AghayedNet
@AghayedNet
🌷توضیح طرح

با توجه به احادیث اهل البیت علیهم السلام، شب نیمه شعبان و شب نوزده، بیست و یک و بیست و سوم ماه مبارک رمضان، شب های قدر نامیده شده است.
از طرفی بحث مقدّر شدن تقدیرات، یکی از برنامه های شب های قدر است که در سوره دخان به آن اشاره شده
و نیز مراتب استوار و برقرار شدن یک تقدیر، در احادیث مطرح است که کلیات مراتب، مرحله مشیت، اراده، قدر، قضاء و امضاء است.
در مواعظی که عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی أعلی الله مقامه در یزد بیان فرموده اند، تطبیق هایی را میان این موضوعات بیان کرده اند و مطلب را در مثال نجار و ساختن منبر، پیاده کرده اند. این طرح، چکیده ای از آن مباحث است.
سطر اول، تیترهای کلی این تطبیق است و سطرهای بعد، به ترتیب، مراحل استوار شدن یک تقدیر ذکر شده و به بحث «بداء» که از مباحث مهم اسلامی است، اشاره شده است. مطالعه جدول به صورت افقی و عمودی، هر دو، برای واضح شدن محتوا مفید است. بدیهی است «سخن را روی با صاحبدلان است.»
@AghayedNet
عبارات مرحوم حاج سیدکاظم رشتی در صلوات بر حضرت صاحب العصر و الزمان علیه السلام و توسل به آن بزرگوار/(1)
@AghayedNet
عبارات مرحوم حاج سیدکاظم رشتی در صلوات بر حضرت صاحب العصر و الزمان علیه السلام و توسل به آن بزرگوار/(2)
@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
نیمه شعبان سال 329ق، پایان دوره غیبت صغری با رحلت آخرین نائب خاص امام زمان عج، عالم ربانی، مرحوم علی بن محمد سمری أع
(غیبت دوم شروع، اوّلی پایان شدی/ نیمه شعبان از آن، به هم شده حزن و عید)
@AghayedNet
✔️ ضروریات حول إمام الزمان علیه السلام

ان الشیء الذی وصل بین الشیعة الاثنی عشریة الی حدّ الضرورة حول إمام الزمان علیه السلام هو أمور نشیر إلیها بشکل مختصر:

1 – إنه الإمام الثانی عشر عند الشیعة.(1)

2 ـ ابن الإمام العسکری و نرجس خاتون علیهما السلام.(2)

3 ـ وُلد أثناء حیاة والده العظیم.(3)

4 ـ کان علی قید الحیاة و مازال و سیکون منذ ولادته حتی شهادته التی ستکون بعد ظهوره؛ یعنی أن روحه المقدسة لم تفارق جسمه الطاهر و سیکون عمره طویلاً لا یعلمه إلا الله.(4)

5 ـ له غیبتان : الأولی صغری و الأخری کبری. بدأت الغیبة الکبری منذ وفاة وکیله و نائبه الرابع، المرحوم علی بن محمد السمری رضوان الله علیه و تستمر إلی أن یشاء الله و یظهر.(5)

6 ـ بعد رحلة والده کان و یکون إمام الوقت و حجّة الله عزّ و جلّ علی خلقه، وأمینه فی بلاده، و شاهده علی عباده.(6) بیمنه رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض و السماء .

هذه أمور بلغت بین الشیعة الإثنی عشریة حدّ الضرورة فیما یخص إمام الزمان علیه السلام، و کل من ینکر أحد هذه الأمور یخرج عن التشیع. و نحن بدورنا نقرّ و نعترف بجمیع هذه الأمور و نتبرّأ من کل من ینسب إلینا خلاف أی واحد منها و نعتبره مخالفاً لضرورة الشیعة و خارجاً عن الشیعة.
—----------
1 ـ بحار الأنوار، 36 : 305.
2ـ بحار الأنوار، 36 : 194 .
3 ـ الخامس عشر من شعبان سنة 255 هـ ق ، بحار الانوار ،51: 1 .
4 ـ بحار الأنوار ، 51: 134.
5 ـ بحار الأنوار ، 51 :134 .
6 ـ بحار الأنوار ،52 : 92 .
@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
🌷پرسش و پاسخ

