سنگین نمی‌شد این همه خواب ستمگران
گر می‌شد از شکستن دل‌ها صدا بلند (صائب)



مکاتبات آصف بیات و سعید مدنی، جامعه‌شناسان ایرانی، از بیش از دو سال پیش، از اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳، با انتشار نامه‌ای آغاز شد که آصف بیات طی آن، با نگاهی همدلانه، پرسش‌ها و نقدهایی را پیرامون برخی دیدگاه‌های سعید مدنی طرح کرد. در ادامه، شاهد انتشار پاسخ مدنی به نقدهای بیات بودیم و پس از آن نیز این گفت‌وگوی مکتوب با طرح پرسش‌هایی تازه‌ و خواندنی استمرار یافته است.
مطالعه‌ی این نامه‌ها از زوایای مهمی اهمیت دارند. اما شاید از یک منظر تلاش برای بازخوانی نظریه‌های جامعه‌شناسی جنبش‌های اجتماعی، گذارها و انقلاب‌ها، در پرتو واقعیت تجربی جنبش‌ها و خیزش‌هایی که ایران در سال‌های اخیر شاهد بوده، آن‌هم در بستری از شرایط بحرانی ژئوپلتیک و مداخلات نظامی امپریالیستی در ایران، نکات طرح‌شده در این نامه‌ها را برای هر پژوهشگر / کنشگر اجتماعی دارای اهمیتی دوچندان می‌سازد.

همان‌طور که شما نیز بارها نوشته‌اید جریان تحولات اجتماعی ایران سال‌هاست با سرعت و البته نه خطی بلکه سینوسی به پیش می‌رود. به نظرم روند اعتراضات و جنبش‌های اجتماعی در ایران را می‌توان به سه موج با تیپولوژی متفاوت تقسیم کرد. موج اول از اوایل دهه‌ی هفتاد و تحت تاثیر عواقب جنگ هشت‌ساله و سیاست‌های تعدیل پس از آن آغاز شد که اعتراضاتی محلی و با انگیزه‌های عمدتاً اقتصادی و زبانی کمابیش محافظه‌کارانه بود؛ یعنی بیش از آن‌که نظام سیاسی را مخاطب قرار دهد بر مطالبات اقتصادی متمرکز بود، مثل اعتراضات اراک، اسلام‌شهر تهران، کرج و مشهد. موج دوم از جنبش اصلاحات در نیمه‌ی دوم دهه‌ی ۱۳۷۰ آغاز و تا جنبش مهسا ادامه یافت. این شورش‌ها، اعتراضات، خیزش‌ها و جنبش‌ها در مقایسه با پیش از آن محلی نبود؛ گاه منطقه‌ای بود، مثل خیزش آب در خوزستان و اصفهان یا اعتراضات نسبت به سرنگونی هواپیمای اوکراینی که عمدتاً در تهران رخ داد، گاه ملی مثل جنبش سبز در اغلب شهرهای بزرگ و جنبش مهسا با گستردگی بیشتر. به‌علاوه، این اعتراضات در مقایسه با اعتراضات پیشین رادیکال‌تر و سیاسی‌تر و خواستار حقوق شهروندی اعم از حق مشارکت عمومی، دموکراسی و رفع تبعیض بودند

https://pecritique.com/?p=38276


#اتحاد_جنبشهای_اجتماعی

وقتی جنگ، زنان را از بازار کار بیرون می‌راند

بنفشه خرم‌دل ـ هنوز این نگاه که زنان برای کار در اولویت نیستند در جامعه‌ی مردسالار حاکم است و مشکلات ناشی از ناآرامی‌های سیاسی و اجتماعی بر مشکلات ناشی از نگاه مردسالارانه به زنان بار می‌شود؛ بار سنگینی که زنان با دشواری آن را تحمل می‌کنند. با همه اینها زنان در طول سال‌های اخیر نشان داده‌اند که توانایی ایجاد تغییرات عمیق اجتماعی را دارند... غم نان اگر بگذارد!
https://www.radiozamaneh.com/895016/

«روزی باغی بود که نامش زمین بود...»؛ شاید همین یک جمله، خلاصهٔ تمام دلتنگی‌های ژرژ موستاکی برای جهانی باشد که آرام‌آرام زیبایی و معصومیت خود را از دست می‌دهد...

