اولین زنان جهان که توانستند رای بدهند
صد و بیست و پنج سال پیش، درست در همین روز (۱۹ سپتامبر) زنان نیوزیلند، اولین زنان جهان شدند که حق رای را به دست آوردند.
@zan_j
صد و بیست و پنج سال پیش، درست در همین روز (۱۹ سپتامبر) زنان نیوزیلند، اولین زنان جهان شدند که حق رای را به دست آوردند.
@zan_j
https://t.me/zan_j/4730
#مبارزات_زنان
اولین زنان جهان که توانستند رای بدهند
صد و بیست و پنج سال پیش، درست در همین روز (۱۹ سپتامبر) زنان نیوزیلند، اولین زنان جهان شدند که حق رای را به دست آوردند. بعد از بیش از دو دهه تلاش مداوم و جمعی، به راه انداختن کارزار و تجمع و سیل نامه به نمایندهها، نوشتن و اعتراض و سخنرانی. آغاز تلاش آنها برای حق رای، ماجرای جالبی دارد. زنان نیوزیلند در ابتدا حق رای را بیشتر از هرچیز برای یک خواسته میخواستند: بتوانند رای بدهند و مشروبات الکلی را ممنوع کنند تا دیگر با مصیبتها، خشونتها، بدرفتاریها و بیکاری شوهران و پدران خود که ناشی از الکلی شدن بود، مواجهه نشوند. بیش از هر گروهی هم اتحادیه و لابی تولیدکنندگان مشروبات الکلی چوب لای چرخ تلاش آنها گذاشت، پول خرج کرد و چانهزنی میکرد تا پارلمان حق رای زنان را تصویب نکند.
💥صد و بیست و پنج سال بعد از آن روز فرخنده که راه و چراغی برای بقیهی کشورها شد که پس حق رای زنان «ممکن است»، امروز جاسیندا آردرن، زن جوان ۳۸سالهای که نخستوزیر نیوزیلند است با سری افراشته سخنرانی کرد، گفت افتخار میکند که فمینیست است، یادداشتی با تمرکز به یکی از اقوام خود که یکی از اولین زنان مبارز حق رای در نیوزیلند بود نوشت و دولتاش لایحهی منع و محو هرگونه نابرابری دستمزد میان زن و مرد را کلید زد. آردرن میخواهد ادای دین او به مادران فمینیستاش که نخستوزیری او مدیون تلاش آنهاست، منع هرگونه دستمزد نابرابر در کشور باشد.
یکی از اولین و کلیدیترین زنان خواهان حق رای در تاریخ نیوزیلند، کیت شپرد بود. زنی که قلمی بسیار گیرا و توانا داشت و همهی جان و توان و امکانات مالی خود را صرف این هدف کرد که زنان نیوزیلند حق رای به دست آورند. یک تفاوت چشمگیر او با بسیاری از اولین زنان خواهان حق رای در جهان این بود که نگاه همهجانبهگری داشت و حواسش به همهی سویههای نابرابری بود. برای مثال از همان اول میگفت حق رای به تنهایی مطلقا کافی نیست و زنان تا توان اقتصادی نداشته باشند، همیشه تحت ستم خواهند بود یا از همان ابتدا حواسش بود که قوانین ازدواج، طلاق، حضانت، ارث و خشونت باید بازبینی شود و یکی یکی در پارلمان اصلاح شود؛ وگرنه که صرف حق رای به تنهایی چیز زیادی را تغییر نمیدهد. در همین راستا بود که در تاسیس «اتحادیه ملی زنان» نقش داشت و با اصرار و سماجت بخش اقتصادی برای این اتحادیه تاسیس کرد و خود ریاست آن را برعهده داشت.
✊نگاه او آن قدر پیشرو بود که گاه حتا زنان همرزم و خواهان حق رای را برآشفته میکرد و او را متهم به «تندروی» میکردند. کیت شپرد که حالا تصویر او بر روی اسکناسهای ۱۰ دلاری نیوزیلند نقش بسته است، چندجمله معروفی دارد که انگار نه انگار مال یش از یک قرن پیش است، بلکه این جملهها برای احوال همین امروز هم صدق میکند:«از اینکه یک "حوزه" مشخص برای ما تعیین شده خسته شدیم؛ حوزهای که هر چیز و هر کار و هر حرکت خارج از آن "زنانه" نیست. میخواهیم محض تنوع هم شده یکبار خود عادیمون باشیم...باید با همه خطرها، خودمان باشیم. خود واقعیمان...»
