👆👆👆👆👆👆👆
پیشنهاد شرکت در نشست مجازی دکتری دانشکده اطلاعات دانشگاه تورنتو
دانشجویان و پژوهشگران رشتههای باستانشناسی، میراث فرهنگی، مرمت، گردشگری، صنایع دستی، تاریخ، انسانشناسی و علوم اجتماعی، بهویژه آنهایی که به فناوریهای نوین در حوزههای فرهنگی و تاریخی علاقهمندند، توصیه میشود در نشست اطلاعرسانی مجازی دکتری دانشکده اطلاعات دانشگاه تورنتو (Faculty of Information, PhD Info Night) شرکت کنند.
برنامه دکتری در رشته Information Studies در دانشگاه تورنتو، یکی از پیشروترین دورههای پژوهشی در زمینه دیجیتالیسازی دانش، میراث فرهنگی و مطالعات فناورانه فرهنگ است. شرکت در این کارگاه فرصتی ارزشمند برای آشنایی با مسیرهای تازهای است که میتوانند فصل جدیدی در حوزه علاقهمندی شما در کشور پایهگذاری کنند، از جمله:
• دیجیتالسازی دادههای باستانشناسی و میراث فرهنگی؛
• مستندسازی و تحلیل دادههای تاریخی با روشهای نوین اطلاعاتی؛
• کاربرد هوش مصنوعی، GIS و فناوریهای تعاملی در پژوهشهای فرهنگی؛
• طراحی سیستمهای اطلاعاتی برای موزهها، آرشیوها و گردشگری فرهنگی.
یکی از مزیتهای مهم این دانشکده، حضور استادان و پژوهشگران برجسته در حوزه فناوری اطلاعات و مطالعات فرهنگی است؛ ترکیبی کمنظیر که امکان آموزش عمیق و بینرشتهای را فراهم میکند.
این همافزایی میان دانش فناوری و علوم انسانی، میتواند به تربیت پژوهشگرانی منجر شود که قادرند پل میان فرهنگ و فناوری را بسازند و نقش فعالی در تحول آینده میراث فرهنگی دیجیتال در کشور ایفا کنند.
📅 زمان برگزاری:
پنجشنبه، ۱۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۶ تا ۷:۳۰ عصر به وقت شرق کانادا (EDT)
🕰 زمان معادل در ایران: جمعه، ۲۵ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱:۳۰ تا ۳ بامداد
📎لینک ثبت نام کارگاه:
https://lnkd.in/gzMj6Atu
📍 برگزارکننده: Faculty of Information, University of Toronto
📧 برای اطلاعات بیشتر: admissions.ischool@utoronto.ca
پیشنهاد شرکت در نشست مجازی دکتری دانشکده اطلاعات دانشگاه تورنتو
دانشجویان و پژوهشگران رشتههای باستانشناسی، میراث فرهنگی، مرمت، گردشگری، صنایع دستی، تاریخ، انسانشناسی و علوم اجتماعی، بهویژه آنهایی که به فناوریهای نوین در حوزههای فرهنگی و تاریخی علاقهمندند، توصیه میشود در نشست اطلاعرسانی مجازی دکتری دانشکده اطلاعات دانشگاه تورنتو (Faculty of Information, PhD Info Night) شرکت کنند.
برنامه دکتری در رشته Information Studies در دانشگاه تورنتو، یکی از پیشروترین دورههای پژوهشی در زمینه دیجیتالیسازی دانش، میراث فرهنگی و مطالعات فناورانه فرهنگ است. شرکت در این کارگاه فرصتی ارزشمند برای آشنایی با مسیرهای تازهای است که میتوانند فصل جدیدی در حوزه علاقهمندی شما در کشور پایهگذاری کنند، از جمله:
• دیجیتالسازی دادههای باستانشناسی و میراث فرهنگی؛
• مستندسازی و تحلیل دادههای تاریخی با روشهای نوین اطلاعاتی؛
• کاربرد هوش مصنوعی، GIS و فناوریهای تعاملی در پژوهشهای فرهنگی؛
• طراحی سیستمهای اطلاعاتی برای موزهها، آرشیوها و گردشگری فرهنگی.
