○

چرا دوست دارم تورا ؟
زیرا باد
جوابی از علف نمی خواهد
وقتی که می گذرد
تکان خوردنش حتمی ست
زیرا او می داند
و تو نمی دانی
ما نمی دانیم
واین دانش
کفایتمان می کند

نور هر گز نمی پرسد از چشم
چرا پلک بسته ای
داناست بخاطر اوست
که قادر به حرف زدن نیست
بی هیچ دلیلی
و بدون هیچ بحثی

طلوع خورشید
کاملم می کند
زیرا او طلوع خورشید است
من می بینمش
پس از این رو ست
که دوست دارمت .


#امیلی_دیکنسون
🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#داریوش
🎼#دوبارہ باز خواهم گشت

دوباره باز خواهم گشت
در گلخانه ها را باز خواهم کرد
تمام آسمان را رنگ آبی پرواز خواهم کرد
تو دا در کوچه خاکی کودکی اواز خواهم کرد
دوباره باز خواهم گشت
از انجایی که ماندم ناتمام
آغاز خواهم کرد
تورا ای خانه فرهاد تورا ای تشنه سیراب
تورا آباد خواهم کرد تورا هر لحظه و هر جا 
تورا هر جای این دنیا تو را فریاد خواهم کرد
تو را فریاد خواهم کرد...
میلادش خجسته و مبارک
🎂🌷🌷🌷

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

#آهای‌_عشق
----------------------------

به دست آور
آنچه را که نمی توانی
فراموشش کنی

و فراموش کن، آنچه را که
نمی توانی بدست آوری ...

✍#ویلیام_شکسپیر
🍏🍎🍃

○

لازم نیست؛
اطرافمان پر از آدم باشد،
همان چند نفری كه اطرافمان هستند،
آدم باشند كافیست...

✍#حسین_پناهی
🍏🍎🍃

○
زیبایی ها وشگفتی های آفرینش

گل کوزه ای گوشت خوار که به خوردن حشرات بسنده نمیکند و پرنده و موش نیز میخورد به همین دلیل این گیاه را غول متخصص مهره داران نامگذاری کرده اند.

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🗣#داریوش
🎼#امان_از
---------------------------

امان از راه بی عابر
امان از شهر بی شاعر
امان از روز بی روزن
امان از این همه رهزن...

میلادش فرخنده 🎂
🍏🍎🍃

‍ ○

دنیای آوارگی را مرزی نیست. پایانی نیست. مرگ در آوارگی، مرگ در برزخ است. مرگ آواره، مرگ هم نیست. مرگ آواره، آوارگی مرگ است. ننگ مرگ است.

# غلامحسین ساعدی
در خانه ی #احمد شاملو

🍏🍎🍃

○

وقتی امید از بین برود،
"زمان" فقط یک مجازات است.


📖 #ارباب_زمان
✍🏻 #میچ_البوم

🍏🍎🍃

🎼❤️🎼

🎶اجرای قطعۀ
آرانخوئز با کلارینتِ سالئاس
---------------------

تکّه تکّه شده ام؛
چون ابرهایِ خسته بی باران
بگذار...در آغوشِ باد بخوابم
شاید، باران شوم و ببارم...
و دست هایِ تو،،، سبز شود
در کوچه باغِ دلتنگی ام.....


#فرح_فریماااا_معمای_عشق
🍏🍎🍃

📕✨📕

📕#بلندی های_بادگیر
✍#امیلی_برونته

---------------------
کتاب بلندی های بادگیر روایت عشق است و انتقام، با شخصیت‌هایی که آمیزه لطافت و خشونت‌اند، مهر و کین، امید و بیم،… در مکانی که آن هم آمیزه‌ای است از گرما و سرما، روشنایی و تاریکی، تابستان طراوت‌بخش و زمستان اندوه‌بار. آیا خفته‌های این خاکِ آرام خواب‌زده‌هایی بی‌قرارند؟

امیلی برونته با همین داستان شورانگیز به بلندی های ادبیات صعود کرده است.
🍏🍎🍃

○

می‌گذشتی.
چرا تند رو به من برگشتی و از پشت پرده‌ی لرزان‌ات نگاه‌ام کردی؟

آن نگاهِ زودگذر از آن تاریکی به من افتاد، مثل نسیمی که روی موج‌ها

چین و شکن می‌اندازد و تا ساحل ِ پُرسایه می‌رود.

آن‌گاه به سوی من آمد، مثل آن پرنده‌ی شام‌گاهی

که شتابان از پنجره‌ی باز اتاق ِ بی‌چراغ به پنجره‌ی دیگری پرواز ‌می‌کند

و در شب ناپدید می‌شود.

تو پنهانی مثل ستاره‌ای پشت تپه‌ها و من ره‌گذری در راه‌ام.

اما چرا تو موقعی که کوزه‌ی پرآب به بغل داشتی و از راه کنار ِ رود‌خانه

می‌گذشتی یک لحظه ایستادی و به صورت‌ام نگاه کردی؟

✍#رابیندرانات_تاگور
🍏🍎🍃