💠 #بیانیه

بیانیه‌ در اعتراض به بازداشت معلمان در تجمع ۱۱ اردیبهشت و انکار آن توسط سخنگوی دولت

بار دیگر، واقعیت با روایت رسمی، زمین تا آسمان تفاوت دارد. در روز ۱۱ اردیبهشت و در آستانه‌ی هفته‌ی معلم، چهار نفر از معلمان شریف و دغدغه‌مند این سرزمین به نام‌های:
#ولی_میرزاسیدی
#احمد_حیدری_نصرت
#حسین_عبادیان
#مهدی_فراحی‌شاندیز

در حالی که قصد داشتند به صورت مسالمت‌آمیز در مقابل اداره‌ی کل آموزش و پرورش تهران اجتماع کنند تا بار دیگر خواسته‌های صنفی و معیشتی خود را مطرح نمایند، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

اکنون هفت روز است که این عزیزان در بازداشت به‌سر می‌برند، بی‌آن‌که خانواده‌ها از وضعیت دقیق‌شان اطلاع داشته باشند و بی‌آن‌که جرمی مرتکب شده باشند.

در چنین شرایطی، سخنگوی دولت، خانم مهاجرانی، در موضعی شگفت‌آور، اعلام می‌کند: کسی بازداشت نشده است!!!!
آیا حقیقت را نمی‌دانند یا می‌دانند و آگاهانه آن را انکار می‌کنند؟
آیا رنج خانواده‌هایی که در این هفت روز در بی‌خبری و اضطراب به‌سر می‌برند، به چشم نمی‌آید؟
آیا صدای دادخواهی ما معلمان، که جز معیشت، منزلت و امنیت شغلی برای خود، و آموزش رایگان و استاندارد برای فرزندان‌مان چیزی نمی‌خواهیم برای‌شان شنیدنی نیست؟

تلاش برای بی‌اهمیت جلوه‌دادن این تجمع و انکار واقعیت بازداشت‌ها، در حالی که شخص سخنگو نیز اذعان دارد که این حرکت جنبه امنیتی نداشته، نه تنها نمک‌پاشیدن بر زخمی است عمیق، بلکه نشانه‌ای روشن از سیاست‌های سرکوب‌گرانه‌ای است که به جای پاسخگویی و تعامل، راهِ تکذیب، تحریف و تهدید را در پیش گرفته‌ است.
ما این موضع رسمی را توهین به شعور افکار عمومی و بی‌حرمتی به جامعه‌ی فرهنگیان می‌دانیم.
ما خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط همکاران بازداشت‌ شده‌مان هستیم و هشدار می‌دهیم که تداوم چنین برخوردهایی، تنها بر آتش خشم صنفی و اجتماعی خواهد افزود.
ما کانون‌های صنفی، نهادهای مدنی و همه‌ی معلمان آزاده را فرا می‌خوانیم تا با روشنگری، اتحاد، پیگیری و فشارهای قانونی، اجازه ندهند اینگونه مظلومیت‌ها در سکوت و انکاری ظالمانه دفن شود.

آزادی معلمان بازداشت‌شده، خواست فوری ماست.

کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
                                      ۱۴۰۴/۲/۱۸


شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🆔 @kashowra

باز هم #زنکشی در سایه ارتجاع و مردسالاری

#فاطمە_برخورداری از معلمان آموزش و پرورش شهرستان سبزوار
با سلاح سرد توسط همسرش در  یکی از خیابان‌های سبزوار  به طرز فجیعی بە قتل رسید.❗️
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، روز چهارشنبە ١٢ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴ (١ می ۲۰۲۵)، فاطمه برخورداری، معلم اهل سبزوار از توابع استان خراسان رضوی در یکی از خیابان های این شهر با ضربات متعدد قمە توسط همسر خود به قتل رسید.
این معلم سبزواری هنگام پیاده‌شدن از خودرو به همراه یکی از دوستانش، از پشت سر توسط همسر خود با چند ضربه قمه مورد حمله قرار گرفتە و در پی شدت جراحات جان خود را از دست دادە است.
گفته می‌شود قاتل کە همسر وی می‌باشد نیز از کارکنان فرهنگی و شاغل در آموزش‌و‌پرورش است. فاطمە برخورداری پیش‌تر در نامه‌هایی رسمی به اداره آموزش‌و‌پرورش، نسبت به خشونت خانگی و تهدیدهای همسرش هشدار داده بود، اما هیچ‌گونه اقدام مؤثری برای حمایت از وی صورت نگرفتە است.
قابل ذکر است کە فاطمە برخورداری مادر سە فرزند نیز بودە  بە صورت جداگانه از همسرش زندگی می‌کرد و اخیراً درخواست طلاق داده بود.
#زنکشی
#جنایت_سیستماتیک

@zan_j

صدای : ابراهیم کوگچک
از :گروپ یوروم
از :یادروزنامه
@zan_j

5 سال پیش در چنین روزی #ابراهیم_گوکچک نوازنده‌ی #گروپ‌_یوروم پس از ۲۳۲ روز، روزه‌ی مرگ، جان باخت.