یکی از مزیتهای مهم این دانشکده، حضور استادان و پژوهشگران برجسته در حوزه فناوری اطلاعات و مطالعات فرهنگی است؛ ترکیبی کمنظیر که امکان آموزش عمیق و بینرشتهای را فراهم میکند.
این همافزایی میان دانش فناوری و علوم انسانی، میتواند به تربیت پژوهشگرانی منجر شود که قادرند پل میان فرهنگ و فناوری را بسازند و نقش فعالی در تحول آینده میراث فرهنگی دیجیتال در کشور ایفا کنند.
📅 زمان برگزاری:
پنجشنبه، ۱۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۶ تا ۷:۳۰ عصر به وقت شرق کانادا (EDT)
🕰 زمان معادل در ایران: جمعه، ۲۵ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱:۳۰ تا ۳ بامداد
📎لینک ثبت نام کارگاه:
https://lnkd.in/gzMj6Atu
📍 برگزارکننده: Faculty of Information, University of Toronto
📧 برای اطلاعات بیشتر: admissions.ischool@utoronto.ca
lnkd.in
LinkedIn
This link will take you to a page that’s not on LinkedIn
لینک مستقیم ثبت نام در کارگاه فوق
https://www.eventbrite.ca/e/faculty-of-information-virtual-phd-info-night-tickets-1703064364359?aff=oddtdtcreator
https://www.eventbrite.ca/e/faculty-of-information-virtual-phd-info-night-tickets-1703064364359?aff=oddtdtcreator
Eventbrite
Faculty of Information VIRTUAL PhD Info Night
The doctorate program features advanced scholarly research in the theoretical basis of information, media and technology studies.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کوره تولید سنگ آسباد به شیوه پخت گل رس
سیستان سرزمینی است که در آن، انسان در برابر طبیعت نمیایستد، بلکه در دل آن زیست میکند. باد مداوم، آفتاب سوزان، و خاک سخت و غیرقابل نفوذ، نه دشمنان زندگی، بلکه آموزگاران آناند. در اینجا، زیستن خود به نوعی اندیشیدن بدل میشود؛ اندیشیدنی که از درون تماس بیوقفه با عناصر برخاسته است. در سیستان، انسان نه در پناه از محیط، بلکه در همزیستی با آن شکل میگیرد. بادْ ذهن را صیقل میدهد، آفتابْ صبر میآموزد، و خاکْ ریشهی بودن را یادآور میشود.
سیستان مهدِ تجربه و اندیشیدن در دل محیط است؛ جایی که انسان هنوز بخشی از طبیعت است، نه ناظرِ بیرونی آن.
https://t.me/ASRCUSB
سیستان سرزمینی است که در آن، انسان در برابر طبیعت نمیایستد، بلکه در دل آن زیست میکند. باد مداوم، آفتاب سوزان، و خاک سخت و غیرقابل نفوذ، نه دشمنان زندگی، بلکه آموزگاران آناند. در اینجا، زیستن خود به نوعی اندیشیدن بدل میشود؛ اندیشیدنی که از درون تماس بیوقفه با عناصر برخاسته است. در سیستان، انسان نه در پناه از محیط، بلکه در همزیستی با آن شکل میگیرد. بادْ ذهن را صیقل میدهد، آفتابْ صبر میآموزد، و خاکْ ریشهی بودن را یادآور میشود.
سیستان مهدِ تجربه و اندیشیدن در دل محیط است؛ جایی که انسان هنوز بخشی از طبیعت است، نه ناظرِ بیرونی آن.
https://t.me/ASRCUSB
گزارش مقدماتی کاوش در محوطه سازه حرارتی شماره یک منطقه حوضدار دشت سیستان
سرپرست کاوش: دکتر مهدی مرتضوی
شهرستان هامون، منطقه حوضدار دشت سیستان، استان سیستان و بلوچستان
۱. مقدمه:
دشت سیستان، بهویژه منطقه حوضدار، یکی از غنیترین عرصههای فرهنگی و فناورانه ایران از دوران پیش از تاریخی تا دوران اسلامی متأخر و حتی معاصر است. وجود مجموعهای از آسبادها در محدودههای مختلف این منطقه، نشان از بهرهگیری آگاهانه انسان از منابع طبیعی بهویژه باد، بهعنوان نیروی محرکه تولید، دارد.
