This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
باز خوانی ترانه ی قدیمی از #باب_دیلان
کبوتر سفید از چند دریا باید عبور کنه تا بتونه جایی آروم بگیره؟....
@zan_j
کبوتر سفید از چند دریا باید عبور کنه تا بتونه جایی آروم بگیره؟....
@zan_j
یک بنر #جنسیتی
"برای دخترتان آرامش و برای پسرتان قدرت بخرید"😳
انگار دخترا به قدرت 'و پسران به آرامش نیاز ندارن!
#کلیشههای_جنسیتی_ممنوع
@zan_j
"برای دخترتان آرامش و برای پسرتان قدرت بخرید"😳
انگار دخترا به قدرت 'و پسران به آرامش نیاز ندارن!
#کلیشههای_جنسیتی_ممنوع
@zan_j
سالها تلاش میکنیم تا به پسرانمان بیاموزیم که آدم مهمی باشند
و به دخترانمان میآموزیم که تلاش کنند همسر ،"آدم مهمی" شوند!!!
#کلیشه_ها_را_بشکنیم
@zan_j
و به دخترانمان میآموزیم که تلاش کنند همسر ،"آدم مهمی" شوند!!!
#کلیشه_ها_را_بشکنیم
@zan_j
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سهم مردم سرزمینمان جز فقر و تنگدستی و آوارگی نیست
روز به روز بر بی خانمانهای ايران افزوده میشود و کسی جوابگوی آن نیست.
@zan_j
روز به روز بر بی خانمانهای ايران افزوده میشود و کسی جوابگوی آن نیست.
@zan_j
#زنان_مبارز
#ادبیات_کارگری
🌀 دمیتیلا باریوس دوچونگارا
✍️ خلاصه نوشته ای از شهناز نیکوروان
▪️#دمیتیلا در سال ۱۹۳۷ در بزرگترین منطقه تولید قلع بولیوی متولد شد. او دختر و همسر یک معدنچی بود. در سن ۱۰ سالگی مادرش را از دست داد و پنج خواهر کوچکترش و سپس هفت فرزند خود را در شرایط محرومیت و فقر بزرگ کرد.او دبیر کل سندیکای زنان خانه دار بود. دمیتیلا سرکوب شد، اما هرگز دست از مبارزه نکشید و با زنان دیگر به این امید که ما این روزهای تلخ را تغییر می دهیم، معدنچیان خود را سازماندهی کردند.
▪️در دهه ۱۹۶۰، دومیتیلا یک رهبر شگفت انگیز اتحادیه زنان معدنچی شد. سازماندهی خانوادههای معدنچیان برای بهبود شرایط و خدمات و مبارزه علیه سرکوبگری دیکتاتوری ژنرال هوگو بارینتوس از جمله فعالیت های او بود. دولت رن بارینتوس (69-1966 ) از اتحاد و مبارزه معدنچیان وحشت کرد و آنها را در شب سن جوان در حالی که جشن می گرفتند و می رقصیدند با هواپیما به رگبار گلوله بست. سربازان با بی رحمی، مردان، زنان و کودکان را به قتل رساندند. دومیتیلا دستگیر شد. او باردار بود و به دلیل شکنجه، کودکش فوت کرد. او از کشتار خشونت آمیز ۱۹۶۷ “سان جوآن” جان سالم به در برد، جایی که سربازان به روی معدنچیان و همسران و فرزندان شان آتش گشودند و شایعه کردند که معدنچیان با بخشی از چریکهای جنگجوی چه گوارا در کوههای سانتا کروز در ارتباط هستند.
▪️پس از آن قتل و عام، دمیتیلا زندانی و شکنجه شد، زخم ها و جراحت های ناشی از این شکنجه ها تا پایان عمر مشکلات جسمی و بیماری های مزمنی را برای او ایجاد کرد. زمان ادامه یافت و دیکتاتور دیگری به نام هوگو بنزر (79-1971) روی کار آمد. دمیتیلا در سال ۱۹۷۵ در مجمع بین المللی زنان در مکزیک شرکت کرد و صدای مبارزه معدنچیان زن و نماینده فعالان زن منتقد شد.
