آهنگ “Could You Be Loved” از Bob Marley

ترجمه ی متن ترانه :

نذارین احمق فرضتون کنن
حتی بهشون اجازه ندید به هر روشی که می خوان شما رو تربیت کنن
ما خودمون عقل داریم
پس هر کی از عقلش درست استفاده نمی کنه بهتره بره به جهنم

ما عشق رو داریم
عشق هرگز ما رو رها نمی کنه
عشق ما رو از تاریکی به سمت روشنی هدایت می کنه

جاده ی زندگی هموار نیست و هر کسی می تونه پاش بلغزه
پس قبل از اینکه به منظور تمسخر و قضاوت انگشتت رو به سمت یکی بگیری
بهتره یه نگاهی به خودت بندازی

به برادرات محبت کن
نذار این عوضی ها تغییرت بدن
یا هر طور که می خوان تربیتت کنن

این آدم ها میگن “دنیا رو آدم های خوب به ارث می برن.”
آره، حق با اوناست
دنیا رو ما باید به ارث ببریم که شبیه اونا نیستیم
ما آدم هایی که عاشق عشق هستیم

ای کسانی که تریبون دارین
ای خواننده های محبوب
ای آدم های معروف
با من یکی بشین و شعر های من رو به گوش همه برسونید

آره، دنیا مال آدم های عاشق هست
آدم هایی که همه ی رفتاراشون از روی عشقه
نه باور های غیر انسانیشون.
@zan_j

کلمه وطن روزی از بین میرود
آن وقت مردم به‌ ما نگاه میکنند
که خود را در مرزها حبس کرده بودیم
وسر چند خط ‌همدیگر را میکشتیم
ومیگویند اجداد ما چه احمق هایی بودند.

#ماریو_بارگاس_یوسا

@zan_j

دست نجات و یاری...

کاری از : مانا نیستانی
@zan_j

کارگر زندانی آزاد باید گردد!

آدرس ایمیل سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه🔻

syndica.hafttape@gmail.com

🔻 صفحه #تلگرام #سندیکای کارگران.نیشکر هفت تپه ⬇️

@syndica_7tape

با کلیک روی آدرس زیر 👇
@Sandika7tapeh
اخبار، نظرات و گزارشات خود را برای ما ارسال کنید .
اعتراض ، اعتصاب، تجمع، تشکل ، داشتن #نان_آزادی_ و زندگی شایسته حق مسلم ماست.

دروغهای معصومه ابتکار در مورد حجاب در مصاحبه با الجزیره

معصومه ابتکار در مورد حجاب به رسانه‌های بین‌المللی می گوید، اکثریت جوانها و مردم ایران به حجاب ایمان دارند و این حکومت را انتخاب کرده اند، البته "اقلیتی" هم هستندکه به حجاب باور ندارند...!
#پوشش_اختیاری
#نه_به_حجاب_اجباری
#حاکمان_دروغگو
@zan_j

⭕️استعفای دسته‌جمعی زنان ماهنامه واتیکان در اعتراض به مردسالاری سردبیر

🔺کلیه کارکنان زن یک نشریه ماهانه در واتیکان، وابسته به کلیسای کاتولیک، در اعتراض به آنچه «تلاش برای محدود کردن زنان شاغل و اعمال مستقیم مردسالاری» از سوی سردبیر جدید خواندند در حرکتی دسته‌جمعی استعفا کردند.

🔺ماهنامه «زنان، کلیسا، جهان» که به عنوان ضمیمه روزنامه «اسرواتور رومانو»، ارگان مطبوعاتی رسمی کلیسای واتیکان، منتشر می‌شود بر روی مسائل زنان متمرکز است و پیشتر با انتشار مقالاتی پیرامون #سوءاستفاده_جنسی_کشیش‌ها از راهبه‌ها و همینطور کار رایگان راهبه‌ها برای اسقف‌ها جنجال‌ساز شده بود.

