تهران | تجمع اعتراضی کسبه بازار جنت مقابل دادسرای تهران

۱۰ خرداد ۱۴۰۵
کسبه بازار جنت امروز با تجمع  نسبت به «عملی نشدن وعده‌های مسئولان» عنوان می‌کنند، اعتراض کردند.

براساس داده‌های مرکز آمار، شاخص فلاکت به رکورد ۶۱.۳ درصد رسیده و در بین استان‌های کشور کردستان با شاخص فلاکت ۷۷ درصدی بدترین وضعیت را دارد و کرمانشاه و لرستان با ۷۵ و ۷۴.۴ درصد در رده‌های بعدی قرار دارند تهران هم با ۵۱.۳ درصد بهترین وضعیت را دارد.

شاخص فلاکت از مجموع نرخ تورم ۱۲ ماهه و بیکاری بدست می‌آید.

#اعتراض_اعتصاب
#نان_کار_آزادی
#رفاه_اجتماعی

@zan_j

🍃🍃

گفتند جنگ نجات‌بخش است، بود؛ اما نه برای جامعه. آنچه نجات یافت، ساختار قدرت بود و آنچه نابود شد، زندگی مردمانی بود که هزینه جنگ را با فقر، ناامنی و بی‌آیندگی پرداختند.

آن روزها که با جنگ مخالفت می‌کردیم، و آماج حملات جنگ طلبان بودیم ، از سرِ صلح‌طلبی رمانتیک نبود؛ از شناخت منطق جنگ بود.
جنگ‌ها اغلب پیش از آنکه حکومت‌ها را شکست دهند، جامعه را فرسوده و مردم را فقیر می‌کنند.

✍ محمد حبیبی/ فعال صنفی معلمان
کانال صنفی معلمان

@etehad_bazn

⚫️ پیام تسلیت به مناسبت درگذشت پرویز قلیچ‌خانی

رضا شهابی

با اندوهی عمیق و قلبی سنگین، درگذشت پرویز قلیچ‌خانی، چهرهٔ برجستهٔ ورزش ایران و از همراهان صادق مردم و جنبش کارگری را به خانوادهٔ محترمش، به همسر گرامی‌اش خانم نجمه موسوی–پیمبری، و به همهٔ دوستداران او تسلیت می‌گویم.

طبق اعلام همسر ایشان، پرویز قلیچ‌خانی در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۲۶، برابر با دوم خرداد ۱۴۰۵، در ساعت یک و نیم بعدازظهر در بیمارستانی در حومهٔ پاریس چشم از جهان فروبست. 
متأسفانه به دلیل قطع بودن اینترنت در روزهای گذشته، من و بسیاری دیگر از مردم و فعالان کارگری از وضعیت او و خبر درگذشتش بی‌اطلاع ماندیم و به محض وصل شدن اینترنت، با این خبر تلخ روبه‌رو شدیم.

پرویز قلیچ‌خانی برای بسیاری یک قهرمان ورزشی بود، اما برای ما کارگران و فعالان اجتماعی، او نماد شرافت، صداقت و ایستادگی بود. انسانی که شهرت ورزشی‌اش را در خدمت مردم، آزادی و عدالت قرار داد و هیچ‌گاه از اصول انسانی خود فاصله نگرفت.

پیش از زندان با نشریهٔ آرش آشنا نبودم. اما پس از آزادی و در سفر به پاریس جهت نشست سندیکایی، در دیداری صمیمانه با پرویز، علاوه بر بسیاری خصایل انسانی ایشان با نقش مهم و تأثیرگذار این نشریه نیز آشنا شدم؛ نشریه‌ای که سال‌ها با تلاش، دقت و مسئولیت‌پذیری او منتشر شد و به یکی از تریبون‌های مهم نقد، آگاهی و مقاومت تبدیل گشت.  نشریه آرش در سال‌های اخیر، به‌ویژه از زمان بیماری پرویز، منتشر نمی‌شد؛ اما اثر آن و نقش او در شکل‌گیری و تداومش همچنان در حافظهٔ جمعی ما زنده است.

در کنار و فراتر از همهٔ این‌ها، باید از یار گرامی و همراه همیشگی پرویز، خانم نجمه موسوی–پیمبری، یاد کنم؛ انسانی که سال‌ها دوشادوش او ایستاد، در سخت‌ترین سال‌های تبعید همراه و پشتیبانش بود و در دوران سخت بیماری تا واپسین لحظه با عشق و مسئولیت از او مراقبت کرد. نقش او، چه در زندگی و مبارزهٔ پرویز و چه فراتر از آن، عمیق و انکارناپذیر است.

پرویز قلیچ‌خانی حتی در تبعید نیز از مردمش جدا نشد. او با قلم، با مواضع شفاف و با وفاداری به حقیقت، همواره در کنار کارگران، ستمدیدگان و آزادی‌خواهان ایستاد. 
او نمونه‌ای کم‌نظیر از پیوند میان ورزش، فرهنگ و مبارزهٔ اجتماعی بود؛ انسانی که نشان داد می‌توان از دل شهرت، به قلب مردم رفت و در کنار آنان ماند.

