✔️رساله ذهبیه یا طب الرضا علیهالسلام
🔻به ضمیمه دیدگاه مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع درباره روایات طبّی و طبِ رضوی
🔹بیانی از مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع در دست است که این بیان برخورد منحصر به فردی با روایات طبی است. ایشان میفرمایند روایات طبی را اصلاً نیازی نیست وارد فقه کنید. مثلاً ائمه فرموده اند كلوا الرمان فانه يدبغ المعدة. اين را برای تعليم مخاطب و فهميدن آن شنونده، خاصيت اين را فرمودهاند. ارتباطی به استحباب ندارد كه علماء مینویسند باب استحباب اكل الرمان. شخصی سرما خورده و به اصطلاح چاييده است، حالا مستحب به عمل آورد و رمان بخورد، ارتباطی ندارد و نمیشود حمل كرد. مثلاً فرمودهاند العطسة من الرحمن برداشتهاند نوشتهاند باب استحباب العطاس.
همه از همين جهت است. چطور عطسه مستحب است؟ عطسه نمیآيد، چه كار بكند اين؟! چه مستحبی است؟! حتی اينكه در حاشيه كتاب نوشته است كه اگر عطسهاش نمی آيد، زيرا كه عطسه طبيعی است، در قرص آفتاب نگاه كند يا انفيه بكشد تا عطسه كند.
و همچنين نوشته باب كراهت عطسه ازيد از ثلث چطور است. عطسه زياده از سه تا مكروه است. شخصی سرما خورده، پنجاه عطسه پی هم میكند چطور مكروه است زيادتر از سه؟ از اين قبيل چيزها نوشته اند و حال آنكه امام از آن علم تكلم نكرده و ارتباطی به آن علم ندارد... .
🔸...پس از این معرفی اجمالی از این رساله، نظر مرحوم آقای کرمانی اع را درباره این رساله بررسی میکنیم. ایشان در حقایق الطب این تعبیر را به کار بردهاند:
ورد فی الخبر عن الرضا علیهالسلام فی رسالته الی المأمون.
و در جای دیگری از حقایق الطب میفرمایند:
و من الذهبیة عن الرضا علیهالسلام... .
اما در بعضی رسائل، به گونه دیگری تعبیر آوردهاند. از جمله در رساله در متعلقات به صنعت دلاکی،معروف به رساله دلاکیه میفرمایند:
و در ذهبیه منسوب به حضرت رضاست علیهالسلام.
در موضع دیگر از این رساله میفرمایند:
در کتب طبیِ منسوب به حضرت رضا علیه السلام است... .
در اینجا تعبیر آوردهاند که به حضرت رضا «منسوب» است؛ اما در رسائل دیگری همچون حقایق الطب، تعبیر «رسالته علیهالسلام الی المأمون» را به کار بردهاند یا در در رساله دیگر میفرمایند: «ففی طب الرضا علیهالسلام اعلم یا امیرالمؤمنین...»
نکته مهم دیگر در ادامه این بحث اینکه این بزرگوار اعلی الله مقامه این رساله را به طور کامل در رسائل خود ذکر نکردهاند (لااقل در استقصائی که نگارنده داشت به دست نیاورد) و حتی در کتاب فصل الخطاب،در مباحث طبی اگرچه روایات متعددی از حضرت رضا صلوات الله علیه به طور متفرق نقل شده است، اما این رساله نقل نشده است.
بنابراین ما نیز به تبعیت از این بزرگوار عرض میکنیم این رساله منسوب به حضرت است و البته مطالب آن با توجه به قراین و تجربیات صحیح است و به آن عمل میشود و طبق نظر مرحوم مجلسی ره از مشهورات بین اصحاب است.
🔸متن کامل نوشتار، در لینک زیر:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/teberazavi/
🔻به ضمیمه دیدگاه مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع درباره روایات طبّی و طبِ رضوی
🔹بیانی از مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع در دست است که این بیان برخورد منحصر به فردی با روایات طبی است. ایشان میفرمایند روایات طبی را اصلاً نیازی نیست وارد فقه کنید. مثلاً ائمه فرموده اند كلوا الرمان فانه يدبغ المعدة. اين را برای تعليم مخاطب و فهميدن آن شنونده، خاصيت اين را فرمودهاند. ارتباطی به استحباب ندارد كه علماء مینویسند باب استحباب اكل الرمان. شخصی سرما خورده و به اصطلاح چاييده است، حالا مستحب به عمل آورد و رمان بخورد، ارتباطی ندارد و نمیشود حمل كرد. مثلاً فرمودهاند العطسة من الرحمن برداشتهاند نوشتهاند باب استحباب العطاس.
همه از همين جهت است. چطور عطسه مستحب است؟ عطسه نمیآيد، چه كار بكند اين؟! چه مستحبی است؟! حتی اينكه در حاشيه كتاب نوشته است كه اگر عطسهاش نمی آيد، زيرا كه عطسه طبيعی است، در قرص آفتاب نگاه كند يا انفيه بكشد تا عطسه كند.
