یک می امسال با هم بازداشت شدیم و پای در مسیری متفاوت گذاشتیم، تجربه زندان سالی متفاوت را برایمان رقم زد، سالی که در آن سراسر عهد و پیمان شدیم و یاد گرفتیم که چطور در کنار هم زندگی را تغییر دهیم.
زیست در زندان قرچک جنبه هایی از سرنوشت مشترک مان را با دیگر زنان مریی کرد و فهمیدیم که چطور زندگی مان پیشاپیش گره خورده است با آن هزار و دویست نفر.
اینبار یاد گرفتیم که قوی تر باشیم و راهی دراز در پیش داریم، من چند روز زودتر از ندا از اوین به زندان قرچک آمدم و در میان هزار و دویست نفر درگیر این بودم موقعیت جدیدم را بفهمم، اصلا نمیتوانستم غذا بخورم تا ندا آمد و او را که دیدم گویی به اندازه ده سال حرف داشتیم و بعد متوجه شدیم که در این لحظه تاریخی باید سخت بود و سخت تر شد...
از صفحه #عاطفه_رنگریز

#نان_کار_آزادی_اداره_شورایی
@zan_j

⚡️یک می امسال با هم بازداشت شدیم و پای در مسیری متفاوت گذاشتیم، تجربه زندان سالی متفاوت را برایمان رقم زد، سالی که در آن سراسر عهد و پیمان شدیم و یاد گرفتیم که چطور در کنار هم زندگی را تغییر دهیم.
زیست در زندان قرچک جنبه هایی از سرنوشت مشترک مان را با دیگر زنان مریی کرد و فهمیدیم که چطور زندگی مان پیشاپیش گره خورده است با آن هزار و دویست نفر.
اینبار یاد گرفتیم که قوی تر باشیم و راهی دراز در پیش داریم، من چند روز زودتر از ندا از اوین به زندان قرچک آمدم و در میان هزار و دویست نفر درگیر این بودم موقعیت جدیدم را بفهمم، اصلا نمیتوانستم غذا بخورم تا ندا آمد و او را که دیدم گویی به اندازه ده سال حرف داشتیم و بعد متوجه شدیم که در این لحظه تاریخی باید سخت بود و سخت تر شد... یادم میاید یکبار بازی تنگ ماهی را با جمع سی نفره انجام دادیم و پانتومیم ها نشانی بود از خود زنی، رفتار رئیس مابانه انتظامات و نوبت دادن بهداری عصرها توسط بهداشتیار... در پس هر خبر که از روزنامه اطلاعات میخواندیم و یا از تلویزیون به وقت ۲۰ و ۳۰ میدیدم درباره وقایع، موقعیت های بیرون و درون با هم صحبت میکردیم و دیدیم که پشت میله های زندان زندگی طور دیگری در جریان است.
زندان عمومی برایمان لحظه فشرده ایی از مسائل متفاوت بود: زنی که چک هایش برگشت خورده بود، زنی که به تن فروشی تن داده بود و حالا باید تاوان تن دادن اجباری اش را میداد، زنی در استانه هجده سالگی که هنوز از کودکی اش عبور نکرده بود به خاطر تبلیغات اینستاگرامی آنجا بود و هنوز درکی از عمل مجرمانه امروز نداشت و هزار مورد دیگر
و ما دیدیم که چگونه برخی بی پولی آنها را به اینجا کشانده بود و برخی دیگر جنسیت شان. فساد و فحشا، تن فروشی در خیابان کد دار و مانتوهای جلوباز و ... یا مادری و همسری سبب شده بود که او مواد بچه یا شوهرش را بر عهده بگیرد... خلاصه عهد بستیم که در برابر هر آنچه که قصد دارد ما را بشکند، مقاومت کنیم، حالا امروز همدیگر را دیدیم به یاد آوردیم تمام آن روزها را و تمام آن زن های زندانی را. به یاد آوردیم عهدمان را و به یاد آوردیم که عهدمان باید بماند تا فردایی که...

#عاطفه_رنگریز
#ندا_ناجی
#نان_کار_آزادی_اداره_شورایی
@zan_j

رمان صوتی
طاعون
اثر:آلبر کامو
قسمت سیزدهم

رمان صوتی
طاعون
اثر:آلبر کامو
قسمت چهاردهم

رمان صوتی
طاعون
اثر:آلبر کامو
قسمت پانزدهم

https://t.me/zan_j/4027

#زنان_مبارز


سی هشت سال گذشت🌺
بیاد #خواهران_کعبی؛ نسرین و شهلا که هر دو پرستار بودند. در ۷ شهریور ۱۳۵۹ به دستور حاکم شرع صادق خلخالی که آنها را به جرم مداوای «ضد انقلاب» در بیمارستان سقز، بدون هیچ دادگاهی متهم و اعدام شدند.