درگذشت پرویز قلیچ‌‌خانی ضایعه‌ای بزرگ برای جامعهٔ ایران، برای طبقه کارگر و برای همهٔ کسانی است که به آزادی، عدالت و کرامت انسانی باور دارند.  اما یاد و راه او همچنان زنده خواهد ماند و در مبارزات مردم برای حقوق و آزادی‌هایشان ادامه خواهد یافت.

یاد و نام پرویز قلیچ‌خانی گرامی و ماندگار باد.

رضا شهابی 
کارگر اخراجی شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 
عضو سندیکای کارگران شرکت واحد 
زندانی سابق
https://t.me/arashmagazine/232


#پرویز_قلیچ_خانی
#پیامها

تجمع اعتراضی پرستاران یزد مقابل استانداری که دیروز ۹ خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد

پرستاران می‌گویند مطالبات مربوط به تعرفه‌های خدمات پرستاری حدود شش ماه است که پرداخت نشده و خواستار تعیین تکلیف و واریز این معوقات هستند.
زحمت، فشار روانی، شیفت‌های شب، مسئولیت جان بیماران و فرسودگی جسمی و روحی را پرستار تحمل می‌کند؛ اما وقتی صحبت از دریافتی و مزایا می‌شود، بسیاری از پرستاران احساس می‌کنند که سهمشان با حجم مسئولیت و سختی کارشان تناسبی ندارد.

پرستاری یعنی صبح، عصر، شب، تعطیل و غیرتعطیل نشناختن.
یعنی وقتی همه کنار خانواده هستند، تو در بخش بیمارستان مشغول مراقبت از بیمار باشی.
بسیاری از پرستاران می‌گویند:
تمام فشار بیمار، همراه بیمار، کمبود نیرو، کمبود امکانات و استرس محیط درمان روی دوش پرستار است؛ اما در نهایت نه درآمد متناسبی وجود دارد، نه امنیت شغلی کافی و نه آن احترام و جایگاهی که شایسته این حرفه باشد.
#پرستاران_یزد
#یکشنبه‌های_اعتراضی
#نان_آزادی
#صلح_رفاه_آبادی

@zan_j

یاشار دارالشفاء با خشونت بازداشت شد


مأموران حکومتی بار دیگر با توسل به خشونت به خانه این فعال چپ‌ یورش بردند و او را بازداشت کردند.

یاشار دارالشفا، زندانی سیاسی پیشین که ساکن تهران است، امروز توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

براساس گزارشات منتشرشده، صبح امروز دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵، نیروهای امنیتی با مراجعه به منزل خانوادگی این شهروند، بدون ارائه حکم قضایی او را بازداشت کردند. ماموران همچنین منزل وی را نیز تفتیش کردند.
تاکنون از نهاد بازداشت‌کننده، دلایل بازداشت آقای دارالشفا و محل نگهداری او اطلاعی حاصل نشده است.
یاشار دارالشفا، پیشتر نیز بواسطه فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و تحمل حبس داشته است.

#یاشار_دارالشفا

#علیه_بازداشت_سرکوب_فعالین
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

@zan_j

بی‌توجهی حراست به امنیت دانشجو و قتل ناموسی❗️

بر اثر گزارش‌های رسیده به دانشجویان متحد، امروز حوالی ساعت ۱۰ صبح یک دانشجوی مرد در ابتدا همسر دانشجوی خود را به ضرب گلوله به قتل رسانده و سپس با تفنگ، به زندگی خود پایان داد.

دانشکده دندانپزشکی قزوین پس از این اتفاق هولناک، تعطیل شده است.
به گزارش کانال مدیستیو، صبح امروز یکی از دانشجویان پسر دانشکده دندان‌پزشکی قزوین با اسلحه وارد بخش تشخیص بیماری‌های دهان شده و با شلیک چند گلوله یکی از دانشجویان دختر که همسر او بوده را به قتل رسانده و سپس با شلیک گلوله به زندگی خود نیز پایان داده است.

نکته مهم خبر آن‌جاست که برخی از دانشجویان گزارش‌ داده‌اند که دانشجوی دختر بارها نگرانی خود از احتمال آسیب جسمی توسط همسرش را به حراست و مسئولان دانشکده اطلاع داده بود اما هیچ اقدامی از سوی حراست انجام نشد.
آن‌طور که پیداست، دانشجوی پسر سابقه تهدید و ایجاد تنش در دانشکده را داشته است. با این حال حراست دانشکده با وجود مراجعه دانشجوی زن و ابراز نگرانی، هیچ اقدامی برای تضمین امنیت او انجام ندادند و دانشجوی پسر به راحتی با تفنگ وارد دانشکده شده است.

