📷https://bit.ly/2z1wAKq
🔶خشونت علیه زنان در خاورمیانه و آفریقا ۱.۵ برابر کشورهای غربی است

برآوردهای جهانی نشان می‌دهد که به طور متوسط از هر سه زن یکی در طول زندگی خود حداقل یکبار خشونت جسمی یا جنسی را تجربه می‌کند. اما میزان خشونت‌ در کشورهای در حال توسعه به طور قابل ملاحظه‌ای بالاتر از کشورهای توسعه یافته است.
گزارش‌های سازمان جهانی بهداشت نشان می‌دهد خشونت علیه زنان در مناطق شش گانه این سازمان بین ۲۴.۶ درصد در منطقه غرب اقیانوس آرام تا ۳۷.۷ درصد در منطقه آسیا جنوب شرقی متفاوت است.
میزان خشونت در کشورهای توسعه یافته و با درآمد بالا یعنی اروپای مرکزی و غربی، آمریکای شمالی، استرالیا و نیوزیلند ۲۳.۲ درصد است. در مقابل میزان خشونت در کشورهای توسعه نیافته و با درآمد پائین قریب به ۳۷ درصد است. برآیند این داده‌ها نشان می‌دهد که زنان کشورهای خاورمیانه و آفریقا ۱.۵ برابر زنان کشورهای غربی قربانی خشونت هستند.
@zan_j

🔶 کاهش ۱۲ برابری قدرت خرید وسایل بهداشتی معلولان و سالمندان بهزیستی

حسین نحوی‌نژاد، معاون امور توانبخشی سازمان بهزیستی کشور، روز شنبه ۱۸ آبان (۱۰ نوامبر) گفت: «همه مراکز نگهداری معلولان و سالمندان بهزیستی در تمام استان‌ها برای تامین لوازم بهداشتی مانند پوشک دچار مشکل هستند و قدرت خرید آن‌ها برای تامین اجناس مورد نیاز، ۱۲ برابر کمتر شده است.»

به گفته او "پیش از این پوشک بزرگسال ۲۹ هزار تومان بود اما قیمت آن در شهریور به ۱۵۰ تا ۱۶۰ هزار تومان افزایش یافت و علاوه بر آن پیدا نمی‌شود."

