The Silent quran & the Speaking quran
قرآن صامت و قرآن ناطق؛ نگاشته محمدعلی امیرمعزی؛ به زبان اصلی، صرفاً برای آشنایی متعلمین تقدیم می شود
@AghayedNet

🌷معرفی و ارائه کتاب بشارت موهوم

در این کتاب ثابت شده است آنچه بابیان و بهائیان می گویند و می نویسند که مرحوم شیخ احمد احسائی و مرحوم سید کاظم رشتی به ظهور علی محمد باب «بشارت» داده اند، سخنی است ناروا و ناصحیح و در واقع «بشارتی است موهوم» و اَصالتی ندارد و عقاید شیخ احمد احسائی و سید کاظم رشتی مطابق با عقیده شایع میان شیعیان اثنی عشری است و ارتباطی با آموزه های بابیان و بهائیان ندارد. در این کتاب چند نمونه از مباحث اعتقادی، از این زاویه بررسی شده است.

در بخش خلاصه کتاب آمده است:

گذری بر آثار رهبران بهایی نشان می دهد که ایشان در میان عالمان شیعی، برای شیخ اَحسایی و سید رشتی مقام بالایی قائلند و آن دو را واصل به حق می دانند. بررسی برخی عقاید این دو عالم - که محل اختلاف و نزاع بین مسلمانان و بهائیان است - نشان می دهد که عقاید آنان مطابق دیدگاه و مبانی شیعی است نَه بهائی.
در این نوشته درباره سه مفهوم خاتمیت پیامبر اسلام، قائمیت حجة بن الحسن و قیامت، نشان داده شد که عقاید شیخ اَحسایی و سید رشتی همان عقیده شایع میان مسلمانان است؛‌ یعنی ایشان معتقدند که دین اسلام آخرین دین و پیامبر اسلام آخرین پیامبر است. همچنین معتقدند که قائم موعود، محمد بن الحسن العسکری علیه السلام است. در باب مفهوم قیامت نیز نشان داده شد که شیخ اَحسایی و سید رشتی قیامت را به معنای برانگیخته شدن پس از دنیا می دانند. در قسمت دیگر این نوشته، نشان داده شد که اندک مآخذی که رهبران بهایی با توجهیه و تأویل برای تطبیق آنها با بشارت به ظهور سید باب تلاش می کنند، نارسا و غیر قابل قبول است.
نتیجه اینکه عالمانی که از سوی بهائیان ستوده و واصل به حق قلمداد شده اند، عقایدی مخالف بهائیان دارند.

فایلِ کم حجم شده این کتاب، تقدیم می شود.
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

طباشیر الحکمة، راز شیرازی؛ ص88/ به شخصیت راز شیرازی نقدهای فراوانی وارد است که ارائه آن فرصتی دیگر می‌ طلبد.
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q
توضیح👇

نوشته راز شیرازی در طباشیر الحکمة درباره مرحوم شیخ احمد اَحسائی. به شخصیت راز شیرازی نقدهای فراوانی وارد است و صرف نظر از جایگاه مؤلف عبارت او را نقل کردیم.
وی در ابتدا توضیح صحیحی ارائه می کند و آن، این است که شیخ احمد اَحسایی اصطلاحاتی خاص خود را دارد که دخلی به اصطلاح حکماء و عرفا ندارد؛
ولی در ادامه عباراتش درباره مرحوم شیخ احمد اَحسایی، به سيد قطب الدين نيريزي اشاره می کند و شیخ مرحوم را در متابعت نیریزی معرفی می کند و حال آنکه قطب الدین نیریزی در سال 1172 زمانی که شيخ مرحوم شش ساله بوده اند در نجف اشرف فوت می کند. وی دهه آخر عمرش را در نجف بوده است و هيچگاه به احساء سفر نکرده است.
نه فقط در این کتاب که بعضی پژوهش های دیگر هم نیریزی را استاد و معلم شیخ مرحوم معرفی کرده اند.
از اين گونه خطاهای تحقيقي در آثار مدعيان علم و پژوهش بسيار است.
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

🌷کتاب دره نجفیه، نگاشته مرحوم میرزا محمدباقر شریف طباطبایی؛ نسخه خطی کتابخانه مجلس؛ در موضوع اعتقادات اسلامیه و ایمانیه و نقد یهود و نصاری.
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

🌷پیش از این درباره یکی از مظلومان واقعه همدان نگاشتیم: میرزا محمد علی طباطبایی پسر مرحوم سید محمدباقر طباطبایی و در آن نوشته اشاره کردیم سندی مخطوط درباره زندگی ایشان یافته ایم.

خرسندیم بیفزاییم در جریان پژوهش درباره زندگی مرحوم ملا رضا انارکی، متنی مرتبط با مرحوم محمدعلی طباطباییِ مورد بحث یافتیم. این متن، اجازه ای است از محمدعلي بن محمدباقر طباطبائي جندقي به مرحوم ملا ابوالحسن، فرزند مرحوم ملا رضا انارکی که در کتاب جُنگ منسوب به ملارضا انارکی نقل شده است؛ اجازه ای در نوشتن دعاها و عزائم شرعيه که ذيلاً نقل مي‌ کنيم:

«چون کمترين محمدعلي بن محمدباقر الطباطبائي الجندقي در نوشتن دعاء و عزائم شرعيه اذن از مرحوم آقا اعلي الله مقامه و رفع في الخلد اعلامه و مرحوم حاج ميرزا عليمحمد رفع الله مقامه داشتم لذا همان اذن را بجناب مستطاب عترة الفضلاء العظام الأخ الحقيق الشقيق آقا ملا ابوالحسن وفقه الله تعالي و سدده داده که در تمام ادعيه شرعيه مجاز باشند و کان ذلک بتاريخ ۲۵ شهر جمادي الثانية سنة ۱۳۴۲.»