این گروه موسیقی به افشای تبعیض علیه شهروندان کرد، حمله به سرمایه‌داری و مبارزه با سیاست‌های ناعادلانه‌ در ترکیه مشهورند!
گوکچک از کادرهای رده‌بالایِ "جبهه آزادی‌بخش خلقِ انقلابی" بود که به‌همراه تنی چند از اعضای #گروپ_یوروم بازداشت و زندانی شد.
اعضای گروه در ژوئن ۲۰۱۹ اعتصاب غذایی را در اعتراض به بازداشت و محاکمه‌ی بی‌پایه‌ی خود آغاز کردند‌.
لغو ممنوعیت کنسرت‌های گروپ یوروم، خارح کردن نام موزیسین‌های گروه از لیست سیاه، پایان فشارها بر اعضای مرکز فرهنگی گروپ یوروم و آزادی اعضای زندانی گروه از جمله خواست‌های اعتصاب‌کنندگان بود.
از تاریخ ۴ ژانویه ابراهیم و #هلین_بولک اعتصاب غذای خود را به روزه‌ی مرگ تبدیل کردند.
گرچه دادستان برای ابراهیم درخواست حبس ابد کرده بود، اما او در ماه فوریه ۲۰۲۰ به علت شرایط وخیم جسمانی از زندان آزاد شد. اما آزادی نقطه‌ی پایانی بر اعتصاب او و هلین نشد و آن‌ها بر عهد خود استوار ماندند
با درخواست‌های مکرر اعضای گروه و حامیان یوروم، ابراهیم در ۵ ماه می به اعتصاب خود پایان داد و به بیمارستان منتقل شد اما در اثر آسیب‌های جبران‌ناپذیر حاصل از ۲۳۲ روز اعتصاب غذا، جان خود را از دست داد.

روز بعد، حامیان یوروم در مراسمی به یاد گوکچک در محله #سلطان‌_گزی شرکت کردند اما توسط پلیس ترکیه متوقف و با گاز اشک‌آور متفرق شدند.
پلیس دروازه‌های محل را شکست، تعدادی از اعضای گروه یوروم را بازداشت کرد و تابوت حاوی پیکر گوکچک را ضبط کرد. او سرانجام در کایسری به خاک سپرده شد.
نئونازی‌های موسوم به "گرگ‌های خاکستری" تهدید کرده بودند که پیکر ابراهیم را از خاک بیرون کشیده و آتش خواهند زد؛ امری که مانند اغلب لاف‌های فاشیست‌ها بدون حمایت دولتی محقق نمی‌شد و دولت ترکیه نیز از ترس شعله‌ور شدن آتش خشم حامیان گروه، برای مدتی دفتر آن‌ها را تعطیل کرد.

بر سر کوه‌های سربلند آتشی برپاست
عاشقان در اطراف آن گرد آمده‌اند
روزی می‌رسد که هرزگی‌ها برملا شود
وقتی جمو رو به دشت سرازیر می‌شود
ای یار
با بره‌ ستاره‌نشانش بر سر
و مسلسلش در دست
زدن به کوه‌های درسیم و ترانه خواندن، چه لذتی دارد
آه جمو جانم جمو
ابرها چون خبری خوش به روی دشت فرود می‌آیند
طوفانی در راه است
و در هیاهوی آن روز باشکوه
کودکان به رقص و پایکوبی صف خواهند کشید...

#زندگی_مبارزه_است
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

مفاهیم خطرناکی که توسط رسانه های حکومتی در رسانه و فضای مجازی بازآفرینی میشود...
با برچسب عشق و مردونگی !!

وقتی کسی می‌گه «من رو تو خیلی حساسم» اما در عمل یعنی: آزادی‌ات رو باید محدود کنم.

وقتی می‌گه «کسی نگات کنه نابودش می‌کنم» یعنی: حق انتخاب، دیده شدن و ارتباط رو ازت می‌گیرم.

وقتی می‌گه «تو فقط بشین خونه، من کار می‌کنم» یعنی: استقلال و هویتت رو ازت می‌گیرم.

وقتی از «غیرت» حرف می‌زنه، ولی منظورش کنترل و تهدید و خشمه، نه احترام.

وقتی به اسم «ناموس» حرف می‌زنه، ولی منظورش اینه که تو در "مالکیت" کسی هستی، نه یک انسان آزاد.
این‌ها ارزش نیستند، خطرند.
قشنگ حرف زدن نباید ما رو از زشتی پشتش غافل کنه.
حواسمون باشه که مرز عشق و اسارت خیلی نازکه.

#زن_زندگی_آزادی
#علیه_زنکشی
#غیرت_ناموس
#انقیاد
#رهایی_زن_رهایی_جامعه
#مردسالاری_ارتجاع

@zan_j

یادمان پنج زندانی سیاسی اعدام شده‌ در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹، روز سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ در بند زنان اوین برگزار شد