رژ موستاکی - روزی باغی بود

#موسیقی
#انسان
#صلح_رفاه_آزادی

@zan_j

از «تانگوی مرگ» تا اذان صبح؛ دیکتاتورها شاید ایدئولوژی‌های متفاوتی داشته باشند، اما زبان سرکوبشان شبیه است. برای کشتن، آیین می‌سازند؛ صدا انتخاب می‌کنند و مرگ را در روایتی مقدس یا ضروری پنهان می‌کنند.
برای مردم ایران، این روایت غریبه نیست؛ جایی که با شنیدن اذان سحرگاهی از پشت دیوارهای زندان، نخستین پرسش این است: امروز چه کسی را اعدام کردند؟


#نه_به_اعدام
#نان_آزادی
#صلح_رفاه_آبادی
#نه_به_جنگ_نه_به_جمهوری_اسلامی


@zan_j

الهام زراعت پیشه، وکیل دادگستری از زندان شیراز آزاد شد🌹
آزادی خانم زراعت پیشه روز چهارشنبه ۷ مردادماه، با تودیع وثیقه از زندان عادل آباد شیراز صورت گرفته است.
این وکیل دادگستری در تاریخ ۱۴ اردیبهشت‌ماه سال جاری، در محدوده دادسرای اجرای احکام شیراز بازداشت شد.
وی سپس در مرحله بدوی توسط شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز  از بابت اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی به پنج سال حبس و از بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس و ممنوعیت خروج از کشور و ابطال گذرنامه به مدت دو سال محکوم شد.
الهام زراعت پیشه، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای استان فارس، پیشتر نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه برخورد قضایی و بازداشت را داشته است.

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#نه_به_اعدام
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@zan_j

فایل پی‌دی‌اف کتابچه نوشته شده توسط شبکه فمینیست‌ها برای ژینابا عنوان:

فمینیسم علیه اعدام: لغو بی‌قید و شرط مجازات اعدام و تخیل عدالت دگرگون‌ساز

@Feminists4jina

#زنان_علیه_اعدام
#نه_به_اعدام
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@zan_j

نابودی ۱۰۰لنج صیادی در حملات اخیر به جاسک؛ ضربه‌ای به معیشت صیادان❗️
۸ مرداد
برآورد اولیه خسارت‌های وارد شده به شناورهای صیادی حدود سه هزار میلیارد تومان است، ارزش هر لنج آب‌های دور را بین ۸۰ تا ۱۰۰ میلیارد تومان و هر لنج ساحلی را بین ۳۰ تا ۵۰ میلیارد تومان اعلام کرد.
رییس اداره شیلات جاسک گفت نابودی این شناورها پیامدهای گسترده‌ای برای اشتغال منطقه داشته است. به گفته او، هر لنج آب‌های دور برای حدود ۲۵ نفر و هر لنج ساحلی برای حدود ۱۰ نفر فرصت شغلی ایجاد می‌کرد و از بین رفتن ۱۰۰ لنج، شمار زیادی از صیادان، ملوانان و جاشو‌ها را بیکار کرده است.
پس از آغاز حملات، شناورهای باقی‌مانده برای کاهش خسارت به خورها منتقل شدند و دو جایگاه سوخت در بندرهای گوگسر و کوه مبارک به‌طور موقت جایگزین جایگاه آسیب‌دیده شدند.
حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ خانواده به‌طور مستقیم از نابودی این لنج‌ها آسیب دیده‌اند.
بندر جاسک یکی از قطب‌های مهم صیادی هرمزگان است و آثار این حملات تنها به صاحبان شناورها محدود نمی‌شود، بلکه بر زندگی هزاران نفر که به اقتصاد در‌یامحور منطقه وابسته‌اند، سایه انداخته است.

#معیشت_زندگی و جان مردم
#نه_به_جنگ_طلبان
@zan_j

تعرض جنسی به نام امر به معروف؛
در زندان‌های طالبان چه می‌گذرد؟

🟠 سیمین در وقت غذا و نماز طالبان فرصت پیدا کرد با زنان و دختران جوانی که با او یک‌جا بازداشت شده بودند، صحبت‌ کند: «بیشتر زنان و دخترانی که آن‌جا بودند به اتهام رعایت نکردن حجاب بازداشت شده بودند، به جز زن باردار، دختر ۱۳ ساله و یک زن که بخاطر بردن نان به دکان برای همسرش بازداشت شده بود.» طالبان زن باردار را به دلیل «افتادن چادرنماز روی شانه»اش بازداشت کرده بودند. او به سیمین گفته است: «تولد فرزندم نزدیک است. من بازار رفته بودم تا برای فرزندم لباس و دیگر لوازم بگیرم، در برگشت سمت خانه، داخل کوچه در جای خلوتی نشستم تا کمی آب بنوشم. سرم را بلند کردم که آب بنوشم، چادرنمازم روی شانه‌ام افتاد. در همین هنگام سه تن از نیروهای امر به معروف طالبان از کوچه تیر می‌شدند، مرا دیدند و بازداشتم کردند. می‌ترسم که در اینجا فرزندم ضایع نشود. خدا کند امشب در اینجا نمانیم وگرنه تا فردا نه من زنده می‌مانم و نه بچه‌ داخل شکمم.»

