#لغو_فوری_اعدام
#اعدام_قتل_عمد_دولتی_است

| Untitled - “Subjectivism ” Series - ilya Tahamtani - 40x30cm - Pen on Paper 2020
@zan_j

گزارشی از مریم لقائی و میترا فرصتی پور، شهروندان بهایی در زندان اوین

مریم لقائی و میترا فرصتی پور، شهروندان بهایی از اوایل مردادماه امسال دوران محکومیت خود را در بند زنان زندان اوین سپری می‌کنند.
میترا فرصتی پور و مریم لقائی شهروندان بهایی ساکن گیلاوند از توابع شهرستان دماوند به ترتیب در تاریخ ۲۹ و ۳۰ مهرماه ۹۸ توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند. در زمان بازداشت منزل آنان مورد تفتیش قرار گرفته و ماموران تعدادی از لوازم شخصی‌شان از جمله لپ‌تاپ‌ها، تلفن‌های همراه و دوربین عکاسی را ضبط کرده و با خود بردند. آنها نهایتا مدتی بعد پس از پایان مراحل بازجویی با تودیع قرار از زندان آزاد شدند.
میترا فرصتی پور و مریم لقائی چندی بعد توسط یکی از شعب دادگاه انقلاب از بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به ترتیب به ۱ سال حبس تعزیری و ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شدند.

#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#علیه_تبعیض
#نان_کار_آزادی_اداره_شورایی
@zan_j

فیلم مستند کوتاه "خانم"
حکایت فقر است و غم نان
حکایت زنان کولبر و دشواریهای زندگی
#کولبری_شغل_نیست
#نان_کار_آزادی_اداره_شورایی
@zan_j

‍ حکایت و روایت غم انگیز زنان کولبر نان آور و سرپرست خانوار در کردستان

این زنان از درد و دشواریهای کار کولبری و غارت و باج گیری نیروهای مسلح رژیم سخن می گویند.
کولبری شغل نیست غم نان است و نیروهای مسلح نان و جان آنها را نشانه میگیرند.

#زنان_کولبر
#زنان_سرپرست_خانواده

@zan_j

چرا آزار دیدگان تجاوز جنسی از آن حرف نمی‌زنند؟

🔸68% قربانیان تهاجم جنسی هیچوقت به پلیس گزارش نمی‌دهند.

🔸98% مجرمین جنسی حتی یک روز را هم در زندان سپری نمی‌کنند.

🔸چرا سالها طول می‌کشد تا قربانیان بتوانند با کسی صحبت کنند؟

🔸گزارش کردن تهاجم جنسی تصمیم شخصی و پیچیده‌ای است.

🔸سرزنش شدن، آشنایی قبلی با آزارگر، ترس، باور نشدن، مهم بودن شخص آزارگر، زنده شدن خاطرات بد در پیگیری فرایند قانونی، ابهام در طرح مسائل مربوط به سو استفاده جنسی، پیامدهای اجتماعی، بخشش و فراموشی از عوامل گزارش نشدن تجاوزهای جنسی است.

🔸پنج اقدام برای کمک به قربانیان: باورشان کنید، همدلانه از آنها حمایت کنید، سرزنش نکنید، مراکز کمک و حمایت را بشناسید و با فرزندانتان حرف بزنید.
#درمواجهه_با_آزارگران_جنسی_سکوت_نکنیم

@zan_j

#دنبال_گردن_برای_طنابشان_میگردند
#علیه_اعدام

ویدئو ۱۵ دقیقه


چه کرده‌اند!
چه کرده‌اند با این سرزمین!
تاوان شادکامی کیست این غراب؟
کز بال‌هایش گستره‌ی دود جابه‌جا می‌شود
و مردمک‌هایش می‌گردد
می‌گردد
می‌گردد
در خانه‌ی عذاب...

