یکی از دوستام برام نوشته😭

روز به روز بیشتر دارن سبک زندگی و خرده فرهنگ گاث رو تبدیل به یک استایل جنسی که هیچ بویی از فرهنگ و... نبرده تبدیل میکنن مضحک ها.

استایل گاثیک اولین بار تو اواخر دهه‌ی هفتاد میلادی و اوایل دهه‌ی هشتاد میلادی شروع به شکل گرفتن کرد که یک حالتی انقلاب تو فشن یا مد بود، چرا میگم انقلاب؟ چون عملا این استایل اومد یک چیزی‌ کاملا متمایز از روند فشن اون زمان ارائه داد ولی نه صرفا به قصد ایجاد یک فشن یا مد جدید! بلکه به قصد اعتراض و شورش!
اونها میخواستن بگن افرادی توی جامعه هستند که با استاندارد های روتین شما نمیخوان لباس بپوشن بلکه سبک مخصوص خودشونو دارن و این تمایز رو نه تنها قائم نمیکنن تا تو جامعه طرد بشن بلکه خیلی واضح و شفاف اعلامش میکنن و این تمایز رو خیلی هم دوست دارن و معتقدند همه نباید مثل هم لباس بپوشن.
در این استایل هرچیزی یک معنایی داره، اون چوکر که بچه سالان بهش میگن قلاده بدون زنجیری که بهش وصل باشه استفاده میشه تا بگه ما برده‌ی کسی نیستیم(در جامعه قانونی نمیتونه ما رو به بردگی بگیره از جمله ترند و...)
شلوار پاره که گاها می‌پوشیدن یک نوع اعتراض به فقر اون زمان بود که بگن این هم میتونه تبدیل به یک نوع پوشش بشه و از دل فقر یک لباس با هنر طراحی بشه تا اون فرد خجالت زده زندگی نکنه تو جامعه و....

اما رفته رفته این استایل دیگه فقط یک انقلاب تو فشن و مد حساب نمیشد بلکه داشت تبدیل به یک خرده فرهنگ میشد!
کم کم معماری گوتیک (لفظ اشتباهیه درستش گاثیکه ولی تلفظ روتینش به اشتباه گوتیک شده) شکل گرفت که قلعه هایی به سبک ویکتوریایی رو با معماری های کلیسا ترکیب می‌کردن و درنهایت معماری گاثیک رو پدید می‌آوردن
بعد کم کم ادبیات و هنر رنگ گوتیک گرفت و کتاب ها و اشعاری به این سبک پدید اومد که معروف ترینشون ادگار آلن پو هستش.
همچنین این خرده فرهنگ موسیقی رو هم در بر گرفت و بند های گاث زیادی پدید اومدن.
و در آخر گاثیک فقط پوشیدن چهارتا لباس با جلوه‌ی گاث نیست
گاثیک یک لایف استایل و سبک زندگی هستش برا کسانی که همیشه خودشونو نسبت به سطح عادی جامعه متمایز می‌دونستن و علایق به اصطلاح عجیب غریب و شخصی خودشون رو داشتن.

و در رابطه با استایلش هم کلی سبک مختلف داره از ویکتورین گاث بگیر تا ومپایر گاث و رمانتیک گاث (استایل خودمه) نئو گاث و پاستل گاث و سایبر گاث و...

و همچنین گاثیک یعنی تو تاریکی رو به شکلی که بقیه میبینن نمیبینی و از این تاریکی الهام میگیری برا پدید آوردن هنر.
اونها تاریکی رو تحسین میکنن و نوع نگاهشون بهش یک چیز وحشتناک و شیطانی که نه، بلکه یک چیز بدون نقاب و صادقانه و خالصانه و حتی پاک و زیبا و آرامش بخش میدوننش.

اگر خواستید از حقیقتی دفاع کنید، اول مطمئن شوید که آن صرفا همان دیدگاهتان نباشد كه به شدت مایلید حقیقت داشته باشد.

-نیل دگراس

این تنهایی رو ترجیح میدم به بودن ادمای فیکی که این مدت کنارم بودن و جز دروغ و خیانت و جنگ اعصاب چیزی برام نذاشتن ادمایی که جز حال بد چیزی برات نمیذارن یه مشت انسان دوست‌نما.