✔️دیدگاه شیخیه درباره «ما لیس بحدیث»

🔹متنِ منسجمِ این نشست در لینک زیر در دسترس است:
https://t.me/AghayedNet/3632
🔸با تشکر از دوستانی که فیلم این نشست را تنظیم و در لینک زیر آپلود کرده‌اند:
https://b2n.ir/hadith

✔️دیدگاه شیخیه درباره «مَا لَیسَ بِحَدیث»

🔻«ما لیس بحدیث»؛ مفهوم، ریشه‌ و موضع‌گیری‌ها

«ما لیس بحدیث» عباراتی هستند که به عنوان حدیثی از رسول خدا صلی الله علیه و آله یا دیگر معصومان علیهم‌السلام نقل می‌شوند؛ ولی در اصل سخن فردی غیر معصوم است. دکتر احمد پاکتچی برای عنوانِ «ما لیس بحدیث»، معادلِ «حدیث‌نما» یا «حدیث‌انگاری کلام غیر معصوم» را پیشنهاد کرده است.

حدیث‌نماها یا «حدیث‌گونه»ها، طیفی از ضرب‌المثل‌ها و محاورات تا سخنان حکیمان و فرزانگان را در بر می‌گیرد که به خطا، حدیث انگاشته شده است. عامل ورود این عبارات به منابع حدیثی، نَه تعمد در دروغ، بلکه خطا یا تسامح است.

در تاریخ شیعه و اهل سنت، مطالعات محدودی با تمرکز بر پدیده حدیث‌گونه‌ها یا حدیث‌نماها دیده می‌شود. یکی از مهم‌ترین این آثار در مطالعات اهل سنت، کتاب «الجد الحثیث فیما لیس بحدیث» تألیف احمد بن عبدالکریم غَزّی (د۱۱۴۳ق) است.

بزرگان مکتب استبصار (شیخیه راستین) به مثابه یک اندیشه با منظومه فکری کامل، درباره این پدیده بیاناتی فرموده‌اند. این بیانات به طور منسجم و تحت عنوان خاصی ارائه نشده است؛ بلکه با در نظر گرفتن مجموع فرمایش‌ها دیدگاه این بزرگواران به دست می آید.

برخورد شیخیه با روایات معصومین علیهم‌السلام و نقدهای ایشان بر علم رجال، سبب شده است برخی گمان کنند نگاه شیخیه به روایات، یک نگاه به اصطلاح «بی در و پیکر» است و هیچ ضابطه‌ای در میان نیست. این خطا، همچون دیگر خطاهایی است که پژوهشگران مرتکب شده‌اند و به شنیده‌ها اکتفا کرده و منابع اصیل را، خود بررسی‌نکرده، حُکمی صادر کرده‌اند.

قطعاً شیخیه در برخورد با روایات ضابطه‌مند عمل کرده و می‌کنند. تأمل بر همین حدیث‌نماها، نشان می‌دهد که شیخیه خط‌کشی‌های مهمی در منظومه فکری خود انجام داده‌اند.

عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع در بعضی عبارات خود، یکی از ریشه‌های پدیده «ما لیس بحدیث»‌ را توضیح فرموده‌اند. ایشان می‌فرمایند برخی از «متفکهین» که شامل اهالی ادبیات و شعر و گعده‌های شاعرانه می‌شود، نزد علماء می‌رفتند و بعضی عبارات مسجّع و مقفّی یا بعضی کلمات قِصار را نقل کرده و به ائمه نسبت می‌دادند و شرح آن جملات و کلمات را از آن عالم درخواست می‌کردند. به تدریج این جملات و کلمات را میان مردم منتشر می‌کردند و به عنوان مرویّات از ائمه در کتب نقل می‌شد.

فرآیندی که اشاره شد، همان است که امروزه در تعریف «ما لیس بحدیث» اشاره کرده‌اند و مرحوم آقای کرمانی اع بیش از یک قرن قبل تذکر فرموده است.

موضع شیخیه درباره این‌ حدیث‌گونه‌ها چیست؟

برای خواندن متن کامل، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/hadith/

🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج سید کاظم رشتی رفع الله شأنه که در ماه جمادی الآخرة نگارش آن به پایان رسیده است.
@AghayedNet

✔️معرفی نسخه‌ای خطی و جالب توجه از جلد اول و دوم کتاب مبارک شرح الزیارة الجامعة الکبیرة

🔹امتیاز: نسخه در زمان حیات مصنف بزرگوار و نزدیک به زمان تألیف کتابت شده است.
یادداشتی به‌ خط مرحوم شیخ علی بن احمد، فرزند شیخ بزرگوار اعلی الله مقامه در ابتداء نسخه دیده می‌شود.