در چند کیلومتری شهر سوخته و در منطقهای موسوم به حوضدار، چندین مجموعه و محوطه باستانی از جمله قلعه مچی، قلعه رستم و … قرار دارند که شواهد فراوانی از فعالیتهای صنعتی و استقرارهای انسانی در دوره صفوی در آنها مشاهده شده است. مجموعه قلعه مچی، بهدلیل وجود بقایای آسبادهای تاریخی (صفویه) و سازههای حرارتی خاص، از اهمیت ویژهای برخوردار است و در حال حاضر بهعنوان بخشی از مطالعات تکمیلی در راستای پرونده ثبت جهانی آسبادهای سیستان در یونسکو توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مورد بررسی قرار گرفته است.
۲. موقعیت جغرافیایی و پیشینه تاریخی:
قلعه مچی در فاصله چند کیلومتری جنوبشرق شهر سوخته و در منطقه حوضدار سیستان واقع شده است. شرایط جغرافیایی منطقه، از جمله وزش بادهای موسم به ۱۲۰ روزه، وجود منابع آبی فصلی، ماسه های بادی، و خاکهای رسدار مرغوب، بستر مناسبی برای شکلگیری فناوریهای بومی مرتبط با باد و خاک فراهم کرده است.
بر اساس شواهد تاریخی و یافتههای میدانی، آسبادهای این منطقه در دوره صفوی برای آسیاب کردن گندم و غلات منطقه مورد استفاده قرار میگرفتهاند. این امر نشان میدهد که در آن دوره، سیستان از نظر منابع آبی، پوشش گیاهی و حاصلخیزی زمین در وضعیت مطلوبی قرار داشته است.
اگرچه امروزه بهدلیل کاهش آورد رود هیرمند و تغییرات سیاسی در حوضه آبریز هامون، منطقه با خشکی و بیثباتی اقلیمی روبهروست، اما میراث فناورانه گذشته میتواند الگوی الهامبخشی برای استفاده از فناوریهای نوین انرژی بادی در سیستان معاصر باشد.
۳. یافتههای میدانی و شواهد فنی:
در کاوشهای اخیر، در بخش جنوبغربی محوطه قلعه مچی، بقایای یک سازه حرارتی (کوره باستانی) شناسایی شده است. شواهد معماری و مواد بهدستآمده نشان میدهد که این سازه احتمالاً برای تولید سنگ آسبادها بهکار میرفته است.
از آنجا که در دشت سیستان، بهجز کوه خواجه، منبع سنگی مناسبی برای ساخت سنگ آسیاب وجود ندارد، به نظر میرسد مردم محلی از ترکیب گل رس، ریگ و خاکستر گیاه عِشنان (اشنان) مادهای مصنوعی تهیه میکردند که در اثر حرارت بالا به حالت سنگمانند درمیآمده است.
گیاه عشنان (احتمالا کاکلک/کَرمَک در زبان محلی) که در نواحی شورپسند منطقه بهطور طبیعی میروید، هنگام سوختن خاکستری قلیایی با خاصیت کاهشدهندگی نقطه ذوب سیلیس تولید میکند. این واکنش شیمیایی موجب میشده تا مخلوط گل رس و ریگ در دمای پایینتر ذوب و متراکم شود و بهصورت تودهای سنگی و سخت درآید. این فرآیند را میتوان نوعی فناوری بومی تولید سنگ مصنوعی دانست که نشان از شناخت دقیق ساکنان منطقه از ویژگیهای مواد طبیعی محیط دارد.
۴. مدیریت کاوش و اهداف پژوهش:
حفاری این محوطه به سرپرستی دکتر مهدی مرتضوی، عضو هیئتعلمی دانشگاه سیستان و بلوچستان و رئیس پژوهشکده علوم باستانشناسی این دانشگاه در حال انجام است.
دکتر مرتضوی از سال ۱۳۸۶ در زمینه سازههای حرارتی دوره مفرغ (حدود پنج هزار سال پیش) پژوهشهای گستردهای تاکنون انجام داده و در جریان این مطالعات با انواع گوناگون کورههای باستانی در محوطههای مختلف منطقه از جمله تپه داش در ۳ کیلومتری سازه حرارتی شماره ۱ روبهرو شده است. در سالهای اخیر، او مطالعات خود را بر روی سازههای حرارتی متأخرتر (حدود چهارصد سال گذشته) متمرکز کرده تا مکانیزم عملکرد این کورهها، شامل کورههای سفالگری، پخت سفال و آجرپزی، را بازسازی و تحلیل کند.