▪️در سال ۱۹۷۸ دومیتیلا، همراه با چهار زن دیگر، به پایتخت رفت و اعتصاب غذا را آغاز کرد. اعتصاب غذایی که توسط دومیتیلا و چهار زن دیگر معدنچیان علیه دولت (دیکتاتوری که تحت حمایت ایالات متحده بود) آغاز شد. این اعتصاب توجه مردم سراسر کشور بولیوی را به خود جلب کرد و به یک حمله ملی علیه دولت دیکتاتور تبدیل شد. هزاران نفردر روز بیست وسوم به اعتصاب پیوستند. معترضان خواستار آزادی کارگران معدن زندانی وعفو برای رهبران اتحادیه های کارگری و احیای معادن و هم چنین انتخابات عمومی شدند. مبارزه و اعتراض هزاران نفر دیکتاتوری را مجبور به پذیرش درخواستهای جنبش کرد. بعد از ۲۳ روز دولت به درخواستهای معترضان تن داد. اما بی عدالتی ادامه یافت.
▪️او سالها در تبعید زندگی کرد و در سال ۱۹۸۲ به بولیوی بازگشت، درست قبل از بازسازی ساختار عظیم نئولیبرالی که به تعطیلی معدنهای دولتی و اخراج ۳۰هزار معدنچی منتهی شد، معادنی که او سالهای طولانی برای شکل دادن مبارزات کارگران آن سپری کرده بود. در سالهای آخر عمر، او تمام هم وغم خود را برای توسعه یک مدرسه آموزشی سیار برای آموزشهای سیاسی به کارگران متمرکز کرد تا آگاهی سیاسی و تاریخی مردمی را به نسلهای جدید در خانوادههای معترضان و بومیان بولیوی ، مردمان تهی دست ساکن کوچبامبا منتقل شود. او درباره امیدش برای یک دنیای بهتر صحبت کرد. “مردم من قدرتم را به من داده اند آنها هرگز تسلیم نمی شوند”.
▪️دمیتیلا در سن ۷۴ سالگی در کوچابامبا در فقر ناشی از کاهش حقوق بازنشستگی و بدون بیمه درمانی درگذشت. کتاب “بگذار سخن بگویم”، شرح زندگینامه مبارزات روزمره به عنوان یک مادر، کارگر، رهبر اتحادیه و فعال سیاسی، در سال ۱۹۷۸ منتشر شد و به چندین زبان ترجمه شده است. در سال ۲۰۰۵، او برای جایزه صلح نوبل در فهرست “۱۰۰۰ زن برای صلح” نامزد شد.
▪️زندگی دومیتیلا تصدیق تاریخ غم انگیز بولیوی از همدستی استثمار، سرکوب، استعمار و مردسالاری و نمادی از قدرت مردم برای اعتراض و تغییر است.
@zan_j
#ادبیات_کارگری
🌀 دمیتیلا باریوس دوچونگارا
✍️ خلاصه نوشته ای از شهناز نیکوروان
▪️#دمیتیلا در سال ۱۹۳۷ در بزرگترین منطقه تولید قلع بولیوی متولد شد. او دختر و همسر یک معدنچی بود. در سن ۱۰ سالگی مادرش را از دست داد و پنج خواهر کوچکترش و سپس هفت فرزند خود را در شرایط محرومیت و فقر بزرگ کرد.او دبیر کل سندیکای زنان خانه دار بود. دمیتیلا سرکوب شد، اما هرگز دست از مبارزه نکشید و با زنان دیگر به این امید که ما این روزهای تلخ را تغییر می دهیم، معدنچیان خود را سازماندهی کردند.
▪️در دهه ۱۹۶۰، دومیتیلا یک رهبر شگفت انگیز اتحادیه زنان معدنچی شد. سازماندهی خانوادههای معدنچیان برای بهبود شرایط و خدمات و مبارزه علیه سرکوبگری دیکتاتوری ژنرال هوگو بارینتوس از جمله فعالیت های او بود. دولت رن بارینتوس (69-1966 ) از اتحاد و مبارزه معدنچیان وحشت کرد و آنها را در شب سن جوان در حالی که جشن می گرفتند و می رقصیدند با هواپیما به رگبار گلوله بست. سربازان با بی رحمی، مردان، زنان و کودکان را به قتل رساندند. دومیتیلا دستگیر شد. او باردار بود و به دلیل شکنجه، کودکش فوت کرد. او از کشتار خشونت آمیز ۱۹۶۷ “سان جوآن” جان سالم به در برد، جایی که سربازان به روی معدنچیان و همسران و فرزندان شان آتش گشودند و شایعه کردند که معدنچیان با بخشی از چریکهای جنگجوی چه گوارا در کوههای سانتا کروز در ارتباط هستند.