🔻 حراست و مسئولان دانشگاه آن‌چنان درگیر تشکیل پرونده‌های انضباطی برای دانشجویان معترض و کنترل حجاب دانشجویان بوده‌اند که از انجام وظیفه اصلی خود، یعنی تامین امنیت دانشجویان، بازماندند. در حالی که بارها گزارش تهدید به حراست داده شده بود، اقدامات لازم برای پیشگیری و حفاظت صورت نگرفت و در نهایت دانشگاه شاهد رخدادی تلخ بود که به قتل دانشجو و وقوع یک قتل ناموسی در محیط دانشگاه انجامید.
@anjmotahed

@zan_j
#زنکشی
#خشونت_ساختاری
#زنان_ناموس_نیستند

پدرسالاری ریشه‌های عمیقی دارد: زنان همچنان در محیط کار با بی‌عدالتی روبه‌رو هستند و برابری هنوز در حد یک رؤیاست.»

این مقاله گاردین بر اساس گزارش‌های جدید سازمان ملل بررسی می‌کند که چرا با وجود دهه‌ها مبارزه برای برابری جنسیتی، زنان همچنان در بازار کار جهانی در موقعیت نابرابر قرار دارند. عنوان مقاله، «پدرسالاری عمیقاً ریشه دارد»، در واقع جمع‌بندی کل استدلال نویسندگان است: مشکل فقط چند تبعیض پراکنده نیست، بلکه ساختارهای اقتصادی و اجتماعی هنوز بر پایه روابط قدرتی شکل گرفته‌اند که به سود مردان عمل می‌کنند...

https://www.theguardian.com/global-development/2025/dec/10/women-workplace-equality-gender-world-un-report
👇

...این مقاله بر اساس گزارش‌های جدید سازمان ملل بررسی می‌کند که چرا با وجود دهه‌ها مبارزه برای برابری جنسیتی، زنان همچنان در بازار کار جهانی در موقعیت نابرابر قرار دارند. عنوان مقاله، «پدرسالاری عمیقاً ریشه دارد»، در واقع جمع‌بندی کل استدلال نویسندگان است: مشکل فقط چند تبعیض پراکنده نیست، بلکه ساختارهای اقتصادی و اجتماعی هنوز بر پایه روابط قدرتی شکل گرفته‌اند که به سود مردان عمل می‌کنند.
۱. پیشرفت وجود داشته، اما بسیار کند
مقاله با این نکته آغاز می‌شود که در دهه‌های اخیر زنان در بسیاری از کشورها به آموزش عالی، مشاغل تخصصی و عرصه‌های عمومی بیشتری دست یافته‌اند. در بسیاری از کشورها قوانین ضدتبعیض تصویب شده و حضور زنان در بازار کار افزایش یافته است.
اما داده‌های سازمان ملل نشان می‌دهد این پیشرفت‌ها به معنای برابری واقعی نیست. در عمل، زنان هنوز درآمد کمتری دارند، امنیت شغلی کمتری دارند و فرصت‌های ارتقای شغلی برایشان محدودتر است.
۲. شکاف دستمزد همچنان پابرجاست
یکی از محورهای اصلی مقاله شکاف درآمدی میان زنان و مردان است.
حتی زمانی که زنان و مردان در یک بخش اقتصادی کار می‌کنند، زنان اغلب دستمزد کمتری دریافت می‌کنند. بخشی از این شکاف ناشی از تبعیض مستقیم است و بخشی دیگر نتیجه تمرکز زنان در مشاغلی است که از نظر اجتماعی کم‌ارزش تلقی می‌شوند.
برای مثال:پرستاری,مراقبت از سالمندان,آموزش کودکان وخدمات اجتماعی
اغلب توسط زنان انجام می‌شود اما نسبت به بسیاری از مشاغل مردانه دستمزد پایین‌تری دارد.
م این تفاوت فقط یک مسئله اقتصادی نیست، بلکه نشان‌دهنده ارزش‌گذاری متفاوت جامعه بر کار زنان و مردان است.
۳. کار خانگی نامرئی
«کار مراقبتی بدون دستمزد»