و همچنين نوشته باب كراهت عطسه ازيد از ثلث چطور است. عطسه زياده از سه تا مكروه است. شخصی سرما خورده، پنجاه عطسه پی هم میكند چطور مكروه است زيادتر از سه؟ از اين قبيل چيزها نوشته اند و حال آنكه امام از آن علم تكلم نكرده و ارتباطی به آن علم ندارد... .
🔸...پس از این معرفی اجمالی از این رساله، نظر مرحوم آقای کرمانی اع را درباره این رساله بررسی میکنیم. ایشان در حقایق الطب این تعبیر را به کار بردهاند:
ورد فی الخبر عن الرضا علیهالسلام فی رسالته الی المأمون.
و در جای دیگری از حقایق الطب میفرمایند:
و من الذهبیة عن الرضا علیهالسلام... .
اما در بعضی رسائل، به گونه دیگری تعبیر آوردهاند. از جمله در رساله در متعلقات به صنعت دلاکی،معروف به رساله دلاکیه میفرمایند:
و در ذهبیه منسوب به حضرت رضاست علیهالسلام.
در موضع دیگر از این رساله میفرمایند:
در کتب طبیِ منسوب به حضرت رضا علیه السلام است... .
در اینجا تعبیر آوردهاند که به حضرت رضا «منسوب» است؛ اما در رسائل دیگری همچون حقایق الطب، تعبیر «رسالته علیهالسلام الی المأمون» را به کار بردهاند یا در در رساله دیگر میفرمایند: «ففی طب الرضا علیهالسلام اعلم یا امیرالمؤمنین...»
نکته مهم دیگر در ادامه این بحث اینکه این بزرگوار اعلی الله مقامه این رساله را به طور کامل در رسائل خود ذکر نکردهاند (لااقل در استقصائی که نگارنده داشت به دست نیاورد) و حتی در کتاب فصل الخطاب،در مباحث طبی اگرچه روایات متعددی از حضرت رضا صلوات الله علیه به طور متفرق نقل شده است، اما این رساله نقل نشده است.
بنابراین ما نیز به تبعیت از این بزرگوار عرض میکنیم این رساله منسوب به حضرت است و البته مطالب آن با توجه به قراین و تجربیات صحیح است و به آن عمل میشود و طبق نظر مرحوم مجلسی ره از مشهورات بین اصحاب است.
🔸متن کامل نوشتار، در لینک زیر:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/teberazavi/
AghayedNet
🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اع که در ماه ذوالقعدة الحرام (در سالهای مختلف) نگارش آن به پایان رسیده است. ایضاح ازالةالاوهام نرمافزار اندرویدیِ کتاب دره نجفیه @AghayedNet
🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه که در ماه ذوالقعدة الحرام (در سالهای مختلف) نگارش آن به پایان رسیده است.
@AghayedNet
@AghayedNet
#پرسش_و_پاسخ
🔸شخصی قبل از وفات خود بخش زیادی از مال خود را وقف میکند یا در وجوه برّ خرج میکند و نیت او از این کار این است که ورثهاش پس از مرگ وی به مال زیادی نرسند که در راه اسراف و گناه صرف کنند و اندکی بهاندازه گذران امور خودش نگاه میدارد. آیا این کار (وقفکردن یا خرجکردن) با این نیت، از مصادیق «اضرار به ورثه» محسوب میشود؟
پاسخ:
🔹اگر مطمئن است که ورثه او اهل اسراف و گناه میباشند این کار بر او جایز است و چون در حال حیات انجام میدهد و در اضرار به ورثه تعمد ندارد و از مسئله هم اطلاع دارد، اشکالی ندارد.
🔸شخصی اموال خود را در حال حیات تقسیم کرده و هماکنون میخواهد سهم خود را به یکی از نوهها بدهد. آیا شرعاً میتواند چنین کند و آیا کسی حق اعتراض دارد یا خیر؟
پاسخ:
🔹از نظر شرعی اشکالی ندارد و دیگران هم حق اعتراض ندارند زیرا تا انسان زنده است میتواند در مال خود هرطور بخواهد (البته خلاف شرع نباشد) تصرف کند.
[ذوالقعدة الحرام ١۴۴١]
@AghayedNet
🔸شخصی قبل از وفات خود بخش زیادی از مال خود را وقف میکند یا در وجوه برّ خرج میکند و نیت او از این کار این است که ورثهاش پس از مرگ وی به مال زیادی نرسند که در راه اسراف و گناه صرف کنند و اندکی بهاندازه گذران امور خودش نگاه میدارد. آیا این کار (وقفکردن یا خرجکردن) با این نیت، از مصادیق «اضرار به ورثه» محسوب میشود؟
پاسخ:
🔹اگر مطمئن است که ورثه او اهل اسراف و گناه میباشند این کار بر او جایز است و چون در حال حیات انجام میدهد و در اضرار به ورثه تعمد ندارد و از مسئله هم اطلاع دارد، اشکالی ندارد.