ـــــ نزد لقب شريف «قائم» براى حضرت مهدى (عجل الله فرجه) دستور است كه بايستيم و دست بر سر گذارده براى فرج حضرت دعا كنيم، آيا اين تعظيم برابر اين نام مبارك در همه جا عموميت دارد (مثل: قرائت و استماع روايات، شنیدن مواعظ و منبر و سخنرانی)؟
و اين‏كه به هنگام خواندن دعاهاى وارده براى حضرت، ادب نموده برمى ‏خيزيم بر اساس چه دستور العملى است؟

ـــ پاسخ: از حديث شريفی از امام رضا (عليه السلام ) استفاده مى ‏شود كه هرگاه به آن بزرگوار متوسل مى‏ شويم و توجه مى‏ کنیم چه مستقيماً (مانند زيارات آن حضرت و يا توسل به خود آن بزرگوار) و چه غير مستقيم (مانند حالات دعا و واسطه قرار دادن آن بزرگوار يا دعا درباره‏ آن حضرت يا در زيارت ساير معصومين) و به خصوص در هنگام ذكر لقب «قائم» (در همان حالاتى كه ذكر شد) به احترام مى‏ ايستيم؛
زيرا آن بزرگوار در چنين مواردى نظر خاص به ما مى‏ فرمايند و براى تعظيم آن نظر خاصّ و توجه مخصوص، اگر نشسته‏ ايم برمى ‏خيزيم.
ولى در غير آن حالاتِ نام‏ برده ايستادن لزومى ندارد و بلكه جا ندارد زيرا ائمه (علیهم السلام) در روايات زيادى براى اصحاب خود نام آن حضرت را مى‏ بردند و نه خود بر مى‏ خاستند و نه به اصحاب دستور مى ‏دادند كه از جا برخيزند.
و اگر گفته شود از آن جهت بوده كه در آن زمان ‏ها حضرت به دنيا نيامده بودند مى‏ گويم حقيقت نوريّه‏ آن حضرت موجود بوده و حتى حضرت رسول (صلی الله عليه و آله) در شب معراج نور آن بزرگوار را زيارت كردند.

@AghayedNet
▪️از فرمایش های مکتبی
@AghayedNet
✔️ معرفی حاشیه‌ای از عالم ربانی مرحوم حاج محمدباقر شریف طباطبایی اع

🔸یکی از شاگردان مرحوم حاج میرزا محمد باقر شریف طباطبایی اعلی الله مقامه (ظاهرا یوسف بن ابوتراب نفیسی) رساله‌ای درباره "جبر و تفویض" تألیف و خدمت آن بزرگوار ارائه کرد.
آن بزرگوار رفع الله شأنه در صفحه آخر رساله حاشیه‌ای مرقوم فرمودند.

🔸متن حاشیه چنین است:

🔸بسم الله الرحمن الرحیم
لاحول و لاقوة الا بالله العلي العظيم
اعلم ايدك الله ان فعل كل فاعل يجب ان يصدر منه و يمتنع ان يصدر من غيره من الفواعل ففكر فيما القيت اليك تجد معناه، فافعال الله تعالی صدرت منه و يمتنع ان تصدر من خلقه و افعال الخلق تصدر من الخلق و يمتنع ان تصدر من الخالق كما يمتنع ان يصدر فعل فاعل من غيره. ثم اعلم ان افعال الخلق يمتنع ان تصدر منهم الا بتقدير العزيز العليم و هو صادر منه تعالی فتعلق التقدير بخلق ما خلق، فخلق ما شاء و ليس ذلك التقدير بنافع للخلق و لا بضار و انما خلق به النافع و الضار فالنافع مخلوق كالضار فالنبي اتی لتعليم الضار و النافع و لايكلف الله نفسا الا وسعها، فاذا عرفت ذلك المختصر قدرت علی دفع كل شبهة حضرت.
وعلی الله التوفيق و هو خير رفيق.

