اگر توی فروشگاه استارباکس کار می‌کردم، به جای نوشتن اسم مردم روی فنجان قهوه‌شان، جملات زیر را می‌نوشتم:
شما و تمام کسانی که دوست‌شان دارید، روزی خواهید مُرد. تنها بخش کوچکی از چیزهایی که گفته‌اید یا کارهایی که انجام داده‌اید برای تعداد کمی از مردم، اهمیت خواهند داشت، آن هم صرفاً برای یک مدت کوتاه. این حقیقتِ ناخوشایندِ زندگی‌ست. تمام مسائلی که به آن‌ها فکر می‌کنید یا کارهایی که انجام می‌دهید، تنها گریزِ استادانه‌ای از این حقیقت‌اند. ما غبارهای کیهانی بی‌اهمیتی هستیم که در یک نقطه‌ی‌ آبی پرسه می‌زنیم و به هم برخورد می‌کنیم. عظمتی برای خودمان تجسم می‌کنیم و اهدافی برای خودمان می‌سازیم. اما راستش را بخواهید، ما هیچ نیستیم.
پس از قهوه‌ی لعنتی‌تان لذت ببرید!

اوضاع خیلی خراب است،مارک منسن

..🫦

راجب یسری آدما انقدر ew هستم که حتی نمیخام تو بلک لیستم ببینمشون.🙍🏾‍♀️

TRUST ME.

ما جوانی را هدر ندادیم،
جوانی ما، از ابتدا مال ما نبود.
از کودکی درگیر دویدن بودیم؛ برای نجات، برای بقا، برای آرامشی که هیچ‌وقت سهم ما نشد.

امروز داشتم با یه دوستم که روانشناسی هم بلده غیبت می‌کردم، یهو وسط غیبت رسیدیم به این نتیجه که مشکل طرف کلاً از ایگوی مسخره‌شه 😭
غیبت کردن دوتا آدمی که روانشناسی خوندن واقعاً یه لول دیگه ست؛ چون دیگه نمی‌گیم «چه آدم مزخرفیه»، می‌شینیم ریشه‌های شخصیتیشو درمیاریم 😂
آخرشم دیدیم داریم مادربزرگ و پدربزرگ یارو رو هم تحلیل و دیس می‌کنیم، فقط مونده بود شجره‌نامه‌شو باز کنیم ببینیم مشکل از کدوم نسل شروع شده 😭😂