https://bit.ly/2PN9ssG
@zan_j

@zan_j
📌 نقد لوکزامبورگ درباره‌‌ی فمینیسم بورژوایی

و نظریه‌ی اولیه‌ی بازتولید اجتماعی


نوشته‌ی: آنکیکا چاکاردیچ
ترجمه‌ی: نیکزاد زنگنه

۷ نوامبر ۲۰۱۸

🔸 لوکزامبورگ متون زیادی درباره‌ی به‌اصطلاح «مسئله زنان» ننوشته است. با این‌حال، این بدان معنا نیست که آثار او باید از تاریخچه‌ی فمینیسمِ انقلابی خط بخورد. برعکس، بسیار نادرست خواهد بود ادعا کنیم که کارهای لوکزامبورگ و به‌ویژه نقد او از اقتصاد سیاسی فاقد معیارهای متعددی برای بسطِ خط‌مشی مترقی فمینیستی و رهایی زنان است. ما در این مقاله می‌کوشیم با رجوع به چند مقاله‌ی لوکزامبورگ درباره‌ی مسئله‌ی زنان و چند تز کلیدی از اثر او، انباشتِ سرمایه، نظریه‌ی او را گامی به پیش ببریم. آیا می‌توان از یک «فمینیسمِ لوکزامبورگی» سخن گفت؟ نقد لوکزامبورگ بر فمینیسم بورژوایی چیست؟
نقد لوکزامبورگ درباره‌ی فمینیسم بورژوایی
لوکزامبورگ خود را منحصرا وقفِ سازماندهی گروه‌های زنان کارگری نکرد. کار او در این زمینه به خاطر این واقعیت که معمولاً در پشتِ صحنه مشغول بود، مغفول ماند. با این‌حال، او مشتاقانه از کار سازمانیِ جنبش زنان سوسیالیست حمایت می‌کرد، چراکه اهمیت و دشواری‌های کاری ـ معیشتی برای رهایی زنان را دریافته بود. لوکزامبورگ معمولاً حمایت خود را از طریق همکاری با دوست نزدیکش کلارا زتکین نشان می‌داد. در یکی از نامه‌هایش به زتکین می‌توانیم دریابیم که هنگامی که از  جنبش زنان سخن رانده می‌شود، تا چه اندازه هیجان‌زده و علاقه‌مند است: «چه‌وقت  می‌خواهی آن نامه‌ی بلند درباره‌ی جنبش زنان را برایم بنویسی؟ حتی یک نامه‌ی کوچک هم باشد راضی‌ام!»(16) در یکی از سخنرانی‌هایش با توجه به علاقه‌ای که به جنبش زنان داشت، می‌گوید: « فقط می‌توانم شگفت‌زدگی‌ام را بیان کنم که رفیق زتکین… چگونه هنوز این حجم از کار را به دوش می‌کشد.»(17) در نهایت، گرچه خودش را به‌ندرت فمینیست می‌داند، در نامه‌ای به لوییز کائوتسکی می‌نویسد: «برای کنفرانس زنان می‌آیی؟ فکرش را بکن، من فمینیست شده‌ام!» (18) با اینکه  همواره در پشتِ صحنه مشغول بود و علاقه‌ی خود را به مسئله‌ی زنان در خفا بروز می‌داد، کماکان در بحث آزاد درباره‌ی مشکل طبقاتی‌ای که جنبش زنان با آن مواجه بود، دخالت می‌کرد. لوکزامبورگ در سخنرانی خود در 1912 با عنوان «حق رای زنان و مبارزه طبقاتی»، فمینیسم بورژوایی را نقد و قاطعانه اشاره می‌کند:


🔸 متن کامل مقاله را در لینک زیر بخوانید:

https://wp.me/p9vUft-y6


#آنکیکا_چاکاردیچ #نیکزاد_زنگنه
#فمینیسم #جنبش_زنان #رزا_لوکزامبورگ #سوسیالیسم

🔴بازماندن سالانه حدود ۳ هزار کودک از تحصیل در استان هرمزگان

خبرگزاری هرانا – ایرج بیت الهی معاون آموزش ابتدایی آموزش و پرورش هرمزگان گفت که سالانه سه هزار و ۷۷۶ کودک در هرمزگان از تحصیل باز می‌مانند. بیت الهی اظهار کرد “بیشتر این کودکان در روستا‌های شرق هرمزگان از جمله بشاگرد، جاسک، سیریک و میناب زندگی می‌کنند”. هرمزگان در آمار کودکان بازمانده از تحصیل پس از سیستان و بلوچستان و جنوب کرمان در جایگاه سوم قرار دارد.


🔴اعتصاب غذای کارگران پیمانکاری “پتروشیمی بیستون”

خبرگزاری هرانا – کارگران پیمانکاری پتروشیمی بیستون که در بخش تعمیرات این پتروشیمی مشغول به کار هستند، در اعتراض به دستمزدهای پایین، عدم پرداخت پاداش بهره وری و شرایط ناعادلانه شغلی، از اواسط هفته جاری دست به اعتصاب غذا زده اند.
@zan_j