در همراهی با کارزار مدنی «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، زندانیان بند زنان اوین مراسمی به یاد پانزدهمین سالگرد اعدام پنج زندانی سیاسی برگزار کردند:
#فرزاد_کمانگر ، #شیرین_علم_هولی ، #علی_حیدریان ، #فرهاد_وکیلی و #مهدی_اسلامیان .
این یادمان در فضای هواخوری زندان و با خواندن بخش‌هایی از نامه‌های ماندگار فرزاد کمانگر آغاز شد؛ واژه‌هایی که پس از گذر سال‌ها، هنوز از امید، مهر، ایستادگی و عشق به مردم سخن می‌گویند.
در ادامه، زندانیان بیوگرافی و روایت مبارزات هر یک از جان‌باختگان ۱۹ اردیبهشت را برای حاضران قرائت کردند؛ روایت‌هایی که پرده از شرافت انسانی در برابر ماشین سرکوب برمی‌دارند.
در بخشی دیگر از مراسم، اشعاری در وصف مقاومت و مبارزه خوانده شد.
سپس، روایت‌هایی از هم‌بندیان سابق شیرین علم‌هولی خوانده شد.
پایان‌بخش این مراسم، خوانش دسته‌جمعی سرود ماندگار «خون ارغوان‌ها» بود.
این یادمان، ضمن ادای احترام به جان‌باختگان، فرصتی بود برای یادآوری آن‌که:
راه ازادی را نمی‌توان در بند کرد.

#نه_به_اعدام
@zan_j

پیام همبستگی ازسوی ابتکار مزوآمریکایی زنان مدافع حقوق بشر

آزادی شریفه و دیگر زندانیان سیاسی
یک مطالبه ی همگانی ست.
شبکه زنان مدافع حقوق بشر در منطقه مزوآمریکا، که حدود سه هزار مدافع حقوق بشر زن و سیصد سازمان از مکزیک، هندوراس، نیکاراگوئه، السالوادور و گواتمالا را گرد هم می‌آورد، امروز صدای خود را بلند می‌کند تا خواستار لغو فوری احکام اعدام سه زن مدافع حقوق بشر در ایران شود. ما خواستار آزادی فوری و تضمین امنیت پخشان عزیزی، وریشه مرادی و شریفه محمدی هستیم.

کمپین دفاع از شریفه محمدی تاکید میکند؛ حکم اعدام شریفه محمدی،پخشان عزیزی و وریشه مرادی باید فوراً لغو شود.
شریفه محمدی، فعال کارگری، تنها به دلیل فعالیت‌های صنفی و کارگری به اعدام محکوم شده است. پرونده ی این حکم ناعادلانه در حال حاضر جهت فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور بلاتکلیف مانده است. این روند طولانی، فشار روحی مضاعفی بر او و خانواده‌اش وارد کرده است.
امروز مبارزه برای ازادی شریفه و اعتراض به حکم اعدام او، دفاع از حق فعالیت مدنی و تشکل‌یابی است.

کمپین دفاع از شریفه محمدی
۱۸ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴
#freesharifeh
#آزادی_شریفه
🖥 تماس با ادمین تلگرام: @freesharifeh
توئیتر: https://x.com/freeSharifeh
اینستاگرام:www.instagram.com/free_sharifeh_mohammadi/
8 may 2025

Xor Azərbaycan

Sona Əslanova
Səndən mənə yar olmaz
کر آذربایجان

صونا اصلان اُوا
سندن منه یار اولماز

🍃در راه دیروز به فردا
زیر درختی فرود می آیم
در سایه اش
برای لحظه ای کوتاه از زندگی ام

اندیشه کنان به راه خویش
اندیشه کنان به مقصد خویش
اندیشه کنان به راهی
که پسِ پشت نهاده ام

اندیشه کنان
به تمامی آنچه در حاشیه‌ی راه
رسته است
آنچه شایسته‌ی تحسین است
نه بایسته‌ی تاراج شدن

آنچه شایسته‌ی عشق ورزیدن است
نه بایسته‌ی کج اندیشی

آنچه شایسته‌ی به جای ماندن
در خاطره است
نه بایسته به سرقت بردن.

در راه دیروز به فردا
زیر درخت زندگی ام فرود می آیم
در سایه اش،
برای لحظه ایی از فرصت ام.

«مارگوت بیکل»


🍃اجرایی ویژه و زیبا از مارش ترک اثر موتزارت با سازهای فانتزی بامبو

#مردم_متحد_شکست_نمی‌خورند
#علیه_اعدام
#علیه_سکوت
@zan_j

‍ «ایستاده جان دادن»
به یاد و خاطره معلم اعدامی

مقاوم و پرشکوه
به‌سان کوه
به‌سان شاهو

یادت گرامی
رفیق کوه و کمر

یادت گرامی
رفیق شعر و شاملو

یادت گرامی
رفیق کودکان محروم

گفته بودی
نسیم یادت را خواهد برد
از میان میله‌ها و بلندی حصار

حالا کودکان دیروز
زنان و مردان رنج‌کشیده‌ی امروز
برایَت دست تکان می‌دهند
برای نسیمی که
از لابه‌لای بلوط‌های شاهو می‌گذرد

وقتی می‌گویند
یادی ئەزیزت پیرۆز

یکی از نسیم می‌پرسد
گور بی‌نشانش کجاست؟
و نسیم تا اعماق قلبش نفوذ می‌کند

نامت جاوید
رها از بند
رفیق بی‌کفن!
فرزاد!