🔸شخصی اموال خود را در حال حیات تقسیم کرده و هماکنون میخواهد سهم خود را به یکی از نوهها بدهد. آیا شرعاً میتواند چنین کند و آیا کسی حق اعتراض دارد یا خیر؟
پاسخ:
🔹از نظر شرعی اشکالی ندارد و دیگران هم حق اعتراض ندارند زیرا تا انسان زنده است میتواند در مال خود هرطور بخواهد (البته خلاف شرع نباشد) تصرف کند.
[ذوالقعدة الحرام ١۴۴١]
@AghayedNet
✔️تحلیل مضمون چهار لقب تابعان فکری
مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع
🔹(شیخیه، کشفیه، پشتسریه، مکتب استبصار)
🔸برای مطالعه متن کاملِ این نوشتار، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/alghaab/
مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع
🔹(شیخیه، کشفیه، پشتسریه، مکتب استبصار)
🔸برای مطالعه متن کاملِ این نوشتار، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/alghaab/
✔️شیخیه و شیخ حافظ رجب بُرسی
🔹(معرفی شیخ حافظ رجب برسی؛ گونههای نقل مرویاتِ بُرسی در کتب شیخیه؛ بُرسی پدر معنوی شیخیه نیست)
🔸برای مطالعه متن کاملِ این نوشتار، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/h-rajab/
🔹(معرفی شیخ حافظ رجب برسی؛ گونههای نقل مرویاتِ بُرسی در کتب شیخیه؛ بُرسی پدر معنوی شیخیه نیست)
🔸برای مطالعه متن کاملِ این نوشتار، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/h-rajab/
🔺اشعاری از مرحوم علینقی اَحسائی در رثاء پدر بزرگوارش مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع (برگرفته از نسخه خطی دیوان مرحوم شیخ علینقی احسائی)
▪️٢١ ذوالقعده (و طبق نقلی ٢٢ ذوالقعده) رحلت عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اع
@AghayedNet
▪️٢١ ذوالقعده (و طبق نقلی ٢٢ ذوالقعده) رحلت عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اع
@AghayedNet
AghayedNet
🔺اشعاری از مرحوم علینقی اَحسائی در رثاء پدر بزرگوارش مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع (برگرفته از نسخه خطی دیوان مرحوم شیخ علینقی احسائی) ▪️٢١ ذوالقعده (و طبق نقلی ٢٢ ذوالقعده) رحلت عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اع @AghayedNet
✔️اشعار مرحوم شیخ علینقی احسائی در رثاء پدر
🔻برگرفته از نسخه خطی دیوان مرحوم شیخ علینقی احسائی
١. لله محتد مجد حلّ فی جدث
طهر بطیبة مذ طابت سجایاه
٢. مطهر قد اطاب الله مغرسه
من الرذایل برّاه و صفّاه
٣. و خصّه بجوار خیر مختبر
و شاهد الصدق فیه حین اواه
۴. لو یعلم الواصف المطری مدائحه
لضاق ذرعاً بما اولاه مولاه
۵. و کفّ منحسراً عن وصف من عجزت
رؤس المنابر ان تحصی مزایاه
۶. لو یعرف الناس منه بعض ما جهلوا
ضلّوا بوصف الذی فی نعته تاهوا
〰️〰️〰️〰️〰️
حاصل معنی:
١. به خدا قسم چقدر بزرگ است آن کسی که بزرگواریها، پی در پی، بدن مطهر او را فرا گرفته است. آنچنان بدنی که پاک و پاکیزه بود و در سرزمین پاک (طیبه نام مدینه به معنای پاک و پاکیزه) جای گرفت و از این جهت شایسته دفن در آن دیار پاک شد که اخلاق و سرشت او از هرگونه آلودگی پاک بود .
٢. او چنان پاکیزه بود که خداوند عالم نهالگاهِ وجود او را از ناپاکیها و فرومایگیها و پستیها پیراسته و صاف گردانیده بود.
٣. و مخصوص گردانیده بود او را برای آرمیدن در جوار بهترین آزموده (اشاره است به مقام اصطفاء و اجتباء رسول الله صلی الله علیه و آله) و بهترین گواه برای راستی این سخنم درباره آن بزرگوار، همان فضیلتی است که در هنگام دفن او ظاهر شد (شاید اشاره باشد به خواب والی مدینه و استقبال از جنازه شیخ اعلی الله مقامه.)
۴. آن وصفکنندهای که به نیکی او را ستوده، اگر مدایحش را میدانست قطعاً خود را ناتوان مییافت در مقابل آنچه که مولایِ شیخ اع او را به آن مدایح مخصوص گردانیده است.