🟠 برای سیمین در داخل زندان شنیدن قصه‌ یک دختر جوان بیشتر از همه‌چیز آزاردهنده بوده اسن. دختر جوانی که ماه‌ها بدون هیچ جرمی در زندان به سر برده بود. او به سیمین گفته بود: «مرا به جرم ارتباط نامشروع با یک پسر بازداشت کردند. در حالی که هیچ کاری نکرده بودیم. ما فقط به کافه رفته و باهم حرف می‌زدیم. چهار ماه است که در زندان هستم. بخدا قسم وقتی از زندان آزاد شدم هرکاری که دلم شد انجام می‌دهم.»

🟠 سیمین شب به خانه بازگشت. او پس از رهایی از بازداشت طالبان، به‌طور مداوم کابوس می‌بیند و جرات نمی‌کند مثل قبل سر کار برود: «دوست داشتم خودم را در کنج خانه زندانی کنم. بعد از آن روز وقتی ماموران امر به معروف طالبان را ببینم، پاهایم سست می‌شوند، سرم گیج می‌رود و بازداشت شدنم و آن اتفاقات داخل زندان یادم می‌آیند. یک روز وقتی داخل … نشسته بودم و یک سرباز امر به معروف را دیدم، بازهم دچار خون‌ریزی شدم.»

🟠 گزارش‌های رسیده از هرات حاکی از آن است که مأموران امر به معروف و نهی از منکر طالبان حضور خود را در بازارها و مراکز خریدِ ویژه زنان به‌شدت افزایش داده‌اند. به گفته منابع محلی، هیچ زنی بدون داشتن ماسک، جوراب، نقاب و چادر نماز بلند اجازه تردد در شهر را ندارد و حتی کسانی که این پوشش را رعایت می‌کنند نیز از تذکرها و برخوردهای سلیقه‌ای محتسبان در امان نیستند. زمستان سال ۱۴۰۲ هم تعدادی از زنان و دختران دانش‌آموز افغان در کابل به دلیل «بدحجابی» بازداشت شدند و مدتی بعد رسانه زن‌تایمز گزارش داد که برخی از دختران بازداشت‌شده، در زندان طالبان مورد تعرض جنسی قرار گرفتند. این رسانه پس از تحقیقات اعلام کرد که حداقل یک نفر از این زنان بر اثر خودکشی جان خود را از دست داده و پیکر بی‌جان یکی دیگر از این زنان چند هفته پس از دست‌گیری پیدا شده است.

🟠 رمزیه، یک فعال حقوق زنان که در سال ۲۰۲۲ توسط طالبان زندانی شده بود می‌گوید: «آنچه در زندان تجربه کردم وحشتناک بود، اما می‌دانی چه چیزی بدتر از آن است؟ این که ما نمی‌توانیم درباره‌ آنچه بر ما گذشته است صحبت کنیم. از یک طرف از طالبان می‌ترسیم، زیرا آنان ما را مجبور کردند نامه‌ای را امضا کنیم که براساس آن نباید در مورد تجربه‌ خود حتا با خانواده‌ صحبت کنیم و از طرف دیگر این جامعه‌ سنتی ماست که به ما اجازه‌ حرف‌زدن نمی‌دهد. در زندان طالبان هیچ حریم خصوصی و قانونی وجود ندارد و کسی نیست که بتواند از آنان سوال کند یا آنان را مسئول بسازد. اگر به ما تجاوز شد، نمی‌توانیم در مورد آن صحبت کنیم و خانواده‌های ما اولین کسانی هستند که اطمینان حاصل می‌کنند که ما سکوت کنیم.»
#مردسالاری_ارتجاع
#طالبان

https://t.me/zan_j/53595

۲۶ زن‌کشی و ۳ سوق به خودکشی در تیرماه طبق آمار رسمی! چرا زنکشی و خشونت علیه زنان در زمانه‌ی بحران افزایش می‌یابد؟
#فمینیسم
#حقوق_زنان
#خشونت_عليه_زنان
#زن_کشی