«یئلماز»

۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹، تلفن‌های اندرزگاه هفت زندان اوین قطع شد تا پیش از پایان هفته معلم، فرزاد را اعدام کنند. محبوبیت و بی‌گناهی فرزاد چنان بارز بود که زندان‌بان ناچار شد حکم را در سکوت اجرا کند؛ به همین دلیل تلفن‌ها را قطع کردند تا کسی از انتقال فرزاد و علی حیدریان برای اعدام باخبر نشود.

بجز فرزاد کمانگر و علی حیدریان، آن‌سوتر فرهاد وکیلی را از بند ۳۵۰ زندانیان سیاسی و شیرین علم‌هولی را از بند زنان فراخواندند و به همراه یک زندانی سیاسی دیگر به نام مهدی اسلامیان به دار آویختند.

فرزاد سحرگاه ۱۹ اردیبهشت اعدام شد، یعنی در آخرین روزِ هفته معلم. این اعدام پیامی بود برای آنان که تصور می‌کردند دوران دهه‌ی طلایی شصت به پایان رسیده است. در خرداد ۸۸، نئوخط‌امامی‌ها برای بازگرداندن نخست‌وزیر آن دوران به قدرت، مردم را به اعتراض فراخواندند. اما وقتی با هزینه روبرو شدند، مردم را تنها گذاشتند. نخست‌وزیر آن دوران، گویی تازه متوجه عمق فاجعه شده بود، اعدام ۱۹ اردیبهشت را محکوم کرد. اشتباه محاسبه‌اش این بود که فراموش کرده بود در دهه اعدام‌ها، خود نخست‌وزیر بوده است. با وجود این، او خط قرمز را رد کرده بود و مجازات شد.

اعدام پنج زندانی سیاسی، پیامی روشن پس از اعتراضات ۸۸ داشت: اگر سیستم بخواهد، هنوز قادر است به‌راحتی به دهه شصت بازگردد، حتی اگر آمران و دست‌اندرکاران آن دهه رنگ عوض کرده و لباس اصلاح‌طلبی پوشیده باشند.

امروز هم اعدام‌های دسته‌جمعی ادامه دارد. فقط در یک روز، چهارشنبه، پنج نفر را در قزل‌حصار اعدام کردند. کیفرخواست‌ها با اتهام بغی و محاربه روانه دادگاه می‌شود. در میان محکومان، زن و مرد، پیر و جوان، فعال سیاسی و کارگری به چشم می‌خورند که در صف اجرای حکم‌اند. اعدام، اصلی‌ترین ابزار سرکوب است. طبیعی است که در برابر آن باید مقاومت جانانه کرد. شکل‌گیری، گسترش و ادامه‌ی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با تمام محدودیت‌ها و خطرات از سوی زندانیان، مصداق بارز این مقاومت جانانه در برابر اعدام است.

پس از انتشار خبر اعدام، خانواده و دوستان اعدامی‌ها به اوین و سپس به بهشت زهرا مراجعه کردند تا نشانی بیابند. اما هرگز محل دفن را به دایه‌سلطنه، مادر فرزاد، و دیگر خانواده‌ها نگفتند. گویی حاکمیت می‌خواهد آشکارا بگوید که هنوز می‌تواند اعدام کند و جنازه را هم تحویل ندهد؛ قدرتش را به رخ می‌کشد.

اما هر جا سرکوب هست، مقاومت هم جاری و ساری است. مانند روایت اعدام فرزاد، او را پنهانی دفن کردند. اما همان‌گونه که فرزاد همیشه می‌گفت، نسیم، یادش را از اوین تا شاهو، و از شاهو تا سلیمانیه و روژاوا با خود برده است.

✍🏽 #جعفر_ابراهیمی
بازنویسی یادداشت اردیبهشت ۱۴۰۴
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
@kashowra

سونامی #زنکشی

زن‌کشی به یکی از تلخ‌ترین و دردناک‌ترین نمودهای خشونت ساختاری در ایران تبدیل شده است. تازه‌ترین قربانی، مبینا کندابی، مادر دو کودک اهل روستای باغو در #استان_گلستان، به دست همسرش و در برابر چشم شهروندان در پارک کردکوی به قتل رسید. جنایتی که بار دیگر نشان داد در فقدان قوانین مؤثر و بازدارنده، جان زنان همچنان بی‌پناه و در معرض خطر باقی مانده است.
زن‌کشی، تنها یک جنایت فردی نیست، بلکه ریشه در ساختارهای اجتماعی، فرهنگی و حقوقی دارد که زنان را در جایگاه فرودست و در حاشیه نگاه می‌دارند. قوانین موجود، نه تنها از زنان در برابر خشونت خانگی و اجتماعی حمایت کافی نمی‌کنند، بلکه در بسیاری موارد با نادیده گرفتن یا عادی‌سازی این خشونت‌ها، به تداوم آن دامن می‌زنند.
تا زمانی که حاکمیت قوانین حمایتی و پیشگیرانه را تدوین نکند عمل نکند، تا زمانی که فرهنگ مردسالارانه با سکوت و بی‌عملی نهادهای رسمی تقویت شود این فجایع ادامه دارد.
تنها با شکل‌گیری یک مبارزه سازمان‌یافته از سوی زنان ستمدیده است؛ مبارزه‌ای که بتواند بنیان‌های خشونت ساختاری و دولتی را در هم بشکند.
#رهایی_زنان_رهایی_جامعه
@zan_j