حکم اعدام خواهران کعبی همراه با گروهی دیگر در
تاریخ ۷ شهریور ۱۳۵۹ شبانه در پادگان سنندج صادر شد. دادگاهی تشکیل نشد و دفاعی نیز صورت نگرفت. در نزدیکی سحر و در ساعت ۴:۳۰ نیمه شب، حکم اعدام در همان پادگان به اجرا درآمد. در رابطه با صحنۀ اعدام خواهران کعبی، یکی از زندانیان حاضر در محل اعدام چنین نقل کرده است:
«زندانبان نسرین و خواهر بزرگترش شهلا را بدون هیج سؤال و جوابی از بند زندان بیرون می برد. دو خواهر با دستان بسته و در کنار هم پشت به دیوار می ایستند. پاسداری دو تکه پارچه سیاه رنگ را برای بستن چشمان این نفر می آورد. نسرین مخالفت می‌کند و چشم بند نمی‌خواهد. شهلا خواهر بزرگتر چشم‌بند را می پذیرد و در جواب خنده تحقیرآمیز پاسدار که «تو می‌ترسی، ها؟» می‌گوید البته که نه، فقط نمی‌خواهم شاهد مرگ خواهرم باشم. در این جا نسرین هم خواهان چشم‌بند می‌شود

محمود مهرنژاد

طرفِ ما شب نیست
چخماق‌ها کنارِ فتیله بی‌طاقتند.
خشمِ کوچه در مُشتِ توست
در لبانِ تو، شعرِ روشن صیقل می‌خورد
من تو را دوست می‌دارم، و شب از ظلمتِ خود وحشت می‌کند.

احمد شاملو

@zan_j

سلام!
هی يار، يار!
اينجا اگرچه گاه
گل به زمستان خسته ، خار ميشود..
اينجا اگر چه
روز
گاه چون شب تار ميشود..
اما
#بهار ميشود!...
@zan_j

https://t.me/iv?url=https%3A%2F%2Firanwire.com%2Ffa%2Fgood-news%2F37101&rhash=97782104fed07c


🔹زنان یک روستا در گیلان: ماسک و لباس می‌دوزیم، همدلی می‌تواند نجاتمان دهد

در بحبوحه اخبار ویرانگری که از چند برابر شدن آمار مبتلایان و قربانیان کرونا، وخامت وضعیت اپیدمی در گیلان، تلنبار شدن اجساد در قم، درگیری در محل‌های قرنطینه شده بر سر ورود و خروج به شهرها و نابسامانی اوضاع کشور به گوش می‌رسد بعضی تصویرها، صداها و خبرها مثل پرتو نوری در دل سیاهی و تاریکی است. مثل نسیم خنکی که می‌وزد و یک آن، یک لحظه باعث می‌شود تلخی‌ها، سیاهی‌ها و زشتی‌ها عقب بروند و تنها زیبایی و نور و روشنایی نمایان باشد.

اقدام زنان روستای «سده» از توابع بخش «کوچصفهان» شهرستان رشت در استان گیلان همان نور در دل سیاهی و ظلمت شیوع کرونا در گیلان است. زنانی که با همت آن‌ها حرکتی کوچکی آغاز شده و حالا می­رود به خبری خوش و حرکتی فراگیر بدل شود.
***
«ساناز مرادی»، زن جوانی است که در تهران تولیدی پوشاک داشته و در خیاطی مهارت دارد. او از مهرماه ۱۳۹۸ به توصیه پزشکان برای بهبود حال جسمی و روحی فرزند ۱۰ ساله‌اش به روستای سده در کوچصفهان مهاجرت کرده است: «پسرم مادرزادی مشکل هیپوفیز داشت و آب‌وهوای آلوده تهران، پارازیت­ها و مشکلات زندگی شهری او را خیلی اذیت می‌کرد. باعث می­شد فشار مغزش بالا برود و قرص‌های اعصاب مصرف کند. دکترش تجویز کرد که فقط رفتن از تهران به بهبود وضعیتش کمک خواهد کرد. پدر من در روستای سده یک ویلا داشت. دور از شهر... همین شد که ما مهاجرت کردیم و آمدیم اینجا.»