بهنظر میرسد تمامی این سازهها از الگوی حرارتی نسبتاً ثابتی پیروی میکردهاند که مستقیماً با شرایط اقلیمی و منابع طبیعی محیط سازگار بوده است. درک این الگو میتواند نهتنها به بازخوانی فناوریهای بومی گذشته کمک کند، بلکه در طراحی صنایع نوین پایدار نیز مؤثر باشد؛ صنایعی که از منابع بومی منطقه، همچون خاک رس مرغوب، بادهای مداوم و ظرفیتهای محیطی سیستان، بهرهبرداری آگاهانه و کارآمدی داشته باشند.
۵. نتیجهگیری:
مجموعه ی قلعه مچی یکی از معدود مکانهایی است که در آن میتوان پیوند مستقیم میان سه حوزهی مهم، فناوری باد، فناوری حرارت، و شناخت بومی مواد، را مشاهده کرد.
سرپرست کاوش: دکتر مهدی مرتضوی
شهرستان هامون، منطقه حوضدار دشت سیستان، استان سیستان و بلوچستان
۱. مقدمه:
دشت سیستان، بهویژه منطقه حوضدار، یکی از غنیترین عرصههای فرهنگی و فناورانه ایران از دوران پیش از تاریخی تا دوران اسلامی متأخر و حتی معاصر است. وجود مجموعهای از آسبادها در محدودههای مختلف این منطقه، نشان از بهرهگیری آگاهانه انسان از منابع طبیعی بهویژه باد، بهعنوان نیروی محرکه تولید، دارد.
در چند کیلومتری شهر سوخته و در منطقهای موسوم به حوضدار، چندین مجموعه و محوطه باستانی از جمله قلعه مچی، قلعه رستم و … قرار دارند که شواهد فراوانی از فعالیتهای صنعتی و استقرارهای انسانی در دوره صفوی در آنها مشاهده شده است. مجموعه قلعه مچی، بهدلیل وجود بقایای آسبادهای تاریخی (صفویه) و سازههای حرارتی خاص، از اهمیت ویژهای برخوردار است و در حال حاضر بهعنوان بخشی از مطالعات تکمیلی در راستای پرونده ثبت جهانی آسبادهای سیستان در یونسکو توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مورد بررسی قرار گرفته است.
۲. موقعیت جغرافیایی و پیشینه تاریخی:
قلعه مچی در فاصله چند کیلومتری جنوبشرق شهر سوخته و در منطقه حوضدار سیستان واقع شده است. شرایط جغرافیایی منطقه، از جمله وزش بادهای موسم به ۱۲۰ روزه، وجود منابع آبی فصلی، ماسه های بادی، و خاکهای رسدار مرغوب، بستر مناسبی برای شکلگیری فناوریهای بومی مرتبط با باد و خاک فراهم کرده است.
بر اساس شواهد تاریخی و یافتههای میدانی، آسبادهای این منطقه در دوره صفوی برای آسیاب کردن گندم و غلات منطقه مورد استفاده قرار میگرفتهاند. این امر نشان میدهد که در آن دوره، سیستان از نظر منابع آبی، پوشش گیاهی و حاصلخیزی زمین در وضعیت مطلوبی قرار داشته است.
اگرچه امروزه بهدلیل کاهش آورد رود هیرمند و تغییرات سیاسی در حوضه آبریز هامون، منطقه با خشکی و بیثباتی اقلیمی روبهروست، اما میراث فناورانه گذشته میتواند الگوی الهامبخشی برای استفاده از فناوریهای نوین انرژی بادی در سیستان معاصر باشد.
۳. یافتههای میدانی و شواهد فنی:
در کاوشهای اخیر، در بخش جنوبغربی محوطه قلعه مچی، بقایای یک سازه حرارتی (کوره باستانی) شناسایی شده است. شواهد معماری و مواد بهدستآمده نشان میدهد که این سازه احتمالاً برای تولید سنگ آسبادها بهکار میرفته است.