تصویر:بنای یادبود زنان مبارز خواهان حق رای در نیوزیلند
#مبارزات_زنان
اولین زنان جهان که توانستند رای بدهند
صد و بیست و پنج سال پیش، درست در همین روز (۱۹ سپتامبر) زنان نیوزیلند، اولین زنان جهان شدند که حق رای را به دست آوردند. بعد از بیش از دو دهه تلاش مداوم و جمعی، به راه انداختن کارزار و تجمع و سیل نامه به نمایندهها، نوشتن و اعتراض و سخنرانی. آغاز تلاش آنها برای حق رای، ماجرای جالبی دارد. زنان نیوزیلند در ابتدا حق رای را بیشتر از هرچیز برای یک خواسته میخواستند: بتوانند رای بدهند و مشروبات الکلی را ممنوع کنند تا دیگر با مصیبتها، خشونتها، بدرفتاریها و بیکاری شوهران و پدران خود که ناشی از الکلی شدن بود، مواجهه نشوند. بیش از هر گروهی هم اتحادیه و لابی تولیدکنندگان مشروبات الکلی چوب لای چرخ تلاش آنها گذاشت، پول خرج کرد و چانهزنی میکرد تا پارلمان حق رای زنان را تصویب نکند.
💥صد و بیست و پنج سال بعد از آن روز فرخنده که راه و چراغی برای بقیهی کشورها شد که پس حق رای زنان «ممکن است»، امروز جاسیندا آردرن، زن جوان ۳۸سالهای که نخستوزیر نیوزیلند است با سری افراشته سخنرانی کرد، گفت افتخار میکند که فمینیست است، یادداشتی با تمرکز به یکی از اقوام خود که یکی از اولین زنان مبارز حق رای در نیوزیلند بود نوشت و دولتاش لایحهی منع و محو هرگونه نابرابری دستمزد میان زن و مرد را کلید زد. آردرن میخواهد ادای دین او به مادران فمینیستاش که نخستوزیری او مدیون تلاش آنهاست، منع هرگونه دستمزد نابرابر در کشور باشد.
یکی از اولین و کلیدیترین زنان خواهان حق رای در تاریخ نیوزیلند، کیت شپرد بود. زنی که قلمی بسیار گیرا و توانا داشت و همهی جان و توان و امکانات مالی خود را صرف این هدف کرد که زنان نیوزیلند حق رای به دست آورند. یک تفاوت چشمگیر او با بسیاری از اولین زنان خواهان حق رای در جهان این بود که نگاه همهجانبهگری داشت و حواسش به همهی سویههای نابرابری بود. برای مثال از همان اول میگفت حق رای به تنهایی مطلقا کافی نیست و زنان تا توان اقتصادی نداشته باشند، همیشه تحت ستم خواهند بود یا از همان ابتدا حواسش بود که قوانین ازدواج، طلاق، حضانت، ارث و خشونت باید بازبینی شود و یکی یکی در پارلمان اصلاح شود؛ وگرنه که صرف حق رای به تنهایی چیز زیادی را تغییر نمیدهد. در همین راستا بود که در تاسیس «اتحادیه ملی زنان» نقش داشت و با اصرار و سماجت بخش اقتصادی برای این اتحادیه تاسیس کرد و خود ریاست آن را برعهده داشت.
✊نگاه او آن قدر پیشرو بود که گاه حتا زنان همرزم و خواهان حق رای را برآشفته میکرد و او را متهم به «تندروی» میکردند. کیت شپرد که حالا تصویر او بر روی اسکناسهای ۱۰ دلاری نیوزیلند نقش بسته است، چندجمله معروفی دارد که انگار نه انگار مال یش از یک قرن پیش است، بلکه این جملهها برای احوال همین امروز هم صدق میکند:«از اینکه یک "حوزه" مشخص برای ما تعیین شده خسته شدیم؛ حوزهای که هر چیز و هر کار و هر حرکت خارج از آن "زنانه" نیست. میخواهیم محض تنوع هم شده یکبار خود عادیمون باشیم...باید با همه خطرها، خودمان باشیم. خود واقعیمان...»