با دیدن این تصویر نفسم گرفت
و یاداوری این نکته ضروری که :

کنترل بر بدن زن در درازای تاریخ شکل گیری طبقات تبدیل شده بود به یک ضرورت اقتصادی و اجتماعی برای بقای سلطه و برای حفظ مالکیت بر بدن زنان و دیگر انسانهایی که به بردگی گرفته میشدند

درباره این ماسک:
این ماسک آهنی واقعاً در دوران برده‌داری آتلانتیک استفاده می‌شد و مستندات تاریخی (از جمله روایت المودا اکویانو، برده‌ی سابق) تأیید می‌کنند که هدف اصلی‌اش جلوگیری از خوردن، آشامیدن و حتی حرف‌زدن برده‌ها بود؛ گاهی به‌عنوان مجازات و گاهی برای کنترل مداوم.

پ.ن:
پیش از شکل‌گیری طبقات، در بسیاری جوامع شکارگر-گردآورنده، تقسیم کار بین زن و مرد وجود داشت اما لزوماً سلسله‌مراتبی نبود.
- با ظهور کشاورزی ماندگار و مازاد تولید، مالکیت زمین معنا پیدا کرد؛ و کنترل ارث یعنی کنترل تبار، یعنی کنترل زن.
- نهادهایی مثل ازدواج انحصاری، حجاب، حبس خانگی، و حتی خودِ برده‌داری (که زنان برده اغلب هم از نظر جنسیتی و هم نژادی مضاعف سرکوب می‌شدند) در این چارچوب به‌عنوان ابزارهای کنترل تولیدمثل و نیروی کار دیده می‌شوند.

#برده_داری
#سرمایه_داری
#ستم_بر_زنان
@zan_j

تصویر را ببینید❗️
این مردان تلاش دارند پیکر تیر خورده این زن را عقب بکشند.
بسیاری بر اثر همین تلاش در همین نقطه کشته می‌شوند.
اینجا چالوس است، این زن جاویدنام افسانه رضویان است وقتی کشته شد، تنها ۴۷ سال داشت و یک مادر جوان بود.

شامگاه ۱۸ دی‌ماه، مقابل کلانتری چالوس. گلوله خورد، وقتی پیکرش در خیابان افتاد، مردم یک‌به‌یک رفتند برای اینکه او را عقب بکشند و پیکرش به دست قاتلانش نیفتد. ماموران به هر کدام که نزدیک پیکر تیر خورده این زن می‌شدند شلیک می‌کردند.
چند نفر دیگر در همان مکان کشته شدند.
این تصویر تاریخی ست. سندی ست از بی‌رحمی تروریست‌ها جمهوری اسلامی و شجاعت و البته بی‌پناهی مردم.
سمت راست تصویر مردانی را می‌بینید که پشت جان‌پناهی تلاش دارند خود را از گلوله‌ها محافظت کنند.

یک ماه و نیم هیچ‌کس نمی‌دانست پیکر این زن کجاست تا در نهایت در تاریخ ۲۰ بهمن پیکر را تحویل دادند.
پیکر او سرانجام به خاک سپرده شد اما این تصویر به عنوان سند جنایت و بی‌رحمی جمهوری اسلامی و شجاعت مردم، برای همیشه بر پیشانی تاریخ این سرزمین ثبت است.

#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم

#قتل_عام_دیماه1404

@zan_j

تجمع اعتراضی پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش تهران

جمعی از پرسنل پرستاری بیمارستان فیاض‌بخش تهران در اعتراض به حجم بالای کار، کمبود نیرو، مشکلات معیشتی و پایین بودن سطح دستمزدها، تجمع اعتراضی کردند.
#پرستاریم_معترضیم
https://t.me/GEtehadbazneshastegan

#زن_زندگی_آزادی
#اتحاد_جنبشهای_اجتماعی

علیرضا سپاهی قرار بود بامداد سه‌شنبه ۶ مردادماه، هم‌زمان با احکام ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری در میدان علیخانی اصفهان اجرا شود. با این حال، وی پیش از انتقال به محل اجرای حکم دچار سکته شد و مأموران زندان او را به بیمارستان منتقل کردند.
علیرضا سپاهی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و یکی از محکومان پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان»، است .
جمهوری اسلامی تنها پس از چند روز که در بیمارستان بود او را امروز به زندان دستگرد اصفهان بازگرداند
عطش جمهوری اسلامی برای اعدام جوانان پایانی ندارد .
او هم‌اکنون در این زندان نگهداری می‌شود. بازگرداندن این زندانی محکوم به اعدام به زندان، نگرانی خانواده او را نسبت به وضعیت جسمانی و سرنوشتش تشدید کرده است.
صدای او و خانواده اش که عضو دیگر او در روز شه شنبه گذشته اعدام شد باشیم!
#علیرضا_سپاهی
#نه_به_اعدام
#اعدام_برای_هیچکس