از آنجا که در دشت سیستان، بهجز کوه خواجه، منبع سنگی مناسبی برای ساخت سنگ آسیاب وجود ندارد، به نظر میرسد مردم محلی از ترکیب گل رس، ریگ و خاکستر گیاه عِشنان (اشنان) مادهای مصنوعی تهیه میکردند که در اثر حرارت بالا به حالت سنگمانند درمیآمده است.
گیاه عشنان (احتمالا کاکلک/کَرمَک در زبان محلی) که در نواحی شورپسند منطقه بهطور طبیعی میروید، هنگام سوختن خاکستری قلیایی با خاصیت کاهشدهندگی نقطه ذوب سیلیس تولید میکند. این واکنش شیمیایی موجب میشده تا مخلوط گل رس و ریگ در دمای پایینتر ذوب و متراکم شود و بهصورت تودهای سنگی و سخت درآید. این فرآیند را میتوان نوعی فناوری بومی تولید سنگ مصنوعی دانست که نشان از شناخت دقیق ساکنان منطقه از ویژگیهای مواد طبیعی محیط دارد.
۴. مدیریت کاوش و اهداف پژوهش:
حفاری این محوطه به سرپرستی دکتر مهدی مرتضوی، عضو هیئتعلمی دانشگاه سیستان و بلوچستان و رئیس پژوهشکده علوم باستانشناسی این دانشگاه در حال انجام است.
دکتر مرتضوی از سال ۱۳۸۶ در زمینه سازههای حرارتی دوره مفرغ (حدود پنج هزار سال پیش) پژوهشهای گستردهای تاکنون انجام داده و در جریان این مطالعات با انواع گوناگون کورههای باستانی در محوطههای مختلف منطقه از جمله تپه داش در ۳ کیلومتری سازه حرارتی شماره ۱ روبهرو شده است. در سالهای اخیر، او مطالعات خود را بر روی سازههای حرارتی متأخرتر (حدود چهارصد سال گذشته) متمرکز کرده تا مکانیزم عملکرد این کورهها، شامل کورههای سفالگری، پخت سفال و آجرپزی، را بازسازی و تحلیل کند.
بهنظر میرسد تمامی این سازهها از الگوی حرارتی نسبتاً ثابتی پیروی میکردهاند که مستقیماً با شرایط اقلیمی و منابع طبیعی محیط سازگار بوده است. درک این الگو میتواند نهتنها به بازخوانی فناوریهای بومی گذشته کمک کند، بلکه در طراحی صنایع نوین پایدار نیز مؤثر باشد؛ صنایعی که از منابع بومی منطقه، همچون خاک رس مرغوب، بادهای مداوم و ظرفیتهای محیطی سیستان، بهرهبرداری آگاهانه و کارآمدی داشته باشند.
۵. نتیجهگیری:
مجموعه ی قلعه مچی یکی از معدود مکانهایی است که در آن میتوان پیوند مستقیم میان سه حوزهی مهم، فناوری باد، فناوری حرارت، و شناخت بومی مواد، را مشاهده کرد.
این موضوع هر چند تداوم همان سنت های ۵ هزار ساله در تپه داش و سایر محوطه های صنعتی وابسته به شهرسوخته است اما به نوعی تکامل درک مردم در ایجاد ارتباط با محیط است. در حال حاضر این مجموعه حرارتی در سطح جهانی بی نظیر است که نشان از بهره برداری هوشمندانه و مهندسی معقول نخبگان باستان سیستان در طول تاریخ است. کاوش در این محل میراثی نهتنها در بازسازی بخشی از روند شکلگیری آسبادهای تاریخی سیستان اهمیت دارد، بلکه میتواند دادههای ارزشمندی برای تکمیل پرونده ثبت جهانی آسبادهای سیستان در یونسکو فراهم آورد.