🔹کاتب، ابوالقاسم بن عباس موسوی است. وی این نسخه را هنگام بازگشت از کربلا به سمت گیلان، در کرمانشاه نوشته است.

🔸تحریر جزء اول آن روز شنبه سوم جمادی‌ الآخرة سال ۱۲۳۰ق، در حدود بیست و پنج روز به‌ پایان رسیده است.

🔸جزء دوم در پایان جمادی‌ الآخرة یا اول رجب ۱۲۳۰ ق، در حدود بیست و چهار روز تحریر شده است. براساس نوشته کاتب، روز پایان کتابت این جزء، هم‌ زمان با روز سفر شیخ مرحوم اع از کرمانشاه به سمت عتبات عالیات است.

▪️کاتب در انجامه جلد دوم چنین می‌نگارد:
«و قد فرغ من کتابته یوم الجمعة سلخ شهر جمادی الآخر او غرة رجب المرجب من سنه ۱۲۳۰ و العبد الجانی الآثم ابن العباس الموسوی ابوالقاسم و مدة کتابته اربع و عشرون یوما تقریبا و کان یوم الفراغ منه یوم ارتحال شیخنا مصنف الکتاب من قصبة کرمان‌شاهان الی صوب العتبات العالیات سلمه تعالی و اطال بقائه و بلغه اقصی مرامه بمحمد و آله الطاهرین و السلام علینا و علی عباد الله الصالحین. تم.»

🔻به پیوست:

_ تصویر صفحه نخست و صفحه پایانی جلد اول

_ تصویر صفحه نخست و پایانی جلد دوم

_ تصویر نوشته فرزند شیخ مرحوم اع در ابتداء نسخه
@AghayedNet

اشعار میلادیه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، ذکر فضائل و مناقب آن بزرگوار
@AghayedNet

🔹ابان بن تغلب از حضرت صادق سؤال كرد: یا ابن رسول‌ الله چرا زهراء «زهراء» نامیده شده است؟
حضرت فرمودند: از جهت اینکه زهراء در روز سه‌ بار به نور برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام نور می‌افشاند.
@AghayedNet

✔️ انسان علیینی و انسان سجینی

🔻از فرمایش‌های مکتبی

🔸می‌فرماید: ثم رددناه اسفل سافلین؛ یعنی سپس او را پست کردیم و به پایین‌ترین درکات تنزل و انحطاط برگردانیدیم که در تفسیر به حسب باطن و تأویل انسان سجینی مراد و مقصود است.

🔹و انسان سجینی مقابل انسان علیینی است و تمام حدود و شخصیت آن، با حدود و شخصیت انسان علیینی، مقابل و کاملاً ضد آن است.

🔸و انسان علیینی چون ماده و صورتی دارد و مظهر کلیِ ماده و صورت آن محمد و علی علیهماالسلام هستند، انسان سجینی هم ماده و صورتی دارد؛ یک مظهر کلی ماده و یک مظهر کلیِ صورت... .
@AghayedNet

🔺رساله‌ای از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اع (شاگرد بارز مرحوم حاج محمدکریم کرمانی) اع؛ در رد بابیه
🔸شخصی تعلیقه‌ای به آقای شریف طباطبایی اع می‌نویسد و در آن از جمعی شکایت می‌کند که شبهات بابیه در ذهن ایشان رسوخ کرده است و آن بزرگوار اع در پاسخ، این رساله را تصنیف می‌فرمایند.
@AghayedNet

🔺رساله‌ای به زبان فارسی از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اع (شاگرد بارز مرحوم حاج محمدکریم کرمانی) اع؛ در رد بابیه
➖➖➖➖➖
فهرست مطالب:
١. تذکر اینکه رفع شبهه را از برای طالب حق باید کرد که غرض و مرضی ندارد؛
٢. شخص عاقل باید در فکر خود باشد که دین حقی اختیار کند و بر کفر اهل غرض و مرض غصه نخورد؛
٣. بر خداست احقاق حق و ابطال باطل در هر عصر و زمانی؛
۴. امری را که خداوند رسانیده به همه مردم غیر از مستضغفین و غافلین، ضروریات دین است؛
۵. ضرورت دین و مذهب بالاترین دلیل‌هاست و باید آن را گرفت و هر دلیلی که مخالف آن است باید ترک کرد؛
۶. ذکر برخی از ضروریات اعتقادی و ضروریات شرعی؛
٧. ذکر برخی از تأویلات بابیه و شبهات آنها و ردّ هر یک به ضروریات.
#کتاب
@AghayedNet

انتشار کتابی فرانسوی درباره شیخیه، با اختصاص بخشی مستقل به معرفی عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اع و واقعه همدان
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/leshaykhismeaalaperiodeqajare/

✔️پاسخ یک تهمت (1)

🔻دست بر گوش گذاردن و شنیدنِ شُرشُر حوض کوثر!!!