«محمد مختاری»
#سوسیالیسم_یا_بربریت
#نان_کار_آزادی_اداره_شورایی
@zan_j

🍃🍃

🔸 کاری زیبا و تحسین برانگیز

اینجا روستای #دینه_کوه در الموت شرقی استان قزوین است.
نام کوچه‌های این روستا را بر اساس نام مادربزرگ‌هایی که روزگاری در آن کوچه زندگی می‌کردند و امروز در قید حیات نیستند انتخاب کرده‌اند.

منبع کانال الفبا

@etehad_bazn

#هنر_پیشرو

دانش برای بورژوازی تا آنجا وجود دارد که بتواند از آن در راه استفاده کلان و تامین حوائج معدوی و روده و تقویت انرژی جنسی در شهوترانیها مفید واقع شود

خورده بورژوها
#ماکسیم_گورکی


نقاشی:قتل عام در کره 1951
اثر #پابلو_پیکاسو

#نان_کار_آزادی_
@zan_j

#آهنگ
شعر:سعید سلطانپور
«پاییز آمد»/1
آهنگ: فولکلور (روی ملودی ساری گلین)
اجرا: گروه کُر بهار/ ارکستر فیلارمونیک پاریس شرقی
@zan_j

🔻 این مفهوم امنیت در ایران است. که سپاه بتواند در امنیت کامل وتایید وزارت خارجه و سکوت سازمان صید و شیلات مجوز صید ترال به کشتیهای چینی بدهد. بعد ظریف در رسانه عادیسازی اش کند، سپاه انکارش کند و همین بازی شرم آور روزانه دهها صیاد را از کار بیکار کند. این همه در حالیست که به خاطر اپیدمی ویروس کرونا و مشکلات اقتصادی سخت تر شده در سال جاری بسیاری از صیادان ایرانی امکان کسب کمترین درآمد برای گذراندن زندگی را از دست داده اند.
ترالها مانند تانک فلزی غول آسایی در اعماق آب می‌رانند و هر چه سر راهشان است نابود میکنند و میروبند. از لاک‌پشت‌ها و مرجانها تا ماهیان و میوه ها و گیاهان دریایی غیر خوراکی.
از صفحه:اعظم بهرامی
#صید_ترال_را_ممنوع_کنید
#غارت_منابع_طبیعی
#بیکاری_فقر
#نان_کار_آزادی_اداره_شورایی
@zan_j

سهیل عربی، زندانی سیاسی، از دل زندان فشافویه درباره «تجمع زیاد زندانیان در محیط آلوده و پر از دود مواد مخدر و نبود امکانات بهداشتی و حتی آب آشامیدنی» در این زندان شهادت می‌دهد.

#زندان_فشافویه
#جان_زندانیان_در_خطر_است
#زنده_باد_جنبش_نان_کار_آزادی
@zan_j

🔴 ایرج حریرچی، معاون کل وزیر بهداشت، وضعیت سراسر ایران به لحاظ شیوع کرونا را قرمز اعلام کرد. حریرچی شمار بیماران بستری‌ شده روز پنج‌شنبه را ۱۰ درصد بیشتر از زمان اوج بیماری کوید-۱۹ در فروردین‌ماه گزارش کرد.

سوال : بازگشایی مدارس و برگزاری کلاسهای حضوری آیا معنایی جز #قتل_عمد کودکان و معلمان دارد؟؟؟

🔹 #کانال_صنفی_معلمان

@kasenfi

📌بخش‌هایی از «راهنمای سیاست‌های مواجهه با آزار در محیط کار»