شناخت علمی مکانیزم عملکرد این سازههای حرارتی، بهویژه کورههای تولید سنگ آسباد، گامی اساسی در فهم تاریخ فناوری در شرق ایران و احیای توان بومی منطقه در مسیر توسعه پایدار خواهد بود.
https://t.me/ASRCUSB
شناخت علمی مکانیزم عملکرد این سازههای حرارتی، بهویژه کورههای تولید سنگ آسباد، گامی اساسی در فهم تاریخ فناوری در شرق ایران و احیای توان بومی منطقه در مسیر توسعه پایدار خواهد بود.
https://t.me/ASRCUSB
Telegram
پژوهشکده علوم باستان شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
تبديل ایده به پدیده در باستان شناسي
در جلسه معارفه دانشجویان نوورود کارشناسی در تاریخ ۱۰ آبان ۱۴۰۴ گفتم:
«باستانشناسی، علم درک چگونه زیستن است.»
این جمله حاصل سیوهفت سال تجربه زیسته من در این علم است؛ تجربهای که هر روز، معنای عمیقتری برایم پیدا میکند.
اگر روزگاری دغدغه شغلی فقط در چند رشته خاص، از جمله باستانشناسی، مطرح بود، امروز این نگرانی تقریباً برای همه رشتهها وجود دارد؛ نتیجه طبیعیِ افزایش جمعیت و محدودیت جذب نیرو در دستگاههای دولتی.
اما بهجای دیدن آن بهعنوان بحران، باید آن را یک آزمون زیسته دانست، فرصتی برای اینکه از دل تجربههای گذشته، معیارهای تازهای برای زیستنِ امروز و فردا بسازیم.
وقتی میگوییم «علم چگونه زیستن»، یعنی علمی که به همه ابعاد زندگی انسان میپردازد. همانطور که شما دانشجویان تازهوارد، باید بیاموزید تا شیوههای زندگی گذشتگان را بفهمید، تا بتوانید از آن فهم، برای تمرین زیستن در اکنون بهره بگیرید.
در این مسیر، نکتهای اساسی را باید در نظر داشت: باستانشناسی در ایران هنوز درگیر شناخت جایگاه علمی خود است. گاه در مرز میان هنر، علوم انسانی و علوم اجتماعی در نوسان است؛ در حالی که در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، باستانشناسی در قلمرو علوم مهندسی جایگاه یافته است.
چرا؟ چون عبرت از گذشته، مهندسی تجربه است.
مهندسیای که دادههای تاریخی را به الگوهای کارآمد برای ساختن آینده تبدیل میکند.
اگر چنین نگرشی در ما شکل بگیرد، باستانشناس دیگر منتظر شغل دولتی نمیماند؛ او خودش میتواند کارآفرین باشد، بر پایهی تجربههای زیسته و شناخت عمیق محیط انسانی و تاریخی خویش.
باستانشناس باید در خدمت توسعه ملی باشد. این رسالتی است بر دوش نسل جدید؛ نسلی که میتواند با بهرهگیری هوشمندانه از هوش مصنوعی و فناوریهای نوین، باستانشناسی را به ابزاری برای بازسازی آینده تبدیل کند.
دوران افتخارِ صرف به گذشته سپری شده است. آن غرور تاریخی اگر به خودبزرگبینی و جدایی بدل شود، دیگر فضیلت نیست، بلکه مانع است. این همان تلهای است که استعمار فکری برای ملتهای ریشهدار ساخت: تزریق غروری که اختلاف میکاشت و ما را در مرحلهی «افتخار به گذشته» متوقف میکرد.
در حالی که ملتهایی بیتاریخ، با ساختن هویتهای مصنوعی، در مسیر توسعه پیش تاختند.
اکنون زمان آن است که با درک انتقادی از باستانشناسی سیاسی، این تلههای استعمار را بشناسیم، تحلیل کنیم و خنثی سازیم.
چون تنها از این راه است که میتوانیم «چگونه زیستن» را در قالبی معاصر، پویا و سازنده تجربه کنیم، و باستانشناسی را از علمی گذشتهنگر به دانشی آیندهساز بدل نماییم
منبع عکس ها: انجمن علمی دانشجویان باستان شناسی
با تشکر از دانشجویان، همکاران هیات علمی و کارشناسان محترم
«باستانشناسی، علم درک چگونه زیستن است.»
این جمله حاصل سیوهفت سال تجربه زیسته من در این علم است؛ تجربهای که هر روز، معنای عمیقتری برایم پیدا میکند.