🔺نشریه «زنان، کلیسا، جهان» ماهانه در تیراز ۱۲ هزار نسخه منتشر می شود و روزنامه‌نگارانی یهودی و آتئیست نیز در تحریریه آن حضور دارند. شایا ذکر است که این ماهنامه همچنان بدون توجه به این استعفای گروهی به انتشار خود ادامه میدهد.
🔻تحقیق تاز‌ه‌ای که به درخواست "کنفرانس اسقف‌های آلمان" صورت گرفته، نشان می‌دهد دستکم یکهزار و ۶۷۰ روحانی کاتولیک آلمان در فاصله سال‌های ۱۹۴۶ تا ۲۰۱۴ میلادی از کودکان سوءاستفاده جنسی کرد‌ه‌اند.

@zan_j 

#زنان_اشتغال

زنان عراقی در آستانه تصویب قانون مبارزه با خشونت خانگی

بعد از یک دهه تلاش، مبارزه، کنشگری و مذاکره‌ی زنان عراقی بالاخره امسال این احتمال جدی است که پارلمان عراق قانون «خشونت خانگی» را تصویب و اجرایی کند. در حال‌ حاضر در عراق، هیچ قانونی برای جلوگیری از خشونت خانگی وجود ندارد و قانون به مرد اجازه می‌دهد همسر خود را «تادیب» کند.

عراق روزگاری یکی از پیشروترین قوانین مدنی در خاورمیانه را داشت. در دوران صدام حسین و به‌ویژه قبل از جنگ با کویت، زنان در قوانین کشور حقوق و جایگاهی داشتند که حتا امروز هم برای خیلی از زنان خاورمیانه مثل خواب‌وخیال است. برای مثال سن قانونی ازدواج دختران در عراق، ۱۶ سالگی بود، بند ۱۹ قانون اساسی مصوب سال ۱۹۷۱ عراق تمام شهروندان را فارغ از جنسیت برابر می‌دانست. تحصیل برای تمام پسربچه‌ها و دختربچه‌ها اجباری بود، زنان عراق در همه‌ی محیط‌های کاری حق مرخصی زایمان داشتند و عراق قوانین نسبتا شفاف و مکفی برای مبارزه با آزار جنسی در محیط کار داشت. حق حضانت فرزندان بعد از طلاق، تا سن ۱۰ سالگی با مادر بود و دست دادگاه‌ها باز بود که حق حضانت را تا سن ۱۵ سالگی فرزندان به مادر دهند. فرزندان- فارغ از جنسیت- در ۱۵ سالگی می‌توانستند انتخاب کنند که می‌خواهند با مادر بمانند یا با پدر خود زندگی کنند. زنان عراق در موارد متعددی اجازه‌ی درخواست طلاق داشتند، مواردی که تقریبا از تمام کشورهای منطقه بیشتر بود و حق طلاق زن را آسان‌تر می‌کرد.

این قوانین بعد از جنگ عراق و کویت، کمی سخت‌گیرانه‌تر شد و پیچیده‌تر و بدتر این‌که در مواردی دست قبایل باز گذاشته شد تا با شیوه‌ها و سنن خود حقوق زنان را تعریف کنند. اما فاجعه بعد از فروپاشی صدام‌ حسین و حمله‌ی آمریکا و متحدان‌اش به عراق شروع شد. در قوانین مصوب دولت‌هایی که در عراق بعد از سقوط صدام سرکار آمدند، زن‌ها بسیاری از حقوق بدیهی خود را کامل از دست دادند و درگیر چنان عقب‌‌گردی شدند که با وضعیت زنان ایران بعد از جمهوری اسلامی قابل مقایسه است.

از یک دهه‌ی پیش گروه‌های گوناگون زنان عراقی گرد هم آمدند و تلاش‌های چندجانبه‌ای را شروع کردند تا «خشونت خانگی» در قوانین کشور به رسمیت شناخته شود و برای عاملان این خشونت، مجازات پیش‌بینی شود.آخرین آمار رسمی عراق (سال ۲۰۱۰) می‌گوید از هر ۵ زن عراقی، ۱ زن مورد خشونت خانگی قرار می‌گیرد. فعالان زن می‌گویند آمار واقعی بسیار بیشتر است و خشونت در چهاردیواری خانه، بخشی از روزمره‌ی تلخ بسیاری از زنان عراق است. زنانی که هیچ پشتوانه‌ی قانونی ندارند و حتا اگر جرات کنند و سراغ شکایت بروند، قانونی در صورت آن‌ها کوبیده می‌شود که به صراحت به مرد اجازه می‌دهد که زن را «تادیب و تنبیه» کند.