تصویر:بنای یادبود زنان مبارز خواهان حق رای در نیوزیلند
Telegram
زن و جامعه (زن کارگر)
اولین زنان جهان که توانستند رای بدهند
صد و بیست و پنج سال پیش، درست در همین روز (۱۹ سپتامبر) زنان نیوزیلند، اولین زنان جهان شدند که حق رای را به دست آوردند.
@zan_j
صد و بیست و پنج سال پیش، درست در همین روز (۱۹ سپتامبر) زنان نیوزیلند، اولین زنان جهان شدند که حق رای را به دست آوردند.
@zan_j
همه خبرنگاران خانم در #خبرگزاری_آنا وابسته به دانشگاه آزاد و تعدادی از کارمندان زن فقط بدلیل جنسیتشان از کار اخراج شدند.!
چون مدیرعامل جدید با کار کردن زنها مشکل داره!
@zan_j
چون مدیرعامل جدید با کار کردن زنها مشکل داره!
@zan_j
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سلام!
دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد
در این بازار عطاران مرو هر سو چو بیکاران
به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد
#مولانا
#زن_زندگی_آزادی
#رفاه_عدالت_آبادی
@zan_j
دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد
در این بازار عطاران مرو هر سو چو بیکاران
به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد
#مولانا
#زن_زندگی_آزادی
#رفاه_عدالت_آبادی
@zan_j
هیچکس تو را به خاطر نخواهد آورد اگر افکارت را
چون رازی در سینه محفوظ داری
خودت را مجبور به بیان آنها کن
به دوستان و همهی آنهایی که دوستشان داری
بگو چقدر برایت ارزش دارند
اگر نگویی فردایت مثل امروز خواهد بود
و روز بی ارزشی خواهی داشت...
👤 #گابریل_گارسیا_مارکز
@zan_j
چون رازی در سینه محفوظ داری
خودت را مجبور به بیان آنها کن
به دوستان و همهی آنهایی که دوستشان داری
بگو چقدر برایت ارزش دارند
اگر نگویی فردایت مثل امروز خواهد بود
و روز بی ارزشی خواهی داشت...
👤 #گابریل_گارسیا_مارکز
@zan_j
دولت هند «سه طلاقه» را به یک جرم قابل مجازات تبدیل کرد
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/412535&rhash=eec6b76cb50965
کابینه #هند دستور ویژهای برای ممنوعیت #سه_طلاقه که یک نوع #طلاق_اسلامی است صادر کرده. بر اساس این دستور ویژه، این نوع طلاق یک جرم قابل مجازات خواهد بود. یکی از وزرای کابینه هند روز چهارشنبه ۱۹ سپتامبر/ ۲۸ شهریور این خبر را اعلام کرده است.
@zan_j
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/412535&rhash=eec6b76cb50965
کابینه #هند دستور ویژهای برای ممنوعیت #سه_طلاقه که یک نوع #طلاق_اسلامی است صادر کرده. بر اساس این دستور ویژه، این نوع طلاق یک جرم قابل مجازات خواهد بود. یکی از وزرای کابینه هند روز چهارشنبه ۱۹ سپتامبر/ ۲۸ شهریور این خبر را اعلام کرده است.
@zan_j
رادیو زمانه
دولت هند «سه طلاقه» را به یک جرم قابل مجازات تبدیل کرد
سه طلاقه کردن زنان در هند غیرقانونی است. دولت میخواهد امکان وثیقه گذاشتن را از متهمان را بگیرد و مجرمان را به سه سال زندان محکوم کند.
