اعتراض یک زن سالخورده #زلزله زده کرمانشاهی که در قبرستان زندگی میکند، به عدم کمک رسانی دولت.
@zan_j

ویدیو: ده نکته که درباره چگونگی رفتار با افراد دارای معلولیت باید بدانیم
از حقوق بشر ایران

@zan_j

...تو هم جوونی و هم زن ! هردوشون محدوديت‌های جدی دارن؛ اما تو آدم هم هستی ... نذار كسی تصميم بگيره كه تو كی باشی ! اون آدمِ آزادی كه دارم راجع بهش حرف میزنم، جايی درونِ توئه، پيداش كن و بذار يه كارِ خوب تو دنيا انجام بده !

📕#خانه
#تونی_موریسون

@zan_j

🔴 مقایسه میزان دسترسی زنان و مردان به اینترنت، در نقاط مختلف جهان/ روزنامه دنیای اقتصاد

#انیمیشن
از خود بیگانگی انسان ها
@zan_j

▫️صدیقه مالکی،همسر هاشم خواستار از فعالان معلمان #مشهد: اطلاعات سپاه بدون ارائه حکم آقای خواستار را بازداشت و بدون هیچ توضیحی در بند بیماران ممنوع‌الملاقات بیمارستان روانپزشکی ابن سینا بستری کرده است

بیانیه #کانون_نویسندگان_ایران به مناسبت نخستین سالگرد درگذشت علی‌اشرف درویشیان

#علی‌_اشرف_درویشیان؛ قلم معترض فرودستان
انسان‌ها پس از مرگ با آنچه از خود به جا گذاشته‌اند در یادها می‌مانند و از این راه به حیات معنوی و اثرگذاری خویش ادامه می‌دهند. از درگذشت علی‌اشرف درویشیان نویسنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی محبوب و سرشناس و عضو برجسته‌ی کانون نویسندگان ایران یک سال می‌گذرد. چهارم آبان ۱۳۹۶ پس از تحمل ده سال بیماری و عوارض جانکاه سکته‌ی مغزی سرانجام قلبی که برای فرودستان جامعه می‌تپید از حرکت بازماند؛ اما علی‌اشرف درویشیان به پایان نرسید؛ زیرا او همراه میراث ادبی و اجتماعی‌اش حی و حاضر در یادها خواهد ماند: با ده‌ها اثر داستانی و پژوهشی که هستی‌‌‌شان بر واگویی صدای هیچ‌بودگان بنا نهاده شده است.
هرجا و هر وقت کودکی از سرما کبود شود "سه خم خسروی" به یادمان می‌آید.
هر جای جهان کودکی از گرسنگی مزمن کشته شود، "ندارد"؛
آتش جنگ که دنیای فرودستان را منجمد کند، "خانه‌ی کوچک نمدی"؛
دیدن اندوه پدری که جوانش تیرباران شده، "نرگس برای نرگس"؛
هر جا و هر وقت گوری دست جمعی کشف شود، "آنها هنوز جوانند" ؛
صدای اعتراض به حکومت‌های ستمگر و شکنجه‌گر را هر وقت که بشنویم، "سال‌های ابری"؛
ترکه‌ی نازک جان دخترکی اگر در آتش جهل و فقر بسوزد، "هتاو"؛
عشق اگر پاک و شرم‌رو سر زند، "عشق و کاهگل"؛
آرزوی زیبا کردن جهان که سر برآورد، "باغچه‌ی کوچک ما"
و اگر دیدیم در پس همه‌ی تصاویر سیاه و واقعیت‌های چرکین، نبض زندگیِ پاک و عشقِ انسانی می‌تپد، درویشیان را به یاد می‌آوریم.
هر روشنفکر معترض و زندانی سیاسی و عقیدتی او را به یادمان می‌آورد که سال‌ها زندان آریامهری، و تعقیب و تهدید حاکمیت کنونی را متحمل شد. صدای مخالفت با سانسور هر جا که بلند شود او را در خاطرمان زنده می‌سازد، و ندای "آزادی اندیشه و بیان بی هیچ حصر و استثنا" هر جا که طنین‌‌‌‌‌‌‌انداز شود نامش را در ذهنمان بیدار می‌کند. هرگاه نویسنده‌ای از گردن گذاشتن به یوغ قدرت سرباز زند این جمله‌ی او به یادمان می‌آید که: "من بر سر سفره‌‌ی خون نمی‌نشینم". لیست سیاه حکومت‌ها هر جا که برملا شود نام او را در فهرست مرگ قتل‌های سیاسی زنجیره‌ای به یاد می‌آوریم. کانون نویسندگان ایران در دوره‌ی سوم فعالیتش تداعی‌گر اوست که یکی از چهره‌های برجسته و بنامش بود و خستگی‌ناپذیر برای دوامش تلاش می‌کرد.
او چنان می‌نوشت که دوست داشت و از چیزهایی می‌گفت که دغدغه‌ی واقعی‌اش بود. دنیای ادبی‌ او جهانی ورای زندگی‌اش نبود. خودش را می‌نوشت آن‌طور که می‌زیست و آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌طور می‌زیست که می‌نوشت.
وقتی به شگفتی از شکوفایی کسی سخن می‌گوییم که در خانواده‌ای فقیر زاده شده‌، در کنار گندابرو کودکی‌اش را گذرانده و در زندگی کوشش‌های جان‌فرسا کرده و چهره‌ای محبوب و سرشناس یافته است، آن هم نه با پیروی از وضع موجود که در مخالفت با آن، درویشیان تداعی می‌شود. نویسنده و روشنفکر آرمان‌گرایی که نه در نیمه‌ی راه متوقف شد و نه هرازگاه میان رویکردها و مدهای اجتماعی و سیاسی گوناگون معلق زد، بلکه تا پایان طبیعی خود بر آرمانش ایستاد که چیزی جز سعادت مادی و معنوی انسان نبود.
از این دست یادگاران، تداعی‌گران و نگاه‌دارندگان یاد علی‌اشرف درویشیان بسیار است. زیرا میراث او به مثابه‌‌ی نویسنده و روشنفکر چنان و چندان هست که هر دم او را یادآوری کند.
یادش عزیز است؛ پردوام باد!
کانون نویسندگان ایران
۲ آبان ۱۳۹۷

