Forwarded from زن و جامعه (زن کارگر)
زنان مهاجر افغان با نبود بيمه، بارداري هاي مكرر و ناديده گيري دست به گريبانند
گفتگو با: دكتر سيمين كاظمي/نويده احمدي
🔺 ديگري: زنان مهاجر معمولا مراجعات زیادی برای درمان دارند به این دلیل که از مواجهه با بیماری های مختلف پیشگیری نمیکنند. بنابراین خیلی مریض میشوند و زیاد مریض شدن و مراجعات مکرر برای درمان خودش موجب چرخه فقر می شود و فقر آنها را تشدید میکند .درمان مستلزم صرفه هزینه است و زمانی که این هزینه ها زیاد شود طبیعی است که فقر هم بازتولید می شود. در بین مهاجران واکسیناسیون جدی گرفته نمی شود و نشده و برای همین احتمال بیمارهای قابل پیشگیری با واکسیناسیون مثل سرخک در این جمعیت احتمالش بیشتر است.
🔺او می افزاید: به جز بیماری هایی که مردم عادی دارند یک سری از این بیمارهای خیلی بیشتر در بین زنان مهاجر دیده می شوند که ناشی از وضعیت کلی مهاجران است. بیماریهای مثل سوء تغذیه و انواع مشکلاتی که ناشی از سوء تغذیه است، دردهای مزمن با منشاء ناشناخته و مشکلاتی مثل افسردگی و خستگی و مشکلات روان تنی در میان این زنان شیوع بالایی دارد. پیری زود رس یکی دیگر از مشکلات آنهاست، شما وقتی به زنان تهیدست افغان نگاه میکنید، می بینید که سن ظاهری آنها با سن تقویمی شان تناسبی ندارد.
🔻فاطمه زن بارداری است که برای معاینههای پزشکی به مرکز بهداشت جنوب تهران مراجعه کرده است، میگوید: «تعداد زیادی زنان مهاجر به این مرکز میآیند و چیزی که من را بسیار ناراحت میکند این است که وقتی یک زن افغان به همراه چند بچه می آید از سوی کارکنان رفتار و نگاه منفی میشود و حتی گاهی اگر فرزندش گریه میکند، سر او داد میزنند و میگویند چه خبر است اینجا که افغانستان نیست این همه بچه آوردی.»
@zan_j
#زنان_مهاجر
#سلامت_زنان
ادامه مطلب را در لينك زير بخوانيد :
http://yon.ir/w68La
گفتگو با: دكتر سيمين كاظمي/نويده احمدي
🔺 ديگري: زنان مهاجر معمولا مراجعات زیادی برای درمان دارند به این دلیل که از مواجهه با بیماری های مختلف پیشگیری نمیکنند. بنابراین خیلی مریض میشوند و زیاد مریض شدن و مراجعات مکرر برای درمان خودش موجب چرخه فقر می شود و فقر آنها را تشدید میکند .درمان مستلزم صرفه هزینه است و زمانی که این هزینه ها زیاد شود طبیعی است که فقر هم بازتولید می شود. در بین مهاجران واکسیناسیون جدی گرفته نمی شود و نشده و برای همین احتمال بیمارهای قابل پیشگیری با واکسیناسیون مثل سرخک در این جمعیت احتمالش بیشتر است.
🔺او می افزاید: به جز بیماری هایی که مردم عادی دارند یک سری از این بیمارهای خیلی بیشتر در بین زنان مهاجر دیده می شوند که ناشی از وضعیت کلی مهاجران است. بیماریهای مثل سوء تغذیه و انواع مشکلاتی که ناشی از سوء تغذیه است، دردهای مزمن با منشاء ناشناخته و مشکلاتی مثل افسردگی و خستگی و مشکلات روان تنی در میان این زنان شیوع بالایی دارد. پیری زود رس یکی دیگر از مشکلات آنهاست، شما وقتی به زنان تهیدست افغان نگاه میکنید، می بینید که سن ظاهری آنها با سن تقویمی شان تناسبی ندارد.
