گایز من می‌خوام یه دستی به سر و روی تلگرامم بکشم و مرتبش کنم، اگه یهو دیدید از چنلتون لف دادم، برام ناشناس بفرستید که دوباره جوین شم ☕️.

چشاشووو

.

فیسش وایب خودته لباسشم چیزای که دوسداری

مردممممم

چه عکسی پیدا کردم 💅🏻

ی جوری ناشناس و پیویمو پر کردید که 😭😭😭😭 راس میگه راس میگه اعتماد به نفسم رفت تا هفت اسمون😭

+کاش مجازی نباشه حضوری باشه.
ـ دقیقا برای چی حضوری باشه؟! دوست داری باز این اسکلا رو ببینی؟

داشتم فکر میکردم، تعداد پیام ها غالبا به سبک زندگیمون مربوط میشه.
فضای مجازی مارو کوتاه کرده. نه از لحاظ قد، بلکه از لحاظ توانایی موندنمون.
موندن توی خوندن، موندن توی اندیشیدن؛ و الان دارم میبینم ما حتی موندن در تایپ کردن هم نداریم.
کوتاه شدیم؛ پیام های کوتاه و سریع، زیاد و انبوه. و این مجازی شدنِ وضعیتِ زیستیمون، داره روی همه شاخصه های زندگیمون تاثیر میذاره.

برای کلام ارزش بیشتری باید قائل شد واقعا. ما خیلی کوتاه شدیم. خیلی مختصر و نامفید شدیم...

مردم هرگز حرفها و نصایح شما را قبول نمی کنند ، مگر اینکه وکیل مدافع یا دکتر باشید و آنها برای شنیدن صحبت های شما پول خرج کرده باشند!

جورج برنارد شاو

شما هرگز به نقطه‌ای از زندگی خود نخواهید رسید که همه چیز حل شود ، همه چیز مرتب سر جایش باشد ،این همان نکته است.
هیچ صحنه نهایی وجود ندارد. مانند فیلم ماجراجویانه ایست که همچنان ادامه دارد و هیچ وقت تمام نمیشود. شما یاد می گیرید که عاشق آشفتگی های زندگی خود شوید،این آشفتگی ها که به طور مداوم وجود دارد و غیر قابل پیشبینی است فقط مدل آنها عوض میشود.
و شما مانند آرامش و سکوت تغییر ناپذیری که در مرکز طوفان وجود دارد ایستاده اید ، فضایی گسترده که در آن شادی و درد ، وجد و اضطراب ، کسالت و سعادت می تواند ایجاد شود و مانند امواج در اقیانوس فرو رود و از بین رود . وقتی خودتان را به عنوان مکانی برای همه اینها می شناسید ، هیچ مشکلی وجود ندارد.

جف فوستر