@zan_j

علیه فراموشی

ملکه رضویان، ۴۰ ساله، مادر سه فرزند و اهل #اصفهان ، شامگاه ۱۹ دی‌ماه در خیابان نظر شرقی بر اثر اصابت باتوم به سر جان باخت. او پس از انتقال به بیمارستان سعدی، بر اثر شدت جراحات جاودانه شد. پیکرش روز ۲۱ دی‌ماه تحت تدابیر امنیتی و بدون برگزاری مراسم، با حضور محدود خانواده در باغ رضوان اصفهان به خاک سپرده شد. بنا بر روایتی، از آنان خواسته شد علت مرگ را «سکته قلبی» اعلام کنند و مراسم را بدون سر و صدا برگزار کنند.

#ملکه_رضوان
#زن_زندگی_آزادی
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#قتل_عام_دیماه
#نه_شاه_نه_شیخ
@zan_j

🍃
زور، می گویند:
آنچه هست این گونه خواهد ماند
هر صدائی جز صدای حاکمان خاموش!... 
لیک بسیاری به خیل برده گان، نومید، می گویند:
آن چه می خواهیم ما هرگز نمی آید...
هان و هان تا زنده گی باقی است واژۀ هرگز نباید گفت
آن چه محکم بود دیگر نیست
آن چه هست اکنون، این چنین دیگر نخواهد ماند.
حاکمان آن گه که حرف خویش بس کردند
حرف ِ محکومان شود آغاز.
پس، که را یارای آن باشد که «هرگز» بر زبان آرد؟
دیرپائی ستم کاران، متکی بر کیست؟
بی گمان بر ما.
محو استیلای جباران، متکی بر کیست؟
همچنان برما.
ای فرو افتاده، برپا خیز!
ای سپر انداخته، بستیز!
کیست بتواند ببندد راه بر آن کس که از وضع خود آگاه است؟
پس، تودۀ مغلوب امروزین، فاتح فردا ست
وان زمان، «هرگز»، بی گمان «امروز» خواهد شد.

#برتولت_برشت
#زن_زندگی_آزادی
#نان_کار_آزادی
#نه_به_اعدام

   @zan_j

صدایشان باشیم

دیوان عالی کشور حکم اعدام بنیامین نقدی را تأیید کرد

شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور حکم اعدام #بنیامین_نقدی، ورزشکار ۲۶ ساله و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در شیراز، را تأیید کرد. این خبر را مصطفی نیلی، وکیل او، اعلام کرده است.

به گفته نیلی، رأی دیوان عالی روز هفتم مرداد به وکلای پرونده ابلاغ شده است. وکلای بنیامین نقدی قصد دارند به‌زودی درخواست اعاده دادرسی ارائه کنند.
نقدی شامگاه ۱۳ دی‌ماه در جریان اعتراضات شیراز بازداشت شد. مقام‌های قضایی او را متهم کرده‌اند که با شعله‌ورکردن یک کپسول آتش‌نشانی، مأموران سوار بر موتورسیکلت را هدف قرار داده است.
#مصطفی_نیلی تأکید کرده است در این واقعه آسیبی به کسی وارد نشده و ابراز امیدواری کرده دیوان عالی با اعاده دادرسی و رسیدگی دوباره به پرونده در شعبه‌ای هم‌عرض موافقت کند. سازمان عفو بین‌الملل نیز پیش‌تر خواستار توقف فوری اجرای حکم بنیامین نقدی شده بود.

#نه_به_اعدام
#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_جنگ

جنگ به روایت کارگران بندرعباسی



بندرعباس روزهای دشواری را پشت سر می‌گذارد. آنچه در بندرعباس در جریان است را نمی توان به خسارت های عمرانی و آمارهای رسمی محدود کرد. برای درک ابعاد این بحران، لازم است نگاهی دقیق‌تر به تأثیر آن بر زندگی روزمره کارگران، صیادان، رانندگان و خانواده‌هایی انداخت که بیشترین بار این شرایط را بر دوش می‌کشند.

