اینجا شبکه اجتماعی مجازی است، اما تاثیری که شما با کلمات خود بر روان دیگران می‌گذارید کاملا واقعی است...

@zan_j

شمار کارگران بازداشتی گروه #ملی_فولاد_اهواز به ۴۱ کارگر رسید!

بر اساس خبرهای منتشر شده اسامی بازداشت شدگان دیشب ۲۷ آذر ماه به شرح زیر است. این تعداد کارگران علاوه بر ۳۱ کارگری است که قبلا گزارش شده است.

حسین عساکره
سیدمیثم آل مهدی
سیدمجیدموسوی
امیردهقان
احمد باوى
بهزاد عليخانى
سیدمصطفی موسوی
مجید جلالی
آرش محمدپور
بهزاد شهبازی

#بازداشت_کارگران_گروه_ملی_فولاد

#تبریک برای آزادی🌺

#سپیده_قلیان که همراه با بعضی از کارگران #هفت‌تپه بازداشت شده بود بعد از یک ماه ساعاتی پیش با گذاردن وثیقه‌ ۵۰۰میلیون‌تومانی آزاد شد/ کانال سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه
@zan_j

پسر نوجوان ایذه ای که بر اثر #گرسنگی ناشی از #فقر دست به خودکشی زد!
به گفته مادر این نوجوان غذای یک هفته این خانواده #نان_خالی بوده که پس از نبود همان نان فرزند این خانواده دست به خودکشی میزند! شهرستان ایذه با توجه به فقر و بیکاری مردم این شهر یکی از بیشترین آمار خودکشی را در ایران دارد.
#سهم_کودکان_از_ثروت_این_سرزمین
@zan_j

⁧ #علی_نجاتی ⁩ و ⁧ #عسل_محمدی ⁩ دو زندانی ⁧ #هفت‌تپه ⁩ را آزاد کنید
کارگران دستگیر شده #فولاد_اهواز_را_آزاد_کنید.
@zan_j

مهاجرت نیروی کار موقت

✅مهاجرت نیروی کار به خصوص از نوع موقتی، اصلی ترین روند مهاجرت در ناحیه آسیا و اقیانوسیه است.
✅طبق آخرین آمارهای تثبیت شده در انتهای سال ۲۰۱۳ حدود ۱۵۰ میلیون نفر مهاجر در سطح جهان تولید اقتصادی داشتند. از این جمعیت ۸۴ میلیون نفر مرد و ۶۶ میلیون نفر زن بودند. منطقه آسیا و اقیانوسیه میزبان ۱۷.۲ درصد از نیروی کار مهاجر در سراسر جهان بود.
✅در سال ۲۰۱۳ حدود ۲۵ میلیون و ۸۰۰ هزار نیروی کار مهاجر در سطح آسیا مشغول به کار بودند. امارات متحده عربی بالاترین نسبت نیروی کار مهاجر به کل نیروی کار را داشت.
@zan_j
#اقتصاد_مهاجرت
#نیروی_کار_مهاجران

💥 تصاویری از مدرسه دخترانه‌ای در زاهدان که دچار آتش‌سوزی شد و 3 دانش‌آموز جان خود را در این حریق از دست دادند/ایرنا
#مدارس_امن_ابتدایی ترین_حق_دانش_آموزان
#شین_آبادی_دیگر

سه شنبه ۲۷ آذر ۹۷ آذر / راهپیمایی #بازنشستگان از مقابل مجلس به سمت سازمان برنامه و بودجه

https://t.me/khamahangy

مختصری از تاریخ #جنبش_زنان در آلمان

▪️زیرنویس فارسی


@zan_j

#قدغن
شعر:شهیار قنبری
صدای: شهیار قنبری

@zan_j

سلام!

