AghayedNet

🔺حکایتی از مواعظ منتشر نشده عالم ربانی مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی اع متن تایپ‌شده حکایت در لینک زیر: https://t.me/AghayedNet/3732

✔️حکایتی درباره اندیشه و تفکر در عالَم

🔻مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی أع می‌فرمایند:

🔹نقل است که مرحوم شيخ اعلی الله مقامه می‌فرمود که ما سه نفر از علماء احساء در جايی نشسته بوديم. صحبت شد که هرگاه خدا به ما بهشت را روزی کند در آنجا چه کار کنيم.

🔸پس يکی از سه نفر گفت من در دنيا بد گذرانيده‌‌ام پس قصر و حوری و طعام‌‌های خوب و لباس‌‌های فاخر می‌خواهم.

🔹و يکی ديگر گفت و اين کس قاضی و حاکم شرع و مرجع بود که من از خدا می‌خواهم که مرا خدمتکار آل‌محمد بگرداند که آنی غافل نباشم و ديگر چيزی نمی‌خواهم.

🔸جناب شيخ [أع] فرمود که به قاضی گفتم اين کار از برای تو زياد است چه به اين اعمال خود کجا به آن مقام می‌رسی زيرا که اين کار با آن عمل نمی‌سازد به جهت آنکه آن کس که چنين باشد اين مردم را نمی‌شناسد. و فرمود اعلی الله مقامه چون اين سخن را گفتم متغير شد و ناخوشش آمد.

🔹پس از من پرسيدند که تو چه می‌خواهی فرمود که من گفتم اين دنيا بر من تنگ شده است پس من در بهشت مکان واسعی می‌خواهم که مرا روزی کند و لازال فکر نمايم إنتهی.

🔸پس ببين که اين بزرگوار با اين مقام از «فکر» چه ديده است که در آن عالم اين را تمنا نمايد.

🔹بالجمله فرمود جناب شيخ چون شب شد قاضی که بدش آمده بود در خواب شد حضرت صادق عليه السلام را ملاقات کرد و عرض کرد که شيخ احمد به من چنين کلامی گفته است. حضرت در جواب او فرموده بود که راست گفته است؛ اين عمل تو با اين ادعا و خواهش تو نمی‌سازد.
جناب شيخ فرمود که آن قاضی عالِم دست از کار برداشت و بنا به خدمتگزاری می‌نمود و يک سال يک‌ دفعه به کربلا مشرف می‌شد و يک سال به مشهد امام رضا عليه‌السلام مشرف می‌شد تا آنکه او را وفات در رسيد.

🔸پس تفکری که با ذکر باشد اعظم نعمت‌های الهی است و آن سبب ازاله اَغطيه نورِ علم است [=کنار زدن حجاب‌هایی که مانع نورِ علم است.] اللهم وفقنا.
(به نقل از مواعظ منتشرنشده عالم ربانی مرحوم سید کاظم رشتی أع.)
@AghayedNet

2.09K viewsedited 20:53