در سراسر جهان زنان هنوز مسئولیت اصلی مراقبت از کودکان، سالمندان، افراد بیمار و کارهای خانه را بر عهده دارند.
این فعالیت‌ها:برای اقتصاد ضروری‌اند.
ساعت‌های بسیار زیادی از زندگی زنان را مصرف می‌کنند.
اما در تولید ناخالص داخلی محاسبه نمی‌شوند.
در نتیجه میلیون‌ها زن پس از پایان یک روز کاری، شیفت دوم کار خود را در خانه آغاز می‌کنند.
گزارش سازمان ملل نشان می‌دهد زنان به طور متوسط چندین ساعت بیشتر از مردان صرف کارهای بدون دستمزد می‌کنند.
۴. مجازات مادری
هنگامی که زنان مادر می‌شوند:
احتمال کاهش درآمدشان افزایش می‌یابد.
فرصت‌های ارتقا کمتر می‌شود.
احتمال اشتغال پاره‌وقت بیشتر می‌شود.
در مقابل، بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که مردان پس از پدر شدن چنین آسیب مشابهی را تجربه نمی‌کنند و حتی گاهی از دید کارفرمایان «مسئولیت‌پذیرتر» تلقی می‌شوند.
به همین دلیل نویسندگان مقاله استدلال می‌کنند که مسئله فقط جنسیت نیست، بلکه نحوه سازمان‌دهی خانواده و کار در جوامع امروزی نیز نقش تعیین‌کننده دارد.
۵. زنان در رأس قدرت اقتصادی هنوز اقلیت‌اند
اگرچه حضور زنان در مدیریت افزایش یافته، اما در بالاترین سطوح قدرت اقتصادی همچنان مردان غالب هستند.
در بسیاری از شرکت‌های بزرگ:
مدیرعامل‌ها عمدتاً مرد هستند.
اعضای هیئت‌مدیره بیشتر مرد هستند.
تصمیم‌های کلان اقتصادی عمدتاً توسط مردان گرفته می‌شود.
مقاله این وضعیت را نشانه‌ای از وجود «سقف شیشه‌ای» می‌داند؛ موانعی نامرئی که مانع رسیدن زنان به بالاترین سطوح قدرت می‌شوند.(این در مورد زنانی است که با فقر دست و پنجه نرم نمیکنند ).
۶. تأثیر بحران‌ها بر زنان
یکی دیگر از موضوعات مهم گزارش این است که بحران‌های اقتصادی معمولاً زنان را بیشتر تحت فشار قرار می‌دهند.
در دوران:کرونا،تورم،کاهش بودجه خدمات عمومی و سیاست‌های ریاضتی
زنان اغلب بار اضافی مراقبت از خانواده را بر دوش می‌کشند.
وقتی دولت‌ها بودجه مهدکودک، مراقبت سالمندان یا خدمات اجتماعی را کاهش می‌دهند، این کمبود اغلب توسط زنان در خانه جبران می‌شود.
۷. چرا برابری هنوز دور است؟
مسئله صرفاً نبود قوانین مناسب نیست.
قوانین برابر تا حدی وجود دارند، اما:
هنجارهای فرهنگی تغییر کندترند.
تقسیم کار خانگی همچنان نابرابر است.
ساختار بازار کار بر مبنای الگوی «کارگر ایده‌آل» طراحی شده؛ یعنی فردی که مسئولیت اصلی مراقبت از کودکان و خانواده را بر عهده ندارد.
این الگو در عمل بیشتر با زندگی مردان سازگار بوده تا زنان.
کمتر برجسته می‌شود، نقد ساختاری سرمایه‌داری است.
فمینیست‌های مارکسیست مانند Nancy Fraser، Silvia Federici و Angela Davis استدلال می‌کنند که نابرابری زنان فقط نتیجه تعصب فرهنگی نیست. به باور آنان، اقتصاد سرمایه‌داری بر کار مراقبتی و خانگیِ عمدتاً بدون دستمزد زنان متکی است و از آن سود می‌برد.
به همین دلیل از دید این متفکران، برابری کامل تنها با افزایش حضور زنان در بازار کار حاصل نمی‌شود؛ بلکه نیازمند بازنگری در نحوه سازمان‌دهی کار، خانواده، خدمات عمومی و توزیع ثروت است.