به کسانی که دوستشان دارید
بالی برای پرواز
ریشه ای برای برگشتن
و دلیلی برای ماندن بدهید...
@zan_j

مادر عسل محمدی پس از پیگیری های فراوان موفق شد ملاقاتی کوتاه با او داشته باشد


گزارشها از این ملاقات، از وضع روحی و جسمی کاملا مناسب عسل محمدی حکایت میکنند
27 آذر
@zan_j

🔴 فوت سومین دانش آموز آتش‌سوزی دبستان زاهدان

▪️رئیس بیمارستان علی‌ابن‌ابیطالب زاهدان خبرداده «بامداد امروز «یکتا میرشکار» سومین کودک زخمی آتش‌سوزی دبستان اسوه حسنه زاهدان جان‌باخته‌.»
👈 پیش‌از میرشکار، صبا عربی و مونا خسروپرست هم در این آتش‌سوزی جان داده‌بودند. مریم نوکندی که دیروز یک‌بار از سوی پزشکان احیا شده‌بود، در بیمارستان بستری‌ است.

بسيار سال‌ها گذشت
تا بفهمم
آن که در خيابان می‌گريد
از آن که در گورستان می‌گريد
بسيار غمگين‌تر است

سال‌ها گذشت و من
از خيابان های بسيار
از گورستان های بسيار
گذشتم
تا فهميدم
آن که حتی
در خلوت خانه خويش
نمی‌تواند بگريد
از همه اندوهناک تر است

#حسن_آذری
@zan_j

تجمع اعتراضی پرسنل بیمارستان خمینی در کرج
روز سه شنبه ۲۷ آذرماه ۹۷ کارکنان بیمارستان خمینی در کرج علیرغم باران در اعتراض به پرداخت نشدن یکسال حقوق معوقه خود بار دیگر دست به تجمع و اعتراض زدند.

از آرشیو
به مناسبت روز جهانی مهاجران

🔶ما چقدر نقش داشته‌ایم؟

🔹«من به لحاظ مالی، روانی و عاطفی احساس تهدید و خطر می‌کنم. تمام زندگی‌ام تغییر کرده است. حتی مدل موها و مدل لباس پوشیدنم. هر کسی از راه می‌رسد پیشنهاد می‌دهد در ازای پول همراهش بروم.»

🔹بر اساس گزارشی که سازمان عفو بین الملل در سال 2016 منتشر کرد، تمامی 77 زن پناهجوی سوری که در لبنان مورد مصاحبه قرار گرفتند گفته‌اند که آزار جنسی در فضای عمومی را تجربه کرده‌اند. توسط همسایه‌ها، رانندگان اتوبوس، تاکسی و حتی گاهی ماموران پلیس و کارکنان دولت. آمارهای دیگری هم حاکی از تجربه‌های مشابه برای زنانی است که در مسیر کشورهای اروپایی به راه افتاده‌اند. البته رسیدن به خاک اروپا هم امنیت این زنان را تضمین نمی‌کند.

🔹در تحقیقی که سال ۹۵ در ایران انجام شده، تقریباً ۵۱ درصد از زنان افغان مورد پژوهش، گفته‌اند که احساس امنیت اجتماعی ندارند و بارها به دلیل افغانستانی بودن، مورد تحقیر و آزار کلامی قرار گرفته‌اند؛ هم در کوچه و خیابان و هم از طرف همسایه‌ها و صاحب‌خانه. امروز، به مناسبت روز جهانی مهاجران از خود بپرسیم که چقدر با حرف‌ها و رفتارهای خود در ایجاد این حس ناامنی برای همشهری‌های افغان نقش داشته‌ایم؟ یا چقدر آزار جنسی و متلک‌پرانی را به مهاجران افغانستانی نسبت داده‌ایم؟ مهاجرانی که اگر به آزار جنسی متهم شوند، سیستم قضایی هم تبعیض‌آمیز با آنها برخورد می‌کند و راحت‌تر محکومشان می‌کند. در انگلیس و آمریکا، تحقیقات نشان می‌دهند که پلیس تمایل بیشتری نسبت به تشکیل پرونده برای مهاجران و بازداشت آنها دارد. رسانه‌ها و افکار عمومی هم به طور مستمر افزایش آمار جرم و جنایت را به گردن مهاجران و پناهجویان می‌اندازند. روز جهانی مهاجران، فرصتی است برای مطالبه‌گری و موظف‌کردن دولت‌ها به رفع تبعیض علیه مهاجران و تامین امنیت آنها. فرصتی است که از خود بپرسیم چقدر با رفتار و گفتار نژادپرستانه در عادی‌سازی نقص سیستماتیک حقوق مهاجران کشورمان نقش داشته‌ایم؟
زن و جامعه
@zan_j


