چه عکسی پیدا کردم 💅🏻

ی جوری ناشناس و پیویمو پر کردید که 😭😭😭😭 راس میگه راس میگه اعتماد به نفسم رفت تا هفت اسمون😭

+کاش مجازی نباشه حضوری باشه.
ـ دقیقا برای چی حضوری باشه؟! دوست داری باز این اسکلا رو ببینی؟

داشتم فکر میکردم، تعداد پیام ها غالبا به سبک زندگیمون مربوط میشه.
فضای مجازی مارو کوتاه کرده. نه از لحاظ قد، بلکه از لحاظ توانایی موندنمون.
موندن توی خوندن، موندن توی اندیشیدن؛ و الان دارم میبینم ما حتی موندن در تایپ کردن هم نداریم.
کوتاه شدیم؛ پیام های کوتاه و سریع، زیاد و انبوه. و این مجازی شدنِ وضعیتِ زیستیمون، داره روی همه شاخصه های زندگیمون تاثیر میذاره.

برای کلام ارزش بیشتری باید قائل شد واقعا. ما خیلی کوتاه شدیم. خیلی مختصر و نامفید شدیم...

مردم هرگز حرفها و نصایح شما را قبول نمی کنند ، مگر اینکه وکیل مدافع یا دکتر باشید و آنها برای شنیدن صحبت های شما پول خرج کرده باشند!

جورج برنارد شاو

شما هرگز به نقطه‌ای از زندگی خود نخواهید رسید که همه چیز حل شود ، همه چیز مرتب سر جایش باشد ،این همان نکته است.
هیچ صحنه نهایی وجود ندارد. مانند فیلم ماجراجویانه ایست که همچنان ادامه دارد و هیچ وقت تمام نمیشود. شما یاد می گیرید که عاشق آشفتگی های زندگی خود شوید،این آشفتگی ها که به طور مداوم وجود دارد و غیر قابل پیشبینی است فقط مدل آنها عوض میشود.
و شما مانند آرامش و سکوت تغییر ناپذیری که در مرکز طوفان وجود دارد ایستاده اید ، فضایی گسترده که در آن شادی و درد ، وجد و اضطراب ، کسالت و سعادت می تواند ایجاد شود و مانند امواج در اقیانوس فرو رود و از بین رود . وقتی خودتان را به عنوان مکانی برای همه اینها می شناسید ، هیچ مشکلی وجود ندارد.

جف فوستر

گتسبی بزرگ☕

ما می‌دانیم که هیچ‌کس قدرت را به قصد واگذاری آن به‌دست نمی‌گیرد. قدرت وسیله نیست، هدف است. آدمی دیکتاتوری را به منظور حراست از انقلاب بر پا نمی‌کند، انقلاب می‌کند تا دیکتاتوری را بر پا کند. هدف اعدام، اعدام است. هدف شکنجه، شکنجه است. هدف قدرت، قدرت است.

جورج اورول،کتاب ۱۹۸۴

از نظر دیکتاتور مردم دو دسته‌اند
آنهایی که باید گول بخورند و آنهایی که باید گلوله بخورند.

ـ جورج اورول

آرزوی من آزادی زنان ایران و تساوی حقوق آن‌ها با مردان است. من به رنج‌هایی که خواهرانم در این مملکت در اثر بی‌عدالتی مردان می‌برند، کاملا واقف هستم و نیمی از هنرم را برای تجسم دردها و آلام آن‌ها به کار می‌برم.
آرزوی من ایجاد یک محیط مساعد برای فعالیت‌های علمی و هنری اجتماعی بانوان است. آرزوی من این است که مردان ایرانی از خودپرستی دست بکشند و به زن‌ها اجازه بدهند که استعداد و ذوق خودشان را ظاهر سازند.

فروغ، ۱۲ دی ۱۳۳۳

این متن آخر چنلم خیلی جالبه؛