پارلمان عراق در سال ۲۰۱۴ تا آن‌جا پیش رفت که حتا می‌خواست بساط «خانه‌های امن» زنان در کشور را برچیند و معتقد بود خانه‌های امن برای زنان خشونت‌دیده، تبدیل به «فاحشه‌خانه» خواهد شد و محل امن زنانی که «تو روی پدر و برادر و همسر ایستادند!»

بعضی از سازمان‌های غیردولتی زنان در عراق از جمله «سازمان آزادی زنان» و سازمان «الأمل» و جمعی از زنان حقوق‌دان عراقی، گرد هم آمدند و شروع به دیدار با نماینده‌هایی در پارلمان کردند که دیدگاه‌ منعطف‌تری نسبت به مساله‌ی حقوق زنان داشتند. نزدیک به یک دهه است که این گروه‌ها مداوم در حال مذاکره با پارلمان و فشار برای تصویب قانون خشونت‌ خانگی‌اند.

هم‌زمان وکلای زن، وکالت پرونده‌های زنانی را قبول کردند که جرات‌ و جسارت‌شان را جمع کردند تا علیه شوهر خشونت‌گر شکایت کنند. پرونده‌هایی که سروصدای زیادی برپا می‌کرد، توجه رسانه‌ها را به خود جلب می‌کرد و گاه حتا زنان شاکی را به زندان می‌انداخت! شوهر به سادگی دستاویزی پیدا می‌کرد تا زن را متهم به «خیانت در ازدواج» یا «توطئه علیه خود یا دیگر همسران‌اش» کند و زن آسیب‌دیده را به زندان هم بیاندازد.
ادامه مطلب https://bit.ly/2U6JuCD
از :فرناز سیفی
@zan_j

🔴 صحبتهای یکی از اهالی منطقه‌ی سیل زده‌ی کیا کلا


علی لاریجانی در روز سفر خود به این روستا، در پاسخ به زنی مستاصل که درخواست کمک داشت، گفت:
همین‌که سالمی خوبه.
این همان زن است که شرایط زندگی خود بعد از وقوع سیل را توضیح می‌دهد.

#سیل_گلستان
سر خط نیوز
#مسئولین_بیکفایت
@zan_j

🔻۱۰ فروردین‌ماه : صف پیک‌نیک گاز، به سایر صف‌های کشور اضافه شد/ صف شارژ پیک‌نیک گاز در جوانرود برای آمادگی مردم با سیل روزهای آتی.
#سیل_گرانی
#مسئولین_بی کفایت

🔶 دربی پایتخت؛ درب آزادی بسته به روی زنان

خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی ایران از حضور چندین زن هوادار فوتبال در اطراف ورودی مجموعه ورزشی آزادی خبر داد.

تا ساعاتی دیگر تیم‌های استقلال و پرسپولیس تهران در این ورزشگاه به مصاف هم خواهند رفت.

به گزارش ایرنا ماموران نیروری انتظامی همچون گذشته از ورود زنان به ورزشگاه ممانعت کردند.

جز در موارد بسیار انگشت شمار و به صورت کنترل شده از ورود زنان به ورزشگاه‌های ایران برای تماشای بازی‌های فوتبال جلوگیری می‌شود.
https://bit.ly/2I1lL0c

قطعه《غوغای ستارگان》

خواننده: #محبوبه_گلزارى

سه تار: #امین_حیدری

عود: #مریم_خدابخش

امشب در سر شوری دارم
امشب در دل نوری دارم
باز امشب در اوج آسمانم.....

@zan_j

سرپل ذهاب، سیل و توفان و روز جهانی تئاتر:

«آندره‌آ: بدبخت کشوری که قهرمان ندارد!
گالیله: نه، بدبخت کشوری که نیاز به قهرمان دارد.»