#کانون_نویسندگان_ایران

@zan_j

🎬 #دانلود_فیلم کوتاه
Dinola 2013 Georgia
👤 اثر mariam khatchvani

■ درامی خوش ساخت و تاثیرگذار بر اساس (واقعیت)

■ زن و کودک، سرنوشتشان در دست مرد خانواده و جامعه یعنی (قدرت) است

روز خوش

اما امروز
در محاصره پنجره های پاییز
می خواهم تو را به نام بخوانم
آتش کوچکی روشن کنم ،
چیزی بپوشم و تو را
ای پیراهن بافته از گل پرتقال
و شکوفه های شب بو ،
صدا کنم....
#نزار_قبانی
@zan_j

▫️شناسایی ۴۹هزار کودک «بی‌شناسنامه» دارای مادر ایرانی

▫️احمد میدری، معاون رفاه اجتماعی وزارت رفاه: خراسان رضوی، سیستان و بلوچستان و تهران سه استان اصلی رو به رو با مشکل ؟؟#کودکان_بی‌شناسنامه حاصل ازدواج زنان با مردان خارجی هستند. بر اساس خود اظهاری این زنان، آنها ۴۹ هزار و ۹۶ فرزند دارند که فاقد شناسنامه هستند اما در سرشماری وزارت کشور، عددی که به‌دست‌آمده است کمتر از ۷ هزار است.
▫️وزارت رفاه از زنانی که ازدواج فراملی داشتند درخواست کرد تا کد ملی خود را پیامک کنند و با آنان تماس گرفته شد تا بتوانیم بدانیم که چند نفر در کشور با این مسئله روبرو هستند که حدود ۱۴ هزار و ۶۱۸ کد ملی برای ما ارسال شد. بر اساس این خود اظهاری آنها ۴۹ هزار و ۹۶ فرزند دارند که فاقد شناسنامه هستند اما در سرشماری وزارت کشور، عددی که به‌دست‌آمده است کمتر از ۷ هزار است.
▫️ از نظر رفاه اجتماعی کوچک و بزرگ بودن عدد مهم نیست به این خاطر که این مساله حق افراد است و اگر ما نخواهیم این حق را اعاده کنیم، با مسائل بدتری روبرو خواهیم بود و این فقر حقوقی به فقر مالی تبدیل می‌شود و می‌تواند انسان‌های فقیر را در کشور افزایش بدهد.
▫️پیگیری این مسئله در مجلس هم سابقه‌ای ۱۵ ساله دارد اما به دلایلی به نتیجه نرسیده است. آمار و ارقام در این زمینه متفاوت است و ما هیچ
تصویری از بچه‌های بی شناسنامه نداریم.
▫️در این سرشماری، ۱۴ ملیت شناسایی شدند که با زنان ایرانی ازدواج‌کرده‌اند و در ایران هستند اما بچه‌هایشان شناسنامه ندارند. دو ملیت اصلی افغانستانی و عراقی است، به این ترتیب که ۶۰ درصد افغانستانی، ۱۲ درصد عراقی و ۲۸ درصد از سایر ملیت‌ها هستند.
▫️ این تصور که زنان ایرانی از سر فقر با مردان غیرایرانی ازدواج می‌کنند، دیدگاه درستی نیست، ۵۴ درصد بچه‌هایی که از این ازدواج‌ها متولد شده‌اند، گواهی تولد از بیمارستان دارند. ۴۶ درصد دیگر یا در منزل بود یا گواهی نگرفته‌اند که این خود از نظر سلامت، نشان‌دهنده آسیب است. همچنین ۵۲ درصد از این بچه‌ها پسر و ۴۸ درصد دختر هستند.
@zan_j

