https://gowharin.ir/gowhar/69956
خطّی است‌ که بر عارض آن ماه تنیدست یا دست فلک غالیه بر ماه‌ کشیدست یا رهگذر مورچگان است به ‌گلبرک یا بر سمن تازه بنفشه بدمیدست در جمله یکی خط بدیع است‌که آن خط صد توبه شکسته است و دو صد پرده دریدست من عاشق آن تُرک پریزاد که او را هم جعد پریشیده و هم زلف خمیدست صورتگر چین از حسد صورت خویش هم خامه شکسته است و هم انگشت‌ گزیدست من از همه املاک دلی دارم و جانی و اندر دل و جانم گل شادی شکفیدست دل دوستی یار دلارام‌ گرفته است جان بندگی شاه جهاندار گزیدست امیر معزی : غزلیات : شمارهٔ ۸ گوهرین (گنجینه های مکتوب) https://gowharin.ir https://gowharin.ir/gowhar/69956