این دو اشاره در «زندگی گالیله» اثر جاودان برتولت برشت آمده است. برشت شدیدا ضد قهرمان بود و حتا در جریان تئاتر وقتی تماشاچی را به صحنه‌ی تئاتر و دخالت در آن دعوت کرد، وقتی بعد سه را پشت سر گذاشت و وارد بعد چهار یعنی بعد تماشاچی شد، ضد کارگردان و ضد کاراکترِ اصلی هم ظاهر شد. یعنی اگر شما تماشاچی تئاتری حقیقتا برشتی باشید هر لحظه ممکن است در جریان نمایش دخالت کنید. اگر چنین نشد کارگردان به شما دروغ گفته است.

چیز دیگری که در تئاتر برشت اهمیت دارد این است که تماشاچی از همان ابتدا با حقیقت نمایش روبه‌رو می‌شود. تماشاچی سرگردان و در پی یافتن حقیقت که در بقیه‌ی تئاترها در آخر نمایش به آن دست می‌یابد نیست. برشت می‌گوید حقیقت باید بدون هیچ تعارفی از همان ابتدا در اختیار تماشاچی باشد و فردِ حاضر به جای گم شدن و جست‌وجوی حقیقت، به ایفای نقش و نقد کردن نمایش بپردازد _ لب کلام اینکه مردم باید دخالت کنند. تئاتر باید از سالن‌های مجلل به کف خیابان و دردسترس عموم قرار گیرد. به «روزهای کمون» برتولت برشت نگاه کنید که چطور مردم و تماشاچی و خیابان و سنگر یکی شده‌اند تا قهرمان‌زدایی شود. قهرمان آنان خودشان هستند_همین.

حقیقت این است که دولت برای شما کاری نمی‌کند_ قرار نیست بکند. حقیقت دیگر این است که نخبگان، سلبریتی‌ها، روشنفکران بی‌ربط به جامعه و... می‌خواهند قهرمان شما شوند. در کنار این‌ها سیل ناامیدان مدام بر کوس قهرمان‌طلبی می‌کوبند. مدام تکرار می‌شود که ما نیازمند ناجی و قهرمان هستیم. می‌نالند که کشورمان قهرمان ندارد. اما حقیقت عریان‌تر این است که آوارها بر سر ما ریخته‌اند، چادرمان را خوش نمی‌آید، سیل آمده است و‌ همه‌چیز را با خود برده است. ما نمی‌توانیم و‌ نمی‌خواهیم منتظر قهرمان باشیم. انتظار دیگر بس است، توفان و زلزله که انتظار نمی‌شناسد.

در دو فاجعه‌ی سرپل ذهاب و توفان گلستان و شیراز، قهرمان کی بود؟ کدام از یک ما یک‌تنه قهرمان شد؟ قهرمان کسانی بودند که همه‌ی مرزها را شکستند و صف بزرگ انسانی خلق کردند. قهرمان صدها «شریف ‌باجور» و دوستانش بودند. قهرمان خود مردم بودند. کسانی که به دولت و دسیسه‌هایش نه گفتند و خود کاری کردند. این دولت تاریک و تازیانه بر دست شایسته‌ی ما نیست. ما اصلا دولتی نمی‌خواهیم. ما خود قهرمان، تماشاچی، کارگردان و کاراکتر خویش در نمایشنامه‌ی بقا هستیم. ما هفته تپه و فولاد اهواز را داریم، ما می‌توانیم شورای مردمی داشته باشیم؛ شورای محل، شورای روستا، شورای محلات شهری، شورای شهر و استان و‌ شورای سراسری. اگر قطاری بیاید و همه‌ی کارفرماها و دولتی‌ها را با خود ببرد آیا در روند تولید و امور زندگی ما اختلالی درست خواهد شد؟ نه!

این دو فاجعه، با تمام دردها و آلامش به ما گفتند که اگر مردم اراده کنند نیازی به انیفرم و قهرمان و فرشته و ناجی در نمایش زندگی‌اشان نخواهد بود.

همه‌چیز به دست مردم و شوراهای مردمی!

علی رسولی
@zan_j

سلام!