پیامک برای کنترل پوشش زنان❗️

گفتگو با سیمین کاظمی، پزشک و جامعه‌شناس

با توجه به اینکه پیامک های حجاب دوباره از سر گرفته شده، به نظرتون اولا چرا هیچ مسوولی تاکنون گردن نگرفته و دوما چه دردسر های جدیدی ایجاد کرده است؟

➖ کنترل دولتی پوشش زنان در این سالها حتی در میان اقشار مذهبی هم پذیرش اجتماعی ندارد. جامعه دیگر نمی پذیرد که با روش زیرنظر گرفتن و مجازات، حجاب زنان به شکل دلخواه حکومت در بیاید. همین فقدان پذیرش اجتماعی موجب می شود، هر اقدام کنترلی برای نظارت بر پوشش زنان، به حکومت چهره ای خشن و کنترلگر بدهد که در میان مسائل اجتماعی و سیاسی و اقتصادی متعدد بر حجاب زنان متمرکز شده است.  برای همین می‌بینیم در میان دستجات و گروههای موجود در حاکمیت در مورد حجاب اتفاق نظر وجود ندارد. این دو پارگی موجب شده بعضی بخش ها از امکانات و ابزارهایی برای کنترل زنان استفاده کنند که بخشهای دیگر با آن موافق نیستند و حتی اظهار بی اطلاعی می کنند. ارسال پیامک از سوی برخی دستگاهها نشان می دهد برخی از درون نظام حکمرانی هنوز درک نکرده اند که تقابل با خواست جامعه که مدارا است، می تواند موجب قطع امید کامل جامعه از اصلاح پذیری حکومت باشد؛ و این قطع امید اگر کامل باشد پیامدهایی مثل پیوند خوردن نارضایتی از کنترل زنان با سایر نارضایتی های اجتماعی و اقتصادی خواهد داشت که جامعه را در مقابل حکومت قرار می دهد.


پیامک حجاب واکنش های زیادی در افکار عمومی داشته، نظر شما چیست؟

➖ در نتایج چهارمین پیمایش ارزش ها و نگرش های ایرانیان مشخص شد که حجاب از نظر جامعه حالا یکی از شش مساله مهم کشور است و نسبت به قبل اهمیت خیلی زیادی یافته است. در واقع حجاب به دماسنج میزان مدارای حاکمیت با خواست جامعه تبدیل شده است. برای همین جامعه اخبار آن را با حساسیت دنبال می کند و هر اقدام سختگیرانه برای کنترل حجاب موجب برانگیختن خشم و نارضایتی جامعه از حکومت می‌شود.

آیا زنان با این پیامک ها عقب نشینی می کنند؟ 

➖این پیامکها تاثیری در برگرداندن حجاب به سر زنان نخواهد داشت. زنان قبلاً حجاب را در جایی که پلیس و دوربین و حجاب بان هم نبود حفظ می‌کردند، چون  به شکل هنجار درآمده بود. اما حالا جامعه تغییر کرده و ارزش‌ها و هنجارهای آن  هم عوض شده است در جامعه فعلی نداشتن روسری به‌عنوان شکستن هنجار تفسیر نمی‌شود و واکنش منفی به آن وجود ندارد. زنان به واکنش جامعه توجه می‌کنند و نه به پیامک و دوربین و مامور.

دو قطبی که در جامعه رخ داد چه پیامدهای منفی در آینده دارد؟

➖الان نمی توان گفت بر سر حجاب دو قطبی وجود دارد. حتی اگر اصرار به وجود دو قطب باشد، این دو قطب مساوی نیستند. یکی از دو قطب بسیار بزرگ و موثر است و قطب دیگر پیوسته در حال کوچک شدن است. قطب بزرگتر یعنی اکثریت جامعه مایلند که حجاب به عنوان امر شخصی شناسایی شود و به دور ار مداخله پلیس و کنترل حکومت باشد. این اتفاقی است که در سایر کشورهای اسلامی (غیر از حکومت طالبان) افتاده و  حجاب به عنوان یک امر فرهنگی شناخته می شود. مردم انتظار دارند که حکومت ایران هم حجاب زنان را به عنوان امر فرهنگی و انتخاب شخصی بپذیرد و به وظایف مهم و اصلی اش یعنی حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی مثل گرانی، تورم، بیکاری، کمبود، نابرابری های اجتماعی، فساد، تخریب محیط زیست و پیشگیری از فجایعی مثل بندرعباس و...

#نه_به_حجاب_اجباری
#زن_زندگی_آزادی
@zan_j

گزارش آزادی بیان در هفته ی گذشته 👇

شنبه ۱۳ اردیبهشت
ــ سازمان گزارش‌گران بدون‌مرز در تازه‌ترین گزارشِ «شاخص آزادی رسانه‌ها» ایران را یکی از سرکوب‌گرترین کشورها در زمینه‌ی فعالیت رسانه‌ها معرفی کرد و از میان ۱۸۰ کشور جهان در رده‌ی ۱۷۶ قرار داد.
ــ محمدباقر بختیار و محسن قشقایی‌زاده، فعالان سیاسی که در پی تجمع ۲۵ بهمن‌ماه سال گذشته (در اعتراض به تداوم حصر خانگی چهره‌های سیاسی) به اتهام «اجتماع و تبانی» هر یک به ۲ سال حبس محکوم شده بودند برای اجرای حکم به زندان اوین منتقل شدند.
ــ دادستان شهرستان تربت‌حیدریه اعلام کرد که ۴۰ تن از هواداران جریان «یمانی» در این شهرستان بازداشت شده یا تذکر گرفته‌اند.

