می‌دانی به چه فکر می‌کنم؟
اینکه شاید خاطرات انسانها، چیزی شبیه سوخت است که می‌سوزانند تا زنده بمانند. اینکه موضوع آن خاطره‌ها واقعاً چقدر مهم است، چندان مهم نیست. مهم‌ این است که آنها سوختی برای حفظ شعله‌های زندگی هستند.
وقتی قرار است با سوزاندن کاغذ، شعله‌ای را زنده نگه داری، دیگر مهم نیست که روی آن کاغذها چه نوشته‌اند.

پس از تاریکی،هاروکی موراکامی

بیماری‌های روانی نتیجه اختلال در ظرفیت طبیعی عشق ورزیدن است.

ویلهلم رایش

تو واقعا فکر میکنی بدون من با کسی بهت خوش میگذره؟

حق.

خسته‌ام.
ای کثافتان.
خسته‌ام.
و ازم کاری برنمیاد.

آف کورس...

نصف تفکرات دنیا از چیزی ک میخونن و میبینن نشأت میگیره ....

و البته چیزی که گوش میدن.

این چالشه هست ترند شده

اینم تو ایران

اگر توی فروشگاه استارباکس کار می‌کردم، به جای نوشتن اسم مردم روی فنجان قهوه‌شان، جملات زیر را می‌نوشتم:
شما و تمام کسانی که دوست‌شان دارید، روزی خواهید مُرد. تنها بخش کوچکی از چیزهایی که گفته‌اید یا کارهایی که انجام داده‌اید برای تعداد کمی از مردم، اهمیت خواهند داشت، آن هم صرفاً برای یک مدت کوتاه. این حقیقتِ ناخوشایندِ زندگی‌ست. تمام مسائلی که به آن‌ها فکر می‌کنید یا کارهایی که انجام می‌دهید، تنها گریزِ استادانه‌ای از این حقیقت‌اند. ما غبارهای کیهانی بی‌اهمیتی هستیم که در یک نقطه‌ی‌ آبی پرسه می‌زنیم و به هم برخورد می‌کنیم. عظمتی برای خودمان تجسم می‌کنیم و اهدافی برای خودمان می‌سازیم. اما راستش را بخواهید، ما هیچ نیستیم.
پس از قهوه‌ی لعنتی‌تان لذت ببرید!

اوضاع خیلی خراب است،مارک منسن