🔻فاطمه زن بارداری است که برای معاینههای پزشکی به مرکز بهداشت جنوب تهران مراجعه کرده است، میگوید: «تعداد زیادی زنان مهاجر به این مرکز میآیند و چیزی که من را بسیار ناراحت میکند این است که وقتی یک زن افغان به همراه چند بچه می آید از سوی کارکنان رفتار و نگاه منفی میشود و حتی گاهی اگر فرزندش گریه میکند، سر او داد میزنند و میگویند چه خبر است اینجا که افغانستان نیست این همه بچه آوردی.»
@zan_j
#زنان_مهاجر
#سلامت_زنان
ادامه مطلب را در لينك زير بخوانيد :
http://yon.ir/w68La
Telegraph
زنان مهاجرافغان با نبود بیمه، بارداری های مکرر و نادیده گیری دست به گریبانند
ديگري:شرایط زنان بیمار افغانستانی همانند دیگر مهاجران دشوار است و زنان با مشکلات زیادی دست و پنچه نرم میکنند و همچنان در تبعیض هستند. هزینهی درمانی و بهداشتی در شرایطی که ایران در وضع نامناسب اقتصادی بسر میبرد، این مشکلات را دوچندان و طاقت زنان را سست…
براساس قانونی تازه در فرانسه علیه آزار خیابانی، برای اولین بار مردی در این کشور به خاطر پرخاش جنسی ۳۰۰ یورو جریمه شد.
او در اتوبوسی در نزدیکی پاریس دستش را به باسن زنی کوبید و حرفهای رکیک زد.
@zan_j
او در اتوبوسی در نزدیکی پاریس دستش را به باسن زنی کوبید و حرفهای رکیک زد.
@zan_j
زنانی که جلوی پلیس مهاجرت آمریکا ایستادند
در همان اولین روزهای تابستان گذشته که بازداشت خانوادههای پناهجو و جدا کردن کودکان از والدین در مرزهای آمریکا شروع شد، کیشا لنس، زنی که شهردار شهر آتلانتا در ایالت جیورجیا است، وحشتزده اخبار هولناک را دنبال میکرد. وقتی روز اول به روز دوم و سوم و چهارم رسید، لنس با خودش فکر کرد تحمل چنین وضعیتی جایز نیست. لنس میگوید:«برای من قابل تحمل نبود که به عنوان شهردار این شهر بینظیر، آتلانتا سهم و مشارکت مستقیمی در این نقض فاحش حقوق بشر و ظلم به انسان داشته باشد.»
به یمن تلاشهای کیشا لنس و گروه دیگری از زنان مسئول یا کنشگر آتلانتا، این شهر جنوبی آمریکا اولین شهری شد که اعلام کرد دیگر هیچیک از بازداشتیهای ادارهی «اجرای مهاجرت و گمرک ایالات متحده آمریکا» را که به اسم اختصاری "ICE" شناخته میشود، در زندانهای خود جا نخواهد داد و با «آیس» در این زمینه همکاری نخواهد کرد.
شهردار آتلانتا ابتدا از دو زنی که آنها را به سمت دفتر امور مهاجرتی شهرداری آتلانتا منصوب کرده بود خواست تا گزارش مفصلی دربارهی وضعیت مهاجران «غیرقانونی» و پناهجویان که در زندانهای شهر در بازداشت به سر میبرند، تهیه کنند. همزمان به همت دو تن از زنان نماینده در شورای شهر آتلانتا، شورا تصمیم گرفت تا شهر به شکل موقت از پذیرش زندانیانی که «آیس» بازداشت کرده، خودداری کند.
فیل سرنا، یکی از زنان عضو شورای شهر که در کلید زدن طرح توقف همکاری با «آیس» نقش داشت میگوید شبها از عذاب وجدان خوابش نمیبرد که شهر او در این ظلم و خشونت به مهاجر و پناهجو نقش داشته باشد:« به باور من پول درآوردن از ظلم و خشونت آیس، کاملا ناعادلانه و به دور از اصول اولیه حقوق بشر است.»
