Ik zat naast het ziekenhuisbed van mijn moeder toen er plotseling een groep verpleegkundigen en artsen binnenstormde, die zich door de kamer verspreidden alsof we niet bestonden. De hoofdarts stapte naar binnen, zijn stem ijzig: «U moet deze kamer onmiddellijk verlaten. We hebben hem nodig voor een VIP-patiënt.» Mijn moeder kneep angstig in mijn hand en blafte me recht in mijn gezicht: «Ga weg!» Ik bewoog niet. Ik protesteerde niet. Ik pakte gewoon mijn telefoon en stuurde één berichtje. Vijf minuten later schalde de luidspreker van het ziekenhuis: «Noodoproep! Meld al het medisch personeel onmiddellijk – er is zojuist een ernstige overtreding ontdekt.»