مهمترین چیزدر روابط انسانی گفتگوست

با هم صحبت کنیم...
به یکدیگر توجه کنیم...
معنا و زیبایی زندگی در مراقبت و توجه به روابط شکل می گیره...
#دکتر_سیامک_مهجور

@zan_j

#داستانک

آدمی و گمان

مرد گمان می‌کرد که زن می‌داند.
زن گمان می‌کرد که مرد نمی‌داند.
بر پایه‌ی این گمان، زن می‌پنداشت که مرد خواهد فهمید و مرد نیز.
قرار در کافه‌ای در مرکز شهر.
مرد گمان می‌کرد که زن می‌داند کِی بیاید،
و زن می‌پنداشت که مرد می‌داند کجا بیاید.
چند ساعت بعد، راهشان از هم جدا بود و هر دو گمان می‌کردند که همه چیز خود به خود حل خواهد شد.

نویسنده: #آلن_رابرتز
مترجم: #میرحسین_میزائیان


داستان های کوتاه جهان...!
از کانال بهشت
@zan_j

هیچ کس نمی تواند ادعای مبارزه برای برکندن و الغاء مجازات اعدام را داشته باشد- بدون آنکه "عمیقاً خواستار #دگرگونی_سیستمی" گردد که "منشاء و منبع تغذیه جرم و جنایت در جامعه می باشد.

کارل مارکس
⭐
t.me/zan_j

شماری از #زندانیان_زن در قندهار ‹قصد ترک زندان را ندارند› – در زندان #قندهار کمتر از صد زن زندانی بسر می‌برند

فعالان حقوق بشر در ولایت جنونی قندهار گفته‌اند که شماری از زندانیان زن این ولایت پس از پایان دوران محکومیت‌شان، به دلیل نداشتن محلی برای زندگی در زندان مانده‌اند.
در زندان ولایت قندهار حدود سه هزار زندانی بسر می‌برند که کمتر از صد نفر آنان زنان هستند.
مسئولان زندان این ولایت نیز گفته‌اند که بعد از ختم دوران محکومیت زنان زندانی، آنان یک لحظه مسئولیت نگهداری این زنان را ندارند، اما به گفته او، این زنان به علت مشکلات یا اختلاف‌های خانوادگی نمی‌خواهند که «به خانه‌های شان برگردند».
در شماری از ولایت‌های افغانستان از جمله کابل برای حل این مشکل برای زنان «خانه امن» ایجاد شده است.
مامون درانی، خبرنگار بی‌بی‌سی با یکی از این زندانیانی که ۲۰ سال دارد صحبت کرده، خانمی که به جرم فرار از منزل محکوم شده است.
شماری از زندان بعد از دوران محکومیت شان هنوز در زنان باقی مانده اند.
این خانم جوان مدت محکومیتش تکمیل شده است ولی همچنان در زندان بسر می‌برد و مایل نیست که به خانه برگردد، خانه‌ای که به دلیل فرار از آنجا زندانی شده است.
او با بیان این که دوران محکومیت یک سال بود و اکنون به اتمام رسیده است، افزود: «من می‌خواهم با کسی بروم که با او عقد کرده‌ام و او نیز اکنون در زندان است.»
تنها معصومه نیست که قصد برگشت از زندان را به خانه ندارد. درچند ماه اخیر مسئولان زندان قندهار می‌گویند که به چندین قضیه مشابه برخورده‌اند.
🔻محمد یوسف، معاون زندان سرپوزه میگوید
، به دلیل اینکه خانه‌امن در قندهار وجود ندارد و زندانیان حاضر نیست با بستگان شرعی خود به خانه برگردند، آنها نیز نمی‌تواند این افراد را به کسی دیگری تحویل دهند.
این وضعیت محدود به قندهار نیست. فعالان حقوق بشر می‌گویند در ولایات همجوار مثل ارزگان، زابل و هلمند در جنوب افغانستان نیز شماری از زنان با طی مدت حبس شان به علت نبود محل مناسب برای زندگی بعد از دوران محکومیت در زندان نگهداری می‌شوند.
فخرالدین فایض، سرپرست دفتر کمیسیون مستقل حقوق بشر در ولایت قندهار باقی ماندن زندان را در زندان پس از تکمیل شدن مدت محکومیت‌شان «نقض حق بشری» تعریف می‌کند.
در شهر کابل شش خانه امن وجود دارند که در آن زنانی نگهداری می‌شوند که مجبور به فرار از خانه پدر و یا هم شوهر خود شده‌اند و یا اینکه نزدیکان آنان بعد از رهایی این خانم‌ها از زندان آماده نیستند آنها را بپذیرند.
https://t.me/zan_j/4580