شهرداری شهر آتلانتا در سال ۲۰۱۰ توافقنامهای را با «آیس» امضا کرد که به موجب آن شهر روزانه بابت هر فردی که به دست نیروهای«آیس» بازداشت و به زندانهای این شهر منتقل میشد، ۷۸ دلار دریافتی داشت.
نیوگن، زن دیگر عضو شورای شهر است که والدین او اهل ویتناماند و هر دو به آمریکا پناهنده شدند. او میگوید به دلیل پیشینهی خانوادگیاش، خوب میداند درد و سختیهای پناهجویی چیست و وجدان او نمیتواند قبول کند که آنها در زجر بیشتر به پناهجو مشارکت مستقیم داشته و از این درد و زجر کسب درآمد کنند.
کمیتهی بررسی وضعیت که در شهرداری شکل گرفت، به جز ۲ زن نماینده در شورای شهر، نمایندگان دیگری هم داشت: زنانی که وکیل امور مهاجرتی و حقوق بشر بودند، کنشگر حقوق بشر و حقوق مهاجران، افرادی که با پیشینهی تخصصی دربارهی وضعیت جرایم و زندانهای آمریکا تحقیق میکنند و … کمیته بعد از ۶ هفته بررسی دقیق اعلام کرد که بنا به بررسی دقیق آنها صلاح نیست که شهر به همکاری با ادارهی اجرای مهاجرت و گمرک آمریکا ادامه دهد و حاضر به پذیرفتن بازداشتیهای این نیروی امنیتی و کسب درآمد از این ظلم باشد. شهردار آتلانتا، بلافاصله دستورالعملی اجرایی را صادر و اعلام کرد که آتلانتا به همکاری با «آیس» پایان داده و دیگر حاضر به پذیرش بازداشتیهای این نهاد نخواهد بود.
بعضی از مقامات مسئول و شهروندان شهر فوری اعتراض کردند که این قطع همکاری چه ضرر مالی هنگفتی به بودجهی شهر خواهد زد. آتلانتا به طور متوسط سالانه بیش از ۷.۵ میلیون دلار درآمد از همکاری با «آیس» داشت. اما کیشا لنس، شهردار آتلانتا، قاطع اعلام کرد که در وضعیت کنونی، این درآمد «مشروعیت» ندارد و در کنفرانس خبری به منتقدان گفت:«این شهر، نقطهای است که جنبش آزادیهای مدنی سیاهان آمریکا کلید خورده است. شهری که بابت این میراث عزیز، وظیفه اخلاقی و انسانی دارد که بهتر از اینها باشد و در نقض فاحش حقوق بشر همکاری نداشته باشد.»
ادامه مطلب
https://bit.ly/2IiOLyw
@zan_j
@farnazseifi
در همان اولین روزهای تابستان گذشته که بازداشت خانوادههای پناهجو و جدا کردن کودکان از والدین در مرزهای آمریکا شروع شد، کیشا لنس، زنی که شهردار شهر آتلانتا در ایالت جیورجیا است، وحشتزده اخبار هولناک را دنبال میکرد. وقتی روز اول به روز دوم و سوم و چهارم رسید، لنس با خودش فکر کرد تحمل چنین وضعیتی جایز نیست. لنس میگوید:«برای من قابل تحمل نبود که به عنوان شهردار این شهر بینظیر، آتلانتا سهم و مشارکت مستقیمی در این نقض فاحش حقوق بشر و ظلم به انسان داشته باشد.»
به یمن تلاشهای کیشا لنس و گروه دیگری از زنان مسئول یا کنشگر آتلانتا، این شهر جنوبی آمریکا اولین شهری شد که اعلام کرد دیگر هیچیک از بازداشتیهای ادارهی «اجرای مهاجرت و گمرک ایالات متحده آمریکا» را که به اسم اختصاری "ICE" شناخته میشود، در زندانهای خود جا نخواهد داد و با «آیس» در این زمینه همکاری نخواهد کرد.
