🔸از فرمایش‌های مکتبی
@AghayedNet

🌷نوشتاری در بررسی واقعه «دحو الأرض»:

- خلقت زمين و گسترانيدن آن؛

- معناي «دَحا» و دحو الارض؛

- رابطه 25 ذي‏القعده با دحو الارض؛

- دحو الارض در حديث و دعاء و... .

@AghayedNet

🔺فرازی از دعاء روز دحو الارض
@AghayedNet

✔️معرفی و نقد مختصر کتاب «العنف حین یأتي من الداخل»

کتاب «العنف...» که در دوازده بخش تألیف شده است، جمع‌آوری‌هایی است در سه محور که نخستین و مهم‌ترین آن محورها، «تکفیر المسلم»‌ است.
در این محور، به شخصیت دو عالم شهیر شیعی، مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع و مرحوم سیدکاظم رشتی اع اشاره شده و مختصر زندگی این دو بزرگوار نقل شده و بحث تکفیرشدنِ ایشان نقد شده است.
فصل های دیگر کتاب، درباره محورهای دیگری است و درباره اشخاصی دیگر همچون بحث مشروطه، محمدباقر صدر، محسن امین، سید موسی صدر و... .
به فصل های دیگر کتاب، نقدهای مفصلی داریم و در این مجال فقط دو فصل اول و دومِ این کتاب را معرفی می کنیم.
این کتاب که در سال 2019م منتشر شده است و ظاهراً پیش از این در سال 2016 نیز به چاپ رسیده، مجموعه مباحثی است از نویسنده کتاب یا مقتبس از دیگر کتاب‌ها. به طور مشخص، دو فصل اول و دوم، از کتاب «الشیخیة، نشأتها و تطورها و مصادر دراستها» نوشته محمدحسن آل طالقانی اقتباس شده است. بجاست متذکر شویم سال ها قبل نقدهایی درباره نوشته محمدحسن آل طالقانی به زبان عربی منتشر شده است.
در فصل اول از کتاب «العنف...» پس از مختصری از زندگی مرحوم شیخ احمد اَحسائی مسئله تکفیرشدن ایشان نقد شده و تصریح شده است که آن بزرگوار از آن نسبت‌ها تبری کرده و نامه ای در پاسخ نگاشته اند. تمام متن نامه، در این کتاب (ص43) نقل شده است.
همچنین در زندگی مرحوم سید کاظم رشتی اع، پس از بیان مختصری درباره زندگی ایشان، فرمایش آن بزرگوار، در گزارشی که از مجالس مناظره داشته اند، نقل شده و به مطالبی اشاره شده است که تلاش شده منصفانه باشد و در این مختصر به نکات جزئی آن نمی پردازیم.
با این همه، بسیار تعجب است از مؤلف کتاب «العنف...» که چطور به مسئله تکفیرشدن مرحوم شیخ احمد اَحسائی اع اشاره کرده و تلاش کرده است منصفانه برخورد کند؛ ولی وقتی در فصل نُهم (ص462) زندگی مهدی خالصی و محمد خالصی را نقل کرده است، هیچ اشاره نکرده است که محمد خالصی، کسی که قائل به حرام بودنِ شهادت ثالثه در اذان و اقامه بود و کسی که قائل به حرام بودن زنجیرزدن در روز عاشورا بود (و دیگر فتواهای وی که در همین کتابِ مذکور آمده است) از مکفران مرحوم شیخ احمد اَحسائی هم بوده است و در واقع همه عتاب و سرزنش مؤلف در فصل نخست کتاب، شامل حال این شخص نیز می شود. و هموست که برای نخستین بار، به مرحوم شیخ اع این تهمت را زد که ایشان، نعوذ بالله، کشیش مسیحی بوده‌اند و در احساء و مطیرفی آثاری از ایشان نیست و حال آنکه مشاهده و عیان، این تهمت را روشن می‌کند و همو به مرحوم سید اع، نعوذ بالله، تهمت زد که ایشان از ولادی ‌وستک روسیه هستند و دیگران این‌ حرف‌ها را از این تهمت خالصی‌زاده اقتباس کردند.
و اما بخشی از نتیجه گیریِ مؤلف در پایان فصل نخست، شاید ریشه در نوشته های محمدحسن آل طالقانی دارد؛ چه اینکه مطالبی نگاشته است تحت عنوان «تراجعه تحت الضغط العام» و در این بخش ادعا کرده است مرحوم شیخ اع، به علت فشار افکار عمومی از بعضی نظریات خود برگشته است. با توجه به تفصیلی که آن بزرگوار برای نظریات خود بیان فرموده است که مقتبس از آیات قرآنی و روایات معصومی است و با توجه به مسئله شناخت متشابهات و محکمات و قراردادن هر کدام در موضع خود، این رجوع معنا نخواهد داشت؛ گذشته از آنکه ادعائی است اثبات‌نشده و در این کتاب هم صریحاً دلایلی و مصادیقی نقل نشده است.
@AghayedNet