✍برگردان: شقایق بهرامی و حسام حسین‌زاده

اطلاعات برای قربانیان

📍چگونه آزار را شناسایی کنیم؟

هر رفتار ناخوشایندی که شخصی را تخریب، تحقیر یا خجالت‌زده یا به او توهین کند.
آزار هر رفتاری است که شخصی را تخریب، تحقیر یا خجالت‌زده کند و فرد معقول باید بداند که این رفتار ناخوشایند است. این عمل شامل کنش‌ها (مثل لمس‌کردن و هل‌دادن)، اظهارنظرها (مثل شوخی و نام‌گذاری)، یا نمایش‌دادن (مثل استفاده از پوستر و کاریکاتور) می‌شود. آزار می‌تواند یک بار اتفاق بیفتد یا با گذشت زمان ادامه یابد. قانون حقوق بشر کانادا از کارمندان و مردمی که کالا و خدمات دریافت می‌کنند در مقابل آزارهای مرتبط با نژاد، ملیت یا قومیت، رنگ پوست، مذهب، سن، جنس، وضعیت تأهل، وضعیت خانوادگی، دگرتوانی [معلولیت]، محکومیت عفوشده[۴] یا گرایش جنسی محافظت می‌کند.

رفتار نامحترمانه که به‌عنوان آزار «شخصی» هم شناخته می‌شود در این سیاست موردتوجه قرار گرفته است. این دست رفتارها شامل رفتارهای ناخوشایندی می‌شوند که یک کارمند را تحقیر یا خجالت‌زده می‌کنند اما مبتنی بر یکی از زمینه‌های ممنوعه که در بالا ذکر شد نیستند.

📍آزار جنسی

آزار جنسی شامل رفتار رنج‌آور یا تحقیرآمیزی می‌شود که به جنسیت فرد مربوط است و همچنین رفتاری با ماهیت جنسی که محیط کار را ارعاب‌آمیز، خصمانه یا «مسموم» می‌کند، یا گذاشتن شرایط جنسیتی برای شغل یا فرصت‌های شغلی یک فرد. چند نمونۀ آن از این قرارند: بحث و پرسش دربارۀ زندگی جنسی فرد، لمس‌کردن فرد به‌شکلی جنسی، اظهارنظر دربارۀ جذابیت یا عدم جذابیت جنسی فرد، پافشاری بر درخواست ملاقات دوستانه یا رمانتیک پس از رد پیشنهاد، گفتن این به یک زن که باید در خانه باشد یا مناسب یک کار خاص نیست، نگاه‌کردن به کسی به‌شکلی وسوسه‌آمیز، نمایش‌دادن کاریکاتور یا پوستر با ماهیت جنسی، نوشتن نامه یا یادداشت وسوسه‌آمیز جنسی.

ادامه مطلب را در لینک زیر بخوانید:

https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30414&rhash=3ec4f87be6d7d1

#سکانس
شکنجه کردن زندانی و اعتراف به چیزی که هیچ اطلاعی از آن ندارد ،شیوه منسوخ شده در دنیا و رایج در جمهوری اسلامی است ...
#سناریو_نویسی_علیه_زندانی
#طراحی_سوخته
#جان_زندانیان_در_خطر_است
#نان_کار_آزادی_اداره_شورایی

فیلم:اشباح گویا
@zan_j

اعتصابات کارگران هفت تپه از سال ۱۳۸۵ شروع شد و در آبان سال ۱۳۸۷، کارگران توانستند تشکل مستقل خود (سندیکا) را تشکیل بدهند.

#اتحاد_اعتصاب
#نان_کار_آزادی
#شادی_رفاه_آبادی
#نابود_باد_استثمار_و_کار_مزدی


این دور از اعتصابات کارگران هفت تپه نه اولین اعتصاب و نه آخرین آنها خواهد بود.

این دور از اعتصابات کارگران هفت تپه موفقیت های بیشماری را بدست آورد و موفق شد خواسته و مطالبات کارگران را به بهترین شکل اعلام نماید، مطالباتی که خواست میلیونها کارگر و زحمتکش در این کشور است.