اگر چه عمری

خواننده:غزل شاکری🍀

@zan_j

سلام!
روز خوبی داشته باشید...

ترانه

شِرلی بَسی – زندگی می گذرد
@zan_j

جدیدترین برآورد سازمان ملل نشان می دهد نابرابری درآمدی در ایران طی دو سال گذشته افزایش داشته و متوسط ضریب جینی ایران به ۳۸.۸ واحد رسیده است

مدیرکل مدارس و مراکز غیردولتی:

اعتراض بیش از ۴۰ درصد مدارس به شهریه مثبت ارزیابی شد و در هفته آینده رقم جدیدی بین ۵۰ تا ۳۰۰ هزار تومان به شهریه‌شان اضافه می‌شود.

خبرنگار امریکایی داره پیاز داغ طوفان رو زیاد می‌کنه در همون حال دو نفر خیلی سرخوش پشت سرش دارن راه می‌رن😊 #بین‌_المللی

🔴«نزدیک به ۴۰ درصد» زنانی که در جهان خودکشی می‌کنند هندی هستند.
@zan_j

#کاهش_قدرت_خرید_مردم

قدرت خرید؛
طرحی از اسد بیناخواهی
@zan_j

دعوت نسیم مرعشی نویسنده رمان های "پاییز فصل آخر سال است" و"هرس"از علاقمندان براي حضور در #جشنواره_قصه_گويي
براي ارسال آثار و كسب اطلاعات بيشتر به وب سايت كانون به آدرس www.kanoonfest.ir مراجعه كنيد.

زنان ۶۶ درصد از کار جهان را انجام میدهند
۵۰ درصد غذای جهان را تولید میکنند
اما تنها ۱۰ درصد درآمد
و ۱ درصد دارایی جهان را دارا هستند

منبع:آکسفام
@zan_j

ایسلند، اتریش و‌ دانمارک باکمترین دعوای خیابانی بعنوان صلح آمیزترین کشورجهان معرفی شدند
ایران با۶میلیون دعوای خیابانی درسال رتبه ۱۳۸
شد
#امنیت_اقتصادی = #امنیت_اجتماعی

#کمپین_زنان
#اتحاد_زنان

اولین کمپین در اعتراض به #آزار_جنسی در #محیط_کار چگونه شکل گرفت؟



هنوز هم شکستن سکوت در مورد آزار جنسی در محیط کار برای زنان خطرات زیادی همراه دارد و راه معقول و آسانی به نظر نمی‌رسد. اگر اظهارات کارگران اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم را در هرکجای جهان که بودند بخوانیم، برایمان امروزی و آشناست. کارگران زن انگلستان که در صنعت پنبه کار می‌کردند گفته‌اند: «اخیرا روالی به وجود آمده است که هر وقت زن جوانی در راهرو به‌تنهایی راه می‌رود، چراغ راهرو خاموش می‌شود. زنانی که چنین تجربه‌ای داشته‌اند می‌گویند که در تاریکی، دستی به دور کمر آن‌ها پیچیده و سپس اتفاقات بدتری افتاده است». این اتفاق برای بسیاری از زنان این کارخانه افتاده بود، بدون اینکه کسی حرفی از آن بزند. زنان حس می‌کردند چیزی علیه آنان در جریان است. اتفاقات این راهروی سیاه تاریخ متوقف نشد تا زمانی که سی‌ویک زن شکایت‌های خود را در مهر و موم‌های ۱۹۱۲ و ۱۹۱۳ به اتحادیه‌ بافندگان و ریسندگان بردند؛ شهادت آن‌ها در این زمینه، زنان دیگری را که به خاطر این آزارها در سال‌های گذشته کارخانه را ترک کرده بودند تشویق کرد که شکایت خود را مطرح کنند. این شکایت‌ها دابلیو تاوت، منشی مرد اتحادیه‌ بافندگان و ریسندگان را برانگیخت تا این موضوع را بیشتر بررسی کند و توجه رسانه‌ها و روحانیان را برای حمایت از این زنان کارگر جلب کند. این یکی از اولین کارزارهای جمعی زنان علیه آزار جنسی در محیط کار بود. هرچند متأسفانه مشخص نیست که این کارزار چقدر موفق بود، اما اظهارات تاوت، بعد از خواندن و پیگیری شکایت‌ها به‌طور عجیبی برای ما آشنا، زنده و امروزی است: «یک چیز که مرا متعجب کرده‌ است، تعداد کسانی است که در این مورد آگاهی دارند یا درباره‌ی این چیزها شنیده بودند.»
اردیبهشت
@zan_j