۵. و قطعاً از مدح او خودداری میکرد؛ چرا که هیچگونه مدحی را که لایق او باشد نمییافت. و چگونه یک مدحکننده میتواند وصف کند کسی را که تمامی مداحان بر بالای منبرها از شمارش برتریهای او عاجز و ناتوانند.
۶. اگر مردم از بعضی فضایل آن جناب که نمیدانند آگاه میشدند، قطعاً برای توصیفِ کسی که در ستودنش همگان سرگردانند، حیران میشدند؛ زیرا مدحی که شایسته او باشد نمییافتند.
@AghayedNet
🔻برگرفته از نسخه خطی دیوان مرحوم شیخ علینقی احسائی
١. لله محتد مجد حلّ فی جدث
طهر بطیبة مذ طابت سجایاه
٢. مطهر قد اطاب الله مغرسه
من الرذایل برّاه و صفّاه
٣. و خصّه بجوار خیر مختبر
و شاهد الصدق فیه حین اواه
۴. لو یعلم الواصف المطری مدائحه
لضاق ذرعاً بما اولاه مولاه
۵. و کفّ منحسراً عن وصف من عجزت
رؤس المنابر ان تحصی مزایاه
۶. لو یعرف الناس منه بعض ما جهلوا
ضلّوا بوصف الذی فی نعته تاهوا
〰️〰️〰️〰️〰️
حاصل معنی:
١. به خدا قسم چقدر بزرگ است آن کسی که بزرگواریها، پی در پی، بدن مطهر او را فرا گرفته است. آنچنان بدنی که پاک و پاکیزه بود و در سرزمین پاک (طیبه نام مدینه به معنای پاک و پاکیزه) جای گرفت و از این جهت شایسته دفن در آن دیار پاک شد که اخلاق و سرشت او از هرگونه آلودگی پاک بود .
٢. او چنان پاکیزه بود که خداوند عالم نهالگاهِ وجود او را از ناپاکیها و فرومایگیها و پستیها پیراسته و صاف گردانیده بود.
٣. و مخصوص گردانیده بود او را برای آرمیدن در جوار بهترین آزموده (اشاره است به مقام اصطفاء و اجتباء رسول الله صلی الله علیه و آله) و بهترین گواه برای راستی این سخنم درباره آن بزرگوار، همان فضیلتی است که در هنگام دفن او ظاهر شد (شاید اشاره باشد به خواب والی مدینه و استقبال از جنازه شیخ اعلی الله مقامه.)
۴. آن وصفکنندهای که به نیکی او را ستوده، اگر مدایحش را میدانست قطعاً خود را ناتوان مییافت در مقابل آنچه که مولایِ شیخ اع او را به آن مدایح مخصوص گردانیده است.
۵. و قطعاً از مدح او خودداری میکرد؛ چرا که هیچگونه مدحی را که لایق او باشد نمییافت. و چگونه یک مدحکننده میتواند وصف کند کسی را که تمامی مداحان بر بالای منبرها از شمارش برتریهای او عاجز و ناتوانند.
۶. اگر مردم از بعضی فضایل آن جناب که نمیدانند آگاه میشدند، قطعاً برای توصیفِ کسی که در ستودنش همگان سرگردانند، حیران میشدند؛ زیرا مدحی که شایسته او باشد نمییافتند.
@AghayedNet
AghayedNet
Photo
✔️فرازی از رساله مرحوم آقای حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اع
🔻در پاسخ علیمحمد نراقی
سؤال: بفرمائید اینکه مکرّر در درس فرمایش شده که علم شیخ مرحوم از سمّ بیش بدتر است اگر عمل همراه او نباشد، مراد از عمل چیست در این مقام؟
جواب:
[الف]
علم شیخ مرحوم اعلی الله مقامه علم آلمحمد علیهمالسلام است که به طور حکمت بیان شده و علوم سایرین از علم مجادله غالباً تجاوز نکرده و علم حکمت علم کشف و عیانی است بالاترین کشفها و عیانها و اتمام حجت بر مستمعین میکند به طوری که شبههای از برای ایشان باقی نماند. پس اگر کسی بعد از دانستن این علم عمل به مقتضای آن نکرد، بدتر خواهد بود از کسی که عمل به مقتضای علم مجادله نکرده؛ چراکه کشف امر واقع از برای او شده و از برای او نشده.
پس اگر به علم حکمت دانستی که خدا شاهد است بر حال تو و مخالفت کردی در حضور چنین خدائی جلّ جلاله به عذابی گرفتار شوی که صاحب علم مجادله نشود؛ چراکه او مشاهده انوار جلال را نکرده و مانند کسی است که در غیاب کسی بی ادبی کرده به خلاف شخص اول که در حضور کرده.
[ب]
و علاوه بر این مطلب، در علم شیخ مرحوم اعلی الله مقامه تأویل به دست میآید و تأویل در غیر موضع، هر حقی را باطل و هر باطلی را حق میکند نعوذ بالله و به نستعین.