🔴 گشتی در کارگاه‌های سفالگری همدان؛ زنان لالجین پای کوره‌های سفال

✍🏻 ترانه بنی‌یعقوب

🏭سفال لالجین با کارگران زن و هزار داستان نگفته، هنوز یکی از قطب‌های سفالگری کشور محسوب می‌شود. هنوز وقتی از بازارهای سفال همدان می‌گذری رنگ‌های آبی و سبز سفال‌ها چشمانت را خیره می‌کند؛ حاصل رنج زنانی که از بردن نام‌شان در یک گزارش هم وحشت دارند.
زن‌ها از هشت صبح تا پنج عصر در کارگاه هستند. کارگاهی پر از گرد و خاک که مدام به سرفه می‌اندازدشان. جلویشان پر ازکاسه‌ها و ظروف سفالی است: «الان عادت کرده‌ایم. اوایل خیلی گرد و خاک آزارمان می‌داد. ماهی 800 هزار تومان حقوق بگیریم رکورد زده‌ایم، ولی معمولاً دستمزد روزی25 تا 30 هزار تومان است.» چند تا از زن‌ها بیمه هستند و بقیه نه. همین طور که حرف می‌زنند لحظه‌ای دست از دوغاب زدن نمی‌کشند. همه‌شان متفق القول می‌گویند در این کارگاه واقعاً امنیت دارند. این بالا راحت هستند و صبحانه و ناهارشان را هم خودشان می‌آورند و صاحب کارشان هم مرد خوبی است.
👈🏻 برای خواندن متن کامل روی "INSTANT" بزنید:
bit.ly/2Dd9EKT
@zan_j

کوچ غریب را به یاد آر
از غربتی به غربت دیگر
به یاد آر:
تاریخ ما بی­قراری بود
نه باوری
نه وطنی.

#احمد_شاملو
عکسها از صفحه محمد خاکی
@zan_j

🎧 به خاطر چشمانت
🎙 والنتینا نافورنیتا
والنتینا خواننده‌ی سوپرانو، اهل مولداوی که در سال ۲۰۱۱ به عنوان بهترین خواننده‌ی اپرای جهان برنده‌ی جایزه‌ی BBC cardiff شد.
@zan_j

🔴 دختران آزادی
استادیوم لبریز از هواداران پرسپولیس شد
✍🏻 هدی هاشمی

📌 استادیوم آزادی امروز کمی رنگ و بوی زنانه گرفته است. برای دومین بار، جمعی محدود، نزدیک 400 زن و دختر، گزینش شده و نشده، توانستند به ورزشگاه بروند. به هوای زنان و دختران گزینش شده، برخی گزینش نشده‌ها، برخی زنان عشقِ فوتبال و عشق پرسپولیس هم توانستند وارد ورزشگاه آزادی شوند.

@zan_j

🔸آزادی از درون مغز تو آغاز می شود..

چه بسیار انسان ها که دست و پایشان
بسته نیست ؛
اما زندانیه افکار خویشند...!!

#نان_کار_آزادی_
#شادی_رفاه_آبادی
@zan_j

هیچ ناحیه‌ی شهوت‌زایی وجود ندارد (هر چند این تعبیر بسیار ابلهانه است) همچنان که روانکاوی به‌درستی بیان کرده، با "در بین بودگی" است که شهوت پدید می‌آید. با در بین بودگی درخشش پوست در میان دو تکه لباس (شلوار و بلوز)، بین دو لبه (پیراهن یقه باز، دست‌کش و آستین) همین‌ بارقه است که می‌فریبد و اغوا می‌کند یا به نمایش گذاشتن یک پیدایی ناپیدا‌.

لذت متن
رولان بارت

#رولان_بارت #لذت_متن
@zan_j

تجمع خانواده های زندانیان در جلوی سازمان زندانها در اعتراض به محدودیت ها علیه زندانیان
امروز شنبه ۱۹ آبانماه جمعی از خانواده های زندانیان در مقابل سازمان زندانها در تهران دست به تجمع زدند. این خانواده ها با در دست داشتن نوشته هایی نسبت به اعمال محدودیت های صنفی و درمانی و بهداشتی نسبت به زندانیان در زندان های کشور اعتراض کردند.
@zan_j

بازی فوتبال تمام شد تنها یک درصد از ظرفیت ورزشگاه آزادی را به زنان اختصاص دادند از میان زنان حاضر پشت درهای ورزشگاه همه شانس حضور نداشتند اما
تحقیرآمیزتر از همه این‌ها
خروج زنان از ورزشگاه پس از بازی است.
زنان پشت میله‌های خروجی ورزشگاه اسیر شدند به آن‌ها اجازه خروج نمی‌دهند. شرط خروج زنان هم تخلیه کامل مردان از ورزشگاه است.