برگردان و تخلیص:زن و جامعه
#عليه_مردسالاری
#ستم_جنسی_جنسیتی_طبقاتی

@zan_j

از اطلاعیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان
در محکومیت جنایت علیه «مهشید» در سنندج

بار دیگر نفرت و تبعیض، جان انسانی دیگر را گرفت. بنا بر گزارش‌های منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری، مهشید، شهروند ترنس و از اعضای جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو‌پلاس (LGBTQ+)، در شهر سنندج به قتل رسیده است. این رویداد تلخ تنها یک جنایت فردی نیست؛ بازتاب فضایی است که در آن سرکوب، تبعیض و نفرت علیه انسان‌های متفاوت پیوسته بازتولید می‌شود.
‌
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان، این جنایت هولناک را به شدت محکوم می‌کند و صمیمانه با نزدیکان و دوستان مهشید ابراز همدردی می‌نماید. اندوه از دست دادن عزیزی که تنها به دلیل متفاوت بودن هدف خشونت قرار گرفته است، اندوهی است که نباید بر دوش هیچ خانواده‌ای گذاشته شود.
‌
در جامعه‌ای که حکومت با قوانین تبعیض‌آمیز و دامن زدن به نگاه‌های نفرت‌آلود، زندگی اقلیت‌های جنسی و جنسیتی را با طرد، تحقیر و ناامنی روبه‌رو می‌کند، وقوع چنین جنایت‌هایی اتفاقی نیست. سکوت و عدم شفافیت نهادهای امنیتی و قضایی در قبال این قتل نیز زمینه‌ساز تداوم چنین جنایت‌هایی و مصونیت عاملان آن است.
‌
همزمان، گزارش‌ها و نگرانی‌هایی درباره نقش احتمالی محافل افراطی و سلفی در این جنایت مطرح شده که نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت. حکومتی که راه هرگونه فعالیت آزادانه تشکل‌های کارگری، جنبش زنان، فعالان چپ و آزادی‌خواهان را می‌بندد، در عمل میدان را برای رشد نیروهای متعصب و نفرت‌پراکن باز می‌گذارد. مسئولیت چنین فضایی و مصونیت عاملان این خشونت‌ها بر عهده جمهوری اسلامی و مجموعه ساختارهای سرکوبگر آن است.
‌
خشونت علیه اقلیت‌های جنسی و جنسیتی، پدیده‌ای جدا از دیگر اشکال ستم و نابرابری نیست. همان نظامی که کارگران را استثمار می‌کند، زنان را فرودست می‌خواهد، آزادی‌های فردی و اجتماعی را سرکوب می‌کند و بر شکاف‌ها و تبعیض‌ها دامن می‌زند، بستر رشد چنین جنایت‌هایی را نیز فراهم می‌کند. از همین رو، مبارزه علیه تبعیض، نفرت‌پراکنی و خشونت علیه افراد ال‌جی‌بی‌تی‌کیو‌پلاس، بخشی از مبارزه گسترده‌تر برای ساختن جامعه‌ای آزاد، برابر و مرفه است.
‌
ما از همه نیروهای مترقی، فعالان جنبش کارگری، جنبش زنان، نهادهای مدنی، آزادی‌خواهان و همه انسان‌های آزاده در کردستان و سراسر ایران می‌خواهیم که در برابر خشونت علیه اقلیت‌های جنسی و جنسیتی سکوت نکنند. نام مهشید و نام همه کسانی که قربانی نفرت و تبعیض شده‌اند، باید یادآور این حقیقت باشد که سکوت در برابر ستم، راه را برای تکرار آن هموار می‌کند. باید صدای مهشید و دیگر قربانیان نفرت باشیم و برای برچیدن قوانین، سنت‌ها و ساختارهایی که تبعیض و خشونت را بازتولید می‌کنند، متحدانه مبارزه کنیم.

شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست در کردستان

📅 دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵
#مهشید #سنندج #کردستان #حقوق_بشر #ال_جی_بی_تی #ترنس #کوئیر #نه_به_تبعیض #آزادی_و_برابری #حقوق_اقلیتها #جنبش_زنان #جنبش_کارگری #کردستان_سرخ #LGBTQ #ترنسجندر

تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام
دوست میدارم ، تو را به جای همه‌ی
روزگارانی که نمی‌زیسته‌ام دوست میدارم
برای خاطر عطر نان گرم
و برفی که آب می‌شود
و برای خاطر نخستین گلها
تو را بخاطر دوست داشتن دوست میدارم
تو را به جای همه کسانی که
دوست نمی‌دارم دوست می دارم
سپیده که سر بزند در این بیشه زار
خزان زده شاید دوباره گلی بروید
شبیه آنچه در بهار بوییدیم
پس به‌نام زندگی هرگز مگو هرگز

پل_الوار

#ژن_ژیان_ئازادی
#صلح_رفاه_آزادی
#نه_به_حکومت_اعدام

@zan_j

رئیس جامعه هتلداران استان اصفهان می‌گوید: «مسافر عملاً وجود ندارد.»❗️

به گفته او، در شرایط فعلی بسیاری از خانواده‌ها دیگر توان یا انگیزه سفرهای تفریحی را ندارند. تورم سنگین، افزایش هزینه‌های زندگی، نااطمینانی اقتصادی و نگرانی از آینده باعث شده سفر از فهرست اولویت‌های بسیاری از خانوارها حذف شود.

حتی تخفیف‌های هتل‌ها هم نتوانسته رونقی به بازار گردشگری بدهد؛ زیرا مسئله اصلی، قیمت هتل نیست، بلکه کاهش شدید قدرت خرید مردم است.