پیشروی کارگران با نمایندگان بیشمار که به هر شکل، هر کجا و با استفاده از هر تریبونی توانستند در عمل، مشکلات اصلی و سیاستهای که دلیل بر گرسنگی و سختی های بیشماری در زندگی اکثریت مردم است و بی اعتباری کل دستگاه را برای همگان نمایان تر کنند.
تریبون ها و رسانه های موجود در جامعه باید در اختیار همگان باشد و صدای کلیه مردم و نیازها آنها را منعکس کند و تامین امنیت همگان در همه زمینه ها را باید فراهم سازد، مکانهایی فراهم آید تا مورد استفاده برای تصمیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و ... باشد، تا بتواند به بهترین شکل منافع کل مردم را اداره و مدیریت کرد، اما متاسفانه تمام تریبون های موجود در دست تعدادی محدود، مانند یک خانواده برای تامین و تضمین منافع خود و حفظ مالکیت خصوصی و فردی قرار گرفته است و به فجعیترین شکل علیه مردم استفاده میشود.

حمایتهای بیشمار و همبستگی های بین المللی فراوان با مبارزه کارگران هفت تپه و دیگر بخشهای کارگری و نزدیکتر شدن کارگران و تشکل های مستقل و همصدا شدن با هم، گوشه ای از نمایش قدرت کارگران و مردم علیه زور، ستم، استثمار و تبعیض بوده و زمینه اتحاد سراسری کارگران، برای پیشرویها و پیروزیهای بیشتر پی ریزی شده است.

نزدیکی ها وتجربیات بیشتر و ارزشمند در این دوره نیز برای کارگران بدست آمده که با استفاده از آنها، دوره های بعدی موثرتر مبارزات خود را پیش خواهند برد.

توهم به حاکمان و مالکان و صاحبان سرمایه در کل به حاشیه رفته است و همچنین در این دوره نیز شکستن و صدمه زدن به اتحاد کارگران ناموفق بود و کارگران موفق شدند، با سازماندهی این دوره از اعتصابات را با شکوه ترین شکل به پیش ببرند و به جامعه نشان دادند که سیاست ها و برنامه ریزی های این حاکمان به نفع جامعه نیست و کاری در دستور برای بهتر شدن شرایط و اوضاع موجود در دست ندارند.

بار دیگر تاکیدی بر این شد که کارگران و متحدینش تنها با اتکا به نیروی خود باید اعتماد داشته باشند و رهایی از این اوضاع و شرایط غیر قابل تحمل را سازمانیافته، جمعی و مستقل میتوانند بدست آورند.

کارگران هفت تپه این دور نیز موفقیت های بیشماری نه تنها برای خود، بلکه برای دیگر بخشهای جنبش کارگری و دیگر زحمتکشان بدست آوردند، مبارزات و استقامت و پیگیری و یکصدایی کارگران هفت تپه، الگو و تجربه ای برای خواسته ها و مطالبات و کسب حق وحقوق گردید وکارگران نشان دادند که میتوانند اداره و سازماندهی اجتماعی را به خوبی به اجرا بگذارند.

همه کارگران و زحمتکشان و معترضین در سختترین شرایط صدای خود را رسا کردند و در مقابل زور و آزار، محکم ایستاده گی شد.
واقعیت این است که تا خواسته ها ومطالبات یک زندگی سالم و انسانی برقرار نشود، اعتراض و اعتصاب پا برجاست.
تغییر بنیادی این اوضاع میتواند آرامش برای همگان به همرا ه بیاورد.

کارگران و زحمتکشان در دور آتی در کارخانه ها، محل کار، خیابانها و هر گوشه و برزن این کشور متحدتر به مبارزه و اعتراض خود ادامه خواهند داد.

زنده باد کارگران هفت تپه

زنده باد اتحاد سراسری

زنده باد مبارزه طبقاتی کارگران علیه ستم، استثمار، تبعیض و نابرابری های نظام سرمایه داری.

ما برمیگردیم!

شنبه۲۹ شهریور ۱۳۹۹
سندیکای کارگران نیشکرهفت تپه


@syndica_7tape

🔻متخصصان اعصاب توضیح می‌دهند که چرا بسیاری از زن‌ها نمی‌توانند بگویند «بس کن!»