یکشنبه ۱۴ اردیبهشت
ــ بیش از ۵۵۰ تن از نویسندگان، روزنامه‌نگاران، هنرمندان و معلمان با امضای بیانیه‌ای صدور حکم زندان برای چهار نویسنده و روزنامه‌نگار خوزستانی (فرامرز سه‌دهی، ماندانا صادقی، آرش قلعه‌گلاب و رضا محمدی) را محکوم کردند.
ــ محمد محمدی، اهل پیرانشهر، که به اتهام «همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام» به ۲ سال حبس محکوم شده است به زندان نقده منتقل شد.
دوشنبه ۱۵ اردیبهشت
ــ محکومیت ۵ سال و ۶ ماه حبس به اتهام «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «عضویت در گروه‌های مخالف نظام» برای ودود اسدی (فعال مدنی آذربایجانی محبوس در زندان اوین) در دادگاه تجدیدنظر استان گیلان عیناً تأیید شد.
ــ مطلب احمدیان، فعال سیاسی محبوس در زندان اوین، در اعتراض به جلوگیری مقامات زندان از دسترسی او به درمان‌های ضروری پزشکی اعتصاب غذا کرد.
ــ زرتشت احمدی‌راغب (فعال سیاسی محبوس در زندان قزل‌حصار کرج) برای تنبیه به سلول انفرادی منتقل شد.

سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت
ــ پیمان فرح‌آور، شاعر گیلانی محبوس در زندان لاکان رشت، به اتهام «بغی» و «محاربه» در دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شد.
ــ زندانیان شرکت‌کننده در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۴۱ زندان کشور با اعلام این‌که «حربه‌ی اعدام در دست استبداد از هر سلاحی خطرناک‌تر است» برای شصت‌وهفتمین هفته‌ی پیایی اعتصاب غذا کردند. شماری از خانواده‌های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام نیز هم‌زمان در این روز مقابل زندان اوین تجمع کردند.
ــ در پی انتشار مطلبی انتقادی در روزنامه‌ «هم‌میهن»، هیئت نظارت بر مطبوعات از تشکیل پرونده‌ی قضایی برای این رسانه و تذکر کتبی به مدیرمسئول آن خبر داد.

چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت
ــ روح‌اله زرین، روزنامه‌نگار ساکن قروه، با شکایت فرماندار این شهرستان به اتهام «افترا و نشر اکاذیب» به دادسرای انقلاب احضار شد.
ــ امید فراغت، روزنامه‌نگار ساکن کرج، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» در دادسرای این شهر بازپرسی و به قید کفالت آزاد شد.
ــ اکبر دانش سرارودی، فعال سیاسی ساکن اصفهان، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» در دادگاه انقلاب این شهر به ۳ سال حبس تعلیقی و مجازات‌های تکمیلی محکوم شد.
ــ میلاد ناصری، فعال سیاسی ساکن بوکان، که به اتهام «عضویت در احزاب مخالف نظام» به ۱۸ ماه حبس محکوم شده است به زندان این شهر منتقل شد.

پنج‌شنبه ۱۸ اردیبهشت
ــ اژدر پیری سازمانلو، سردبیر ماهنامه‌ی «پژوهش ملل»، که به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مقامات و مأموران» به یک سال حبس محکوم شده است برای تحمل حبس به زندان مرکزی کرج منتقل شد.
ــ محکومیت ۷ ماه و ۱۵روز حبس و یک سال تبعید به اتهام «تبلیغ علیه نظام» برای مهرداد مقیسه (فعال مدنی اهل سبزوار) در دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی عیناً تایید شد.
ــ محمد دانیالی، فعال مدنی اهل آبدانان، که در زندان مرکزی ایلام محبوس است در اعتراض به شرایط نگه‌داری‌اش در زندان اعتصاب غذا کرد.
ــ کانون صنفی معلمان ایران (تهران) با انتشار بیانیه‌ای در اعتراض به تداوم بازداشت چهار معلم (ولی‌ میرزاسیدی، احمد حیدری، حسین عبادیان و مهدی فراحی شاندیز) به دلیل شرکت در تجمعی مسالمت‌آمیز برای طرح خواسته‌های صنفی و معیشتی خود، خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط بازداشت‌شدگان شد.

جمعه ‍۱۹ اردیبهشت
ــ شماری از فعالان سیاسی و مدنی و عقیدتی در شهرهای اردبیل، ارومیه، اشنویه، بوکان، تبریز، رشت، زاهدان، سراوان و میرجاوه بدون ارائه‌ی حکم قضایی و مشخص‌بودن اتهام و مکان نگهداری بازداشت شدند و شماری از بازداشت‌شدگان پیشین از جمله اکبر باقری (زندان قزل‌حصار کرج)، ریحانه و رسول دارات (زندان تربت‌حیدریه) و جلال صدفی، قادر خرامان‌فر و سالار شمس‌ برهان (زندان مهاباد) هم‌چنان بلاتکلیف ماندند.

