائلین به امامت حضرت رضا علیه‌السلام و سائر ائمه علیهم‌السلام تا حضرت مهدی عجل الله فرجه هستند حتی اگر از نظر علمی در سطح پایین باشند و جاهل قلمداد شوند.

۴. یکی دیگر از علت‌های افضلیت زیارت حضرت، دوری راه و تحمل مشقت راه است برای آنانی که به زیارت ایشان می روند. «خواص» سختی سفر را بر خود هموار کرده و به زیارت ایشان مشرف می‌شوند.

۵. آنچه ذکر شد، دو علت بود در فضیلت و امتیاز زیارت حضرت رضا علیه‌السلام «به اعتبار زائر».
اینک به وجه امتیاز زیارت حضرت رضا علیه‌السلام «به اعتبار مَزور» اشاره می‌شود.

۶. حضرت رضا علیه‌السلام دور از مَسقط رأس و زادگاه خود دفن شده‌اند و در غربت و دور از اهل و نزدیکان. این شرایط سبب به فراموشی سپرده شدن است و خاموش‌شدن نور. اگر ثواب زیارت ایشان با سایر ائمه یکی بود، در واقع زیارت ایشان و ثواب آن نسبت به سایر ائمه ناقصه بود؛ زیرا در مسیر زیارت ایشان مشقت‌ها تحمل می‌شد. البته اصل زیارت ائمه، در ثواب یکسان است (الاصل التساوی) ولی زیارت حضرت رضا علیه‌السلام مزایایی دارد که در زیارت دیگر از معصومین علیهم‌السلام نیست که به علل آن اشاره شد (دو علت به اعتبار زائر و یک علت به اعتبار مَزور.)

به ویژه وجه و علت اخیر که غریب و وحید و بعید بودن ایشان علیه‌السلام است که سبب فراموش شدن و نعوذبالله مساوی با دیگر مردم شدن است. زیرا دیگران (مردم) در شرایط دوری و غربت و وحدت فراموش می‌شوند.

٧. ازاین رو حکمت الهی بر این جاری شد که نور این بزرگوار تمام باشد و یادش فراگیر گردد و شأنش آشکار شود. پس این سفارش و تشویق فراوان بر زیارت حضرت رضا علیه‌السلام صادر شد که جبرِ کسری باشد بر آنچه بر این بزرگوار وارد آمده است.

٨. اگر گفته شود اینکه خواص، حضرت رضا علیه‌السلام را زیارت می‌کنند ممکن است که غیر خواص هم ایشان را زیارت کنند. یا اگر گفته شود اینکه مضجع شریف حضرت دور است و مسافت زیاد و مشقت راه هم هست، این مسائل نسبت به بعضی از شیعه است و برای بعضی مشقتی نیست؛ چراکه در مشهد مقدس یا حومه آن ساکن هستند. اینها برای زیارت عتبات دیگر باید مشقت بکشند و به زیارت بروند...

٩. پاسخ می‌دهیم خطابات شرعیه عامه (عمومی) و لوازم آنها، همه مطابق امورِ غالبه و ابتدائیه است.
در اشکال اول می‌گوییم غالب زوار حضرت رضا علیه‌السلام «خواص» هستند به خلاف زائران دیگر معصومین علیهم‌السلام و در اشکال دوم می‌گوییم این خطاب در ابتداء که صادر شد، درباره کسانی گفته شد که به اعتاب دیگر معصومین علیهم‌السلام نزدیک هستند و به عتبه حضرت رضا دورند.
آن هنگام که این روایت صادر شد، کسانی که نزدیک به مضجع حضرت رضا علیه‌السلام بودند، اندک بودند. و الان که زیاد هستند، سبب انقلاب و دگرگونیِ حکم نمی‌شود؛ چراکه خطاب شرعی عام است و مطابق امور ابتدائیه بیان شده و تغییر نکرده است.

http://www.aghayed.net/imamreza/

🔺نوشتاری در بررسی واقعه «دحوالأرض»:

- خلقت زمين و گسترانيدن آن؛

- معنای «دَحا» و دحوالارض؛

- رابطه ٢۵ ذی‌القعده با دحوالارض؛

- دحوالارض در حديث و دعاء و... .

@AghayedNet

🔺فرازی از دعاء روز دحوالأرض
@AghayedNet

🔺کتاب تازه منتشر شده «الانجیل بحسب بارنبا»

انجیل برنابا، ترجمه تطبیقی عربی دو نسخه منحصربه‌فرد ایتالیایی و اسپانیایی
@AghayedNet

✔️استفاده‌های معارفی از انجیل برنابا

🔻به‌مناسبت روز دحوالارض، روز ولادت حضرت عیسی علیه‌السلام

عِلاوه بر آنچه بزرگان دین اعلی الله مقامهم درباره اناجیل اربعه فرموده‌اند، استاد ما حفظه الله در دوران معاصر، درباره انجیل برنابا فرمایش‌هایی مطرح کرده‌اند. در یکی از مباحث اشاره کرده‌اند:

«یکی از انجیل‌هائی را که مفقود و معدوم کردند، انجیلی است که اخیراً به‌دست آمده که این انجیل جزء آن انجیل‌هائی است که از بین برده‌‏اند. این انجیل به نام انجیل برنابا است که او آن را نوشته و تقریباً در بعضی از مباحث با این انجیل‌های چهارگانه اختلاف دارد و مخصوصاً در حادثه حضرت عیسی علی نبینا و آله و علیه السلام با آنها کاملاً مخالفت دارد و در مورد کشته نشدن عیسی، مطابق با قرآن است. این انجیل در مورد کشته‌‏نشدن حضرت عیسی و بلکه زنده بودن و بالابردن عیسی به آسمان‌ها مطابق با قرآن است ولی دراینکه شبح حضرت عیسی و شباهت آن حضرت بر چه کسی افتاد، باز اختلاف دارد و مطابق با نقل سنی‏‌هاست و معلوم می‏‌شود که سنی‏‌ها این مطلب را از نصاری گرفته‌‏اند.»

