Отьчє нашь·ижє ѥси на нєбєсѣхъ:
да свѧтитъ сѧ имѧ Твоѥ·
да придєтъ цѣсар҄ьствиѥ Твоѥ·
да бѫдєтъ волꙗ Твоꙗ ꙗко на нєбєси и на ꙁємл҄и:
хлѣбъ нашь насѫщьнꙑи даждь намъ дьньсь·
и отъпоусти намъ длъгꙑ нашѧ
ꙗко и мꙑ отъпоущаѥмъ длъжьникомъ нашимъ·
и нє въвєди н