متن کامل :
https://shorturl.at/v6OLD
#جنگ #تهاجم_امپریالیستی #بندرعباس #طبقه_کارگر

دیروز تولد آیدا حیدری بود🥀🎂

سخنان مادر آیدا حیدری در سالروز تولد دخترش
۸ مرداد ۱۴۰۵، در سالروز تولد ۲۲ سالگی آیدا حیدری، مادر و نزدیکانش بر مزار او گرد آمدند تا یاد و نام زن جوانی را زنده نگه دارند که زندگی، آرزوها و آینده‌ای پیش رو داشت.
آیدا حیدری، دانشجوی پزشکی، ۲۱ ساله، در تاریخ ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در خیایان کاشانی تهران در اعتراضات با شلیک مستقیم گلوله به قلبش جان باخت.

صدای مادران دادخواه؛ صدای مقاومت زنان، و صدای زنانی است که در برابر فراموشی، خشونت و بی‌عدالتی ایستاده اند.

#زن_زندگی_آزادی
#رهایی_زنان_رهایی_جامعه
#دادخواهی
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم

@zan_j

در میان کوچه‌های شنگال، دایه کامو هنوز چشم‌انتظار فرزندانی است که از سرنوشتشان خبری ندارد. او در روزهای فَرمان نسل‌کشی، همراه خانواده‌اش از سیبا گریخت، اما در مسیر به دست داعش افتاد و شش ماه در اسارت ماند.

دایه از روزهایی می‌گوید که در موصل و تلعفر، همراه دیگر ایزدیان در شرایطی سخت نگهداری می‌شدند؛ از تهدید به مرگ، انتقال اجباری و ماه‌ها محرومیت از ابتدایی‌ترین امکانات زندگی.

از ۱۳ نفر از بستگان نزدیکش که ربوده شدند، هفت نفر بازگشتند؛ اما هنوز خبری از دو پسر، دو دختر، عروس و یکی از نوه‌هایش ندارد.

او پس از آزادی دو سال در اردوگاه‌های اقلیم  باشور کوردستان ماند و سپس به شنگال بازگشت. دایه می‌گوید: «فَرمان نسل‌کشی، ما را پیر کرد.» زخم‌های او هنوز التیام نیافته‌اند؛ چون سرنوشت فرزندانش همچنان در هاله‌ای از ابهام است.

https://jinhaagency-fa-5-58134

#مادران
#دادخواهی
#طالبان
#داعش
#ژن_ژيان_ئازادی
#صلح_رفاه_آبادی

@zan_j

دست‌کم ۶۰ معلم و فعال صنفی در ایران بازداشت یا زندانی شده‌اند

🔸جمهوری اسلامی پس از سرکوب اعتراض‌های سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، کارزاری گسترده‌ را علیه معلمان و فعالان صنفی آغاز کرده و به گزارش کمپین حقوق بشر ایران تاکنون دست‌کم ۶۰ معلم و فعال صنفی را بازداشت، محاکمه یا زندانی کرده است؛ آماری که نهادهای حقوق بشری می‌گویند احتمالا کمتر از شمار واقعی بازداشت‌شدگان است.

🔸بسیاری از بازداشت‌ها، به‌ویژه در شهرهای کوچک، هرگز رسانه‌ای نشده‌اند و قطع سراسری اینترنت نیز مستندسازی این موارد را با دشواری روبه‌رو کرده است. معلمان در ماه‌های اخیر با بازداشت، ناپدیدسازی قهری، نگهداری طولانی‌مدت در سلول انفرادی، محرومیت از تماس با خانواده و خدمات درمانی و همچنین محاکمه با اتهام‌های امنیتی روبه‌رو بوده‌اند.

🔸در برخی پرونده‌ها احکامی مانند حبس‌های طولانی، شلاق، تبعید داخلی، ممنوعیت خروج از کشور و لغو گذرنامه صادر شده است. شماری از معلمان نیز هفته‌ها یا ماه‌ها پس از پایان اعتراض‌ها بازداشت و با اتهام‌هایی مانند «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «تبلیغ علیه نظام» تحت پیگرد قرار گرفته‌اند.

🔸بر اساس اطلاعات منتشرشده، فشار بر معلمان پس از انتقال به زندان نیز ادامه یافته است. محرومیت از درمان تخصصی، دارو، تماس با خانواده و نگهداری مکرر در سلول انفرادی از جمله مواردی است که درباره زندانیان گزارش شده است.