در موضعی دیگر فرموده‌اند:

«در قسمتی از انجیل برنابا حتی به وجود مبارک امام زمان صلوات الله علیه و قیام و خروج حضرت اشاره شده. این‏ها مقداری است که به دست رسیده و جمع‌‏آوری شده، آن مقداری که در دست نمانده و به دست نرسیده و احبار یهود و رهبان‏‌های نصاری عمداً کتمان کردند و نشان ندادند و نگذاشتند در دسترس افراد باشد، آن‏ها چه‏‌قدر بوده؟ خدا می‏‌داند! این همه اموری را که الان در دست است، بر اساس تعصب‏‌هایی که به اسم دین و دیانت و انبیاء خود نشان می‏‌دادند، انکار می‌‏کردند و قبول نمی‌‏کردند.»

نمونه دیگری از استشهاد به انجیل برنابا، درباره مباحث جسم و جسد و معاد روحانی‌جسمانی است. استاد حفظه‌الله بیان فرموده‌اند که اگر مخالفان انصاف داشتند و پای غرض و مرض در میان نبود، همان قید «عنصری» برای جسد، بیان‌گر اعتقاد به روحانی‌جسمانی بودن معاد است؛ اما با بدن مناسب آخرت و با توضیحاتی که شیخ مرحوم اعلی الله مقامه و سید مرحوم اعلی الله مقامه در کتب و رسائل خود درباره مقصود خود از معاد داده‌اند، جایی برای اتهام مغرضانه (انکار معاد جسمانی، مطابق معاد ملاصدرا) باقی نمی‌ماند؛ زیرا نتیجه تحقیقات مرحوم شیخ اوحد اع از طرح نظریه‌اش درباره معاد روحانی‌جسمانی این است:

این بدن محسوس ملموس (عنصری) بعد از تصفیه،‌ بدن برزخی (هورقلیایی) است و بدن برزخی بعد از تصفیه،‌ بدن اُخروی (اصلی) است. پس بدن دنیاوی و بدن برزخی در حکم دو عرض هستند برای بدن اصلی و آخرتی؛ زیرا این دو بدن در بدن اصلی نه چیزی زیاد می‌کنند و نه چیزی از آن کم می‌نمایند؛ مانند اعراض نسبت به ذات یا جوهر خود.

پس بدن اصلی نه به آمدن آن دو زیاد می‌شود و نه به رفتن آنها کم می‌شود؛ زیرا بدیهی است که این بدن‌های سه‌گانه از یک عالم و در یک عرصه و در عرض یک‌دیگر نمی‌باشند تا از آمدن یکی، دیگری زیادتی بیابد و یا از رفتن یکی،‌دیگری نقصان و کمبودی برایش فراهم گردد.

پس این بدن محسوس دنیاوی همان بدن برزخی است و بدن برزخی همان بدن اخروی است به‌گونه‌ای که اگر بدن اصلی و اخروی را در دنیا و در برزخ و در آخرت وزن کنند، به‌اندازه ذره‌ای زیاد و کم نخواهد بود و با بودن و یا نبودن آن دو بدن،‌ زیاد و کم نخواهد شد.

ایشان بیان فرموده‌اند که این مطلب،‌ چیز تازه‌ای نبوده که آن را مستمسک خود قرار دادند و به بهانه اینکه نظریه ایشان مطابق با نظریه ملاصدرا درباره معاد است و چون نظریه ملاصدرا در واقع انکار معاد جسمانی و کفر است، پس نظریه شیخ مرحوم اع هم نعوذبالله انکار معاد جسمانی و کفر است و در نتیجه او کافر است. در صورتی که مرحوم شیخ اع نظریه ملاصدرا را مورد بررسی کامل قرار داده و اشکال‌های اساسی و مبنایی بر تمامی مبانی و نتایج نظریه او وارد ساخته و با برهان و دلیل‌های نقلی و عقلی به ابطال آنها و اثبات معاد «روحانی‌جسمانی» پرداخته و همه مشکلاتی را که برای نوع دانشمندان در مسئله «عود ابدان» مطرح بوده پاسخ داده است. جزاه الله عن الاسلام و المسلمین خیر جزاء المحسنین.

و این‌که استاد ایده الله تعالی فرموده‌اند این مطلب، مطلب تازه‌ای نبوده، خود ایشان بیان کرده‌اند که مفاد و مضمون آن را در کلمات و بیانات گذشتگان از دانشمندان شیعه می‌بینیم که خود مرحوم شیخ هم به آنها اشاره و استشهاد فرموده است. و بلکه این مفاد و مضمون حتی در عبارات بازمانده از شرایع گذشته و یا منسوب به صاحبان شرایعِ گذشته هم وجود دارد. سپس به عبارات انجیل برنابا اشاره کرده‌اند.

با توجه به اینکه ما به‌ درستی یا نادرستی انتساب این انجیل به برنابا کاری نداریم؛ زیرا مقصود ما سابقه این مفاد و مضمون است که در این کتاب وجود دارد؛ خواه انجیل از برنابا باشد یا از دیگری.
@AghayedNet