چرا زن‌ها هنگام آزار جنسی از واکنش باز می‌مانند؟

🖊 دی‌وان مک‌درموت
📝 ترجمه ساینا مقصودی

🔻همزمان که شنیدن روایت‌های آزار جنسی عمیقا دردناک است، دیدن کامنت‌هایی مانند این‌که «من که نمی‌فهمم، چرا زن مکان رو ترک نکرده؟» یا «اگر بمونی دیگه اسمش آزار جنسی نیست» حتی از روایت‌ها هم دردناک‌تر است. به عنوان یک روان‌درمان‌گر متخصص تروما می‌دانم که این حرف‌ها ربطی به حقیقت ندارند.
🔻دانش تروما
سیستم عصبی بدن دو حالت دارد. زمانی‌که شما آرامید و احساس امنیت می‌کنید، روی حالت «امن» هستید. در حالت امن، ذهن شما آرام است و قادرید به صورت کاملا عادی‌ اعمال روزانه‌تان را انجام دهید. اما زمانی که وارد حالت «ناامن» می‌شوید، ذهن شما شروع به خاموش کردن بخش‌های غیرضروری می‌کند. این بخشی از مکانیزم جنگ-گریز-فریز یا میخکوب شدن(Fight-Flight-Freeze)  است که به شما اجازه می‌دهد تا روی جان سالم به در بردن از تهدید تمرکز کنید...

در میدان بخوانید👇🏾
https://medn.me/ZnwXd

@zan_j

آرام باش
حوصله کن
آب‌های زودگذر
هیچ‌فصلی را نخواهند دید،
از ریگ‌های ته ِ جویبار شنیده‌ام.

مهم نیست که مرا
از ملاقات ماه و گفتگوی باران بازداشته‌اند
من برای رسیدن به آرامش
تنها به تکرار نام تو
بسنده خواهم کرد.

حالا آرام باش
همه‌چیز درست خواهد شد...

سید علی صالحی
#آزادی
#نان_کار_آزادی
#شادی_رفاه_عدالت_اجتماعی
با آرزوی تندرستی برای همه 🌺

@zan_j

به گزارش فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران، پنج تن از روزنامه‌نگاران و نویسندگان در شهرستان آبادان به نام های ماندانا صادقی، داریوش معمار، هدی کریمی صدر، کوروش کرم پور و سید حسن موسوی، به دادگاه کیفری استان خوزستان احضار شدند.
بر اساس این گزارش، این شهروندان از بابت اتهامات “فعالیت تبلیغی علیه نظام” و “توهین به رهبری” باید ظرف مدت ۱۰ روز از تاریخ صدور احضاریه، جهت حضور در جلسه دادرسی دادگاه مذکور اقدام کنند.
#روزنامه_نگاری_جرم_نیست
#آزادی_قلم
#زنده_باد_جنبش_نان_کار_آزادی
@zan_j

✅ برپایە گزارش رسیدە بە سازمان حقوق بشری هەنگاو، روز شنبە ٢٩ شهریور ٩٩ (١٩ سپتامبر ٢٠٢٠)، یک زن جوان اهل رومیە با هویت ” مریم اطمانی“ در اثر جراحات ناشی از سوختگی در یکی از مراکز درمانی شهر ارومیە جانباخت.


بە گفتە یک منبع مطلع، مریم اطمانی کە مادر دو فرزند نیز می باشد، هفتە گذشتە بە دلیل اختلافات خانوادگی توسط همسرش بە آتش کشیدە شدە و دچار ٩٠٪ سوختگی شدە بود.