اگر روزگاری دغدغه شغلی فقط در چند رشته خاص، از جمله باستانشناسی، مطرح بود، امروز این نگرانی تقریباً برای همه رشتهها وجود دارد؛ نتیجه طبیعیِ افزایش جمعیت و محدودیت جذب نیرو در دستگاههای دولتی.
اما بهجای دیدن آن بهعنوان بحران، باید آن را یک آزمون زیسته دانست، فرصتی برای اینکه از دل تجربههای گذشته، معیارهای تازهای برای زیستنِ امروز و فردا بسازیم.
وقتی میگوییم «علم چگونه زیستن»، یعنی علمی که به همه ابعاد زندگی انسان میپردازد. همانطور که شما دانشجویان تازهوارد، باید بیاموزید تا شیوههای زندگی گذشتگان را بفهمید، تا بتوانید از آن فهم، برای تمرین زیستن در اکنون بهره بگیرید.
در این مسیر، نکتهای اساسی را باید در نظر داشت: باستانشناسی در ایران هنوز درگیر شناخت جایگاه علمی خود است. گاه در مرز میان هنر، علوم انسانی و علوم اجتماعی در نوسان است؛ در حالی که در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، باستانشناسی در قلمرو علوم مهندسی جایگاه یافته است.
چرا؟ چون عبرت از گذشته، مهندسی تجربه است.
مهندسیای که دادههای تاریخی را به الگوهای کارآمد برای ساختن آینده تبدیل میکند.
اگر چنین نگرشی در ما شکل بگیرد، باستانشناس دیگر منتظر شغل دولتی نمیماند؛ او خودش میتواند کارآفرین باشد، بر پایهی تجربههای زیسته و شناخت عمیق محیط انسانی و تاریخی خویش.
باستانشناس باید در خدمت توسعه ملی باشد. این رسالتی است بر دوش نسل جدید؛ نسلی که میتواند با بهرهگیری هوشمندانه از هوش مصنوعی و فناوریهای نوین، باستانشناسی را به ابزاری برای بازسازی آینده تبدیل کند.
دوران افتخارِ صرف به گذشته سپری شده است. آن غرور تاریخی اگر به خودبزرگبینی و جدایی بدل شود، دیگر فضیلت نیست، بلکه مانع است. این همان تلهای است که استعمار فکری برای ملتهای ریشهدار ساخت: تزریق غروری که اختلاف میکاشت و ما را در مرحلهی «افتخار به گذشته» متوقف میکرد.
در حالی که ملتهایی بیتاریخ، با ساختن هویتهای مصنوعی، در مسیر توسعه پیش تاختند.
اکنون زمان آن است که با درک انتقادی از باستانشناسی سیاسی، این تلههای استعمار را بشناسیم، تحلیل کنیم و خنثی سازیم.
چون تنها از این راه است که میتوانیم «چگونه زیستن» را در قالبی معاصر، پویا و سازنده تجربه کنیم، و باستانشناسی را از علمی گذشتهنگر به دانشی آیندهساز بدل نماییم
منبع عکس ها: انجمن علمی دانشجویان باستان شناسی
با تشکر از دانشجویان، همکاران هیات علمی و کارشناسان محترم
🔻یکی از پرکارترین نشریات جهان از فهرست مجلات معتبر حذف شد
▫️مجله علمی Science of the Total Environment که از پرکارترین نشریات جهان بود، پس از افشای دهها تخلف و داوریهای جعلی، توسط شرکت Clarivate از فهرست مجلات معتبر حذف شد.
▫️ این رسوایی پرده از سودهای میلیارددلاری غولهای نشر علمی مانند Elsevier برداشت؛ شرکتی که تنها در سال ۲۰۲۴ به سود ۱.۵ میلیارد دلاری و حاشیه سود ۳۸ درصدی رسیده است.
▫️ افزایش انفجاری تعداد مقالات، پذیرش پژوهشهای بیکیفیت و وابستگی نظام دانشگاهی به «چاپ هرچه بیشتر» باعث شد این ابرمجله به نمونهای از بحران جهانی نشر علمی تبدیل شود؛ بحرانی که کارشناسان آن را «سیستمی بیمار» و نیازمند پاکسازی عمیق میدانند.
https://t.me/ASRCUSB
▫️مجله علمی Science of the Total Environment که از پرکارترین نشریات جهان بود، پس از افشای دهها تخلف و داوریهای جعلی، توسط شرکت Clarivate از فهرست مجلات معتبر حذف شد.