ادامه این مطلب را در زیر بخوانبد:

https://bit.ly/2S44qFL

مرگ کودکان معصوم ....
#مدارس_امن_برای_کودکان
@zan_j

امید دو دختر زیبا دارد: خشم و شجاعت.
خشم در برابر پدیده‌ها به شکلی که هستند
و شجاعت برای تغییرشان.

(از 11 سپتامبر شیلی تا 11 سپتامبر نیویورک -- #کن_لوچ)
یازده سپتامبر به روایت کن لوچ
@zan_j

@CinemaNostalgia

🔴 تجمع بازنشستگان گیلان در ادامه تجمع تهران
#زنان_پیشرو_در_اعتراضات
چهارشنبه ۲۸ آذر ماه ۱۳۹۷
@zan_j

#کودکان_سیستان_بلوچستان

🍃حس غریبگی مرضیه آرام آرام رنگ می‌بازد. بچه را سرجایش می‌خواباند و نزدیک ما می‌شود. کمی بالای سر ما می‌ایستد. کودک است. ایستادن و نگاه کردنش هم معصومیت کودکانه دارد.
حتی لحظه‌ای تصور اتفاقی که قرار بود برایش بیفتد چندش‌آور است. مرضیه ایران را دوست دارد. از افغانستان جز کتک و بدبختی هیچ چیزی به یاد ندارد. کنارمریم دختر خاله‌اش می‌نشیند که با یک دفترکهنه و دو سه تا مداد رنگی مشغول نقاشی کشیدن است. مریم عکس پرنسسی را می‌کشد که قبلا جایی دیده و مرضیه با ذوق به نقاشی نگاه می‌کند. مریم اسم دخترک نقاشی‌اش را سوفی می‌گذارد و مرضیه می‌خندد و مات تصویر می‌شود. انگار لحظه‌ای رویایی می‌بافد. رویایی است خاص برای مرضیه‌ای که سواد ندارد، شناسنامه ندارد و برای او فقر و دربه دری تنها آورده این زندگی است.

بچه ‌های ما بلوچ‌ها را اذیت می‌کنند
از دخترخاله نازپری می‌پرسیم چرا از سیستان و بلوچستان به تهران آمده‌اید؟ «آنجا هیچ چیزی نداریم. حداقل اینجا خیریه‌هایی هستند که کمک ‌مان می‌کنند».

او گله ‌مند است از رفتار بچه‌ها و بعضی از معلم‌ها با بچه ‌های آن ‌ها. می‌گوید حتی مدرسه‌ های اینجا بچه‌‌های ما را اذیت می‌کنند و با اینکه ما بلوچیم به آن‌ها می‌گویند شما افغان هستید و بقیه بچه‌ها آن‌ها را کتک می‌زنند. من درس بخوانم چه کسی خرج خواهرهایم را می‌دهد؟گزارش مرضیه بهانه‌ای شد تا سری به جاهای دیگر در این منطقه فراموش شده بزنم. هوا تاریک است و مجال زیادی برای تجسس بیشتری در این منطقه را ندارم. به خانه‌ تو سری خورده ‌ای می‌روم که سه دختر کودک و نوجوان میزبان آن هستند. وارد خانه می‌شوم. حیاطش خرابه ‌ای بیش نیست. بی در و پیکر است و دیوار مطمئنی ندارد تا بچه‌ها احساس امنیت کنند. نمی‌دانند پدر زنده است یا مرده. مادر برای کاری مدت‌هاست به زاهدان رفته و پولی برای برگشت پیش دخترها ندارد. تا تهیه پول همانجا مانده. دختر 14 ساله از بچه‌ها نگهداری می‌کند. کار می‌کند و در ازای شستن هر فرش در خانه‌ها 15 هزار تومان می‌گیرد.