بازی کثیف بازی با روح و روان ایرانیان است که برای جلوگیری از محرومیت فیفا به این خفت تن دهیم و در آخر این‌گونه اسیر شویم.


#ورود_زنان_به_ورزشگاه
#پرسپولیس_کاشیما

#تبریک
🔴 هاشم خواستار آزاد شد

پیام هاشم خواستار : ملت قهرمان ایران، همت و آگاهی و بیداری شما باعث آزادیم شد. قسم به قلم که به جنبش آزادیخواهی شما خیانت نکنم وتا جان در بدن دارم از جنبش آزادیخواهی شما حمایت کنم.

از شما ملت قهرمان ایران بینهایت سپاسگزارم و امیدوارم این حمایتتان را از زندانیان دیگر دریغ نکنید.

شرح مفصل داستان آدم ربایی ام را بزودی به شما ملت قهرمان ایران گزارش خواهم داد.

سید هاشم خواستار ۱۹ آبان ۹۷
@zan_j

نیم دقیقه موسیقی
@zan_j

#سکوت_را_بشکنیم

📌به خاطر هزاران زن مثل من، سکوت نمیکنم

١٧ سالم بود، دختر شاد و سرزنده‌اي بودم و مثل همه آدم‌ها توي اين سن عاشق پيشه. نمي دونم يادتون مياد يا نه، توي اون سال‌ها فيلم‌هاي خصوصي زيادي از جشن تولد و عروسي و... بيرون مي‌اومد و به شكل سي دي دست به دست مي‌شد و آدما انگار از اين سرك كشيدن بدون اجازه توي احوالات خصوصي ديگران لذت مي‌بردند و براشون مثل يك سرگرمي بود. دايي من هم يكي از تفريحاتش همين بود، دست بر قضا يك روز كه با دوستانش مشغول ديدن فيلم يك جشن تولد دخترونه بودند، با خودش ميگه اِ اين كه نگاره!

همون روز اين آدم اسلحه‌اي رو كه هميشه توي خونش داشته بر ميداره و مياد خونه ما، نشسته بود توي هال خونه و پدر و مادرم رو صدا زد من هم بودم، همه نشستيم، دايي بنده با افتخار كلتش رو در اورد و گذاشت وسط، بعد از كلي توهين‌هاي جنسيتي گفت: "ديشب يه فيلم تولد ديدم كه تازه بيرون اومده، من همون شب كه فيلم رو ديدم داشتم ميامدم كه نگار رو بكشم، ولي نشد، شانس آورد، امروز با بقيه برادرا يعني دايي دوم،رفتيم خونه كسي كه فكر میكردم تولد توي خونه اون بوده(چون چند وقت قبلش ما يك تولد دخترونه داشتيم) و بعد از اينكه حسابي اون دختر رو مورد ضرب و شتم قرار داديم و به گه خوردن انداختيمش فيلم رو نشستيم ديديم، براي چند بار و متوجه شديم كه اصلا اون يك تولد ديگري بوده، خلاصه كه نگار خيلي شانس اورد كه نكشتمش"

الان سالهاست كه از اون ماجرا مي‌گذره و اون آدم هم توي فاميل محبوبيتش رو داره و داره زندگي عاديش رو ادامه ميده. اما من سالهاست كه با اين حفره عميق رواني زندگي ميكنم و رنج مي كشم ، رنجي كه وصف ناپذيره.

امروز كه ٣٣ ساله هستم و براي گرفتن حقم نيازي به حمايت خانواده ندارم دست به اقدامي زدم وكيل گرفتم و براي "اقدام به قتل" ازش شكايت كردم، طبق صحبتهايي كه وكيلم باهاش داشته گفته كه "اصلا پشيمون نيستم و اي كاش كه مي‌كشتمش". اين آدم و كساني مثل اون خطرناك هستند و باز هم ممكنه دست به چنين خشونت‌هايي بزنند، ميدونم كه كار سختيه و زمان مي بره چون خيلي سال ازش مي گذره ولي من كوتاه بيا نيستم ، نه فقط بخاطر خودم بلكه بخاطر هزاران زن مثل من كه مورد خشونت‌هاي جنسيتي قرار گرفته و مي گيرند.