🔹ابتدا به حاصل فرمایش مرحوم شیخ احمد اَحسائی اشاره کرده و سپس عین عبارات را نقل می کنیم تا مشخص شود تهمتِ مذکور، از بی توجهی به عبارات ایشان و از عناد با آن بزرگوار سرچشمه گرفته است.

🔹مرحوم شيخ اع درباره عوالم غیبی و اينكه چطور از آن عوالم به اين عالم شهاده و ماده و دنيا امداد و فیوضات نازل می‌‏شود، فرمایش هایی دارند و برای درک این مسئله، نمونه ای بیان می فرمایند.

🔹فرمايش مرحوم شيخ اع اين است كه شما وقتی انگشت در گوش گذارديد، و سر و صدای عالم داخل بدن را شنيديد، اين نمونه‏‌ای است در عرصه شما و در وجود خودتان.
🔹ساختن و ريزش وجود شماست كه اين حيات و اين گردش خون در وجود شما آن به آن شما را می‏سازد و آن به آن خراب می‏شويد. فعل و انفعال موجود در اين بدن و در اين عالم كوچك شما، در واقع از غيب اين حيات يا غيب اين خون، قبل از آنكه بيايد و تبديل به اين نسوج بشود، يك حالت ذوبان و آب‏مانند است و به تعبیر دیگر انرژی است. حالتی ذوبان است كه در اين فعل و انفعال‌ها تشكيل اين نسوج می‌‏شود و آن به آن عوامل اين فعل و انفعال را ايجاد می‌كنند و آن به آن در اين كشورِ وجود شما و اين دنيای وجود شما عوامل الهيه دست در كارند و اين ابقاء به مشيّت‏ اللّه و امر اللّه فعلی با اسبابی كه ملائكه فعّاله و مدبّره، آن به آن با اين مواد اوليّه اين پيكره را می‌‏سازند و خراب می‌‏كنند، اين پيكره را می‌سازند و در قالب می‌ريزند.
🔹بهترين راه براي دريافت اين مطلب اين است كه دست در گوش بگذاريد؛ به طوری كه صدا از خارج شنيده نشود. و بشنوید صدای اين فوران غيب را و همان حالت ذوبان و حالت ابتدايیِ خون كه حامل جميع مواد لازم بدن و حامل همه نيازمندي‌ها است، حامل استخوان است، حامل رگ است، حامل گوشت است، حامل پوست است، حامل موست، حامل رنگ موست. در يك حدّ معين به رنگ سياه است، در يك حدّ معيّن به رنگ سفيد است. حامل جميع ذرّاتی است كه در اين پيكره ما لازم است. حامل تمام اينهاست و همان درگيری و همان انفجارهای لازم، يا همان فعل و انفعال‌های لازم، يا همان خواصّی كه از اين فعل و انفعال‌های اتم‌ها در وجود ما دست می‌‏دهد؛ حامل همه آنهاست.
🔹يك حالت ابتدايی دارد كه حالت انرژی است و يك حالت ساختمانی دارد كه حالت حوضی است؛ مرتّب از آن دريا به حوض اعضاء می‌ریزد؛ به حوض ذرّات، به حوض استخوان‌ها، گوشت‌ها، پوست‌ها، رگ‌ها و همه نسوج و بافت‌ها می‏ريزد. آن به آن از آن دريای غيب به اين حوض‌های شهاده ريزش دارد.
🔹اين يك نمونه‏ای است كه شيخ مرحوم اع برای ريزش فيوضات غيبی به اين عالم شهاده به دست ما می‌دهد. همين را مقياس برای اين جهان پهناور هستیِ خارجی بگيريد كه اگر همين جهان هستيِ خارج هم دو انگشت خودش را در گوشش بگذارد، همين صدايی كه ما در پيكره خودمان می‌فهميم، او در پيكره خودش به حسب خودش می‌فهمد. پس جهان پُر از سر و صداست؛ چه صداهايی! و اين صدا را ما نمی‌‏شنويم؛ صدای اين فوّاره و اين آبشار بزرگ جهان كه از آن مادّه اوليّه در حوض‌های مختلف می‌‏ريزد.
در قسمت بعد، عین عبارات این بزرگوار را با ترجمه نقل و بررسی خواهیم کرد.

قسمت دوم پاسخ:
https://t.me/AghayedNet/2249

@AghayedNet