ــ شماری از زندانیان سیاسی از جمله پیمان فرح‌آور (زندان لاکان رشت)، مرضیه فارسی (زندان اوین)، رضا رمضان‌زاده (زندان تهران بزرگ) و مصطفی رمضانی (زندان قزل‌حصار کرج) با وجود نیاز به درمان تخصصی به مراکز درمانی خارج از زندان اعزام نشدند.
کانون نویسندگان ایران

#نان_کار_آزادی
#آزادی_بیان_اندیشه

@zan_j

کسی که چرایی برای زیستن داشته باشد،

از پسِ هر چگونه‌ای نیز بر می‌آید...

               
ویکتور فرانکل
انسان در جستجوی معنا

#مبارزه_زندگی_است
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد


@zan_j

از تأدیب نسوان تا معایب رجال: نگاهی به توصیه‌های اخلاق زناشویی در اواخر عصر قاجار

مریم دژمخوی

می‌توان تصور کرد که پرسش از زناشویی در عصر قاجار پرسشی مکرر بوده که نه‌تنها در ادبیات تعلیمی و اندرزنامه‌ها پیش کشیده می‌شد، بلکه موضوع اندیشه و تأمل زنان و مردان عادی آن روزگار نیز بود. درعین‌حال بیشتر کتاب‌ها و اسناد نوشتاری در این زمینه را مردان تولید کرده‌اند.

از عقاید‌النسای عصر صفوی گرفته تا آداب ملک و زن‌داری و تأدیب‌النسوان‌هایی که در دوران قاجار به رشتۀ تحریر درآمدند، همگی بازتاب دیدگاه‌های مردان و به‌ویژه نخبگان سیاسی و دینی در‌باب زناشویی و زنان شوهردار است.

خوشبختانه از عصر قاجار نوشته‌های زنان درخصوص زناشویی نیز در دست است. هرچند انقلاب مشروطه در شکوفایی ادبیات زنانه و دست به قلم شدن زنان نقشی اساسی داشت، نوشته‌های زنان در‌باب زناشویی به پیش از انقلاب مشروطه بازمی‌گردد.

پردۀ اول: دست از تأدیب زنان بردارید!

در عهد ناصری شکل جدیدی از ادبیات تعلیمی/تنبیهی در‌باب زنان سر برآورد. سرآمد این دسته از متون، کتابچه‌ای بود به نام تأدیب ‌النسوان از نویسنده‌ای ناشناس که در اوایل دهۀ ۱۸۸۰ ترسایی در تهران به چاپ رسید. هرچند بعدها روشن شد که نویسندۀ ناشناس به‌‌احتمال خانلر میرزا احتشام‌الدوله از نوادگان فتحعلی شاه بوده است. بسیاری بر این گمان‌اند که احتشام‌الدوله از بیم واکنش تند زنان نامش را در رساله‌اش فاش نکرد. به بیان افسانه نجم‌آبادی «تأدیب ‌النسوان رساله‌ای مردشیفته و زن‌ستیزانه است» (معایب ‌الرجال، ص ۸).

محور اصلی کتاب زناشویی و نقد «سلوک زنان» و شیوۀ شوهرداری آنان است. نویسنده امیدوار است که کتاب مطبوع نظر مردان افتد و در مکتب‌خانه‌ها به دختران تدریس شود. اشاره کردم که کتاب را باید شکلی دیگرگونه از ادبیات تعلیمی دانست، چرا‌که نویسنده در برخی بخش‌ها زنان فرنگی را به‌عنوان الگوی کامل مثال می‌زند و از زنان ایرانی می‌خواهد از آنان سرمشق بگیرند. تکه‌ای از متن را مرور می‌کنیم:

«‌فصل سوم در گله کردن است. زن باید هرگز از مرد گله نکند، هرچند صد ناملایم از مرد ببیند. گله، گله می‌آورد و اصل گله خنک است هر‌چند کمال گرمی در میان باشد. گله باعث کدورت می‌شود. زن و شوهر را از هم چه گله؟» (تأدیب ‌النسوان، ص ۵۳-۵۴).

متن به انتقاد از رفتار زنان بسنده نمی‌کند و حاوی دستورالعمل‌هایی است برای رفتار مناسب:

«‌لطافت و خوبی زن آن است که هنگام تکلم ملایمت دارد. نازک و ضعیف که گویا تازه از ناخوشی برخاسته با ناز تمام و قشنگی ما‌لا‌کلام سرانگشت حرکت بدهد، این‌طرف و آن‌طرف نگاه نکند، چشم برندارد و با‌ادب و شیرین و نمکین سخن محبت‌انگیز و کلمات شوق‌آمیز…» (همان، ص ۵۳).

چنان‌که گفته شد، انتقادات و دستورالعمل‌های احتشام‌الدوله خشم زنان را برانگیخت. بی‌بی ‌خانم استرآبادی زنی از طبقۀ اشراف بود که در یک مهمانی زنانه از تألیف این کتاب آگاهی یافت و به خواهش دوستانش جوابیه‌ای در رد تأدیب ‌النسوان نوشت.