شهردار آتلانتا ابتدا از دو زنی که آنها را به سمت دفتر امور مهاجرتی شهرداری آتلانتا منصوب کرده بود خواست تا گزارش مفصلی دربارهی وضعیت مهاجران «غیرقانونی» و پناهجویان که در زندانهای شهر در بازداشت به سر میبرند، تهیه کنند. همزمان به همت دو تن از زنان نماینده در شورای شهر آتلانتا، شورا تصمیم گرفت تا شهر به شکل موقت از پذیرش زندانیانی که «آیس» بازداشت کرده، خودداری کند.
فیل سرنا، یکی از زنان عضو شورای شهر که در کلید زدن طرح توقف همکاری با «آیس» نقش داشت میگوید شبها از عذاب وجدان خوابش نمیبرد که شهر او در این ظلم و خشونت به مهاجر و پناهجو نقش داشته باشد:« به باور من پول درآوردن از ظلم و خشونت آیس، کاملا ناعادلانه و به دور از اصول اولیه حقوق بشر است.»
شهرداری شهر آتلانتا در سال ۲۰۱۰ توافقنامهای را با «آیس» امضا کرد که به موجب آن شهر روزانه بابت هر فردی که به دست نیروهای«آیس» بازداشت و به زندانهای این شهر منتقل میشد، ۷۸ دلار دریافتی داشت.
نیوگن، زن دیگر عضو شورای شهر است که والدین او اهل ویتناماند و هر دو به آمریکا پناهنده شدند. او میگوید به دلیل پیشینهی خانوادگیاش، خوب میداند درد و سختیهای پناهجویی چیست و وجدان او نمیتواند قبول کند که آنها در زجر بیشتر به پناهجو مشارکت مستقیم داشته و از این درد و زجر کسب درآمد کنند.
کمیتهی بررسی وضعیت که در شهرداری شکل گرفت، به جز ۲ زن نماینده در شورای شهر، نمایندگان دیگری هم داشت: زنانی که وکیل امور مهاجرتی و حقوق بشر بودند، کنشگر حقوق بشر و حقوق مهاجران، افرادی که با پیشینهی تخصصی دربارهی وضعیت جرایم و زندانهای آمریکا تحقیق میکنند و … کمیته بعد از ۶ هفته بررسی دقیق اعلام کرد که بنا به بررسی دقیق آنها صلاح نیست که شهر به همکاری با ادارهی اجرای مهاجرت و گمرک آمریکا ادامه دهد و حاضر به پذیرفتن بازداشتیهای این نیروی امنیتی و کسب درآمد از این ظلم باشد. شهردار آتلانتا، بلافاصله دستورالعملی اجرایی را صادر و اعلام کرد که آتلانتا به همکاری با «آیس» پایان داده و دیگر حاضر به پذیرش بازداشتیهای این نهاد نخواهد بود.
بعضی از مقامات مسئول و شهروندان شهر فوری اعتراض کردند که این قطع همکاری چه ضرر مالی هنگفتی به بودجهی شهر خواهد زد. آتلانتا به طور متوسط سالانه بیش از ۷.۵ میلیون دلار درآمد از همکاری با «آیس» داشت. اما کیشا لنس، شهردار آتلانتا، قاطع اعلام کرد که در وضعیت کنونی، این درآمد «مشروعیت» ندارد و در کنفرانس خبری به منتقدان گفت:«این شهر، نقطهای است که جنبش آزادیهای مدنی سیاهان آمریکا کلید خورده است. شهری که بابت این میراث عزیز، وظیفه اخلاقی و انسانی دارد که بهتر از اینها باشد و در نقض فاحش حقوق بشر همکاری نداشته باشد.»