🔴ازدواج کودکان در حاشیه هایی که به حال خود رها شده اند
▪️اردوی کار: هدیه کیمیایی نوشته: «دیشب رفته بودیم کورهپزخونههای #خاورشهر غذا پخش کنیم. خانومه میگفت: دخترم ۱۲سالشه؛ ۲ساله ازدواج کرده، دوبار باردار شده و بچهاش سقط شده؛ این بار فرستادیمش تربت حیدریه پیش طایفه شوهرش تا بهش برسن بچه دنیا بیاد. امسال کورهها رو تعطیل کردن ما بیکار و بیپول شدیم»
▪️«تو حاشیهها کار نیست. فقر مطلقه و بزه. تو خاورشهر اکثرن مشهدی و تربتجامی هستند. قدیما بهار و تابستون زن و مرد و بچه خشتزنی میکردن امسال که به خاطر اوضاع اقتصادی کورهها رو هم رو بستن»
▪️«اعتیاد تو اون منطقه یه آسیبه همونطور که فقر، بیکاری و کودکآزاری... یک پنجم جمعیت کشور حاشیهنشین است و در ردیف بودجههای حکومتی و دولتی هیچ سهمی براش درنظر نگرفتن. کلونی آسیباجتماعی در حاشیهشهرها محصول سرازیر شدن بودجههای دولتی تو جیب آقایون مسوول است»
@zan_j
▪️اردوی کار: هدیه کیمیایی نوشته: «دیشب رفته بودیم کورهپزخونههای #خاورشهر غذا پخش کنیم. خانومه میگفت: دخترم ۱۲سالشه؛ ۲ساله ازدواج کرده، دوبار باردار شده و بچهاش سقط شده؛ این بار فرستادیمش تربت حیدریه پیش طایفه شوهرش تا بهش برسن بچه دنیا بیاد. امسال کورهها رو تعطیل کردن ما بیکار و بیپول شدیم»
▪️«تو حاشیهها کار نیست. فقر مطلقه و بزه. تو خاورشهر اکثرن مشهدی و تربتجامی هستند. قدیما بهار و تابستون زن و مرد و بچه خشتزنی میکردن امسال که به خاطر اوضاع اقتصادی کورهها رو هم رو بستن»
▪️«اعتیاد تو اون منطقه یه آسیبه همونطور که فقر، بیکاری و کودکآزاری... یک پنجم جمعیت کشور حاشیهنشین است و در ردیف بودجههای حکومتی و دولتی هیچ سهمی براش درنظر نگرفتن. کلونی آسیباجتماعی در حاشیهشهرها محصول سرازیر شدن بودجههای دولتی تو جیب آقایون مسوول است»
@zan_j
زنان مهاجر افغان با نبود بيمه، بارداري هاي مكرر و ناديده گيري دست به گريبانند
گفتگو با: دكتر سيمين كاظمي/نويده احمدي
🔺 ديگري: زنان مهاجر معمولا مراجعات زیادی برای درمان دارند به این دلیل که از مواجهه با بیماری های مختلف پیشگیری نمیکنند. بنابراین خیلی مریض میشوند و زیاد مریض شدن و مراجعات مکرر برای درمان خودش موجب چرخه فقر می شود و فقر آنها را تشدید میکند .درمان مستلزم صرفه هزینه است و زمانی که این هزینه ها زیاد شود طبیعی است که فقر هم بازتولید می شود. در بین مهاجران واکسیناسیون جدی گرفته نمی شود و نشده و برای همین احتمال بیمارهای قابل پیشگیری با واکسیناسیون مثل سرخک در این جمعیت احتمالش بیشتر است.
🔺او می افزاید: به جز بیماری هایی که مردم عادی دارند یک سری از این بیمارهای خیلی بیشتر در بین زنان مهاجر دیده می شوند که ناشی از وضعیت کلی مهاجران است. بیماریهای مثل سوء تغذیه و انواع مشکلاتی که ناشی از سوء تغذیه است، دردهای مزمن با منشاء ناشناخته و مشکلاتی مثل افسردگی و خستگی و مشکلات روان تنی در میان این زنان شیوع بالایی دارد. پیری زود رس یکی دیگر از مشکلات آنهاست، شما وقتی به زنان تهیدست افغان نگاه میکنید، می بینید که سن ظاهری آنها با سن تقویمی شان تناسبی ندارد.
🔻فاطمه زن بارداری است که برای معاینههای پزشکی به مرکز بهداشت جنوب تهران مراجعه کرده است، میگوید: «تعداد زیادی زنان مهاجر به این مرکز میآیند و چیزی که من را بسیار ناراحت میکند این است که وقتی یک زن افغان به همراه چند بچه می آید از سوی کارکنان رفتار و نگاه منفی میشود و حتی گاهی اگر فرزندش گریه میکند، سر او داد میزنند و میگویند چه خبر است اینجا که افغانستان نیست این همه بچه آوردی.»
@zan_j
#زنان_مهاجر
#سلامت_زنان
ادامه مطلب را در لينك زير بخوانيد :
http://yon.ir/w68La
گفتگو با: دكتر سيمين كاظمي/نويده احمدي
🔺 ديگري: زنان مهاجر معمولا مراجعات زیادی برای درمان دارند به این دلیل که از مواجهه با بیماری های مختلف پیشگیری نمیکنند. بنابراین خیلی مریض میشوند و زیاد مریض شدن و مراجعات مکرر برای درمان خودش موجب چرخه فقر می شود و فقر آنها را تشدید میکند .درمان مستلزم صرفه هزینه است و زمانی که این هزینه ها زیاد شود طبیعی است که فقر هم بازتولید می شود. در بین مهاجران واکسیناسیون جدی گرفته نمی شود و نشده و برای همین احتمال بیمارهای قابل پیشگیری با واکسیناسیون مثل سرخک در این جمعیت احتمالش بیشتر است.
