✔️چرا مثبت نوشتن درباره شیخیه، شجاعت می خواهد؟

یاد نکردن از جریان شیخیه در کتاب های مرتبط، باعث شگفتی اهل فن است.
متأسفانه بارها در کتب متعدد دیده شده است که مؤلف این خلأ را در کتاب خود تحمل کرده و سیر تاریخی و بحثیِ کتاب را ناقص کرده است و با این حال به بررسی این اندیشه نپرداخته است. به راستی این خودسانسوری به چه علت است؟

🔻ادامه در لینک زیر:

http://www.aghayed.net/mosbatneveshtan/

🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی، شاگرد بارز مرحوم حاج محمدکریم کرمانی، اعلی الله مقامهما که در ماه جمادی الآخرة نگارش آن به پایان رسیده است.
@AghayedNet

رسالةٌ فی مخازی أقوال بعض الفِرَق و مقابیح أفعالهم
رساله ای از مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع
به زبان عربی
در نقل عقاید باطله بعضی فرقه های صوفیه از جمله صوفیه نعمت اللهی
#کتاب
@AghayedNet

▪️از فرمایش های مکتبی

🔺معنای اصرار بر گناه
@AghayedNet

✔️دیدگاه شیخیه درباره «ما لیس بحدیث»

🔹متنِ منسجمِ این نشست در لینک زیر در دسترس است:
https://t.me/AghayedNet/3632
🔸با تشکر از دوستانی که فیلم این نشست را تنظیم و در لینک زیر آپلود کرده‌اند:
https://b2n.ir/hadith

✔️دیدگاه شیخیه درباره «مَا لَیسَ بِحَدیث»

🔻«ما لیس بحدیث»؛ مفهوم، ریشه‌ و موضع‌گیری‌ها

«ما لیس بحدیث» عباراتی هستند که به عنوان حدیثی از رسول خدا صلی الله علیه و آله یا دیگر معصومان علیهم‌السلام نقل می‌شوند؛ ولی در اصل سخن فردی غیر معصوم است. دکتر احمد پاکتچی برای عنوانِ «ما لیس بحدیث»، معادلِ «حدیث‌نما» یا «حدیث‌انگاری کلام غیر معصوم» را پیشنهاد کرده است.

حدیث‌نماها یا «حدیث‌گونه»ها، طیفی از ضرب‌المثل‌ها و محاورات تا سخنان حکیمان و فرزانگان را در بر می‌گیرد که به خطا، حدیث انگاشته شده است. عامل ورود این عبارات به منابع حدیثی، نَه تعمد در دروغ، بلکه خطا یا تسامح است.

در تاریخ شیعه و اهل سنت، مطالعات محدودی با تمرکز بر پدیده حدیث‌گونه‌ها یا حدیث‌نماها دیده می‌شود. یکی از مهم‌ترین این آثار در مطالعات اهل سنت، کتاب «الجد الحثیث فیما لیس بحدیث» تألیف احمد بن عبدالکریم غَزّی (د۱۱۴۳ق) است.

بزرگان مکتب استبصار (شیخیه راستین) به مثابه یک اندیشه با منظومه فکری کامل، درباره این پدیده بیاناتی فرموده‌اند. این بیانات به طور منسجم و تحت عنوان خاصی ارائه نشده است؛ بلکه با در نظر گرفتن مجموع فرمایش‌ها دیدگاه این بزرگواران به دست می آید.

برخورد شیخیه با روایات معصومین علیهم‌السلام و نقدهای ایشان بر علم رجال، سبب شده است برخی گمان کنند نگاه شیخیه به روایات، یک نگاه به اصطلاح «بی در و پیکر» است و هیچ ضابطه‌ای در میان نیست. این خطا، همچون دیگر خطاهایی است که پژوهشگران مرتکب شده‌اند و به شنیده‌ها اکتفا کرده و منابع اصیل را، خود بررسی‌نکرده، حُکمی صادر کرده‌اند.

قطعاً شیخیه در برخورد با روایات ضابطه‌مند عمل کرده و می‌کنند. تأمل بر همین حدیث‌نماها، نشان می‌دهد که شیخیه خط‌کشی‌های مهمی در منظومه فکری خود انجام داده‌اند.

عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع در بعضی عبارات خود، یکی از ریشه‌های پدیده «ما لیس بحدیث»‌ را توضیح فرموده‌اند. ایشان می‌فرمایند برخی از «متفکهین» که شامل اهالی ادبیات و شعر و گعده‌های شاعرانه می‌شود، نزد علماء می‌رفتند و بعضی عبارات مسجّع و مقفّی یا بعضی کلمات قِصار را نقل کرده و به ائمه نسبت می‌دادند و شرح آن جملات و کلمات را از آن عالم درخواست می‌کردند. به تدریج این جملات و کلمات را میان مردم منتشر می‌کردند و به عنوان مرویّات از ائمه در کتب نقل می‌شد.