ادامه مطلب
https://bit.ly/2IiOLyw
@zan_j
@farnazseifi
Telegraph
زنانی که جلوی پلیس مهاجرت آمریکا ایستادند
در همان اولین روزهای تابستان گذشته که بازداشت خانوادههای پناهجو و جدا کردن کودکان از والدین در مرزهای آمریکا شروع شد، کیشا لنس، زنی که شهردار شهر آتلانتا در ایالت جیورجیا است، وحشتزده اخبار هولناک را دنبال میکرد. وقتی روز اول به روز دوم و سوم و چهارم رسید،…
از نخستین کمپین برای مبارزه با آزار جنسی در محیط کار بدانید
عبارت «آزار جنسی» را اولین بار گروهی از زنان در دانشگاه کورنل آمریکا در دههی ۱۹۷۰ میلادی استفاده کردند. آنان اکنون در تاریخ آمریکا و در تاریخ مبارزه با آزار جنسی شناخته شدهاند و امروز همه جنبش (من نیز) MeToo را ادامه همین کمپین در دهه ۱۹۷۰ میلادی میدانند.
. «کارمیتا وود» کارمند دانشگاه کورنل وقتی چندین بار مدیرش بهطور ناخواسته بدن او را لمس کرد از شغلش استعفا داد. سپس او برای دریافت مزایای بیکاری از دانشگاه اقدام کرد. دانشگاه درخواست او را رد کرد و او را فاقد شرایط دریافت این مزایا دانست زیرا او به خواست خود و به «دلایل شخصی» استعفا داده بود و از کار اخراج نشده بود. وود به همراهی گروهی از اکتیویستها و فعالان دانشگاه یک گروه به نام «اتحادیه زنان کارگر» تشکیل داد و روزنامهای به نام دردهای کارگر (Labor pains) منتشر کرد. به همت آنان یک تریبون آزاد برای حضور زنان از طیفهای مختلف نیز برگزار شد. در آن تریبون زنان کارگر کارخانهها، پیشخدمتها، منشیها، فیلمسازان و بسیاری دیگر از شاغلین محیطهای مختلف از رنجی که بر روح و جسمشان از طرف همکاران مرد تحمیل میشد صحبت کردند و نشان دادند این وضعیت محدود به محیط دانشگاه و شخص کارمیتا وود نیست....
https://bit.ly/2Q2I1rh
عبارت «آزار جنسی» را اولین بار گروهی از زنان در دانشگاه کورنل آمریکا در دههی ۱۹۷۰ میلادی استفاده کردند. آنان اکنون در تاریخ آمریکا و در تاریخ مبارزه با آزار جنسی شناخته شدهاند و امروز همه جنبش (من نیز) MeToo را ادامه همین کمپین در دهه ۱۹۷۰ میلادی میدانند.
. «کارمیتا وود» کارمند دانشگاه کورنل وقتی چندین بار مدیرش بهطور ناخواسته بدن او را لمس کرد از شغلش استعفا داد. سپس او برای دریافت مزایای بیکاری از دانشگاه اقدام کرد. دانشگاه درخواست او را رد کرد و او را فاقد شرایط دریافت این مزایا دانست زیرا او به خواست خود و به «دلایل شخصی» استعفا داده بود و از کار اخراج نشده بود. وود به همراهی گروهی از اکتیویستها و فعالان دانشگاه یک گروه به نام «اتحادیه زنان کارگر» تشکیل داد و روزنامهای به نام دردهای کارگر (Labor pains) منتشر کرد. به همت آنان یک تریبون آزاد برای حضور زنان از طیفهای مختلف نیز برگزار شد. در آن تریبون زنان کارگر کارخانهها، پیشخدمتها، منشیها، فیلمسازان و بسیاری دیگر از شاغلین محیطهای مختلف از رنجی که بر روح و جسمشان از طرف همکاران مرد تحمیل میشد صحبت کردند و نشان دادند این وضعیت محدود به محیط دانشگاه و شخص کارمیتا وود نیست....