مختصری از زندگی مرحوم ملاابوالحسن را در بخش سوم مقاله مربوط به زندگی مرحوم ملارضا انارکی نقل کرده ایم.
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

طبق نظر برخی محققین، رساله سبیل النجاةِ میرزا محمد تنکابنی، با توجه به کتاب نصرة الدینِ مرحوم حاج محمدکریم کرمانی نگاشته شده است.
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

🌷یکی از دوستان پژوهشگر چنین نوشته اند:
کتاب سبیل النجاة نگاشته میرزا محمد بن سلیمان تنکابنی که کتاب مختصری است و معمولاً در آخر کتاب مشهورش قصص العلماء چاپ می شد، کتابی است در رد بر جماعت فرنگیان و در آن به اثبات نبوت به دلیل عقلی می پردازد.
پس از مطالعه کتاب سبیل النجاة به این نتیجه رسیدم که تنکابنی کتاب نصرة الدین را خوانده و از آن استفاده کرده است و این از مقایسه بعضی مطالب این دو کتاب معلوم می شود.
باید توجه داشت مرحوم کرمانی در سال 1266ق از تألیف نصرة‌ الدین فراغت جسته و در سال 1285ق برای نخستین بار چاپ شده است و تنکابنی کتاب خود را در سال 1296ق تألیف کرده؛ یعنی بعد از بیست سال از تألیف نصرة‌ الدین و بعد از یازده سال از چاپ اول آن... .

تفصیل مطلب در فایلِ زیر تقدیم می شود.

https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

🌷از فرمایش های مکتبی... مؤدّب شدن به آداب و تعالیم حضرت صادق علیه السلام

این فرمایش از خود امام صادق علیه السلام است که وقتی شما در میان مردم رفتارتان و کردارتان خوب باشد، مردم می‏گویند: «هذا ادَبُ جعفر» این ادب، ادب امام صادق است؛ جعفر بن محمد علیهماالسلام اصحاب خود را این طور ادب کرده است.
آن وقت فرمودند: «فَیسرّنی ذَلِک» این امر مرا مسرور می‏کند، من خوشحال می‏ شوم که بگویند: «هَذا ادبُ جَعفر» این کار، کار جعفر است؛ تربیت، تربیت امام صادق علیه السلام است.
اما وقتی شما با مردم بدرفتاری کردید، معاشرت شما بد بود، آن وقت مردم می گویند: «هذا ادَبُ جَعفَر» باز هم می‏گویند «هذا اَدَبُ جعفر» ـ نعوذ بالله ـ این بدی ها را امام صادق یادشان داده، این بدرفتاری ها، حیله ‏ها و خیانت ها را حضرت صادق یادشان داده است، آن‏گاه «دَخلَ علیّ بَلاؤهُ وَ عاره» مرا ناراحت می‏ کند، گرفتار می‏ سازد، برای من مایه ننگ می‏ شود... .
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

ساعد الله قلبَک یا بقیة‌ الله في مصائب أجدادک و قلبَ مَن حولَک و قلبَ شیعتِک و مُحبّیک...
@AghayedNet

🌷کنیه ابوعبدالله؛ هم برای سیدالشهداء و هم برای حضرت صادق علیهماالسلام

[سیدالشهداء] ابوعبداللّه شد و پدر همه بندگان خدا شد و چون اصل روح عبادت به واسطه آن بزرگوار برپا شد او ابوعبداللّه شد از ميان ائمه علیهم السلام.
و اما حضرت صادق علیه السلام هم ابوعبداللّه شد چرا كه ظاهر عبادات و شرايع همه از او فاش شد و در دولت بنی ‏اميه احدی از ائمه علیهم السلام جرأت ابراز دين نكردند و چون دولت ايشان منقرض شد و بنی ‏عباس بالا آمدند هنوز قوتی نگرفته بودند كه حضرت باقر بنای بيان را گذاردند در عهد سفاح. بعد حضرت صادق بيان شرايع و احكام را فرمودند به طوری كه دين حق مشهور به دين جعفری شد و جميع شرايع و احكام را در عالم پهن فرمود و از فرمايشات آن بزرگوار چهارصد كتاب اصحاب در مسائل دينی نوشتند و در ميان شيعه پهن شد و بنای ظاهر شرع از ايشان شد.
پس ايشان هم به اين واسطه ابوعبداللّه شدند و ديگر احدی از ائمه به اين كنيت نام برده نشدند.
پس حضرت سيدشهدا صلوات اللّه عليه ابوعبداللّه باطن بود كه باطن عبادت را كه خضوع و خشوع باشد در عالم پهن كرد و همه خلق جزو اويند در باطن عبادت.
و حضرت صادق ابوعبداللّه ظاهری است كه ظاهر عبادت از او پهن شد و شريعت در عالم از او منتشر شد و همه ‏كس جزو اويند در عبادت ظاهر.
(مرحوم حاج محمدکریم کرمانی, ارشادالعوام, ج3)
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q

🌷نسخه ای از رساله مرحوم شیخ احمد احسائی در پاسخ پرسش های سید اسماعیل؛ نسخه خطی مرکز الفقیه العاملی در لبنان.
موضوع:
مباحثی پیرامون اصلاح دین و دنیا و معاش
بررسی معنی امر بین الأمرین
معنی لا حول و لا قوة الا بالله
معنی ماشاء الله کان و ما لم یشأ لم یکن.
https://telegram.me/joinchat/CJzxKzy5kxrkz-s0XN7X2Q