✍نگار مسعودي عکاس و مستند ساز
١٤ آبان ١٣٩٧

قطعه《شیرین》


اجرا: #نجمه_تجدد و #بیژن_کامکار

@zan_j

🔴 به بهانه سالروز درگذشت پوری سلطانی و توران میرهادی: جای خالی مادران فرهنگ ایران زمین

📌 کار با او خاطره بود، نه فقط با توران که پوران هم این‌گونه بود، این را آنهایی می‌گویند که افتخار سال‌ها دوستی و همکاری نزدیک را با هر دو داشتند، توران میرهادی، مادر آموزش ادبیات کودک و نوجوان و پوری سلطانی که او را مادر کتابداری نوین کشورمان می‌خوانند؛ توران قرار بود به اصرار مادر باغبان شود، باغبان هم شد؛ باغبان کودکان سرزمینی که با وجود تمام بی‌مهری‌ها هیچگاه آن را ترک نکرد. پوران هم در حوزه ای دیگر شرایطی تقریباً مشابه داشت، او هم باغبان کتاب‌ها شد و تلاش کرد برای ساماندهی وضعیت کتابداری کتابخانه‌های کشور. هر دو منشأ تحولات بزرگ و فارغ از منیت‌هایی بودند که اغلب گرفتار آن هستیم، دنبال عنوان و جایگاه نبودند اما با همراهانشان کاری کردند کارستان.

👈🏻 برای خواندن متن کامل روی "INSTANT" بزنید:
bit.ly/2JRDA0k

تعفن نظام سرمایه داری

صحبت و گریه های یک دختر سیزده ساله در مورد شکنجه هائی که پس از ازدواج اجباری روزانه بر او اعمال می شود.


⭐️🔻⭐️🔻⭐️🔻⭐️🔻

میان دو حق ، حق باکارگران است .

https://t.me/joinchat/AAAAAEfpGMjOfIc0hPdn9Q

🔴 شوراهای صنفی دانشجویان، یک مرور تاریخی

(قسمت اول)

تا همین چند سال پیش، زمانی که صحبت از #شورای_صنفی و فعالیت صنفی می شد، بسیاری نمی‌دانستند موضوع از چه قرار است یا شورای صنفی چطور جایی و فعالیت صنفی چطور کنشی‌ست.امروز اما اوضاع تغییر کرده است...
دانشگاه‌ها از سال‌ها قبل بیش از پیش مورد حمله خصوصی سازی و کاهش امکانات رفاهی قرار گرفته است. از اوایل دهه نود زمزمه‌هایی از گوشه کنار دانشگاه‌ها به گوش می‌رسد. آنچه که رخ می‌دهد، فعالیت صنفی و شوراهای صنفی را به امری جدی‌تر نسبت به قبل از دهه نود برای دانشجویان بدل می‌کند. با آغاز دهه نود، همگام با دیگر ساحت های جامعه، شاهد اوج گرفتن مشکلات دانشگاه در حیطه‌های رفاهی، آموزشی و ... هستیم که در نتیجه آن فعالین صنفی در صدد تشکیل شوراهای صنفی برای بازگرداندن امکانات حداقلی‌ به دانشگاه بر می‌آیند. تجمعات دانشجویان و فشار بیش‌تر فعالین صنفی در برابر این هجمه همه سویه، شوراهای صنفی و فعالیت صنفی را بدل به میدان کنش‌گری و سنگری برای ایستادگی در برابر تکه تکه شدن آموزش عالی بدل کرد.

همین امر ضرورت مروری بر تاریخ شکل‌گیری شوراهای صنفی دانشجویان کشور در دهه 90 و مسیری که تاکنون طی کرده است را بر ما گوشزد می‌کند،مروری که فقدان آن در بحبوحه‌ی فعالیت‌های روزمره را باید از انتقادهای جدی به عملکرد شوراهای صنفی دانشجویان کشور دانست. از این رو کانال شوراهای صنفی دانشجویان کشور طی چند قسمت متوالی مروری بر تاریخ شکل‌گیری شوراهای صنفی دانشجویان در دهه 90، چالش‌ها، نقاط ضعف‌ و دستاوردهای آن خواهد داشت.