https://bit.ly/2Q2I1rh
Telegraph
از نخستین کمپین برای مبارزه با آزار جنسی در محیط کار بدانید
عبارت «آزار جنسی» را اولین بار گروهی از زنان در دانشگاه کورنل آمریکا در دههی ۱۹۷۰ میلادی استفاده کردند. آنان اکنون در تاریخ آمریکا و در تاریخ مبارزه با آزار جنسی شناخته شدهاند و امروز همه جنبش (من نیز) MeToo را ادامه همین کمپین در دهه ۱۹۷۰ میلادی میدانند.…
#مهرناز_حقیقی، پزشک و فعال مدنی که به اتهام تبلیغ علیه نظام به شش ماه زندان محکوم شده، از روز ۳۱ شهریور ماه برای اجرای حکم به زندان مرکزی بندرعباس انتقال داده شد.
@zan_j
@zan_j
تصنیف نازنین ( در مایه دشتی ) :
خواننده:ملوک ضرابی
نازنین من وه چه خوشگلی ، روز و شب پی غارت دلی ( نازنین )
بر ستمگری گر چه مایلی ، بهر عاشقان حل مشکلی ( نازنین )
دلستان یار من ، نوبهار من ( نازنین )2
شوخ و شیرین سخن ، یار غنچه دهن ، نوگل چمن ( نازنین )
آشنای تو ، شد فنای تو ، جان فدای تو ، بی وفا
کو وفای تو ، شد فدای تو ، شد فدای تو ، جان ما
صحبت از جفا کمتر کن ، نغمه های موزون سر کن ، عاشقی تو ام باور کن ( نازنین )
می زشیشه در ساغر کن ، جام ما پر از آذر کن ، از قیام خود محشر کن ( نازنین )
مه من و دلبر منی ، دلربا ( نازنین )
گل من وباغ سوسنی ، بی وفا ( نازنین )
تویی تویی افسونگر نامهربان ( نازنین ) ز جور تو هر روز و شب دارم فغان ( نازنین )
خواننده:ملوک ضرابی
نازنین من وه چه خوشگلی ، روز و شب پی غارت دلی ( نازنین )
بر ستمگری گر چه مایلی ، بهر عاشقان حل مشکلی ( نازنین )
دلستان یار من ، نوبهار من ( نازنین )2
شوخ و شیرین سخن ، یار غنچه دهن ، نوگل چمن ( نازنین )
آشنای تو ، شد فنای تو ، جان فدای تو ، بی وفا
کو وفای تو ، شد فدای تو ، شد فدای تو ، جان ما
صحبت از جفا کمتر کن ، نغمه های موزون سر کن ، عاشقی تو ام باور کن ( نازنین )
می زشیشه در ساغر کن ، جام ما پر از آذر کن ، از قیام خود محشر کن ( نازنین )
مه من و دلبر منی ، دلربا ( نازنین )
گل من وباغ سوسنی ، بی وفا ( نازنین )
تویی تویی افسونگر نامهربان ( نازنین ) ز جور تو هر روز و شب دارم فغان ( نازنین )
Forwarded from زن و جامعه (زن کارگر)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سلام!
چون گل نیلوفر مرداب
در بدترین شرایط
میتوان
بالید
میتوان
زیبا بود
قوی بود
و امید داشت
به روزهای روشن آینده
@zan_j
چون گل نیلوفر مرداب
در بدترین شرایط
میتوان
بالید
میتوان
زیبا بود
قوی بود
و امید داشت
به روزهای روشن آینده
@zan_j
امروز (۵ مهر) به مناسبت روز جهانی جهانگردی، بازدید از موزهها و کاخموزهها و تمام اماکن تحت پوشش سازمان میراثفرهنگی در سراسر کشور رایگان است.
@zan_j
@zan_j
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آنچه در این كلیپ چند دقیقه ای خواهید دید نیمه ی دیگری از زندگی خیلی از ما است.
@zan_j
@zan_j
۲۷سپتامبر، روز جهانی #گردشگری است.به گفته سازمان جهانی گردشگری، یکی از مهمترین بخشهای اقتصاد جهانی،گردشگری است.امسال نقش فنآوریهای نوین تکنولوژی در دگرگونی گردشگری موضوع اصلی این روز است.