▪️پس از آن قتل و عام، دمیتیلا زندانی و شکنجه شد، زخم ها و جراحت های ناشی از این شکنجه ها تا پایان عمر مشکلات جسمی و بیماری های مزمنی را برای او ایجاد کرد. زمان ادامه یافت و دیکتاتور دیگری به نام هوگو بنزر (79-1971) روی کار آمد. دمیتیلا در سال ۱۹۷۵ در مجمع بین المللی زنان در مکزیک شرکت کرد و صدای مبارزه معدنچیان زن و نماینده فعالان زن منتقد شد.
▪️در سال ۱۹۷۸ دومیتیلا، همراه با چهار زن دیگر، به پایتخت رفت و اعتصاب غذا را آغاز کرد. اعتصاب غذایی که توسط دومیتیلا و چهار زن دیگر معدنچیان علیه دولت (دیکتاتوری که تحت حمایت ایالات متحده بود) آغاز شد. این اعتصاب توجه مردم سراسر کشور بولیوی را به خود جلب کرد و به یک حمله ملی علیه دولت دیکتاتور تبدیل شد. هزاران نفردر روز بیست وسوم به اعتصاب پیوستند. معترضان خواستار آزادی کارگران معدن زندانی وعفو برای رهبران اتحادیه های کارگری و احیای معادن و هم چنین انتخابات عمومی شدند. مبارزه و اعتراض هزاران نفر دیکتاتوری را مجبور به پذیرش درخواستهای جنبش کرد. بعد از ۲۳ روز دولت به درخواستهای معترضان تن داد. اما بی عدالتی ادامه یافت.
▪️او سالها در تبعید زندگی کرد و در سال ۱۹۸۲ به بولیوی بازگشت، درست قبل از بازسازی ساختار عظیم نئولیبرالی که به تعطیلی معدنهای دولتی و اخراج ۳۰هزار معدنچی منتهی شد، معادنی که او سالهای طولانی برای شکل دادن مبارزات کارگران آن سپری کرده بود. در سالهای آخر عمر، او تمام هم وغم خود را برای توسعه یک مدرسه آموزشی سیار برای آموزشهای سیاسی به کارگران متمرکز کرد تا آگاهی سیاسی و تاریخی مردمی را به نسلهای جدید در خانوادههای معترضان و بومیان بولیوی ، مردمان تهی دست ساکن کوچبامبا منتقل شود. او درباره امیدش برای یک دنیای بهتر صحبت کرد. “مردم من قدرتم را به من داده اند آنها هرگز تسلیم نمی شوند”.
▪️دمیتیلا در سن ۷۴ سالگی در کوچابامبا در فقر ناشی از کاهش حقوق بازنشستگی و بدون بیمه درمانی درگذشت. کتاب “بگذار سخن بگویم”، شرح زندگینامه مبارزات روزمره به عنوان یک مادر، کارگر، رهبر اتحادیه و فعال سیاسی، در سال ۱۹۷۸ منتشر شد و به چندین زبان ترجمه شده است. در سال ۲۰۰۵، او برای جایزه صلح نوبل در فهرست “۱۰۰۰ زن برای صلح” نامزد شد.
▪️زندگی دومیتیلا تصدیق تاریخ غم انگیز بولیوی از همدستی استثمار، سرکوب، استعمار و مردسالاری و نمادی از قدرت مردم برای اعتراض و تغییر است.
@zan_j
فیلمی کە مشکلات زنان کرد را بە تصویر میکشد!
🔹 فيلم ژان ژيان (دردزندگى) به مسائلى در جامعه امروز ايران اشاره دارد كه زن ناگزيز به مرحلە خودكشی ميرسد. در جامعه ايران حق درست انتخاب كردن براى زن وجود ندارد حتى ساده ترين انتخاب ناگزير به خودسوزى ميرسد كه آمار اين مسالە در مناطق كرد به شدت زياد است. بيكارى بين جوانان اميد نداشتن به فرداى روشن و در هر زمينه اى شهروند درجه چندم بودن در اين فيلم روايت سه نفر يك دختر يك جوان تحصيل كرده ويك مرد با سرخوردگى از جامعه روبرو هستيم كه درد زندگى فرصتى براى ادامه زندگى به آنھا نميدهد.