@AghayedNet
🔻در پاسخ علیمحمد نراقی
سؤال: بفرمائید اینکه مکرّر در درس فرمایش شده که علم شیخ مرحوم از سمّ بیش بدتر است اگر عمل همراه او نباشد، مراد از عمل چیست در این مقام؟
جواب:
[الف]
علم شیخ مرحوم اعلی الله مقامه علم آلمحمد علیهمالسلام است که به طور حکمت بیان شده و علوم سایرین از علم مجادله غالباً تجاوز نکرده و علم حکمت علم کشف و عیانی است بالاترین کشفها و عیانها و اتمام حجت بر مستمعین میکند به طوری که شبههای از برای ایشان باقی نماند. پس اگر کسی بعد از دانستن این علم عمل به مقتضای آن نکرد، بدتر خواهد بود از کسی که عمل به مقتضای علم مجادله نکرده؛ چراکه کشف امر واقع از برای او شده و از برای او نشده.
پس اگر به علم حکمت دانستی که خدا شاهد است بر حال تو و مخالفت کردی در حضور چنین خدائی جلّ جلاله به عذابی گرفتار شوی که صاحب علم مجادله نشود؛ چراکه او مشاهده انوار جلال را نکرده و مانند کسی است که در غیاب کسی بی ادبی کرده به خلاف شخص اول که در حضور کرده.
[ب]
و علاوه بر این مطلب، در علم شیخ مرحوم اعلی الله مقامه تأویل به دست میآید و تأویل در غیر موضع، هر حقی را باطل و هر باطلی را حق میکند نعوذ بالله و به نستعین.
@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
@AghayedNet_پاسخ به نقدی مغرضانه.pdf
1.6 MB
🔺پاسخِ نقدی مغرضانه به مرحوم شیخ احمد اَحسائی
▪️بررسی و رد عباراتی از سيد محمّدحسين حسينی طهرانی در کتاب امامشناسی، ج۵،صص١۴٢و١٧٧
@AghayedNet
▪️بررسی و رد عباراتی از سيد محمّدحسين حسينی طهرانی در کتاب امامشناسی، ج۵،صص١۴٢و١٧٧
@AghayedNet
🔺چند استفتاء از عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسایی اعلی الله مقامه و پاسخهای ایشان.
🔹در آغاز چنین آمده است: «صورت مسائل مستفتاة از شیخنا الاعظم شیخ احمد سلمه الله عن جمیع الآلام سیما عن الرمد فی غرة شهر صفر المظفر که کمترین در سفر سیم کربلای معلی استفتاء نموده سنه ۱۲٢۶.»
🔸در ذیل هر یک از استفتائات مهری به سجع «احمد بن زینالدین» حک و ثبت شده است.
این صورت استفتاء، یک صفحه است و در میان نسخهای خطی در کتابخانه مجلس نگهداری میشود.
@AghayedNet
🔹در آغاز چنین آمده است: «صورت مسائل مستفتاة از شیخنا الاعظم شیخ احمد سلمه الله عن جمیع الآلام سیما عن الرمد فی غرة شهر صفر المظفر که کمترین در سفر سیم کربلای معلی استفتاء نموده سنه ۱۲٢۶.»
🔸در ذیل هر یک از استفتائات مهری به سجع «احمد بن زینالدین» حک و ثبت شده است.
این صورت استفتاء، یک صفحه است و در میان نسخهای خطی در کتابخانه مجلس نگهداری میشود.
@AghayedNet
✔️پاسخ برخی شبهات
🔻درباره عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی الله مقامه و مکتب شیخیه
🔸برای مطالعه، عناوین زیر را لمس یا کلیک کنید:
بررسی دیدگاه عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی درباره علم خداوند متعال
بررسی عبارت عالم ربانی، مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع درباره جزیره واقواق و کیفیت تولد عیسی علیهالسلام
پاسخِ نقدی مغرضانه به مرحوم شیخ احمد اَحسائی (بررسی و رد عباراتی از سيد محمّدحسين حسينی طهرانی در کتاب امامشناسی، ج۵، صص١۴٢و١٧٧ )
مرحوم شیخ احمد اَحسائی و مسئله حمله داودپاشا به کربلا
رؤیاهای صادقه عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی أع و اشاره به بعضی پژوهشهای بی مایه دراین باره (به ضمیمه رد احمدالحسن)
معرفی و نقدِ کتاب طرائق الوجد؛ به ضمیمه نکتهای برای منتقدان مکتب عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی أع
تحلیل مضمون چهار لقب تابعان فکری مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع (شیخیه، کشفیه، پشتسریه، مکتب استبصار)
مرحوم شیخ احمد اَحسائی و شیخیه؛ ضدیت صددرصد با وهابیه
شیخیه ضد نصیریه؛ تأملی بر تحقیق دکتر حسن انصاری
چرا مثبت نوشتن درباره شیخیه شجاعت می خواهد؟
زنی به نام «سعیده» و معرفی یک منبعِ عتیقِ تازهیاب درباره او