بگو به عشق به این آشیانه برگردد
بگو بهانه تویی، بی بهانه برگردد

بهار می‌وزد انگار بر حوالیِ ما
همین خبر برسان تا جوانه برگردد

دلی که پر زده در راهِ عشق حیران است
دلی که پر زده باید به خانه برگردد....

#جویا_معروفی
@zan_j

مسؤلین تا الان.کاری نکردند .
از شبکه های مجازی خواهش می کنیم به داد مردم برسند.

@zan_j

سیمای #سیل‌زده ما
#توکانیستانی
#اخبار_ایران
@zan_j

#مافیای_سدسازی_درایران

طبق گزارشات رسانه های وابسته درکشور ۵۶سد وضعیت بحرانی دارند.

سالیان مدیدیست که بصورت قارچی سدها توسط مافیا که سدسازی به صنعت پول آوری برای آنان مبدل شده،در جای جای ایران سربرآورده اند...
دسته گل بزرگ این مافیا، سدِ گتوند است که منبع عظیمی ازآب شیرین درآنجا در تماس با تپه های نمکزار به آب شور تبدیل میشود...
علاوه براین همه ساله با بالا رفتن فشار آب سدها ، رژیم ضد بشری آخوندی دریچه‌های سد را بر روی مناطقی ازمزارع کشاورزان که عمدتا هموطنان روستایی در آن ساکن هستند باز میکند و زندگی آنها را نابود میکند!
حال سیلهای فراوانی که پشت سرهم در استانها زندگی مردم رامختل و قربانی هم گرفته است بی ارتباط با شیوه سدسازی که به یک صنعت مافیایی تبدیل شده است و هیچ گونه انطباقی با اکولوژی ندارد ، نیست.
سود گرایی و آزمندیِ سرمایه داران و محتکرانِ سازمان یافته در بهره کشی از نیروی کار انسانی و محیط زیست تحت‌لوای سیستم مافیایی ومخوف جمهوری اسلامی بطور همزمان صدماتِ جبران ناپذیر به مردم و طبیعتِ کشور وارد کرده است .

📸عکس:تپه های نمک درجوار سد گتوند که آب شیرین رابه شور تبدیل میکند.
ادبیات رادیکال

@zan_j

فقر، جنگ و جهانی شدن خشونت علیه زنان
شهرزاد مجاب
در ۸ صفحه
@zan_j

 اگر آدم‌ها، غم را با هم تقسیم نکنند
غم، آدم‌ها را تقسیم مى‌کند.


📙 #مردى_به_نام_اوه
#فردریک_بکمن


@zan_j

📝نسرین ستوده فعال برجسته حقوق بشر که که در دو پرونده جداگانه به ۳۸/۵ سال زندان و ۱۴۸ ضربه شلاق محکوم شده است از زندان نامه‌ای در خصوص احکام صادر شده نوشته است؛


✅ هم میهنان گرامی و فعالان حقوق بشر
با سلام و تبریک سال نو و اعلام مراتب تشکر خود بابت همه‌ی حمایت‌هایی که بیش از حد انتظارم بوده است، دوست دارم توضیحاتی را پیرامون رایی که توسط دادگاه انقلاب در محکومیت اینجانب صادر شده است ارائه دهم و از این فرصت استفاده کنم تا خاطر نشان سازم کلیه‌ی احکام دادگاه انقلاب با شرایطی کم و بیش مشابه صادر می‌شوند و تا روشن شود که فقدان وکیل در دادسرا و خیلی اوقات در دادگاه تا کجا حقوق متهمان را تضییع می‌کند و از طرف دیگر چگونه می‌شد تابوی سنگین پوشاندن موی سر زنان را تا این اندازه به دیگران نشان داد.

✅دوست دارم به یاد بیاورم اقداماتم جز برای انجام وظیفه نبوده است. اما در خصوص احکام صادره به توضیحات زیر اشاره می‌کنم.