🔺او می افزاید: به جز بیماری هایی که مردم عادی دارند یک سری از این بیمارهای خیلی بیشتر در بین زنان مهاجر دیده می شوند که ناشی از وضعیت کلی مهاجران است. بیماریهای مثل سوء تغذیه و انواع مشکلاتی که ناشی از سوء تغذیه است، دردهای مزمن با منشاء ناشناخته و مشکلاتی مثل افسردگی و خستگی و مشکلات روان تنی در میان این زنان شیوع بالایی دارد. پیری زود رس یکی دیگر از مشکلات آنهاست، شما وقتی به زنان تهیدست افغان نگاه میکنید، می بینید که سن ظاهری آنها با سن تقویمی شان تناسبی ندارد.
🔻فاطمه زن بارداری است که برای معاینههای پزشکی به مرکز بهداشت جنوب تهران مراجعه کرده است، میگوید: «تعداد زیادی زنان مهاجر به این مرکز میآیند و چیزی که من را بسیار ناراحت میکند این است که وقتی یک زن افغان به همراه چند بچه می آید از سوی کارکنان رفتار و نگاه منفی میشود و حتی گاهی اگر فرزندش گریه میکند، سر او داد میزنند و میگویند چه خبر است اینجا که افغانستان نیست این همه بچه آوردی.»
@zan_j
#زنان_مهاجر
#سلامت_زنان
ادامه مطلب را در لينك زير بخوانيد :
http://yon.ir/w68La
Telegraph
زنان مهاجرافغان با نبود بیمه، بارداری های مکرر و نادیده گیری دست به گریبانند
ديگري:شرایط زنان بیمار افغانستانی همانند دیگر مهاجران دشوار است و زنان با مشکلات زیادی دست و پنچه نرم میکنند و همچنان در تبعیض هستند. هزینهی درمانی و بهداشتی در شرایطی که ایران در وضع نامناسب اقتصادی بسر میبرد، این مشکلات را دوچندان و طاقت زنان را سست…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
باز خوانی ترانه ی قدیمی از #باب_دیلان
کبوتر سفید از چند دریا باید عبور کنه تا بتونه جایی آروم بگیره؟....
@zan_j
کبوتر سفید از چند دریا باید عبور کنه تا بتونه جایی آروم بگیره؟....
@zan_j
یک بنر #جنسیتی
"برای دخترتان آرامش و برای پسرتان قدرت بخرید"😳
انگار دخترا به قدرت 'و پسران به آرامش نیاز ندارن!
#کلیشههای_جنسیتی_ممنوع
@zan_j
"برای دخترتان آرامش و برای پسرتان قدرت بخرید"😳
انگار دخترا به قدرت 'و پسران به آرامش نیاز ندارن!
#کلیشههای_جنسیتی_ممنوع
@zan_j
سالها تلاش میکنیم تا به پسرانمان بیاموزیم که آدم مهمی باشند
و به دخترانمان میآموزیم که تلاش کنند همسر ،"آدم مهمی" شوند!!!
#کلیشه_ها_را_بشکنیم
@zan_j
و به دخترانمان میآموزیم که تلاش کنند همسر ،"آدم مهمی" شوند!!!
#کلیشه_ها_را_بشکنیم
@zan_j
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سهم مردم سرزمینمان جز فقر و تنگدستی و آوارگی نیست
روز به روز بر بی خانمانهای ايران افزوده میشود و کسی جوابگوی آن نیست.
@zan_j
روز به روز بر بی خانمانهای ايران افزوده میشود و کسی جوابگوی آن نیست.