🔴 سند دیگر از رسوایی دو تن از مجریان اوامر نهادهای امنیتی برای اجرای پروژه سندیکاسازی دولتی در شرکت واحد

در ادامه انتشار اسناد مربوط به اقدام وزارت کار و نهادهای امنیتی برای سندیکا سازی دولتی در شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در عکس پیوست دو تن از افرادی که با تطمیع دستورات وزارت کار و نهادهای امنیتی را برای سندیکا سازی دولتی در شرکت واحد دنبال می کنند، مشاهده می کنید.

عکس مربوط به حضور دو تن از جلو داران اجرای پروژه سندیکا سازی دولتی در شرکت واحد است که در زمان انتخابات شورای اسلامی کار فرمایشی در سامانه شش شرکت واحد (روز هفدهم مهر ماه ۱۳۹۶) با تایید عملکرد شورای اسلامی کار ضد کارگری، اقدامات گسترده ای در تشویق کارگران به شرکت در رای گیری شورای اسلامی کار فرمایشی می کردند. و اخبار آن در کانال تلگرام شورای اسلامی کار شرکت واحد منتشر شده است.

در آینده اسناد دیگری در این رابطه منتشر خواهد شد.

لینک کانال
t.me/vahedsyndica

۳۰مهر ۹۷ـ دو دختر کوچک اهوازی به علت مصرف داروی تاریخ گذشته ضدشپش، جان سپردند!
این داروها توسط مسئولین کودکستان برای این دو کودک1.5 و 5 ساله استفاده شده که باعث بیهوشی و سپس مرگ آنها شد.

@zan_j

۳ آبان ۹۳
#ریحانه_جباری به جرم دفاع از خود در برابر تجاوز یک مزدور اطلاعاتی به نام مرتضی سر بندی اعدام شد.

🌺یادش گرامی

@zan_j

بمناسبت ۳ آبان سالروز اعدام ریحانه جباری

وصيت ريحانه_جباری جباری با صدای خودش از زندان
#اعدام_قتل_عمد_دولتی

@zan_j

مطالعات بانک جهانی نشان می‌دهد که میان #معلولیت و #فقر رابطه مستقیم وجود دارد.

✍حمید مافی
از وضعیت پرستاران می‌نویسد، از تاثیرات خصوصی‌سازی و سیاست‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در زندگی پرستاران، از کمبود پرستاران به نسبت بیماران در ایران، از کاهش طول عمر پرستاران به دلیل فشار و سختی کار و دستمزدهای پایینی که پرداخت هم نمی‌شود. در این فلاخن می‌خوانیم که وضعیت امروز پرستاران محصول تصمیمات قانون‌گذاران و برنامه‌نویسانی در دولت محمد خاتمی است که پروژه‌ی خصوصی‌سازی بهداشت و درمان را کلید زدند و این سیاست‌ها در دولت حسن روحانی با شدت بیشتر و ابعاد تازه‌تری اجرا شده است. در #فلاخن_صد_بیستم از این می‌خوانید که چگونه آموزش پرستاری و صدور پروانه‌ی حرفه‌یی برای پرستاران به شرکت‌های خصوصی‌ای واگذار شده است که وزیر بهداشت و دیگر مقامات این وزارتخانه در هیات‌مدیره‌ی آن حضور دارند و با جان پرستاران مشغول تجارتند. در این فلاخن هم‌چنین از اجرای طرحی شبیه به طرح کارورزی در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی می‌خوانید که از یک‌سو دانشجویان پرستاری را به بیگارورزی می‌کشاند و از سوی دیگر موقعیت شغلی پرستاران را به مخاطره می‌افکند.
@zan_j

نگاهت چشم بر افقی دارد که نشانی از چوبه دار نباشد!