مرد در حال سقوط
ماجرای مشهورترین قربانی حادثه ۱۱ سپتامبر از زبان عکاس تصویر
#زیرنویس_فارسی

https://t.me/zan_j/4596

در ژاپن شمار افرادی که بیش از صد سال عمر می‌کنند رو به افزایش است. هم‌اکنون حدود ۷۰ هزار ژاپنی هستند که سن‌شان صد سال یا بالای صد سال است. راز طول عمر ژاپنی‌ها تغذیه سالم، طب پیشرفته و رشد آگاهی نسبت به سلامتی است.

ژاپن را می‌توان کشور صد سالگان نام نهاد. وزارت بهداشت و سلامتی ژاپن اعلام کرده است که هم اکنون در این کشور ۶۹ هزار و ۷۸۵ نفر زندگی می‌کنند که سن‌شان صد سال یا بیش از آن است. این اگرچه رکوردی جدید است اما چندان هم عجیب و غافلگیرکننده نیست.
دویچه وله

https://t.me/zan_j/4598

نصرالله دریابیگی (دبیر اجرایی خانه کارگر استان مازندران) در ارتباط با کارخانه نساجی مازندران دهه‌های اخیر تا به امروز طی کرده است، به خبرنگار ایلنا گفت:
مازندران یکی از واحدهای خوب و فعال قبل و بعد از انقلاب است. این کارخانه دارای یکی از واحدهای مختلفی مانند نساجی تلار، طبرستان و گونی‌بافی بوده است.
🔻در یک مقطعی در دوران هاشمی رفسنجانی مسئولان تصمیم گرفتند که با هماهنگی مقامات استانی در جهت بازسازی این واحد اقدام کنند.

وی ادامه داد: پس از رایزنی‌ها مختلف در شورای عالی کار مصوب شد که این واحد بازسازی شود و خطوط تولید برای تولید و اشتغال بیشتر هماهنگی پیدا کند.
🔻 این این واحد تولیدی در آن زمان ۱۸۰۰ کارگر در واحد نساجی مازندران (طبرستان) خود داشت. اما به علت سوءمدیریت بانک که در آن زمان سهامدار اصلی کارخانه شناخته می‌شد،
🔻 خشتی روی خشت قرار نگرفت و تنها کارگران قربانی شدند. در سال‌های گذشته با همان سیاست غلط کارخانه از بانک به یک سهامدار ترکیه‌ای تبار واگذار شد.
🔻دریابیگی با غیرکارآمد خواندن خصوصی‌سازی در روند اداره‌ی این شرکت گفت: در این روش کاملا غیرکارشناسی سهامدار ترکیه‌ای به علت بدهی‌های بالایی که به وجود آورد؛ دستگیر و زندانی شد. متاسفانه مسوولان وقت در این واگذاری هیچ گونه ضمانت‌نامه و وثیقه محکمی برای ایفای تعهدات کارفرما از این سهامدار ترکیه‌ای دریافت نکردند.
دریابیگی در توضیحات بیشتر افزود: زمانی که این سهامدار ترکیه‌ای زندانی شد، سهام اصلی کارخانه را به فرد دیگری منتقل کرد. سهامدار جدید براساس روایت‌ها سهام این کارخانه را درعوض طلبش از سهامدار ترکیه‌ای دریافت کرده است و از فروردین ماه ۹۵ در ایران زندگی نمی‌کند و تبعه آلمان به حساب می‌آید. 