اوایل دهه 90 کمتر دانشگاهی توانست موفق به بازگشایی یا فعال سازی شورای صنفی‌ خود شود. آن دسته از دانشگاه‌‌هایی هم که موفق به حفظ یا بازگشایی شوراهای خود شدند، با وضعیتی اخته برای هر حرکت خود روبرو شدند . آنچه که شهودی است و پیگیری و فعالیت صنفی را دست و پا بسته می‌کند، نقشی است که دولت‌ها برای شوراهای صنفی تعیین کرده است. کارکرد شوراها به پیگیری مسائل جزئی رفاهی در هزارتوی بوروکراسی دانشگاه و در اتاق های این مدیر و آن معاون تقلیل می‌یابد. شوراهای صنفی دانشگاه‌های مختلف، سرگردان در پی حل مشکلات ریز و درشت دانشجویان پلکان دانشگاه را بالا و پایین می‌رفتند. این دوندگی‌ها شوراهای صنفی را مبدل به بخشی از فرایند بوروکراتیک دانشگاه کرده بود، چنان چه گویی خود در قامت یک مسئول در کنار مسئولان دیگر دانشگاه قرار می گرفت، و دست دانشجوی معترض را از گریبان سیاست و سیاست‌گذاری که حیات روزمره‌اش را مختل کرده بیش از پیش کوتاه می کرد.
عدم کارکرد و ابتر بودن آیین‌نامه شوراهای صنفی، عدم جدیت مسئولان دانشگاه‌ها در رویارویی با مطالبات دانشجویان و شورای صنفی و سنگ اندازی آنها در مسیر شکل‌گیری این نهاد، منتج از پیکره‌ی ترسیم شده از سوی قوانین بالادستی برای شوراهاست. در این اوضاع دانشجویان نیز گرایش چندانی به حضور و فعالیت در شوراها پیدا نمی‌کنند. اینها در حالیست که ساختار پیچیده و نقص های فراوان مشکلات صنفی هم مانع فعالیت سامانمند اعضای شوراهای صنفی می شد.

اوایل سال 93 است. طبق آمار رسمی در این سال فقط 13 درصد از آموزش عالی کشور غیر پولی‌ست. این در حالی‌ست که طبق آمار غیررسمی نزدیک به 7 درصد آموزش عالی غیرپولی‌ست. در چنین شرایطی و با عوامل یاد شده و بسیاری مسائل دیگر که در این مقال نمی‌گنجد، فعالین صنفی دانشگاه‌های مختلف را به فکر پیوستن به هم، گفتگو و هم‌اندیشی بر سر مشکلات و مطالبات مشترک می‌اندازد تا بتوانند از این پیکره‌ فرسوده راهی به جلو باز کنند. جستجوها و آزمون و خطاهای بسیاری صورت می‌گیرد تا آنکه شهریور ماه 93 بیانیه‌ای با امضای 14 شورای صنفی دانشگاه‌های مختلف کشور با عنوان «تشکیل کمیته تاسیس اتحادیه شوراهای صنفی کشور» توجه فعالین دانشگاهی را به خود جلب می‌کند {اتحادیه ای که تا به امروز هم مانع شکل گیری رسمی آن شده اند}. ( www.irna.ir/fa/News/81320393)
راهی تازه آغاز می شود. بار دیگر از دل تاریخ فرزندی زاده می‌شود که سر سازگاری با منطق فعلی جهان و سیاست‌گذارانش ندارد.
(ادامه دارد ...)

#مرور_تاریخی
#تاریخ_صنفی

7⃣5⃣6⃣
🆔 @senfi_uni_iran

#زنان_هنرمند

تار:نغمه مراد آبادی
کاخن: کیمیا صرافی
@zan_j