Forwarded from زن و جامعه (زن کارگر)
ما این حق را نداریم که به کودکان از سنین خردسالی بیاموزیم که به چه چیزی اعتقاد داشته باشند، بلکه به آنها باید نحوه ی فکر کردن را آموزش دهیم.
🗣 ریچارد داوکینز
#نه_به_مذهب_کودکان
@zan_j
🗣 ریچارد داوکینز
#نه_به_مذهب_کودکان
@zan_j
در حاشیه سمعک ۸ میلیون تومانی
من نمیشنوم چون گوش مسئولین شنوا نیست
🔺۲۰هزارنفر ازمعلولان کمشنوا و ناشنوا درانتظاردریافت سمعک در نوبت قرار دارند
@zan_j
من نمیشنوم چون گوش مسئولین شنوا نیست
🔺۲۰هزارنفر ازمعلولان کمشنوا و ناشنوا درانتظاردریافت سمعک در نوبت قرار دارند
@zan_j
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
من یک راننده پیک موتوری هستم، امروز ۳۰ تومن کار کردم ۱۵ تومن دادم بری یک قوطی رب. اینکه دیگه ساخت داخله و به تحریم ربط نداره، خدا لعنت کند...
@zan_j
@zan_j
مدارس خصولتی با شهریههای نجومی متعلق به مقامات و مسولین نظام
گرانترین مدرسه متعلق به #محمدخاتمی است با ۳۷ میلیون شهریه سالانه.
@zan_j
گرانترین مدرسه متعلق به #محمدخاتمی است با ۳۷ میلیون شهریه سالانه.
@zan_j
https://t.me/zan_j/4921
کارگران زن نیازمند تشکلهای مستقل/ استفاده ابزاری کارفرمایان از شعارهای عدالت جنسیتی
🔸خبر کوتاه بود هیئت عمومی دیوان عدالت اداری بخشنامه مدیرکل وزارت کار را که اخراج مادران کارگر را تا پایان دو سال شیردهی فرزندانشان ممنوع کرده بود، خارج از صلاحیت مرجع تصویب و غیرقانونی دانست و ابطال کرد. بدینترتیب اگر زنان کارگر پس از ازدواج باردار شوند، کارفرما با استفاده از قانون حقِ اخراج آنها را خواهد داشت. قانونگذاران و مدیرانی که تماما مرد هستند، هم قانون وضع میکنند و هم قانون را لغو میکنند. زنان نه در طرح مسئله نقشی دارند و نه در تصویب و لغو آن. اما علت چیست؟ برای تغییر این روند چه باید کرد؟ تنها چاره و راهحل وجود تشکلهای کارگری مستقل است تا زنان کارگر همراه مردان کارگر بتوانند از حقوق خود دفاع کنند.
کارگران زن نیازمند تشکلهای مستقل/ استفاده ابزاری کارفرمایان از شعارهای عدالت جنسیتی
🔸خبر کوتاه بود هیئت عمومی دیوان عدالت اداری بخشنامه مدیرکل وزارت کار را که اخراج مادران کارگر را تا پایان دو سال شیردهی فرزندانشان ممنوع کرده بود، خارج از صلاحیت مرجع تصویب و غیرقانونی دانست و ابطال کرد. بدینترتیب اگر زنان کارگر پس از ازدواج باردار شوند، کارفرما با استفاده از قانون حقِ اخراج آنها را خواهد داشت. قانونگذاران و مدیرانی که تماما مرد هستند، هم قانون وضع میکنند و هم قانون را لغو میکنند. زنان نه در طرح مسئله نقشی دارند و نه در تصویب و لغو آن. اما علت چیست؟ برای تغییر این روند چه باید کرد؟ تنها چاره و راهحل وجود تشکلهای کارگری مستقل است تا زنان کارگر همراه مردان کارگر بتوانند از حقوق خود دفاع کنند.