🔻 تعداد کارگران در حال حاضر از ۷ هزار نفر بعد از انقلاب به۳۱۰ نفر رسیده‌(رقم ۳۰۰ نفر ؟) . سه کارخانه که با عنوان نساجی مازندران فعالیت می‌کردند؛ امروز تعطیل شده و زمین‌های بخش طبرستان تکه تکه به شهرداری واگذار شده است. فقط نساجی تِلار باقی مانده است. آن هم در شرایطی که مدیریت آن با هاله‌ای از ابهام مواجه است. 

🔻کارگران این کارخانه چهار ماه است که در این وضعیت اقتصادی کشور حقوق دریافت نکرده‌اند. برای تعیین مدیره و هیئت مدیره قانونی، دولت باید وارد شود و از حاکمیت خود استفاده کند نه اینکه چوب حراج به کارخانه بزنند و زمین‌های آن را تکه تکه بفروشند. در این استان اشتغال وجود ندارد و نساجی مازندران کارخانه‌ای بود که کل کارگران منطقه را تحت پوشش خود قرار داده بود.

توضیح عکس: مجسمه «زن بافنده» در کنار ویرانه‌های نساجی مازندران .مدتی قبل این مجسمه را کندند و بردند!

https://t.me/zan_j/4600
#زنان_مبارز_سوسیالیست

🔺کلارا زتکین (Clara Zetkin) یکی از اولین مبارزان حقوق برابر زنان است که نه تنها به عنوان سیاستمدار برجسته جنبش سوسیال دموکراسی، بلکه به عنوان یکی از چهره‌های رهبری جنبش زنان آلمان شناخته شده است.

گفته می شود که در مراسم خاکسپاری کلارا زتکین در مسکو، در بیستم ژوئن ۱۹۳۳ میلادی، بیش از ۶۰۰ هزار نفر شرکت کردند تا با این مبارز برجسته جنبش زنان وداع گویند. کلارا زتکین ۷۶ سال زندگی کرد و خاکستر جسد او در دیوار کرملین به خاک سپرده شد.

نیم‌نگاهی به زندگی کلارا زتکین
کلارا آیسنر دختر یک معلم روستایی از ایالت ساکسن آلمان بود که در خانواده‌ای مسیحی با نظرات انسان‌دوستانه بزرگ شد. در دوران تحصیل در آموزشگاه تربیت معلم در لایپزیک به عضویت حزب سوسیال دموکرات آلمان درآمد. به‌دنبال آشنایی با اوسیپ زتکین، انقلابی روس، در سال ۱۸۸۳ به همراه وی به پاریس رفت. کلارا، نام فامیل زتکین را برای خود برگزید، اگرچه هرگز رسما با اوسیپ ازدواج نکرد. او در پاریس به عنوان روزنامه‌نگار در نشریات کارگری فرانسوی و آلمانی مشغول به کار شد وهر دو پسر خود را در این شهر به‌دنیا آورد.

کلارا زتکین به عنوان نماینده سوسیال دموکرات‌های آلمان در دومین جلسه انترناسیونال سوسیالیستی در پاریس شرکت جست. سخنرانی او در این نشست باعث شد که او به عنوان مؤسس و یکی از رهبران برجسته جنبش زنان شناخته شود. کلارا گفت:
«همان گونه که کارگر توسط سرمایه‌دار به انقیاد کشیده می‌شود، زن نیز تا زمانی که از نظر اقتصادی مستقل نشده، در بند مرد باقی خواهند ماند.»