@zan_j
#زنان_مبارز
#ادبیات_کارگری
🌀 دمیتیلا باریوس دوچونگارا
✍️ خلاصه نوشته ای از شهناز نیکوروان
▪️#دمیتیلا در سال ۱۹۳۷ در بزرگترین منطقه تولید قلع بولیوی متولد شد. او دختر و همسر یک معدنچی بود. در سن ۱۰ سالگی مادرش را از دست داد و پنج خواهر کوچکترش و سپس هفت فرزند خود را در شرایط محرومیت و فقر بزرگ کرد.او دبیر کل سندیکای زنان خانه دار بود. دمیتیلا سرکوب شد، اما هرگز دست از مبارزه نکشید و با زنان دیگر به این امید که ما این روزهای تلخ را تغییر می دهیم، معدنچیان خود را سازماندهی کردند.
▪️در دهه ۱۹۶۰، دومیتیلا یک رهبر شگفت انگیز اتحادیه زنان معدنچی شد. سازماندهی خانوادههای معدنچیان برای بهبود شرایط و خدمات و مبارزه علیه سرکوبگری دیکتاتوری ژنرال هوگو بارینتوس از جمله فعالیت های او بود. دولت رن بارینتوس (69-1966 ) از اتحاد و مبارزه معدنچیان وحشت کرد و آنها را در شب سن جوان در حالی که جشن می گرفتند و می رقصیدند با هواپیما به رگبار گلوله بست. سربازان با بی رحمی، مردان، زنان و کودکان را به قتل رساندند. دومیتیلا دستگیر شد. او باردار بود و به دلیل شکنجه، کودکش فوت کرد. او از کشتار خشونت آمیز ۱۹۶۷ “سان جوآن” جان سالم به در برد، جایی که سربازان به روی معدنچیان و همسران و فرزندان شان آتش گشودند و شایعه کردند که معدنچیان با بخشی از چریکهای جنگجوی چه گوارا در کوههای سانتا کروز در ارتباط هستند.
▪️پس از آن قتل و عام، دمیتیلا زندانی و شکنجه شد، زخم ها و جراحت های ناشی از این شکنجه ها تا پایان عمر مشکلات جسمی و بیماری های مزمنی را برای او ایجاد کرد. زمان ادامه یافت و دیکتاتور دیگری به نام هوگو بنزر (79-1971) روی کار آمد. دمیتیلا در سال ۱۹۷۵ در مجمع بین المللی زنان در مکزیک شرکت کرد و صدای مبارزه معدنچیان زن و نماینده فعالان زن منتقد شد.
▪️در سال ۱۹۷۸ دومیتیلا، همراه با چهار زن دیگر، به پایتخت رفت و اعتصاب غذا را آغاز کرد. اعتصاب غذایی که توسط دومیتیلا و چهار زن دیگر معدنچیان علیه دولت (دیکتاتوری که تحت حمایت ایالات متحده بود) آغاز شد. این اعتصاب توجه مردم سراسر کشور بولیوی را به خود جلب کرد و به یک حمله ملی علیه دولت دیکتاتور تبدیل شد. هزاران نفردر روز بیست وسوم به اعتصاب پیوستند. معترضان خواستار آزادی کارگران معدن زندانی وعفو برای رهبران اتحادیه های کارگری و احیای معادن و هم چنین انتخابات عمومی شدند. مبارزه و اعتراض هزاران نفر دیکتاتوری را مجبور به پذیرش درخواستهای جنبش کرد. بعد از ۲۳ روز دولت به درخواستهای معترضان تن داد. اما بی عدالتی ادامه یافت.
▪️او سالها در تبعید زندگی کرد و در سال ۱۹۸۲ به بولیوی بازگشت، درست قبل از بازسازی ساختار عظیم نئولیبرالی که به تعطیلی معدنهای دولتی و اخراج ۳۰هزار معدنچی منتهی شد، معادنی که او سالهای طولانی برای شکل دادن مبارزات کارگران آن سپری کرده بود. در سالهای آخر عمر، او تمام هم وغم خود را برای توسعه یک مدرسه آموزشی سیار برای آموزشهای سیاسی به کارگران متمرکز کرد تا آگاهی سیاسی و تاریخی مردمی را به نسلهای جدید در خانوادههای معترضان و بومیان بولیوی ، مردمان تهی دست ساکن کوچبامبا منتقل شود. او درباره امیدش برای یک دنیای بهتر صحبت کرد. “مردم من قدرتم را به من داده اند آنها هرگز تسلیم نمی شوند”.