🖍وقتی خانواده‌ای برای اجاره خانه، خرید مواد غذایی، دارو و هزینه‌های روزمره به سختی روبرو هستند و تعداد زیادی از خانواده ها مجبور  به خرید نسبه مواد غذایی هستند  ، طبیعی است که سفر و تفریح آخرین اولویت زندگی باشد.
اما این به آن معنا نیست که همه جامعه به یک اندازه زیر فشار له شده‌اند. در حالی که رئیس گروه آمارهای اجتماعی مرکز آمار ایران از کاهش حدود ۳۰ درصدی سفرهای داخلی خانوارهای ایرانی در سال‌های اخیر خبر داده و دلیل آن را افت قدرت خرید و افزایش شدید هزینه‌ها می‌داند، همزمان بازار کالاها و دارایی‌های فوق‌لوکس همچنان فعال است.
برای نمونه، در اردیبهشت ۱۴۰۵ قیمت یک دستگاه لکسوس LX600 مدل ۲۰۲۶ در بازار ایران تا ۱۱۰ میلیارد تومان اعلام شد؛ خودرویی که در شرایط سقوط قدرت خرید اکثریت جامعه، همچنان مشتریان خود را دارد.
از سوی دیگر رسانه‌های اقتصادی از فروش و عرضه خانه‌های ۳۰۰ میلیارد تومانی و حتی املاک با قیمت متری یک میلیارد تومان در تهران گزارش داده‌اند؛ خانه‌هایی با امکانات هتلینگ، چندین پارکینگ و کاربری سرمایه‌ای، در حالی که میلیون‌ها نفر برای پرداخت اجاره یا تأمین حداقل هزینه مسکن با بحران روبه‌رو هستند.
همزمان آمارها نشان می‌دهد سال گذشته حدود ۱۴ میلیون سفر خارجی از سوی ایرانیان ثبت شده و میلیاردها دلار صرف گردشگری خارجی شده است. این یعنی پول و ثروت از جامعه ناپدید نشده، بلکه هرچه بیشتر در دست اقلیتی کوچک متمرکز شده است. در نتیجه، بهای اصلی رکود، تورم، بیکاری و فروپاشی معیشت را کارگران، حقوق‌بگیران، بیکاران و فرودستانی می‌پردازند که هر روز ناچارند از نیازهای اولیه، درمان، تفریح و حتی امنیت اقتصادی خود صرف‌نظر کنند؛ در حالی که بخش برخوردار جامعه همچنان به خرید املاک نجومی، خودروهای لوکس و سفرهای خارجی ادامه می‌دهد.
ما در یک قایق ننشسته ایم!
حکومت دزدان و رانت خواران
زن و جامعه

#مبارزه_طبقاتی
#نان_آزادی
#رفاه_اچتماعی
@zan_j

بازداشت سمیرا نوروز ناصری، فیلمساز و کارگردان توسط نیروهای حکومتی در تهران

بامداد روز جاری، دوشنبه ۱۱ خرداد ۱۴۰۵، #سمیرا_نوروز_ناصری، فیلمساز و کارگردان ساکن تهران، در پی هجوم نیروهای امنیتی به منزل شخصی‌اش بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

نیروهای حکومتی بدون ارائه هرگونه برگه قضایی یا مجوز قانونی مکتوب، به منزل شخصی سمیرا نوروز ناصری یورش برده و او را بازداشت کردند.

به گفته منابع آگاه، نیروهای امنیتی در جریان این اقدام خودسرانه، ضمن تفتیش کامل آپارتمان این هنرمند، لوازم شخصی، حرفه‌ای و وسایل الکترونیکی او از جمله لپ‌تاپ و تلفن همراه را ضبط کرده و با خود برده‌اند.
تا زمان تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت، عناوین اتهامی مطروحه و محل نگهداری این هنرمند  اطلاعات دقیقی در دست نیست.

#علیه_بازداشت_سرکوب
#زن_زندگی_آزادی
#صلح_رفاه_آبادی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#اتحاد_جنبشهای_اجتمای
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

@zan_j

نامه سرگشاده سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه به نمایندگان کارگری و فدراسیون‌های بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری در یکصد و چهاردهمین اجلاس کنفرانس بین‌المللی کار

خواهران، برادران، رفقا و نمایندگان تشکل‌های کارگری،

در شرایطی که کارگران و دیگر مردم تحت ستم در ایران با جنگ، ناامنی، تشدید دشواری‌های اقتصادی، سرکوب، و تداوم نقض ابتدایی‌ترین حقوق کار و حقوق انسانی روبه‌رو هستند، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه بار دیگر نمایندگان کارگری شرکت‌کننده در یکصد و چهاردهمین اجلاس کنفرانس بین‌المللی کار را مخاطب قرار می‌دهد.

سال‌هاست که تشکل‌های مستقل کارگری و فعالان کارگری در ایران بارها اعلام کرده‌اند که کارگران در ایران از حق ایجاد تشکل‌های مستقل، مذاکره جمعی، اعتصاب و تجمع آزادانه محروم‌اند. سندیکاها، دیگر تشکل‌های مستقل کارگری و فعالان کارگری همچنان صرفاً به دلیل دفاع از ابتدایی‌ترین حقوق کارگران با اخراج، زندان، تهدید، احضار، بازداشت، کنترل امنیتی و دیگر اشکال سرکوب مواجه هستند.

اعضا و فعالان سندیکای کارگران شرکت واحد طی سال‌های گذشته هزینه‌های سنگینی، از جمله صدها مورد بازداشت و زندان، را برای دفاع از حقوق کارگران و حق تشکیل تشکل‌های مستقل متحمل شده‌اند. از این میان، چهار تن از اعضای سندیکا به نام‌های ناصر محرم‌زاده، حسین کریمی سبزوار، حسن سعیدی و رضا شهابی، به دلیل فعالیت‌های سندیکایی، پیگیری مطالبات صنفی و دفاع از حقوق کارگران، سال‌هاست با اخراج از کار و محرومیت از حقوق و مزایای شغلی و اجتماعی روبه‌رو هستند. خانواده‌های آنان نیز مدت‌هاست فشارهای معیشتی و اقتصادی فزاینده‌ای را به عنوان پیامد این سرکوب‌ها تجربه می‌کنند.