- اینجانب به موجب حکم غیابی که در سال ۱۳۹۵ صادر شده بود به اتهام اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور و به استناد تحصن در مقابل کانون وکلای دادگستری به ۵ سال حبس محکوم شده بودم.
-پس از بازداشت اینجانب در تاریخ ۲۳ خرداد ۱۳۹۷ مجددا پرونده‌ی جدید با ۷ اتهام علیه من تشکیل شد که منجر به احکام محکومیت به شرح زیر گردید:
🔸اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور ۷/۵ سال
🔸عضویت در کمپین لگام ۷/۵ سال
🔸 فعالیت تبلیغی علیه نظام ۱/۵ سال
🔸تشویق به فساد و فحشاء ۱۲ سال
🔸 ظاهر شدن بدون حجاب شرعی ۷۴ ضربه شلاق
🔸نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی ۳ سال حبس + ۷۴ ضربه شلاق
🔸اخلال در نظم و آسایش عمومی ۲ سال
🔶مجموع احکام صادره علیه من ۳۸/۵ سال به اضافه ۱۴۸ ضربه شلاق بوده است.
به موجب مفاد ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی وقتی اتهامات متعدد باشد قاضی مجازات هر اتهام را جداگانه تعیین می‌کند و در مرحله‌ی اجرا، ابتدا مجازات اشد اجرا می‌گردد.
✅
در این پرونده، مجازات اشد ۱۲ سال حبس است که در ابتدا این حکم اجرا می‌گردد اما سوال اساسی این است که تکلیف مابقی مجازات‌ها چه می‌شود؟ باز به موجب ماده ۱۳۴ “......اگر مجازات اشد به یکی از علل قانونی تقلیل یابد یا تعدیل یا غیرقابل اجرا شود، مجازات اشد بعدی اجرا می‌گردد....”. پس در چنین مواردی باید تکلیف کلیه‌ی مجازات‌ها معلوم شود تا منجر به آزادی فرد محکوم گردد.

در این حکم قاضی:
اولا- وکالت مرا در پرونده‌های مربوط به دختران خیابان انقلاب و همچنین گذاشتن دسته گل بر سکوی خیابان انقلاب را از مصادیق فساد و فحشاء محسوب کرده است و بابت آنها ۱۲ سال حبس تعیین کرده است.

ثانیا- بر خلاف شان قضاوت در خصوص دختران خیابان انقلاب واژه‌ی زشت به کار برده است که در جای خود قابل تعقیب کیفری است..

ثالثا - دادگاه بدون حضور متهم و وکیل تشکیل شده است و صریحا از حضور وکیل در مرحله‌ی دادسرا جلوگیری به عمل آمد که به این موضوع در کیفر خواست نیز اذعان شده است.

در این پرونده مانند بسیاری از پرونده‌های دیگر، اصول دادرسی عادلانه نادیده گرفته شده است. البته که مایل نیستم در هیچ شکلی در این بازی ناعادلانه شرکت کنم. اجازه دهید قضات دادگاه انقلاب تک نفره بازی کنند. اما آنچه مهم است آن است که اکثریت قریب به اتفاق پرونده‌های دادگاه انقلاب با نقض اصول دادرسی عادلانه صادر شده‌اند. من از این فرصت استفاده می‌کنم و یادآور می‌شوم این روند چندان گسترده و سیستماتیک است که بسیاری از محکومان نادیده گرفته می‌شوند. جمع کثیری از فعالان سیاسی و مدنی و معتقدان به عقیده و مذهبی دیگر همگی با مخاطرات ناشی از دادرسی ناعادلانه مواجه‌اند. دادرسی‌یی که از حضور وکیل در پرونده جلوگیری به عمل می‌آید و دادگاه برای صدور حکم، دلیل و مدرکی از نهادهای امنیتی مطالبه نمی‌کند و به متهم وقت کافی برای دفاع داده نمی‌شود. این صحنه‌ی دادگاه هایی است که برای افراد احکام چند ده ساله صادر می‌کنند و اکنون بسیاری از آنها در شرایطی دشوار طی سالیان طولانی زندان تحمل کرده‌اند و می‌کنند.

روزی نه چندان دور خورشید عدالت بر سرزمین ما نیز می‌تابد و ما برای رسیدن به آن روز، صبر و صلح تمرین می‌کنیم تا شاید از این مسیر به هدف برسیم.

نسرین ستوده
اوین- بند زنان
فروردین ۱۳۹۸

منبع: کانال عفو بین الملل