خانم مرادی پس از شیوع کرونا در گیلان تصمیم می‌گیرد به‌جای دست روی دست گذاشتن از مهارتش در امر دوزندگی استفاده کند و دست به کاری زند که غصه سرآید: «۱۴ روز پیش که این بحران پیش آمد من مقداری پارچه و ملزومات برای تهیه ماسک پارچه‌ای خریدم. مبلغی را پدرم در اختیارم گذاشت و با خانواده‌ام در منزلمان شروع کردیم به تولید ماسک.»
ایران وایر
گزارش مریم دهکردی

#همدلی_مردم

@zan_j

🔻 تعداد مبتلایان به کرونا در زندان مرکزی کرج به ۷ نفر رسید.
محل نگهداری مبتلایان سالن ۱۵ است. براساس این خبر سالن‌های ۱، ۱۵ و سالن ملاقات حضوری زندان مرکزی کرج به دستور معاونت بهداشت سازمان زندان‌ها به عنوان قرنطینه زندانیان مبتلا تعیین شده‌است.

#هر_خانه_یک_قرنطینه
#شرایط_عادی_نیست
@zan_j

❗️❗️مردم فرودست اما در مناطقی محروم با نگاه‌های نگران، کشان‌کشان از کنار هم رد می‌شوند، خبری از ماسک و دستکش و دغدغه‌های این‌چنینی نیست، آن‌ها نگرانِ «نان‌اند». در این محله‌ها، بقالی‌ها و میوه‌فروشی‌ها در نوری که به سختی سوسو می‌زند کرکره‌هاشان بالاست و مرد یا زنی دست به چانه روی چهارپایه‌ای در انتظار مشتری‌ست.
مشتری‌ها اما با جیب‌های خالی، به دنبال کارهای روزمزدی‌اند و یا توی سطل‌های زباله تا کمر خم شده‌اند بلکه «نان» بیافرینند.
می‌گویید «بنشینید خانه‌هاتان و بیرون نیایید» «آی مردم پس چرا رعایت نمی‌کنید؟؟؟»
فضاحت جملات این‌چنینی آن هم در این شرایط اقتصادی اسف‌بار برای همچین اقشاری، به قدری مسخره است که ارزش گوش دادن هم ندارد.
برای اینان چه فرق میکند که از کرونا بمیرند و یا در کنج خانه‌شان- در کنار نمِ دیوار و سقفِ نیمه‌ریخته و شیون‌های از سرِ گرسنگی‌ِ کودکانشان.؟

باور نمی‌کنید؟ کافی‌ست سری به محله‌های این‌چنینیِ شهرتان بزنید.

در چنین شرایطی حکومتها وظیفه شان
تامین نیازهای معیشتی و درمانی همه ی افراد جامعه است ، نه تهدید و اجبار!!!

#تامین_معیشت_مبارزه_با_کرونا

@Shbazneshasteganir

🔴روسای انجمن های علمی پزشکی خواستار برکناری نمکی و برعهده گرفتن ریاست ستاد کشوری کرونا توسط روحانی شدند

▪️رؤسای انجمن‌های علمی پزشکی به همراه اعضای هیات مدیره مجمع انجمنهای علمی گروه پزشکی در نامه‌ای به روسای سه قوه، خواستار برعهده گرفتن ریاست ستاد کشوری کرونا توسط رییس‌جمهور شدند.
در این نامه آمده است:

▪️«با سپاس از تلاش بی‌وقفه و شبانه‌روزی همه دست‌اندرکاران در کنترل اپیدمی کرونا به خصوص شخص وزیر محترم بهداشت درمان و آموزش پزشکی که خالصانه و شبانه‌روزی در این روزهای سخت تلاش می‌نمایند، جهت سامان یافتن بیشتر خدمات و انسجام و هماهنگی بیشتر و نتیجه‌گیری بهتر، این اقدامات به عمل آید.

▪️در شرایط بحرانی کنونی و با توجه به ابعاد در حال گسترش مسئله و نیاز به همکاری جدی همه دستگاه‌ها این ضرورت احساس می‌شود که ریاست محترم جمهور شخصاً و با کسب اختیارات لازم در مورد نیروهای مسلح ریاست و اداره ستاد کشوری مدیریت بیماری کرونا را بر عهده گیرند و وزارت بهداشت نیز با تأمین نیازها و حمایت‌های لازم به وظایف دشوار خود عمل نماید.»
#قرنطینه
#بحران_مدیریت
#مسئولین_بیکفایت
@zan_j

کدام وسایل شخصی آلوده تر هستند
#کرونا
@zan_j

صدای زنان بلند تر از حصار مردسالاری و سرکوب
#یاد_زنان_جانباخته_آبانماه_گرامی
@zan_j