در عین حال، به‌اصطلاح نمایندگان «کارگری» که از سوی دولت ایران به نهادهای بین‌المللی، از جمله سازمان جهانی کار، اعزام می‌شوند، نماینده‌ی واقعی کارگران و تشکل‌های مستقل کارگری ایران نیستند. این نمایندگان و نهادهای دست ساز، تحت کنترل حاکمیت قرار دارند و در عمل بخشی از سازوکار سرکوب و جلوگیری از تشکل‌یابی مستقل کارگری هستند.

در ماه‌های گذشته، شرایط برای مردم زحمتکش در ایران حتی دشوارتر و خطرناک‌تر از قبل شده است. بیش از ۹۰ روز است که پس از آغاز جنگ تجاوزکارانه‌ی آمریکا و اسرائیل علیه خاک ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، بسیاری از صداهای مستقل عملاً از طریق قطع و محدودسازی سراسری اینترنت و اقدامات شدید سرکوبگرانه خاموش شده‌اند. مردم زحمتکش که زیر فشار پیامدهای ویرانگر جنگ، نظامی‌گری، تورم، بیکاری میلیونی و گسترش فقر خرد شده‌اند، هم‌زمان با قطعی گسترده‌ی اینترنت، سانسور و فشارهای شدید امنیتی نیز مواجه بوده‌اند.

ما قاطعانه با جنگ، نظامی‌گری، تحریم‌های اقتصادی‌ای که مردم عادی را هدف قرار می‌دهد، و تمامی سیاست‌هایی که زندگی و معیشت کارگران را نابود می‌کنند، مخالفیم. حملات نظامی جنایتکارانه‌ی اخیر آمریکا و اسرائیل، و همچنین سیاست‌های مخرب و سرکوبگرانه جمهوری اسلامی، بار دیگر نشان داده‌اند که کارگران و مردم عادی بالاترین هزینه را در منازعات میان قدرت‌های حاکم در نظام سرمایه داری جهانی می‌پردازند. قربانیان جنگ، کارگران، کودکان، زنان، بازنشستگان، معلمان، رانندگان، پرستاران و میلیون‌ها انسان عادی هستند که زندگی، محل کار و محله‌هایشان نابود می‌شود.

همان‌گونه که بارها در نامه‌ها و بیانیه‌های پیشین خود تأکید کرده‌ایم، طبقه کارگر ایران به همبستگی با مبارزات مستقل کارگری نیاز دارد، و نه حمایت از جنگ، مداخله‌ی خارجی، سرکوب یا نهادهای وابسته به حکومت.

در عین حال، حاکمیت ایران سرکوب را در سایه‌ی جنگ و ناامنی تشدید کرده است. زندانیان سیاسی، فعالان کارگری، فعالان جنبش زنان، معلمان، دانشجویان و دیگر فعالان اجتماعی همچنان با بازداشت، احکام زندان و فشارهای شدید امنیتی روبه‌رو هستند. بار دیگر تأکید می‌کنیم که سرکوب، زندان، اعدام و خشونت نمی‌تواند ریشه‌های اعتراضات اجتماعی و مطالبات کارگران برای عدالت، برابری، آزادی و کرامت انسانی را از میان ببرد.

اهداف ما روشن است: مسیر دستیابی به عدالت اجتماعی و رهایی کارگران و زحمتکشان، در تقویت تشکل‌های مستقل طبقه‌ی کارگر، همبستگی جمعی، و مبارزات سازمان‌یافته‌ی خودِ کارگران و دیگر مردم تحت ستم نهفته است؛ نه در مداخله‌ی نظامی یا اتکا به قدرت‌های خارجی.

ما عمیقاً قدردان اقدامات همبستگی‌ای هستیم که از سوی فعالان کارگری و نمایندگان کارگران کشورهای مختلف در جریان یکصد و چهاردهمین اجلاس کنفرانس بین‌المللی کار، از جمله گردهمایی ۵ ژوئن، سازمان‌دهی شده است، و از آنان می‌خواهیم خواسته‌های فوری زیر را به گوش مردم جهان برسانند:

ـ پایان فوری جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران.
ـ توقف اعدام‌ها در ایران و لغو مجازات اعدام.
👇
https://t.me/vahedsyndica