▪️دمیتیلا در سن ۷۴ سالگی در کوچابامبا در فقر ناشی از کاهش حقوق بازنشستگی و بدون بیمه درمانی درگذشت. کتاب “بگذار سخن بگویم”، شرح زندگینامه مبارزات روزمره به عنوان یک مادر، کارگر، رهبر اتحادیه و فعال سیاسی، در سال ۱۹۷۸ منتشر شد و به چندین زبان ترجمه شده است. در سال ۲۰۰۵، او برای جایزه صلح نوبل در فهرست “۱۰۰۰ زن برای صلح” نامزد شد.
▪️زندگی دومیتیلا تصدیق تاریخ غم انگیز بولیوی از همدستی استثمار، سرکوب، استعمار و مردسالاری و نمادی از قدرت مردم برای اعتراض و تغییر است.
@zan_j
#ادبیات_کارگری
🌀 دمیتیلا باریوس دوچونگارا
✍️ خلاصه نوشته ای از شهناز نیکوروان
▪️#دمیتیلا در سال ۱۹۳۷ در بزرگترین منطقه تولید قلع بولیوی متولد شد. او دختر و همسر یک معدنچی بود. در سن ۱۰ سالگی مادرش را از دست داد و پنج خواهر کوچکترش و سپس هفت فرزند خود را در شرایط محرومیت و فقر بزرگ کرد.او دبیر کل سندیکای زنان خانه دار بود. دمیتیلا سرکوب شد، اما هرگز دست از مبارزه نکشید و با زنان دیگر به این امید که ما این روزهای تلخ را تغییر می دهیم، معدنچیان خود را سازماندهی کردند.
▪️در دهه ۱۹۶۰، دومیتیلا یک رهبر شگفت انگیز اتحادیه زنان معدنچی شد. سازماندهی خانوادههای معدنچیان برای بهبود شرایط و خدمات و مبارزه علیه سرکوبگری دیکتاتوری ژنرال هوگو بارینتوس از جمله فعالیت های او بود. دولت رن بارینتوس (69-1966 ) از اتحاد و مبارزه معدنچیان وحشت کرد و آنها را در شب سن جوان در حالی که جشن می گرفتند و می رقصیدند با هواپیما به رگبار گلوله بست. سربازان با بی رحمی، مردان، زنان و کودکان را به قتل رساندند. دومیتیلا دستگیر شد. او باردار بود و به دلیل شکنجه، کودکش فوت کرد. او از کشتار خشونت آمیز ۱۹۶۷ “سان جوآن” جان سالم به در برد، جایی که سربازان به روی معدنچیان و همسران و فرزندان شان آتش گشودند و شایعه کردند که معدنچیان با بخشی از چریکهای جنگجوی چه گوارا در کوههای سانتا کروز در ارتباط هستند.
▪️پس از آن قتل و عام، دمیتیلا زندانی و شکنجه شد، زخم ها و جراحت های ناشی از این شکنجه ها تا پایان عمر مشکلات جسمی و بیماری های مزمنی را برای او ایجاد کرد. زمان ادامه یافت و دیکتاتور دیگری به نام هوگو بنزر (79-1971) روی کار آمد. دمیتیلا در سال ۱۹۷۵ در مجمع بین المللی زنان در مکزیک شرکت کرد و صدای مبارزه معدنچیان زن و نماینده فعالان زن منتقد شد.
▪️در سال ۱۹۷۸ دومیتیلا، همراه با چهار زن دیگر، به پایتخت رفت و اعتصاب غذا را آغاز کرد. اعتصاب غذایی که توسط دومیتیلا و چهار زن دیگر معدنچیان علیه دولت (دیکتاتوری که تحت حمایت ایالات متحده بود) آغاز شد. این اعتصاب توجه مردم سراسر کشور بولیوی را به خود جلب کرد و به یک حمله ملی علیه دولت دیکتاتور تبدیل شد. هزاران نفردر روز بیست وسوم به اعتصاب پیوستند. معترضان خواستار آزادی کارگران معدن زندانی وعفو برای رهبران اتحادیه های کارگری و احیای معادن و هم چنین انتخابات عمومی شدند. مبارزه و اعتراض هزاران نفر دیکتاتوری را مجبور به پذیرش درخواستهای جنبش کرد. بعد از ۲۳ روز دولت به درخواستهای معترضان تن داد. اما بی عدالتی ادامه یافت.