🔸از جمله، مسعود فرهیخته، فعال صنفی معلمان، از زمان بازداشت در شهریور ۱۴۰۴ تاکنون شش بار به سلول انفرادی منتقل شده است. آخرین دوره انفرادی او از ۹ تا ۲۹ تیر ۱۴۰۵ به مدت ۲۰ روز ادامه داشته و در این مدت از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم بوده است. انتقال او به انفرادی پس از انتشار بیانیه‌ای صورت گرفت که در آن اعلام کرده بود در دادگاهی که آن را فاقد معیارهای دادرسی عادلانه می‌داند حاضر نخواهد شد.

🔸ابوالفضل خوران، فعال صنفی زندانی در اراک، نیز با وجود ابتلا به بیماری جدی گوش و نیاز به جراحی، از دسترسی به درمان تخصصی و انتقال به بیمارستان محروم مانده است. همچنین در دوران حبس، پرونده‌های قضایی تازه‌ای علیه او تشکیل شده است.

🔸در شهر اراک نیز به گفته منابع محلی، شماری قابل توجه از معلمان بازداشت شدند اما تنها نام تعداد اندکی از آنان منتشر شده است. در یکی از این موارد، یک معلم به اتهام «محاربه» تحت تعقیب قرار گرفت اما در نهایت از این اتهام تبرئه و با قرار وثیقه آزاد شد. همچنین یکی از معاونان یک دبیرستان شناخته‌شده اراک به همراه همسر و فرزندانش پس از اعتراض‌های ۱۸ و ۱۹ دی بازداشت شدند.

🔸در بجنورد، حسین رمضان‌پور، معلم و فعال مدنی، در خیابان و در برابر دیدگان مردم با خشونت بازداشت شد و خانواده او نزدیک به سه هفته از محل نگهداری‌اش اطلاعی نداشتند. او پس از ۲۱ روز بازجویی در سلول انفرادی به زندان بجنورد منتقل شد.

🔸شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران نیز با انتشار بیانیه‌ای احکام صادرشده علیه فعالان صنفی را محکوم کرده و خواستار لغو احکام زندان، آزادی فوری معلمان زندانی، پایان پرونده‌سازی امنیتی و به رسمیت شناختن حق فعالیت صنفی و آزادی بیان معلمان شده است و نوشته است که دفاع از حقوق معلمان، آموزش عمومی و بهبود کیفیت آموزش فعالیتی قانونی و مشروع است و نباید با برخوردهای امنیتی پاسخ داده شود.

🔸در میان افرادی که در ماه‌های اخیر با بازداشت، صدور حکم یا ادامه حبس روبه‌رو شده‌اند، نام شکرالله احمدی، رضا مسلمی، کوکب بداغی پگاه، علی احمدی، جان‌محمد احمدی، هادی جلالی، محمدرضا علیجانی، آریا نورانی، احمد علیزاده، آزاده صالحی، کیومرث واعظی، امیر رحیمی، آرمان شاپوری، فاطمه زارعی، جلیل شیردل، اسماعیل خدایاری، حمید رحمتی، ابوالفضل رحیمی‌شاد، عبدالرضا قندهاری، محسن خدایی، علی شمایلی، مستوره نریمانی، آمنه بیرقداری، ستار زارعی، شروین حمیده، فرهاد رحمانی، علی ایمانی مطلق، مسعود کیانی، سینا کریمی‌مفرد، رضا شجاع مزرجی، مسعود قبادی، یعقوب محمدی، عزیز اسماعیلی، عزت‌الله صادقی، رضا گرامی، محمود حیدریان، کوروش ستارنژاد، عباس باقری، جواد صفری، فروزان یکتایی، حسین خالقی، علی جهاندیده، رحمت‌الله خداوندی، مسلم پرویزی، فیروز بریزی، مهرداد فریبرزی، امین بریزی، هادی منفرد، حسن جعفری، جعفر طاهری، عبدالله رضایی، بختیار رضوانی، آلان حکمتیراد، مجتبی ایروی، علیرضا شایگان، زهرا عارفی‌مهر، یوسف امینی و صباح ولدبیگی نیز دیده می‌شود.