جنگ چهره‌ زنانه ندارد

چرا فمینیسم نمی‌تواند جنگ‌طلب باشد؟ جنگ را نمی‌توان به‌عنوان یک رخداد نظامی صرف فهمید، بلکه باید آن را به‌مثابه وضعیتی اجتماعی و در چارچوب اقتصاد سیاسی آن مطالعه کرد. در این معنا، جنگ سازوکاری است که مناسبات قدرت، خشونت و تقسیم‌کار را در یک «وضعیت اضطراری» در سطوح مختلف بازسازماندهی می‌کند. …/ ***
ستاره امینی جنگ را نمی‌توان به‌عنوان یک رخداد نظامی صرف فهمید، بلکه باید آن را به‌مثابه وضعیتی اجتماعی و در چارچوب اقتصاد سیاسی آن مطالعه کرد. در این معنا، جنگ سازوکاری است که مناسبات قدرت، خشونت و تقسیم‌کار را در یک «وضعیت اضطراری» در سطوح مختلف بازسازماندهی می‌کند. این بازسازماندهی، که غالباً در پیِ متزلزل شدن زیرساخت‌های اقتصادی و رفاهی و تضعیف نهادهای حمایتی آغاز می‌شود، عملاً بقا را به بحرانی روزمره بدل می‌کند؛ وضعیتی که در گزارش‌ها و مطالعات تجربه‌ اشغال عراق در سال ۲۰۰۳ (و همچنین در بوسنی و افغانستان) به‌وضوح قابل مشاهده است و به یکی از نمونه‌های ارجاعی در تحلیل‌های فمینیستی بدل شده است. در این‌ متن، «زن» به‌مثابه سوژه‌ای تحلیلی و نسبتاً انتزاعی در نظر گرفته شده است -با آگاهی از محدودیت‌های چنین صورت‌بندی‌ای. بدیهی است که یک خوانش اینترسکشنال، پیچیدگی‌های دیگری چون طبقه، اتنیسیته و نسبت با خشونت‌های پیشین را…

تاریخ انتشار: ژوئن 2, 2026
متن کامل در سایت ما زنان:
https://mazanan.com/?p=199636

کانال ما زنان :@maz_zanan

⭕️ تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدوبیست‌وسوم در ۵۶ زندان مختلف

🔴 بسیاری از زندانیان، از جمله آنان که اسامی‌شان منتشر نشده، در معرض خطر جدی اعدام قرار دارند.



همچنان که پیداست، وضعیت اقتصادی جامعه روز به روز وخیم‌تر می‌شود و حکومت در بن‌بست بحران‌های لاعلاج و برای‌ جلوگیری از انفجار خشم عمومی و جرقه‌ هرگونه‌ قیام و خیزش دست از سرکوب و اعدام بر نمی‌دارد؛ و در رسانه‌های خود قیامِ در تقدیر را پیشاپیش به کشورهای خارجی نسبت می‌دهند تا سرکوب و کشتار مردم را توجیه کنند، و این سناریوی نظام در مواجهه با هر قیام از جمله دی ماه گذشته است.

متاسفانه در هفته‌ گذشته دو برادر هم‌وطن کُرد از جامعه «یارسان» به نام‌های مجتبی و میثم ویسی، در اثر حمله پاسداران به محل اختفایشان جان باختند. آنها در جریان قیام دی ماه تحت تعقیب نیروهای سرکوب‌گر قرار گرفته و به ناگزیر به زندگی مخفی روی آورده بودند.
اخیراً نیز وزارت بدنام اطلاعات بسیاری از خانواده‌های زندانیان سیاسی و مخالفان اعدام را با تهدید و توهین و تطمیع احضار و بازداشت کرده تا آن‌ها را به سکوت وادارد.

روز گذشته نیز دو زندانی سیاسی قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ به نام‌های اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا در زندان قزلحصار به دار آویخته شدند و به صفی از سربداران و آزادی‌خواهانی که جانشان را فدای آزادی کردند، پیوستند.

در این هفته حکم اعدام زهرا طبری زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت مجددا تایید شد، دو زندانی سیاسی اهل بوکان به نام‌های رئوف شیخ معروفی و محمد فرجی نیز به اعدام محکوم شده و برای بنیامین نقدی از بازداشت شدگان قیام دی‌ماه ۴۰۴ و همچنین دو زندانی و برادر با اسامی حسن و حسین امیری توسط شعبه ۲۶ قاضی افشاری حکم اعدام صادر شده است. همه‌ این عزیزان و بسیاری دیگر از زندانیان که اسامی آن‌ها منتشر نشده در خطر جدی اعدام قرار دارند.

ما اعضای‌ کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» دیگر بار از تمامی زندانیان در سراسر کشور، از مردم شریف و آگاه ایران و از وجدان‌های بیدار بشری می‌خواهیم که در مقابل اعدام‌های فراقضائی و سبعانه حکومت دیکتاتور ایران که بدون حق دادرسی عادلانه صادر و اجرا می‌شود صدای اعتراض‌شان را بلند کرده و از ارگان‌های حقوق بشری بین‌المللی می‌خواهیم که برای جلوگیری از کشتار بیش‌تر زندانیان، دست به اقدامات موثر بزنند.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه‌به اعدام» سه‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ در هفته‌ صدوبیست‌وسوم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذاست:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرّم‌آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.

هفته صدوبیست و سوم
۱۲ خرداد ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام


@no_to_execution_tuesdays
https://t.me/No_To_Execution_Tuesdays
https://x.com/n_t_e_t