کارگردان: منصف کرمی
@zan_j
https://m.youtube.com/watch?v=bk8UtyKDMKE&feature=youtu.be
🔹 فيلم ژان ژيان (دردزندگى) به مسائلى در جامعه امروز ايران اشاره دارد كه زن ناگزيز به مرحلە خودكشی ميرسد. در جامعه ايران حق درست انتخاب كردن براى زن وجود ندارد حتى ساده ترين انتخاب ناگزير به خودسوزى ميرسد كه آمار اين مسالە در مناطق كرد به شدت زياد است. بيكارى بين جوانان اميد نداشتن به فرداى روشن و در هر زمينه اى شهروند درجه چندم بودن در اين فيلم روايت سه نفر يك دختر يك جوان تحصيل كرده ويك مرد با سرخوردگى از جامعه روبرو هستيم كه درد زندگى فرصتى براى ادامه زندگى به آنھا نميدهد.
کارگردان: منصف کرمی
@zan_j
https://m.youtube.com/watch?v=bk8UtyKDMKE&feature=youtu.be
YouTube
فیلم ژان ژیان(دردزندگی)
فیلم ژان ژیان ، به کارگردانی منصف کرمی سال ساخت 1394محتوای فیلم تساوی حقوق زن ومرد،تعدیل معیشت، تعصب
Forwarded from زن و جامعه (زن کارگر)
یک روز
تاک بودم و مست !
یک روز
بید بودم و مجنون ...
اما اینبار خواهش میکنم
مرا قاصدک بیافرین !
آدم ها
خیلی وقت است
که به خبر های خوب محتاجند ...
حسین_متولیان
شب خوش🌗🌕
@zan_j
تاک بودم و مست !
یک روز
بید بودم و مجنون ...
اما اینبار خواهش میکنم
مرا قاصدک بیافرین !
آدم ها
خیلی وقت است
که به خبر های خوب محتاجند ...
حسین_متولیان
شب خوش🌗🌕
@zan_j
Forwarded from زن و جامعه (زن کارگر)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شادی را از یاد مبر!
این است زمزمهی درختانِ دانا
در آستانهی درهم شکستن و
فروغلتیدن بر زمین، زیر ضربههای تبر.
شادی را از یاد مبر!
تا وقتی روی خاک ایستادهای
تاوقتی نسیم چهرهات را مینوازد
@zan_j
این است زمزمهی درختانِ دانا
در آستانهی درهم شکستن و
فروغلتیدن بر زمین، زیر ضربههای تبر.
شادی را از یاد مبر!
تا وقتی روی خاک ایستادهای
تاوقتی نسیم چهرهات را مینوازد
@zan_j
درخواست آزمایش بکارت در بریتانیا از سوی یک خانواده ایرانی
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/412726&rhash=eec6b76cb50965
یک زوج ایرانی که برای دختر ۱۸ ساله خود درخواست آزمایش باکرگی داده بودند، در بریتانیا به دادگاه فراخوانده شدند. این زوج ایرانی همچنین متهمند که دختر خود و دوستپسرش را به مرگ تهدید کردهاند و میخواستند دخترشان را برای ازدواج فامیلی و اجباری به ایران برگردانند.
@zan_j
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/412726&rhash=eec6b76cb50965
یک زوج ایرانی که برای دختر ۱۸ ساله خود درخواست آزمایش باکرگی داده بودند، در بریتانیا به دادگاه فراخوانده شدند. این زوج ایرانی همچنین متهمند که دختر خود و دوستپسرش را به مرگ تهدید کردهاند و میخواستند دخترشان را برای ازدواج فامیلی و اجباری به ایران برگردانند.
@zan_j
رادیو زمانه
درخواست آزمایش بکارت در بریتانیا از سوی یک خانواده ایرانی
زوج ایرانی متهم شدهاند که دختر خود و دوستپسرش را به مرگ تهدید کردهاند و قصد داشتهاند دخترشان را برای ازدواج فامیلی و اجباری به ایران برگردانند.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
صدای
#شهین_مهین_فر که برای پسر مبارزش امیرارشد تاجمیر میسراید, زیبایی و درد را به هم آمیخته....
تنظیم ویدیو:شیوا گنجی
@zan_j
#شهین_مهین_فر که برای پسر مبارزش امیرارشد تاجمیر میسراید, زیبایی و درد را به هم آمیخته....
تنظیم ویدیو:شیوا گنجی
@zan_j
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هر 7 دقیقه یک نفر آلزایمر میگیرد.افرادیکه الزایمر دارند قادر نیستند یک دایره به عنوان ساعت کشیده و 3 عقربه و 12 عدد بگذارند.