🔺کتاب تازه منتشر شده مریق الدموع، نگاشته شیخ حسین آل عصفور

میان خاندان آل عصفور و عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اع ارتباطات و مراوداتی بوده است. از جمله شیخ حسین آل عصفور به این بزرگوار اجازه داده است و احمد بن محمد آل عصفور از ایشان اع اجازه گرفته است.
همچنین در زمان حضور در احساء مناظرات و مباحثاتی با بزرگ اخباری ها، شیخ محمد بن شیخ حسین آل عصفور و برادران و فرزندان او داشتند. خود ایشان در شرح حال خود می‌فرماید: «و لقد کان بینی و بین الشیخ محمد بن الشیخ حسین بن عصفور البحرانی رحمهم الله بحث کثیر و اکثر الإنکار علیّ ثم انصرفنا.»
پیش از این، در مقاله «درآمدی بر میراث بحرینی عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اع» به مباحثی در این باره اشاره کرده ایم.
@AghayedNet

🔺کتاب تازه منتشر شده ابهی الدرر، نگاشته محمد باقر بن محمدجعفر بهاری همدانی

نام وی و پدرش، هم نام عالم ربانی مرحوم میرزا محمدباقر بن محمدجعفر همدانی، مشهور به شریف طباطبائی اع است (شاگرد بارز عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اع) و از این رو برخی میان این دو شخصیت خلط کرده‌اند.

به این خلط، در مقاله «تأملی کوتاه در تراجم الرجال» نیز اشاره شده است (مجله آیینه پژوهش، ش٨١، ص٨٠)
شرح حال مفصل مرحوم بهاری همدانی در مقدمه کتاب القضاء و الشهادات ایشان به چاپ رسیده است و شرح حال آقای شریف طباطبایی، غیر از منابع مکتبی، در کتاب‌های مختلفی از جمله در کتاب خاندان شیخ الإسلام مرحوم مهدوی به مناسبت ارتباط نسبی ایشان با مرحوم محقق سبزواری آمده است.
@AghayedNet

✔️قال السیّد الاجل المرحوم السیدکاظم الرشتی اعلی الله مقامه:

«...فَهُم فی الذّات واحدةٌ و فی الصورةِ مختلفةٌ فالجوادُ و الکاظمٌ کلاهُما صفتا کمال نشئتا من عین الحمدِ الا ان الکاظمَ ظهر فیه اللطف و العطف و الجواد الکرم و الاحسان... .»

◾️ترجمه :

آل محمد صلوات الله علیهم یک ذات بوده و در صورت مختلفند. جواد و کاظم علیهماالسلام هر دو صفت کمال خداوندند که از چشمه الحمد سرچشمه گرفته اند و تنها فرق این است که در امام کاظم علیه السلام صفت لطف و عطوفت و در امام جواد علیه السلام احسان و کرم آشکار است.
@AghayedNet

حضرت جواد علیه السلام:
مومن نیاز دارد به توفیقی از جانب خدا؛ به پندگویی از درون خودش و به پذیرش از کسی که او را نصیحت می کند.

https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

✔️نماز دهه اول ذی حجه

🔻دو ركعتی كه مستحب است در دهه اول ماه ذوالحجه بعد از نماز مغرب خوانده شود (که با قرائت آیه و واعدنا موسی ثلاثین لیلة... همراه است):

🔹الف) اگر كسی خودش برای حج مشرف شده نبايد بخواند؟ يا لزومی ندارد؟ ولی اگر هم خواند در ثواب ساير حاجيان، علاوه بر ثواب خودش هم شريك می‌شود؟

پاسخ: ظاهراً اين نماز را برای كسانی فرموده‌‌اند كه به حج موفق نشده‌اند و اگر خود حاجيان هم مناسبشان بود كه اين نماز را بخوانند برای همه می‌فرمودند و از اين همه ثواب محرومشان نمی‌كردند.

🔸ب) آيا كربلا هم چون اصل و باطن حج است همين حكم را دارد؟

پاسخ: كسانی هم كه اين دهه در كربلا باشند مانند ديگرانی هستند كه به حج موفق نگرديده‌اند و اين نماز را بخوانند به ثواب آن نائل می‌شوند ان‌ شاء الله‌ تعالی.

🔹ج) آيا ملاك اين حكم، بودنِ در اين مشاهد است يا قصد آنها؟ مثلاً كسی كه قرار است چهارم ذی‌حجه به مكه برود، آن چهار روز اول نماز مذكور را بخواند يا چون امسال قرار است حاجی شود آن چهار روز را هم نخواند؟

پاسخ: كسی كه قصد حج دارد ولی چند روزی به حركت او باقی مانده در هركجا هست اگرچه در مشاهد مشرفه هم باشد رجاءً اين نماز را بخواند اميد نائل شدن به ثواب آن می‌رود زيرا ممكن است موفق به حج نشود و اگر نخواند از اين ثواب محروم خواهد شد.

🔸د) آیا هنگام قرائت «و واعدنا...» در این نماز، بسم الله خوانده شود؟

پاسخ: نه اعوذبالله... لزومی دارد و نه بسم‌ الله... .
@AghayedNet

🔺رسائلی از عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه که در ماه ذو الحجة الحرام (در سال‌های مختلف) نگارش آن به پایان رسیده است.
@AghayedNet