اولریکه ماستکیرشنینگ، میگوید
💥«کلارا زتکین پیش از هرچیز برای خواست استقلال اقتصادی زنان، برای حق داشتن شغل برای زنان مبارزه کرد. خواست او تنها حق شرکت در انتخابات برای زنان نبود، بلکه حق عدم وابستگی اقتصادی برای زنان را نیز مطرح کرد. به نظر زتکین از این طریق است که زنان می‌توانند با حقوق برابر در تصمیم‌گیری‌های سیاسی کشور نقش داشته باشند. این خواست امروزه نیز برای زنان مطرح است.»
کلارا بعد از درگذشت شریک زندگی‌اش در سال ۱۸۹۰، به همراه کودکانش از پاریس به اشتوتگارت آلمان بازگشت و در آنجا به عنوان نویسنده یک نشریه کارگری زنان به‌نام ”برابری” شروع به کار کرد. آشنایی‌اش با هنرمند نقاش، گئورگ فردریش زوندل به ازدواج با وی انجامید.

🌺کلارا زتکین نخستین زنی بود که به رهبری حزب سوسیال دموکرات آلمان رسید. در اولین جلسه کنفرانس بین‌المللی زنان سوسیالیست در اشتوتگارت او به عنوان منشی عالی حزب برگزیده شد.

🌸سه سال بعد، در ۲۷ آگوست سال ۱۹۱۰ دومین کنفرانس بین‌المللى زنان در کپنهاگ با شرکت ۱۰۰ شرکت‌کننده از هفده کشور جهان برگزارشد. در این کنفرانس، به پیشنهاد کلارا زتکین روز هشتم ماه مارس به عنوان روز زن، براى دفاع از حقوق زنان در مقابل تبعیضات مختلف و چند جانبه برگزیده شد.

خانم ماستکیرشنینگ می گوید که امروز هم شعارهای جنبش زنان از سوی کسان دیگر و با شکل دیگر ولی با همان محتوا مطرح می‌شوند :

«طبیعی است که امروزه زنان در آلمان در مقابل قانون دارای حقوقی برابر با مردان هستند. طبیعی است که آنان امکان مساوی شرکت در انتخابات را دارند و از نظر حقوقی تفاوتی میان مردان و زنان وجود ندارد اما در عمل و در محیط کار وضع به گونه‌ای دیگر است. مثلا در آلمان نمونه‌های بسیاری را می‌توان یافت که نشان می‌دهند زنان با کار برابر، حقوقی کمتر از مردان دریافت می‌کنند. یا به بحثی که امروزه در آلمان درباره امکاناتی برای والدین جوان در نگهداری از کودک و حفظ شغل خود در جریان است، توجه کنید که چه دلایلی از جناح محافظه‌کاران برای لزوم باقی ماندن زنان در خانه عنوان می شوند.»

مهم‌ترین خواست‌های زنان از سوی کلارا زتکین و مبارزان همراه او بدین گونه بیان شدند‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌:
لزوم تدوین قوانین حمایت‌کننده کار براى زنان؛ حق راى و شرکت در انتخابات؛ برابرى مزد با مردان در مقابل کار مساوى؛ هشت ساعت کار در روز؛ حمایت از مادر و کودک؛ مرخصی زایمان؛ حق داشتن تعطیلات و تعیین حداقل مزد.

💥یکی از نزدیک‌ترین دوستان کلارا، رزا لوکزامبورگ بود که با گروه جدا شده از حزب سوسیال دموکرات، حزب کمونیست آلمان را پایه‌ریزی کردند.

کلارا زتکین سومین جلسه بین‌المللی سوسیالیستی زنان را رهبری کرد. در سی‌ام ماه اوت ۱۹۳۲ زتکین در سن ۷۵ ساگی به عنوان نماینده مجلس و رئیس سنی پارلمان آلمان، اولین جلسه مجلس آلمان، رایشستاگ، را افتتاح کرد. چند ماه بعد بدنبال قدرت یافتن حزب فاشیستی ناسیونال سوسیالیست‌ها مجبور شد از آلمان بگریزد و به مسکو برود.

زندگی مملو از مبارزه کلارا زتکین در بیستم ماه ژوئن سال ۱۹۳۳ در همین شهر به پایان رسید
#سوسیال_فمینیسم
@zan_j

بمبئی 13 میلیون نفر جمعیت دارد و روزانه 7000 تن زباله و محتویات توالت تولید می کند. به همین دلیل است که به کارگران زیادی از جمله زنان بخاطر نیروی کار ارزن شان برای جمع آوری زباله نیاز دارد
@zan_j