حاشیهای بر صفحهای از کتاب «فرهنگ جامع فرق اسلامی» (نگاشته سید حسن خمینی)
قضاوت سید جلال الدین آشتیانی درباره تکفیر مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع
تأملاتی بر دیدگاه شیخ محمد سند درباره شیخیه
چند کلمه سخن صواب (با محوریتِ نقد کتابِ «چند کلمه حرف حساب»)
@AghayedNet
🔻درباره عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی الله مقامه و مکتب شیخیه
🔸برای مطالعه، عناوین زیر را لمس یا کلیک کنید:
بررسی دیدگاه عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی درباره علم خداوند متعال
بررسی عبارت عالم ربانی، مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع درباره جزیره واقواق و کیفیت تولد عیسی علیهالسلام
پاسخِ نقدی مغرضانه به مرحوم شیخ احمد اَحسائی (بررسی و رد عباراتی از سيد محمّدحسين حسينی طهرانی در کتاب امامشناسی، ج۵، صص١۴٢و١٧٧ )
مرحوم شیخ احمد اَحسائی و مسئله حمله داودپاشا به کربلا
رؤیاهای صادقه عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی أع و اشاره به بعضی پژوهشهای بی مایه دراین باره (به ضمیمه رد احمدالحسن)
معرفی و نقدِ کتاب طرائق الوجد؛ به ضمیمه نکتهای برای منتقدان مکتب عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی أع
تحلیل مضمون چهار لقب تابعان فکری مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع (شیخیه، کشفیه، پشتسریه، مکتب استبصار)
مرحوم شیخ احمد اَحسائی و شیخیه؛ ضدیت صددرصد با وهابیه
شیخیه ضد نصیریه؛ تأملی بر تحقیق دکتر حسن انصاری
چرا مثبت نوشتن درباره شیخیه شجاعت می خواهد؟
زنی به نام «سعیده» و معرفی یک منبعِ عتیقِ تازهیاب درباره او
حاشیهای بر صفحهای از کتاب «فرهنگ جامع فرق اسلامی» (نگاشته سید حسن خمینی)
قضاوت سید جلال الدین آشتیانی درباره تکفیر مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع
تأملاتی بر دیدگاه شیخ محمد سند درباره شیخیه
چند کلمه سخن صواب (با محوریتِ نقد کتابِ «چند کلمه حرف حساب»)
@AghayedNet
AghayedNet
شیخ مرحوم أع در بخشی از رساله در جواب سید اسماعیل می فرمایند (مضمون فرمایش): هنگام نگارش کتاب شرح الزیارة الجامعة الکبیرة به کار دیگری (تألیف و تصنیف دیگری) نپرداختم. @AghayedNet
🔺عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی الله مقامه در یکی از نامههای خود اشاره فرمودهاند هنگامی که نگاشتن شرح الزیارة الجامعة الکبیرة را آغاز کردند، همّ زیادی بر اتمام آن داشتند.
در دورهای که بیمار شدند، با وجود بیماری و همه اشتغالات، باز هم تصنیف این کتاب را ادامه دادند حتی به مقدار ساعتی در شب و ساعتی در روز.
و جز تصنیف این کتاب به رساله دیگری نپرداختند تا این شرح پایان رسید و میراثی ارزشمند برای جامعه تشیع به یادگار ماند.
@AghayedNet
در دورهای که بیمار شدند، با وجود بیماری و همه اشتغالات، باز هم تصنیف این کتاب را ادامه دادند حتی به مقدار ساعتی در شب و ساعتی در روز.
و جز تصنیف این کتاب به رساله دیگری نپرداختند تا این شرح پایان رسید و میراثی ارزشمند برای جامعه تشیع به یادگار ماند.
@AghayedNet
✔️امتیازات زیارت حضرت رضا علیهالسلام
🔻بهمناسبت روز چهارشنبه، ٢٣ ذوالقعدة الحرام، روز زیارتی حضرت رضا علیهالسلام
🔸در این شرایط خاص و فراگیری بیماری مسری، اهل ایمان و استبصار، از راه دور حضرت رضا علیهالسلام را زیارت میکنند.
١. مطابق تحقیق شیخ مرحوم اعلی الله مقامه اصل در ثواب و اجرِ زیارت معصومین علیهمالسلام یکسانبودن ثواب زیارت است: الاصل التساوی؛ کل ما جری لأولهم یجری لآخرهم. اما اسباب خارجه (خارج از زیارت) در زیادتی اجر و ثواب زیارت تأثیر دارد.
٢. درباره زیارت حضرت رضا علیهالسلام ثوابهایی رسیده و طبق روایاتی، زیارت ایشان از سایر ائمه افضل است. حضرت کاظم علیهالسلام فرمودند: و اقربهم حبوة زوار قبر ولدی علی صلی الله علیه. این ثوابها و این افضلیت، به علت همان اسباب خارجه است. مثل علتِ غربت و دوریِ مشهد (محل شهادت) ایشان و اینکه خواص شیعه آن حضرت را زیارت میکنند.