فرآیندی که اشاره شد، همان است که امروزه در تعریف «ما لیس بحدیث» اشاره کرده‌اند و مرحوم آقای کرمانی اع بیش از یک قرن قبل تذکر فرموده است.

موضع شیخیه درباره این‌ حدیث‌گونه‌ها چیست؟

برای خواندن متن کامل، لینک زیر را لمس یا کلیک کنید:
🔻🔻🔻
http://www.aghayed.net/hadith/

🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج سید کاظم رشتی رفع الله شأنه که در ماه جمادی الآخرة نگارش آن به پایان رسیده است.
@AghayedNet

✔️معرفی نسخه‌ای خطی و جالب توجه از جلد اول و دوم کتاب مبارک شرح الزیارة الجامعة الکبیرة

🔹امتیاز: نسخه در زمان حیات مصنف بزرگوار و نزدیک به زمان تألیف کتابت شده است.
یادداشتی به‌ خط مرحوم شیخ علی بن احمد، فرزند شیخ بزرگوار اعلی الله مقامه در ابتداء نسخه دیده می‌شود.

🔹کاتب، ابوالقاسم بن عباس موسوی است. وی این نسخه را هنگام بازگشت از کربلا به سمت گیلان، در کرمانشاه نوشته است.

🔸تحریر جزء اول آن روز شنبه سوم جمادی‌ الآخرة سال ۱۲۳۰ق، در حدود بیست و پنج روز به‌ پایان رسیده است.

🔸جزء دوم در پایان جمادی‌ الآخرة یا اول رجب ۱۲۳۰ ق، در حدود بیست و چهار روز تحریر شده است. براساس نوشته کاتب، روز پایان کتابت این جزء، هم‌ زمان با روز سفر شیخ مرحوم اع از کرمانشاه به سمت عتبات عالیات است.

▪️کاتب در انجامه جلد دوم چنین می‌نگارد:
«و قد فرغ من کتابته یوم الجمعة سلخ شهر جمادی الآخر او غرة رجب المرجب من سنه ۱۲۳۰ و العبد الجانی الآثم ابن العباس الموسوی ابوالقاسم و مدة کتابته اربع و عشرون یوما تقریبا و کان یوم الفراغ منه یوم ارتحال شیخنا مصنف الکتاب من قصبة کرمان‌شاهان الی صوب العتبات العالیات سلمه تعالی و اطال بقائه و بلغه اقصی مرامه بمحمد و آله الطاهرین و السلام علینا و علی عباد الله الصالحین. تم.»

🔻به پیوست:

_ تصویر صفحه نخست و صفحه پایانی جلد اول

_ تصویر صفحه نخست و پایانی جلد دوم

_ تصویر نوشته فرزند شیخ مرحوم اع در ابتداء نسخه
@AghayedNet

اشعار میلادیه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، ذکر فضائل و مناقب آن بزرگوار
@AghayedNet

🔹ابان بن تغلب از حضرت صادق سؤال كرد: یا ابن رسول‌ الله چرا زهراء «زهراء» نامیده شده است؟
حضرت فرمودند: از جهت اینکه زهراء در روز سه‌ بار به نور برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام نور می‌افشاند.
@AghayedNet

✔️ انسان علیینی و انسان سجینی

🔻از فرمایش‌های مکتبی

🔸می‌فرماید: ثم رددناه اسفل سافلین؛ یعنی سپس او را پست کردیم و به پایین‌ترین درکات تنزل و انحطاط برگردانیدیم که در تفسیر به حسب باطن و تأویل انسان سجینی مراد و مقصود است.

🔹و انسان سجینی مقابل انسان علیینی است و تمام حدود و شخصیت آن، با حدود و شخصیت انسان علیینی، مقابل و کاملاً ضد آن است.

🔸و انسان علیینی چون ماده و صورتی دارد و مظهر کلیِ ماده و صورت آن محمد و علی علیهماالسلام هستند، انسان سجینی هم ماده و صورتی دارد؛ یک مظهر کلی ماده و یک مظهر کلیِ صورت... .
@AghayedNet

🔺رساله‌ای از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اع (شاگرد بارز مرحوم حاج محمدکریم کرمانی) اع؛ در رد بابیه
🔸شخصی تعلیقه‌ای به آقای شریف طباطبایی اع می‌نویسد و در آن از جمعی شکایت می‌کند که شبهات بابیه در ذهن ایشان رسوخ کرده است و آن بزرگوار اع در پاسخ، این رساله را تصنیف می‌فرمایند.
@AghayedNet