▫️ این رسوایی پرده از سودهای میلیارددلاری غولهای نشر علمی مانند Elsevier برداشت؛ شرکتی که تنها در سال ۲۰۲۴ به سود ۱.۵ میلیارد دلاری و حاشیه سود ۳۸ درصدی رسیده است.
▫️ افزایش انفجاری تعداد مقالات، پذیرش پژوهشهای بیکیفیت و وابستگی نظام دانشگاهی به «چاپ هرچه بیشتر» باعث شد این ابرمجله به نمونهای از بحران جهانی نشر علمی تبدیل شود؛ بحرانی که کارشناسان آن را «سیستمی بیمار» و نیازمند پاکسازی عمیق میدانند.
https://t.me/ASRCUSB
Telegram
پژوهشکده علوم باستان شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
تبديل ایده به پدیده در باستان شناسي
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نشست علمی “میراث فرهنگی هوشمند؛ چشمانداز هوش مصنوعی و تحول دیجیتال در استان سیستان و بلوچستان” با مشارکت مدیران و معاونان ادارهکل میراث فرهنگی استان، اعضای هیئت علمی دانشگاه، پژوهشگران و متخصصان حوزههای میراث فرهنگی، گردشگری، صنایعدستی، ریاضی، آمار و علوم و مهندسی کامپیوتر، به میزبانی گروه باستانشناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی و پژوهشکده علوم باستانشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان برگزار شد.
این نشست با دبیری مهدی مرتضوی و با تمرکز بر ضرورت گذار از مدیریت سنتی به حکمرانی هوشمند ظرفیتهای فرهنگی، به بررسی نقش فناوریهای نوین و هوش مصنوعی در حفاظت، مدیریت، تحلیل دادهها و توسعه گردشگری و صنایعدستی پرداخت.
از مهمترین محورهای مطرحشده میتوان به هوشمندسازی محوطهها و دادههای ثبتی، استانداردسازی دادهها، تبدیل دادههای گردشگری به محصولات هوشمند، بهرهگیری بومیشده از تجربههای جهانی هوش مصنوعی و راهبردهای نوین حفاظت و مدیریت دادهها اشاره کرد.
👇👇👇👇👇
این نشست با دبیری مهدی مرتضوی و با تمرکز بر ضرورت گذار از مدیریت سنتی به حکمرانی هوشمند ظرفیتهای فرهنگی، به بررسی نقش فناوریهای نوین و هوش مصنوعی در حفاظت، مدیریت، تحلیل دادهها و توسعه گردشگری و صنایعدستی پرداخت.
از مهمترین محورهای مطرحشده میتوان به هوشمندسازی محوطهها و دادههای ثبتی، استانداردسازی دادهها، تبدیل دادههای گردشگری به محصولات هوشمند، بهرهگیری بومیشده از تجربههای جهانی هوش مصنوعی و راهبردهای نوین حفاظت و مدیریت دادهها اشاره کرد.
👇👇👇👇👇
در جمعبندی نشست، بر راهاندازی اندیشکده حکمرانی ظرفیتهای فرهنگی و فناوریهای نوین، ایجاد مرکز هوش مصنوعی و دیجیتال دانشگاه با همکاری ادارهکل میراث فرهنگی استان، انعقاد تفاهمنامه همکاری پایدار و برگزاری یک کنفرانس بیننهادی مشترک تأکید شد.
این نشست نشان داد که آینده میراث فرهنگی استان سیستان و بلوچستان در گرو پیوند آگاهانه دانش، فناوری و حکمرانی و عبور از رویکردهای جزیرهای است.
https://t.me/ASRCUSB
این نشست نشان داد که آینده میراث فرهنگی استان سیستان و بلوچستان در گرو پیوند آگاهانه دانش، فناوری و حکمرانی و عبور از رویکردهای جزیرهای است.
https://t.me/ASRCUSB
Telegram
پژوهشکده علوم باستان شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
تبديل ایده به پدیده در باستان شناسي