به نظر بی‌بی ‌خانم، نویسندۀ تأدیب‌ النسوان «به مکر و حیل این کتاب را به طبع رسانیده و خود را ناصح نسوان وانموده که این بیچاره‌ها را به چاه اندازد. عجیب‌تر اینکه این نادان خود را تربیت‌شده و سیویلیزه می‌داند و خود را مقلد معلمین اروپ می‌انگارد. معلوم شد نیم‌ویلیزه هم نیست» (معایب ‌الرجال، ص۵۷).

نوشتۀ بی‌بی ‌خانم و روایتش از گفت‌وگوها در جمع‌ها و مهمانی‌های زنانه نشانگر این است که اگر‌چه مدارک نوشتاری نسبتاً کمتر و متأخرتری از زنان در اختیار داریم، موضوعاتی مانند عشق، زناشویی و نفس رابطۀ زن و مرد همواره از دغدغه‌های اصلی زنان بوده است و شیوه‌های مبارزه و احقاق حقوق خود را نیز داشته‌اند.

#تاریخ_زنان

ادامه مطلب

زندان اوین؛ محرومیت ۱۰ زندانی سیاسی زن از ملاقات حضوری به دلیل اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام

گزارش‌ها حاکی از آن است که در پی اعتراض جمعی از زندانیان سیاسی زن در بند زنان و بند چهار زندان اوین به اعدام حمید حسین‌نژاد حیدرانلو، زندانی سیاسی کُرد، و حمایت از پخشان عزیزی زندانی سیاسی محکوم به اعدام، مقامات زندان دست‌کم ۱۰ نفر از این زنان را به مدت یک ماه از ملاقات حضوری و کابینی محروم کردند.

این زندانیان روز چهارشنبه با سر دادن شعارهایی، خشم خود را از سرکوب و احکام اعدام علیه زندانیان سیاسی ابراز داشتند.

#پخشان_عزیزی، #مهوش_صیدال، #ناهیدخداجو، #اعظم_خضری، #معصومه_نساجی، #معصومه_عسکری، #سعید_قربانعلی، #سکینه_پروانه، #نرگس_منصوری و #حورانیکبخت از جمله زندانیانی هستند که از ملاقات محروم شدند.

#رهایی_زنان_رهایی_جامعه
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#اعدام_قتل_عمد_دولتی_است 

@zan_j

زنی زحمتکش, رنج دیده و مبارز از میان ما رفت.🥀

برای ناهید، رفیق جاودانه‌ام
چهل‌وپنج سال رفاقت، یعنی عمری با هم زیستن.
از نیمکت‌های مدرسه تا راهروهای تاریک زندان اوین،
از فریاد برای آزادی تا سکوت در برابر درد.
او عاشق زندگی بود؛
با دلی زخمی، اما با قامتی استوار و قلبی پر از مهر.
دختر شانزده‌ساله‌ای که زودتر از موعد وارد دنیای کار شد.
در سال شصت، سه سال زندان را تاب آورد
و پس از آزادی، زندگی‌ای را آغاز کرد
که در آن، دو سال خشونت روانی و جسمی را تحمل کرد.
نوزادش، ساعتی بیش زنده نماند از سو تغذیه در دوران بارداری جانش را از دست داد!
اما  ناهید دوباره برخاست.
کار کرد، خانه‌ای کوچک ساخت،
و جهانی از محبت در دلش پروراند.
عاشق طبیعت بود، عاشق انسان‌ها.

سالها کوهنوردی کرد از دماوند تا قله های بلند هیمالیا... بسیار سفر کرد و تجربه اندوخت.
سرطان آمد،
با همان وقار همیشگی‌اش جنگید برای ماندن
و در روز  هجدهم اردیبهشت،
در شصت‌ و یک سالگی ما را ترک کرد.
ناهید عزیز،
ای چراغ همیشه‌روشن خاطراتم،
یادت تا همیشه در قلبم خواهد ماند.

به یاد رفیقم ناهید فولادوند
🖍شکوه
متن ارسالی

#زن_زندگی_آزادی
@zan_j

محمدحسین فرحبخش، تهیه‌کننده حکومتی سینما، خواستار مجازات شلاق برای پنج زن سینماگر شده است.❗️
این زنان شجاع، ترانه علیدوستی، هانیه توسلی، سمیه میرشمسی، غزاله معتمد و مارال جیرانی، در قالب بیانیه‌ای که از سوی ۸۰۰ زن فعال سینمای ایران پشتیبانی شده، گام بلندی در مسیر افشای آزار جنسی و مقابله با خشونت ساختاری در سینمای ایران برداشته‌اند.
اظهارات فرحبخش که افشاگری علیه خشونت جنسی را به «اشاعه فحشا» تعبیر کرده، نه تنها توهینی آشکار به این زنان، بلکه حمله‌ای مستقیم به جنبش «زن، زندگی، آزادی» و تلاش‌های آگاه‌گرانه زنان در ایران است. این مواضع، بازتاب ترس عمیق ساختار مردسالار حاکم از آگاهی، جسارت و قیام زنانی‌ است که دیگر حاضر به سکوت در برابر ظلم و تبعیض نیستند.

#زن_زندگی_آزادی
#خشونت_علیه_زنان
#خشونت_جنسی_جنسیتی
@zan_j