٣. حضرت رضا علیهالسلام را کسانی زیارت میکنند که از سرزنش و طعنه دشمنان ابائی ندارند. چنین کسانی «خواص» هستند؛ اگرچه جاهل باشند. مراد از «خواص» در اینجا غیر از معنای مصطلح آن است. معنای اصطلاحی «خواص» عارفون و اهل بصیرت عالیه هستند. اما در این موضع، منظور قائلین به امامت حضرت رضا علیهالسلام و سائر ائمه علیهمالسلام تا حضرت مهدی عجل الله فرجه هستند حتی اگر از نظر علمی در سطح پایین باشند و جاهل قلمداد شوند.
۴. یکی دیگر از علتهای افضلیت زیارت حضرت، دوری راه و تحمل مشقت راه است برای آنانی که به زیارت ایشان می روند. «خواص» سختی سفر را بر خود هموار کرده و به زیارت ایشان مشرف میشوند.
۵. آنچه ذکر شد، دو علت بود در فضیلت و امتیاز زیارت حضرت رضا علیهالسلام «به اعتبار زائر».
اینک به وجه امتیاز زیارت حضرت رضا علیهالسلام «به اعتبار مَزور» اشاره میشود.
۶. حضرت رضا علیهالسلام دور از مَسقط رأس و زادگاه خود دفن شدهاند و در غربت و دور از اهل و نزدیکان. این شرایط سبب به فراموشی سپرده شدن است و خاموششدن نور. اگر ثواب زیارت ایشان با سایر ائمه یکی بود، در واقع زیارت ایشان و ثواب آن نسبت به سایر ائمه ناقصه بود؛ زیرا در مسیر زیارت ایشان مشقتها تحمل میشد. البته اصل زیارت ائمه، در ثواب یکسان است (الاصل التساوی) ولی زیارت حضرت رضا علیهالسلام مزایایی دارد که در زیارت دیگر از معصومین علیهمالسلام نیست که به علل آن اشاره شد (دو علت به اعتبار زائر و یک علت به اعتبار مَزور.)
به ویژه وجه و علت اخیر که غریب و وحید و بعید بودن ایشان علیهالسلام است که سبب فراموش شدن و نعوذبالله مساوی با دیگر مردم شدن است. زیرا دیگران (مردم) در شرایط دوری و غربت و وحدت فراموش میشوند.
٧. ازاین رو حکمت الهی بر این جاری شد که نور این بزرگوار تمام باشد و یادش فراگیر گردد و شأنش آشکار شود. پس این سفارش و تشویق فراوان بر زیارت حضرت رضا علیهالسلام صادر شد که جبرِ کسری باشد بر آنچه بر این بزرگوار وارد آمده است.
٨. اگر گفته شود اینکه خواص، حضرت رضا علیهالسلام را زیارت میکنند ممکن است که غیر خواص هم ایشان را زیارت کنند. یا اگر گفته شود اینکه مضجع شریف حضرت دور است و مسافت زیاد و مشقت راه هم هست، این مسائل نسبت به بعضی از شیعه است و برای بعضی مشقتی نیست؛ چراکه در مشهد مقدس یا حومه آن ساکن هستند. اینها برای زیارت عتبات دیگر باید مشقت بکشند و به زیارت بروند...
٩. پاسخ میدهیم خطابات شرعیه عامه (عمومی) و لوازم آنها، همه مطابق امورِ غالبه و ابتدائیه است.
در اشکال اول میگوییم غالب زوار حضرت رضا علیهالسلام «خواص» هستند به خلاف زائران دیگر معصومین علیهمالسلام و در اشکال دوم میگوییم این خطاب در ابتداء که صادر شد، درباره کسانی گفته شد که به اعتاب دیگر معصومین علیهمالسلام نزدیک هستند و به عتبه حضرت رضا دورند.
آن هنگام که این روایت صادر شد، کسانی که نزدیک به مضجع حضرت رضا علیهالسلام بودند، اندک بودند. و الان که زیاد هستند، سبب انقلاب و دگرگونیِ حکم نمیشود؛ چراکه خطاب شرعی عام است و مطابق امور ابتدائیه بیان شده و تغییر نکرده است.
http://www.aghayed.net/imamreza/
🔻بهمناسبت روز چهارشنبه، ٢٣ ذوالقعدة الحرام، روز زیارتی حضرت رضا علیهالسلام
🔸در این شرایط خاص و فراگیری بیماری مسری، اهل ایمان و استبصار، از راه دور حضرت رضا علیهالسلام را زیارت میکنند.
١. مطابق تحقیق شیخ مرحوم اعلی الله مقامه اصل در ثواب و اجرِ زیارت معصومین علیهمالسلام یکسانبودن ثواب زیارت است: الاصل التساوی؛ کل ما جری لأولهم یجری لآخرهم. اما اسباب خارجه (خارج از زیارت) در زیادتی اجر و ثواب زیارت تأثیر دارد.