#اعدام_را_متوقف_کنید

🔖نگاهي به چرايي افزايش بيكاري زنان در ايران

جمعیت زنان بیکار طی سالهای ۹۰ تا ۹۶ از دو میلیون و ۸۷۷ هزار نفر به بیش از سه میلیون و ۲۱۰ هزار نفر افزایش یافته که از افزایش ۲۰۰ هزار نفری این جمعیت در این فاصله زمانی حکایت دارد.
در این گزارش، با نگاهی به جمعیت بیکار طی سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ مشاهده می‌شود که جمعیت بیکار نیز با متوسط رشد سالانه ۱.۸ درصدی از دو میلیون و ۸۷۷ هزار و ۶۰۸ نفر در سال ۱۳۹۰ به سه میلیون و ۲۱۰ هزار و ۲۰۶ نفر در سال ۱۳۹۶ افزایش یافته است. جمعیت زنان بیکار نیز با نرخ رشد سالانه ۳.۸ درصدی از ۸۳۰ هزار و ۹۹۶ نفر در سال ۱۳۹۰ به یک میلیون و ۳۷ هزار و ۵۱۶ نفر در سال ۱۳۹۶ افزایش یافته است. سهم زنان از جمعیت بیکار طی سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ به جز سال ۱۳۹۳ روندی افزایشی داشته و کمترین میزان آن ۲۸.۹ درصد در سال ۱۳۹۰ و بیشترین مقدار ۳۲.۳ درصد در سال ۱۳۹۶
بوده است.
@zan_j
#زنان_مشاركت_اقتصادي
#زنان_بيكار
ادامه در لينك زير
http://yon.ir/pjzYZ

:
بیش از ١٠ هزار دانش آموز سقزی زیر سقف مدارس تخریبی تحصیل می کنند

یکی از مسئولین آموزش و پرورش شهرستان سقز در استان (سنندج) اعلام کرد کە بیش از ١٠ هزار دانش آموز سقزی زیر سقف مدارس تخریبی تحصیل می کنند، این در حالی است که ‌دولت و مسئولین پول و درآمد حاصل از فروش منابع نفتی را بجای اینکه خرج ساخت کلاس درس و مرمت مدارس فرسوده بکنند،
🔻 صرف کمک های میلیارد دلاری به گروه هایی چون حزب الله لبنان، حماس، گروه های مستقر در عراق و سوریه
#امکانات_آموزشی_استاندارد_و_برابر
#تحصیل_رایگان_حق_کودکان
@zan_j

🔴 یاد و خاطره #علی_اشرف_درویشیان را گرامی می داریم!

روز چهارم آبان ۱۳۹۶، قلب علی اشرف درویشیان برای همیشه از تپیدن باز ایستاد. با مرگ او، کارگران و زحمتکشان و مزدبگیران و کودکان فرودست جامعه، یکی از نویسنده گان واقعگرا، مبارز و برابری طلب را از دست دادند. براستی که او «رفیق کودکان، یار و یاور طبقه‌ی کارگر و تمام انسان‌هایی بود که برای فردایی روشن و شایسته‌ی انسان، مبارزه می‌کنند.»

علی اشرف درویشیان نویسنده ای بزرگ بود که به جز برای قلم، برای هیچ کس و هیچ حاکمی سر فرود نیاورد. چه آن زمان که در دهه ۵۰ تا آستانه بهمن ۵۷ در زندان محبوس بود و چه آن هنگام که در دهه ۷۰ برای اهدای جوایز ادبی دولتی، دعوت اش کردند؛ او در پاسخ به این دعوت در مصاحبه ای گفت که من چگونه در مراسمی دولتی شرکت کنم، مادام که از یک سو مردم ام در فقر بسر می برند و از سوی دیگر سایه سانسور بر سر ادبیات ما سنگینی می کند؟!

علی اشرف درویشیان بیش از نیم قرن صادقانه با قلم اش از کار و زحمت مردمی نوشت که در کنارشان زندگی می کرد و درد و رنج آنها را با کلمات به تصویر می کشید. این نویسنده توانمند با کتاب «از این ولایت» از زندگی و مرگ نیازعلی «نداردها» می نویسد و در «آبشوران» زندگی فلاکت بار محله های فقیر نشین و حاشیه ای شهر کرمانشاه را در برابر چشمان خواننده به نمایش می گذارد. در جایی دیگر، «کلاش قرمز» دختری به نام «گل طلا» را بر مرکب خود می نشاند و در آسمان شهر به پرواز در می آید تا فاصله طبقاتی که حاکمیت سرمایه به ارمغان آورده را به او نشان دهد.

علی اشرف درویشیان آثار ارزنده ای دیگری مانند «درشتی»، «فصل نان»، و «صمد جاوادنه شد»( به یاد صمد بهرنگی )، «خاطرات صفر خان» از زندانیان سیاسی قدیمی، و... نیز دارد. اما به همه اینها باید رمان «سال های ابری» را اضافه کرد که گنجینه ای تاریخی و ارزشمند از شرایط زندگی و رویدادهای اجتماعی یک دوره معین از تاریخ ایران است. آثار علی اشرف درویشیان برای همیشه در یاد و خاطرات همه پوینده گان هنر و ادبیات کارگری و معترض به نظام نابرابر سرمایه داری ماندگار است.

یاد و خاطره علی اشرف درویشیان برای همیشه ماندگار و جاوادنه است.


@zan_j