▪️او سالها در تبعید زندگی کرد و در سال ۱۹۸۲ به بولیوی بازگشت، درست قبل از بازسازی ساختار عظیم نئولیبرالی که به تعطیلی معدنهای دولتی و اخراج ۳۰هزار معدنچی منتهی شد، معادنی که او سالهای طولانی برای شکل دادن مبارزات کارگران آن سپری کرده بود. در سالهای آخر عمر، او تمام هم وغم خود را برای توسعه یک مدرسه آموزشی سیار برای آموزشهای سیاسی به کارگران متمرکز کرد تا آگاهی سیاسی و تاریخی مردمی را به نسلهای جدید در خانوادههای معترضان و بومیان بولیوی ، مردمان تهی دست ساکن کوچبامبا منتقل شود. او درباره امیدش برای یک دنیای بهتر صحبت کرد. “مردم من قدرتم را به من داده اند آنها هرگز تسلیم نمی شوند”.
▪️دمیتیلا در سن ۷۴ سالگی در کوچابامبا در فقر ناشی از کاهش حقوق بازنشستگی و بدون بیمه درمانی درگذشت. کتاب “بگذار سخن بگویم”، شرح زندگینامه مبارزات روزمره به عنوان یک مادر، کارگر، رهبر اتحادیه و فعال سیاسی، در سال ۱۹۷۸ منتشر شد و به چندین زبان ترجمه شده است. در سال ۲۰۰۵، او برای جایزه صلح نوبل در فهرست “۱۰۰۰ زن برای صلح” نامزد شد.
▪️زندگی دومیتیلا تصدیق تاریخ غم انگیز بولیوی از همدستی استثمار، سرکوب، استعمار و مردسالاری و نمادی از قدرت مردم برای اعتراض و تغییر است.
@zan_j
فیلمی کە مشکلات زنان کرد را بە تصویر میکشد!
🔹 فيلم ژان ژيان (دردزندگى) به مسائلى در جامعه امروز ايران اشاره دارد كه زن ناگزيز به مرحلە خودكشی ميرسد. در جامعه ايران حق درست انتخاب كردن براى زن وجود ندارد حتى ساده ترين انتخاب ناگزير به خودسوزى ميرسد كه آمار اين مسالە در مناطق كرد به شدت زياد است. بيكارى بين جوانان اميد نداشتن به فرداى روشن و در هر زمينه اى شهروند درجه چندم بودن در اين فيلم روايت سه نفر يك دختر يك جوان تحصيل كرده ويك مرد با سرخوردگى از جامعه روبرو هستيم كه درد زندگى فرصتى براى ادامه زندگى به آنھا نميدهد.
کارگردان: منصف کرمی
@zan_j
https://m.youtube.com/watch?v=bk8UtyKDMKE&feature=youtu.be
🔹 فيلم ژان ژيان (دردزندگى) به مسائلى در جامعه امروز ايران اشاره دارد كه زن ناگزيز به مرحلە خودكشی ميرسد. در جامعه ايران حق درست انتخاب كردن براى زن وجود ندارد حتى ساده ترين انتخاب ناگزير به خودسوزى ميرسد كه آمار اين مسالە در مناطق كرد به شدت زياد است. بيكارى بين جوانان اميد نداشتن به فرداى روشن و در هر زمينه اى شهروند درجه چندم بودن در اين فيلم روايت سه نفر يك دختر يك جوان تحصيل كرده ويك مرد با سرخوردگى از جامعه روبرو هستيم كه درد زندگى فرصتى براى ادامه زندگى به آنھا نميدهد.
کارگردان: منصف کرمی
@zan_j
https://m.youtube.com/watch?v=bk8UtyKDMKE&feature=youtu.be
YouTube
فیلم ژان ژیان(دردزندگی)
فیلم ژان ژیان ، به کارگردانی منصف کرمی سال ساخت 1394محتوای فیلم تساوی حقوق زن ومرد،تعدیل معیشت، تعصب
Forwarded from زن و جامعه (زن کارگر)
یک روز
تاک بودم و مست !
یک روز
بید بودم و مجنون ...
اما اینبار خواهش میکنم
مرا قاصدک بیافرین !
آدم ها
خیلی وقت است
که به خبر های خوب محتاجند ...
حسین_متولیان
شب خوش🌗🌕
@zan_j
تاک بودم و مست !
یک روز
بید بودم و مجنون ...
اما اینبار خواهش میکنم
مرا قاصدک بیافرین !
آدم ها
خیلی وقت است
که به خبر های خوب محتاجند ...
حسین_متولیان
شب خوش🌗🌕
@zan_j