🔸حاصل معنا:

🔸خداوند تو را تأييد كند، بدان كه فعل هر فاعلی واجب است كه از آن فاعل صادر شود و محال است كه از غير آن فاعل (فاعل های ديگر) صادر شود، پس فکر کن در آنچه که به تو دادم تا معنای معرفت سرّ اختیار را بیابی. پس افعال خداوند متعال از او صادر گردیده است و محال است که از خلق او صادر شود و افعال خلق از خلق صادر می گردد و محال است که از خالق صادر شود همچنانکه محال است که فعل فاعل از غیر آن فاعل صادر گردد.
سپس بدان که افعال خلق، محال است که از ایشان صادر شود مگر به تقدیر خداوند عزیز و تقدیر از خداوند صادر گردیده است، پس تقدیر به آفرینش آنچه که آفریده است، تعلق گرفته است پس آن چه را که خواسته است آفریده است. و این تقدیر، نافع و ضار برای خلق نیست و نافع و ضار به آن تقدیر آفریده شده است پس نافع مانند ضار مخلوق است پس پیامبر برای تعلیم نافع و ضار آمده است و خداوند هر نفسی را به اندازه وجودش تکلیف می کند.
پس هنگامی که این مختصر را فهمیدی بر دفع هر شبهه ای که پیش آید، قادر خواهی بود.
و علی الله التوفیق و هو خیر رفیق.
@AghayedNet
حاشیه مرحوم آقای شریف طباطبایی اع در صفحه پایانی رساله
@AghayedNet
AghayedNet
✔️مرحوم سیدکاظم رشتی و عبدالباقی افندی 🔸عبدالباقی بن سلیمان بن احمد العمَری الفاروقی الموصلی. وی در سال 1204ق (1790م) در موصل به دنیا آمد. عُمَری (طبق ضبط شیخ جعفرِ نقدی در کتاب «منن الرحمن) شاعر و مورخ بود و مکانت ادبی و سیاسی و اجتماعی معروفی کسب کرد.…
🔸پیش از این درباره عبدالباقی عمری نگاشته بودیم. عالم ربانی مرحوم سیدکاظم رشتی در ابتدای کتاب گرانسنگ «شرح القصیده»، عبدالباقی افندی را این‌ گونه معرفی می‌ فرمایند:
«الادیب الاریب اللبیب الحسیب النسیب النجیب البارع الصادع الرحیب الساحة الراقی أعلی مراقی البلاغة و الفصاحة مفخر الشعراء و الأدباء و الفصحاء و البلغاء المؤید بلطف الله الخفی و الجلی عبدالباقی افندی الموصلی لازال فسحة بساتین الفصاحة مخضرة بزلال اشعاره و عرصة ممالیک البلاغة معمورة بنشر آثاره.»

🔹مقاله زیر تاملاتی است بر قصیده ای از دیوان الباقیات الصالحات عبدالباقی عمری، مشهور به قصیده عینیه، در وصف امیرالمومنین علیه السلام:

🔸سیمای امام علی علیه السلام در قصیده عینیه عبدالباقی العمری 🔻
http://imamlib.com/fa/article/333966

@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
@AghayedNet_الباقیات الصالحات.pdf
88.7 MB
نسخه خطیِ کاملِ
«الباقيات الصالحات في نعت أهل بيت سيد السادات»
سروده عبدالباقي العمري الموصلي
حجم: 88Mb
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q
ولادت مرحوم حاج محمدکریم کرمانی 18 محرّم 1225ق
و رحلت ایشان در 22 شعبان 1288 است. در مقاله ای (تصویرِ فوق) به خطا، رحلت ایشان 1228 نوشته شده است (=سه سال پس از ولادتِ ایشان...)
@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
22 شعبان سالروز رحلت عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی أعلی الله مقامه
23 شعبان سالروز رحلت عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبایی أعلی الله مقامه
@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
اجازه ای از مرحوم سید کاظم رشتی به مرحوم حاج محمدکریم کرمانی
@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
اجازه ای از مرحوم سید کاظم رشتی به مرحوم حاج محمدکریم کرمانی
@AghayedNet
Forwarded from AghayedNet
اجازه دیگری به خط و مُهرِ مرحوم سید کاظم رشتی به مرحوم حاج محمدکریم کرمانی؛ ظاهراً در جواب آقا محمدکریم بن آقابابا مرقوم فرموده اند
@AghayedNet