همسر مریم اطمانی پس از بە آتش کشیدن وی متواری و تاکنون توسط نیروهای انتظامی بازداشت نشدە است.
#زن_کشی
#به_خشونت_علیه_زنان_پایان_دهید
#علیه_خشونت_ساختاری
@zan_j

#زیر_خط_فقر تو نان و پنیری خورده‌ای؟
کودکت را دست خالی سوی دکتر برده‌ای؟
زیر خط فقر در سرما شبی خوابیده‌ای؟
دست پینه بسته یک کارگر را دیده‌ای؟
زیر خط فقر از درماندگی خندیده‌ای؟
با شکست عزت نفست، مدام جنگیده‌ای؟

زیر خط فقر در سطل زباله گشته‌ای؟
با خجالت و نداری سوی خانه رفته‌ای؟

زیر خط فقر رخت کهنه‌ای پوشیده‌ای؟
جای خوابی بهتر از زاغه تو پیدا کرده‌ای؟
زیر خط فقر با فقر تفکر ساختی؟
زیر دست قلدرانت زندگی را باختی؟

چشم امید ز یاری خلایق بسته‌ای؟
حس نمودی از تضاد طبقاتی خسته‌ای؟

زیر خط فقر از پل خودکشی تو کرده‌ای؟
زیر دست کارفرما حس نمودی بَرده‌ای؟

چه خبر داری تو از احوال بچه‌های کار
کودکی که جای تحصیل می‌برد هر سوی بار
زیر خط فقر حسرت می‌خورند این بچه‌ها
نه غذایی و نه آبی و نه خوابی است ای خدا!

زیر خط فقر هر شب یک‌نفر باید گریست
ای خدا این همه نعمت های تو از آن کیست؟

آن کسی که پول را پارو کند در خانه‌اش؟
یا کسی که درد را یک دو کند در زاغه‌اش؟

زیر خط فقر اینجا صف کشیدند مردمان
هی اضافه می‌شود جمعیت محتاج نان

زیر خط فقر امشب یک‌نفر جان می‌دهد
زندگی نکبتش را سوت پایان می‌زند

«احمدرضا محمدی»
@zan_j

داغداران و دادخواهان

آنچه در چند دهه‌ی اخیر و به ویژه در ٤١ سال گذشته بر گرده‌ی مادران داغدار ایرانی روزبه‌روز سنگین‌تر شده و کمر آنان را خم کرده  به راستی که در قاب تصویر هریک از این مادران جای می‌گیرد: در قابِ تصویر مادر لطفی، مادر بهکیش، مادر ریاحی، مادر امیرشکاری، مادر میلانی، مادر طالبی، مادر قائدی، مادرآبکناری، مادر حسین‌پور، مادر سرحدی، مادر گل‌چوبیان، مادر هاشمی، مادر پنجه‌شاهی، مادر شریفی، مادر زینالی، مادر صالحی، مادر یوسفی، مادرشاهسوندی، …. مادرِ ندا، ریحانه، رامین، شهرام، لقمان، عجم،… و تمامی مادرانی که پیکر بی‌جان فرزندانشان را از زندان‌های شاه تحویل گرفتند تا هزاران مادری که از دهه‌ی ‌شصت  تا به امروز بر مرگ فرزندانشان مویه کردند و کمتر نامشان را شنیدیم، و آخر از همه، در قاب تصویر بهیه نامجو (مادر نوید افکاری) و به همراه آن، داغی تازه که با مرگ نوید بر جان او و مردم گذاشته شد.
 سخن از تصاویر زنانی است که نقشِ تمام سال‌های حکومتِ استثمار، تبعیض و گلوله را در قاب چهره خود جای داده‌اند. سخن از زنانی است که حتی نام و هویت خود را وامی‌گذارند، نامی جدید و هویتی جدید را برمی‌گزینند تا یاد و خاطره فرزندانشان را زنده نگه‌دارند و یا استواری و ماندگاری مبارزه آنان را نمایش دهند و حافظش باشند. سخن از «بهیه نامجو» است که اکنون «مادر نوید» است، خودِ نوید است. اگر «نوید» را بخوانند گویی او را خوانده‌اند. برمی‌گردد، نگاهتان می‌کند و ما در نگاه و برلبانش نوید را می‌بینیم که دلداری می‌دهد: «نگران نباشید، خیالتان راحت!» و این شهین  ‌ا‌ست که به زبانِ امیرارشد زیر گوش بهیه نامجو به نجوا می‌گوید: «ما گریه نمی‌کنیم، رخت سیاه نمی‌پوشیم؛ افسرده نمی‌شویم. در کنار هم هستیم تا روز دادخواهی..» و بهیه نامجو در کالبد «نوید» پیام او را درمی‌یابد.
وقتی از این زنان حرف می‌زنیم ، انسان‌هایی را می‌یابیم که بارها  از آمال، آرزوها، خواسته‌ها و اشتیاقات انسانی خود صرفنظر کردند و آن‌ها را به فراموشی سپردند. بار اول زمانی که نطفه‌ای را در رحم پرورش می‌دادند  و قرار بود «مادر» شوند، نقش همسری و مادری را بازی کنند، موجودی دیگر خلق کنند، مقدس باشند و «بهشت زیر پایشان»  باشد.  و بار دیگر زمانی که فرزند را از وجودش جدا کردند و به دنیای نیستی فرستادند. بار اول بخشی از وجودش را در قالب فرزند به دنیا بخشید، و بار دوم با از دست دادن فرزند آنچه را که از وجودش باقیمانده بود لبریز از فرزند کرد و دوباره او را به درونش فرا خواند تا زنده نگهش دارد و زنده بماند. گویی خود هویتی ندارد: با فرزندش به دنیا می‌آید و با مرگ فرزند در او می‌میرد....