برای همین اولین تست الزایمر اینه که به بیمار میگویند یک ساعت بکش
@zan_j
برای همین اولین تست الزایمر اینه که به بیمار میگویند یک ساعت بکش
@zan_j
مصطفی جوان ۲۶ سالهای که در عاشورای ۸۸ با گلولهای که ماموران حکومتی به سرش زدند، جاودانه شد و از بین ما رفت.
و مادرش «شهناز کریم بیگی؛ مادری که خونبهای فرزندش را آزادی ایران میداند»
@zan_j
و مادرش «شهناز کریم بیگی؛ مادری که خونبهای فرزندش را آزادی ایران میداند»
@zan_j
اعتصاب غذای بیش از ۲۰ زندانی سیاسی در زندانهای ایران
سکوت مقامات قضایی در برابر اعتصاب غذای بیش از بیست زندانی سیاسی-عقیدتی در زندانهای مختلف ایران موجب نگرانی خانواده ها و فعالان حقوق بشر ایرانی شده است. در حال حاضر هیجده تن از دراویش گنابادی در زندان تهران بزرگ، نسرین ستوده و فرهاد میثمی در زندان اوین تهران و مهینتاج احمدپور در زندان تنکابن در اعتراض به نقض حقوق قانونی، در اعتصاب غذا به سر می برند.
سکوت مقامات قضایی در برابر اعتصاب غذای بیش از بیست زندانی سیاسی-عقیدتی در زندانهای مختلف ایران موجب نگرانی خانواده ها و فعالان حقوق بشر ایرانی شده است. در حال حاضر هیجده تن از دراویش گنابادی در زندان تهران بزرگ، نسرین ستوده و فرهاد میثمی در زندان اوین تهران و مهینتاج احمدپور در زندان تنکابن در اعتراض به نقض حقوق قانونی، در اعتصاب غذا به سر می برند.
سکوت مقامات قضایی در برابر اعتصاب غذای زندانیان سیاسی-عقیدتی در حالی ادامه دارد که اغلب آنان از وضعیت جسمی مناسبی برخوردار نیستند. نسرین ستوده که از روز سوم شهریور در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده دچار ضعف و سرگیجه شده و فرهاد میثمی نیز با وجود افت فشار و ضعف عمومی از پذیرش سرم خودداری میکند.
سکوت مقامات قضایی در برابر اعتصاب غذای بیش از بیست زندانی سیاسی-عقیدتی در زندانهای مختلف ایران موجب نگرانی خانواده ها و فعالان حقوق بشر ایرانی شده است. در حال حاضر هیجده تن از دراویش گنابادی در زندان تهران بزرگ، نسرین ستوده و فرهاد میثمی در زندان اوین تهران و مهینتاج احمدپور در زندان تنکابن در اعتراض به نقض حقوق قانونی، در اعتصاب غذا به سر می برند.
سکوت مقامات قضایی در برابر اعتصاب غذای بیش از بیست زندانی سیاسی-عقیدتی در زندانهای مختلف ایران موجب نگرانی خانواده ها و فعالان حقوق بشر ایرانی شده است. در حال حاضر هیجده تن از دراویش گنابادی در زندان تهران بزرگ، نسرین ستوده و فرهاد میثمی در زندان اوین تهران و مهینتاج احمدپور در زندان تنکابن در اعتراض به نقض حقوق قانونی، در اعتصاب غذا به سر می برند.
سکوت مقامات قضایی در برابر اعتصاب غذای زندانیان سیاسی-عقیدتی در حالی ادامه دارد که اغلب آنان از وضعیت جسمی مناسبی برخوردار نیستند. نسرین ستوده که از روز سوم شهریور در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده دچار ضعف و سرگیجه شده و فرهاد میثمی نیز با وجود افت فشار و ضعف عمومی از پذیرش سرم خودداری میکند.
دستانم را میتوانی ببندی
پاهایم را می توانی ببندی
دهانم را می توانی ببندی
اما ذهنم را هرگز !
یک روز
از ذهن من
از ذهن تو
از ذهن ما
هزاران پرستوی وحشی
به آسمان خواهد پرید
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@zan_j
پاهایم را می توانی ببندی
دهانم را می توانی ببندی
اما ذهنم را هرگز !
یک روز
از ذهن من
از ذهن تو
از ذهن ما
هزاران پرستوی وحشی
به آسمان خواهد پرید
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@zan_j