حمیرا اصلا درس نخوانده و نازنین و خدیجه فعلا به مدرسه می‌روند. از حمیرا می‌پرسیم نمی‌خواهی درس بخوانی؟ می‌گوید:«من درس بخوانم چه کسی خرج خواهرهایم را می‌دهد؟ تازه مدرسه رفتن پول کتاب و دفتر می‌خواهد. همین اجاره صد هزار تومنی اینجا و پول آب و برق را هم نداریم پرداخت کنیم».

او هم دلیل نرفتن به زادگاه مادری و ماندن در این ناکجا آباد را همان می‌داند که دخترخاله نازپری گفت:«وجود خیریه‌ ها و کمک‌ های ‌شان». دخترها هیچ‌کدام شناسنامه ندارند و بدون هیچ هویتی در انتظار فرداهای ‌شان هستند.

سیما و بچه‌هایش هم شناسنامه ندارند
با چهار تا بچه قد و نیم قدش از پیچ کوچه می‌پیچد و وارد میدان می‌شود. اینجا انگار شهر زنان بدون مردان است. تا اینجا مردی کنار زن و بچه‌ها ندیدیم. اعتیاد و خماری همنشین بیشتر مردهای این منطقه است. دنبال اعضای خیریه می‌گردد. می‌گوید:«دخترخاله سیما هستم». سیما را بچه‌های خیریه می‌شناسند. می‌پرسیم تو چرا به تهران نقل مکان کردی؟

«سیستان که بودیم توی چادر زندگی می‌کردیم. کار نداشتیم. شوهرم قلبش مریض بود. گفتند تهران گروه‌ های خیریه برای کمک هستند. برای همین ما هم آمدیم این منطقه. فرش می‌شویم و 10 هزار تومان دستمزد می‌گیرم».

** عاطفه اینجا سهمی از زندگی ندارد
وارد خانه می‌شویم. اولین چیزی که به چشم می‌خورد توالت و دوش حمامی است گوشه حیاط بدون هیچ دیواری برای پوشش! بچه‌ای کوچک بغل زنی بلوچ است که حدود 60 سال دارد. زن، همسایه آن‌هاست. دختر و پسری کوچک در گوشه خانه ایستاده‌اند. دختر گوشه روسری را در دهانش گرفته و به ما زل می‌زند. پسرک هم روی رختخواب ‌های تلنبارشده گوشه اتاق، نشسته. خانه‌ای سرد با اندک‌ترین امکانات زندگی. گروه خیریه مادر را برای زایمان مجدد به بیمارستان فیروزگر فرستاده‌اند. مرد خانواده مثل خیلی از مردهای منطقه اسیر اعتیاد است و معلوم نیست کجا رفته و این را از گریه‌های دختر فهمیدیم که در نبود مادر یاد پدرش می‌کند و دلتنگی برای نبودنش. «عاطفه» اسمی است که برای خواهر تازه به دنیا آمده‌اش انتخاب کرده. حتما عاطفه‌ هم قرار است از عطوفت دنیا همین قدر سهم داشته باشد که مابقی کودکان اینجا دارند. این گوشه شهر حرف برای زدن زیاد دارد.

مهاجرت و حاشیه ‌نشینی. بچه‌هایی که شناسنامه ندارند. پدرهایی که نشئگی و خماری، تارو پود تن و روح‌شان را در هم تنیده. زن‌هایی که هفت، هشت ساله عروس شده‌ و غبار پیری در عنفوان جوانی همنشین‌شان شده. دخترانی که بدون امید در انتظار سرنوشتی شبیه مادرشان هستند. پسرهایی که اگر به دادشان نرسند بعید نیست شبیه پدرهای‌شان، در ناکجاآباد زندگی گم شوند.

منبع: روزنامه‌ی قانون
از کانال سر خط نیوز

#حاشیه‌نشینان #حاشیه‌نشینی #تهیدستان_شهری #حقوق_کودکان #حق_کودکی


@zan_j