منبع : کانال اصل ۲۰

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

وقتی دولت وظایف رفاهی خود را به دوش زنان میاندازد

...کارگران غیررسمی فاقد بیمه 
بررسی ساعات بالای کار در بخش‌های مستقل و غیررسمی شهری نشان می‌دهد بخش زیادی از زمان کار ثبت‌شده، متعلق به مشاغلی است که هیچ‌گونه رابطه‌ی استخدامی رسمی و بیمه‌ای ندارند. این گروه اگر چه در ظاهر شاغل تلقی می‌شوند، اما از منظر رفاهی، فاقد چتر حمایتی تامین اجتماعی هستند. استهلاک زمانی بالای این افراد در حال حاضر، به معنای بازتولید نسل جدیدی از سالمندان فقیر و وابسته به نهادهای حمایتی در آینده است.
بروز نسل ساندویچی 
کاهش بودجه‌های رفاهی دولتی برای نگهداری از سالمندان و معلولان، مسئولیت این کار را به دوش زنان میانسال انداخته که به نوعی بیانگر پدیده‌ی «نسل ساندویچی» (The Sandwich Generation) است. این اصطلاح جامعه‌شناختی به افراد میانسالی اشاره دارد که مانند محتویات یک ساندویچ، بین دو نسل فشار می‌بینند؛ از یک سو باید از فرزندان یا نوه‌های خود مراقبت کنند و از سوی دیگر مسئولیت نگهداری و مراقبت از والدین سالمندشان را نیز بر عهده دارند. این فرسودگی مضاعف عاطفی و جسمی، بار درمانی سنگینی را به سیستم بیمه سلامت کشور تحمیل می‌کند که منشا آن مستقیم به نبود خدمات مراقبت اجتماعی بازمی‌گردد. اگرچه اکنون آمار دقیقی از تعداد این افراد ثبت نشده، اما تحلیلگران حوزه‌ی جمعیت هشدار می‌دهند که متولدین دهه‌های ۵۰ و ۶۰ در ایران در حال تبدیل شدن به بزرگ‌ترین نسل ساندویچی تاریخ کشور هستند.
فقر زمانی و تغذیه‌ای 
برای کارگران با قراردادهای موقت و پروژه‌ای، مرز بین زمان کار و فراغت از بین رفته است. این افراد برای حفظ شغل یا تامین حداقل‌های معیشتی، ناچار به اضافه کاری‌های اجباری هستند. این مساله منجر به تضعیف خودمراقبتی، روی آوردن به تغذیه‌ی بی‌کیفیت و در نهایت بروز بیماری‌های مزمن می‌شود که هزینه‌های درمان آن به سیستم بهداشت و درمان عمومی تحمیل خواهد شد.
کاهش پایداری بیمه‌ای
توسعه‌ی مشاغل پلتفرمی و دورکاری که در آمار اخیر سهم زمان خود را باز کرده‌اند، به عنوان راهکاری برای انعطاف زمانی معرفی می‌شوند اما از دیدگاه تامین اجتماعی، این مشاغل فاقد تعهدات کارفرمایی برای واریز حق بیمه هستند. تبدیل کار موظف کارگاهی به کار منعطف خانگی، در عمل درآمد پایدار صندوق‌های بیمه‌ای را کاهش داده و ریسک‌های ازکارافتادگی و بازنشستگی را به خود کارگر منتقل کرده است.
تهدید اشتغال زنان
سهم ناچیز ۴۱ دقیقه‌ای زنان شهری در اشتغال مزدبگیری در مقایسه با مردان به طور مستقیم به سیاست‌های رفاه خانواده مربوط است. واگذاری مهدکودک‌ها به بخش خصوصی و افزایش سرسام‌آور هزینه‌های نگهداری کودک، عملا کار رسمی زنان طبقات متوسط و پایین را تهدید می‌کند. دولت با عدم تامین خدمات نگهداری ارزان، زنان را به نفع کارهای خانگی بی‌مزد از بازار کار رسمی و درنتیجه از پوشش بیمه‌های تامین اجتماعی محروم کرده است. 
فراغت غیرفعال 
داده‌های مربوط به ۴ ساعت فراغت شهروندان نشان می‌دهد بخش بزرگی از این زمان به تماشای رسانه‌ها در خانه یا به نوعی فراغت غیرفعال می‌گذرد. غیبت فضاهای تفریحی، ورزشی و فرهنگی ارزان‌قیمت شهری (پردیس‌های خانوادگی، باشگاه‌های شهرداری و مراکز هنری محلی) باعث شده فراغت شهروندان به یک امر خانگی و کم‌تحرک تبدیل شود که پیامد مستقیم آن مشکلات مربوط به سلامتی، افسردگی و کاهش امید به زندگی است.


https://ghalamrorefah.ir/id/2956/?utm_source=ig&utm_medium=social&utm_content=link_in_bio&fbclid=PAb21jcATWhZRwZG9mAmV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDzU2NzA2NzM0MzM1MjQyNwABp5qAwHX99eNxuPbK7iyV9aVi2Ewl5E746cm-wWsa7OR55W2FMRs_5V7MdlcV_aem_yAZmzFsAwXpcR0P7LUaMag