...همه‌ی آنان یک شبه پیر می‌شوند، برصورتشان چروک می‌نشیند. موهای سپید گشته‌شان را نظاره می‌کنیم  و لب‌های معترضشان را که برخی به فریاد و برخی به نجوا،  تا آخر عمر همواره و همه جا با یک جمله گشوده می‌شود: «نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم».
 قطعا پدران، خواهران، برادران، همسران و فرزندان  هم داغ بر دل دارند و جگرشان سوخته است، قطعا آن‌ها هم مصیبت‌های چندگانه‌ای را به واسطه‌ی خویشاوند اعدامی بودن متحمل می‌شوند و… ولی  «مادران داغدار» در جهنمی می‌سوزند  که در ازای وعده‌ی  «بهشت مقدس» به آنان عرضه شده.
اما اکنون بسیاری از این زنان از بازی کردن نقش و هویت فرزندان خود فراتر رفته‌اند. و برای همیشه رابطه‌ی آنان با حاکمیت و همه قدرتمندان که توپ و گلوله و رسانه در اختیار دارند، از جنسی دیگر است. از جنس رابطه‌ی یوسف است با شکنجه‌گرش. از جنس رابطه‌ی ندا است با دشمن مردم. از جنس رابطه‌ی نوید است با جلادش . آن‌ها سال‌هاست به دادخواهی برخاسته‌اند.
فرق نمی‌کند این مادران بپاخاسته کجا زیسته‌اند، آرژانتین یا مکزیک، شیلی  یا ایران، دردشان و عزمششان یکی است.‌ کافی‌ست تصویری از فرزندانشان را روی سینه بفشارند و در کنار هم بایستند تا در یک لحظه‌ی شگفت  مرزها محو گردند و پرچم دادخواهی مشترکشان  به اهتزار درآید و افراشته گردد. اکنون زمانِ همدلی خواهرانه است. و این «دادخواهی» بالاخره «داد» این زنان را هم خواهد ستاند که نه تنها به عنوان زن، مادر، همسر و…  بلکه به عنوان مادر اعدامی ستم‌ها و محرومیت‌های بسیاری را تحمل کرده‌اند. 
بخشی از نوشته  زنان آرزم (آورد رهایی زنان و مردان)
٢٨ شهریور ١٣٩٩

منبع.تریبون زمانه
@zan_j