٢. درباره زیارت حضرت رضا علیهالسلام ثوابهایی رسیده و طبق روایاتی، زیارت ایشان از سایر ائمه افضل است. حضرت کاظم علیهالسلام فرمودند: و اقربهم حبوة زوار قبر ولدی علی صلی الله علیه. این ثوابها و این افضلیت، به علت همان اسباب خارجه است. مثل علتِ غربت و دوریِ مشهد (محل شهادت) ایشان و اینکه خواص شیعه آن حضرت را زیارت میکنند.
٣. حضرت رضا علیهالسلام را کسانی زیارت میکنند که از سرزنش و طعنه دشمنان ابائی ندارند. چنین کسانی «خواص» هستند؛ اگرچه جاهل باشند. مراد از «خواص» در اینجا غیر از معنای مصطلح آن است. معنای اصطلاحی «خواص» عارفون و اهل بصیرت عالیه هستند. اما در این موضع، منظور قائلین به امامت حضرت رضا علیهالسلام و سائر ائمه علیهمالسلام تا حضرت مهدی عجل الله فرجه هستند حتی اگر از نظر علمی در سطح پایین باشند و جاهل قلمداد شوند.
۴. یکی دیگر از علتهای افضلیت زیارت حضرت، دوری راه و تحمل مشقت راه است برای آنانی که به زیارت ایشان می روند. «خواص» سختی سفر را بر خود هموار کرده و به زیارت ایشان مشرف میشوند.
۵. آنچه ذکر شد، دو علت بود در فضیلت و امتیاز زیارت حضرت رضا علیهالسلام «به اعتبار زائر».
اینک به وجه امتیاز زیارت حضرت رضا علیهالسلام «به اعتبار مَزور» اشاره میشود.
۶. حضرت رضا علیهالسلام دور از مَسقط رأس و زادگاه خود دفن شدهاند و در غربت و دور از اهل و نزدیکان. این شرایط سبب به فراموشی سپرده شدن است و خاموششدن نور. اگر ثواب زیارت ایشان با سایر ائمه یکی بود، در واقع زیارت ایشان و ثواب آن نسبت به سایر ائمه ناقصه بود؛ زیرا در مسیر زیارت ایشان مشقتها تحمل میشد. البته اصل زیارت ائمه، در ثواب یکسان است (الاصل التساوی) ولی زیارت حضرت رضا علیهالسلام مزایایی دارد که در زیارت دیگر از معصومین علیهمالسلام نیست که به علل آن اشاره شد (دو علت به اعتبار زائر و یک علت به اعتبار مَزور.)
به ویژه وجه و علت اخیر که غریب و وحید و بعید بودن ایشان علیهالسلام است که سبب فراموش شدن و نعوذبالله مساوی با دیگر مردم شدن است. زیرا دیگران (مردم) در شرایط دوری و غربت و وحدت فراموش میشوند.
٧. ازاین رو حکمت الهی بر این جاری شد که نور این بزرگوار تمام باشد و یادش فراگیر گردد و شأنش آشکار شود. پس این سفارش و تشویق فراوان بر زیارت حضرت رضا علیهالسلام صادر شد که جبرِ کسری باشد بر آنچه بر این بزرگوار وارد آمده است.
٨. اگر گفته شود اینکه خواص، حضرت رضا علیهالسلام را زیارت میکنند ممکن است که غیر خواص هم ایشان را زیارت کنند. یا اگر گفته شود اینکه مضجع شریف حضرت دور است و مسافت زیاد و مشقت راه هم هست، این مسائل نسبت به بعضی از شیعه است و برای بعضی مشقتی نیست؛ چراکه در مشهد مقدس یا حومه آن ساکن هستند. اینها برای زیارت عتبات دیگر باید مشقت بکشند و به زیارت بروند...
٩. پاسخ میدهیم خطابات شرعیه عامه (عمومی) و لوازم آنها، همه مطابق امورِ غالبه و ابتدائیه است.
در اشکال اول میگوییم غالب زوار حضرت رضا علیهالسلام «خواص» هستند به خلاف زائران دیگر معصومین علیهمالسلام و در اشکال دوم میگوییم این خطاب در ابتداء که صادر شد، درباره کسانی گفته شد که به اعتاب دیگر معصومین علیهمالسلام نزدیک هستند و به عتبه حضرت رضا دورند.
آن هنگام که این روایت صادر شد، کسانی که نزدیک به مضجع حضرت رضا علیهالسلام بودند، اندک بودند. و الان که زیاد هستند، سبب انقلاب و دگرگونیِ حکم نمیشود؛ چراکه خطاب شرعی عام است و مطابق امور ابتدائیه بیان شده و تغییر نکرده است.
http://www.aghayed.net/imamreza/