ای زن
ای همرزم
ای یار و یاور
ای آزاده
ای انسان !
به روزت هشت مارش
سوگند یاد میکنم
که تا زنده ام
ذره ای از اهداف ات
که :
آزادی و برابری ست
و داشتن جامعه ای
عاری از زور و ظلم و
ستم و استثمار
عقب نشینی نکنم
و پراتیکم نشاندهنده افکارم باشد !
ای نیمه پنهان
ای نیمه جهان
تو به تنهائی
ز عشق
دنیائی !

شعر از :حسین مقدم
@zan_j

🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران:

سازنده‌ی این ویدئو، یک شب کامل در زمستان روی قله‌ی توچال ایستاده تا این تایم لپس فوق‌العاده را بگیرد.
@pishroshno1

گروهی از زنان پناهجو حاضر در منطقه حایل گذرگاه مرزی پازارکوله ادیرنه ترکیه که قصد رسیدن به اروپا را دارند، به مناسبت فرارسیدن هشتم مارس؛ روز جهانی زن دست به اعتراض زده و شعار «درها را باز کنید» سر دادند....
#روز_جهانی_زن_
#پناهجویی
@zan_j

روزتان خوب!

به آن هایی که دوستشان دارید
بی بهانه بگویید دوستت دارم
بگویید در این دنیای شلوغ
سنجاقشان کرده اید به دلتان
بگویید گاهی فرصت با هم بودنمان
کوتاه تر از عمر شکوفه هاست
شما بگویید،حتی اگر نشنوند…

@zan_j

پوستر روز جهانى زن در گرجستان

مناسبتها حقايق را عوض نميكنند.
از هر هفت زن يك نفر قربانى خشونت خانگيست. .
از شورش
@zan_j

خانواده های زندانیان سیاسی ضمن ابراز شدید نگرانی از سلامت عزیزانشان تصمیم دارند که هر روز به محل دادیاری ناظر بر زندان مراجعه کنند و از خانواده دیگر زندانیان هم میخواهند تا به آنها ملحق گردند.

سلامت جانی زندانیان در خطر است و مسئولیت آن تماماً به عهده حکومت است و نهادهای مسئول باید سریعاً در راستای اعطای مرخصی به زندانیان اقدام نمایند.
#زندانیان_در_معرض_خطر_جدی_ ویروس_کرونا
@zan_j

زیرکانه ترین راه برای تسلط بر هر جامعه ایی تحقیر و محدود کردن زنان آن جامعه است
زیرا زنان اسیر هرگز قادر نخواهند بود
انسانهایی آگاه و آزادی خواه پرورش دهند...

✍ #سیمون_دوبووار
#نان_کار_آزادی_
#صلح_رفاه_آبادی
@zan_j

https://t.me/iv?url=https%3A%2F%2Firanwire.com%2Ffa%2Fgood-news%2F37101&rhash=97782104fed07c


🔹زنان یک روستا در گیلان: ماسک و لباس می‌دوزیم، همدلی می‌تواند نجاتمان دهد

در بحبوحه اخبار ویرانگری که از چند برابر شدن آمار مبتلایان و قربانیان کرونا، وخامت وضعیت اپیدمی در گیلان، تلنبار شدن اجساد در قم، درگیری در محل‌های قرنطینه شده بر سر ورود و خروج به شهرها و نابسامانی اوضاع کشور به گوش می‌رسد بعضی تصویرها، صداها و خبرها مثل پرتو نوری در دل سیاهی و تاریکی است. مثل نسیم خنکی که می‌وزد و یک آن، یک لحظه باعث می‌شود تلخی‌ها، سیاهی‌ها و زشتی‌ها عقب بروند و تنها زیبایی و نور و روشنایی نمایان باشد.

اقدام زنان روستای «سده» از توابع بخش «کوچصفهان» شهرستان رشت در استان گیلان همان نور در دل سیاهی و ظلمت شیوع کرونا در گیلان است. زنانی که با همت آن‌ها حرکتی کوچکی آغاز شده و حالا می­رود به خبری خوش و حرکتی فراگیر بدل شود.
***
«ساناز مرادی»، زن جوانی است که در تهران تولیدی پوشاک داشته و در خیاطی مهارت دارد. او از مهرماه ۱۳۹۸ به توصیه پزشکان برای بهبود حال جسمی و روحی فرزند ۱۰ ساله‌اش به روستای سده در کوچصفهان مهاجرت کرده است: «پسرم مادرزادی مشکل هیپوفیز داشت و آب‌وهوای آلوده تهران، پارازیت­ها و مشکلات زندگی شهری او را خیلی اذیت می‌کرد. باعث می­شد فشار مغزش بالا برود و قرص‌های اعصاب مصرف کند. دکترش تجویز کرد که فقط رفتن از تهران به بهبود وضعیتش کمک خواهد کرد. پدر من در روستای سده یک ویلا داشت. دور از شهر... همین شد که ما مهاجرت کردیم و آمدیم اینجا.»

خانم مرادی پس از شیوع کرونا در گیلان تصمیم می‌گیرد به‌جای دست روی دست گذاشتن از مهارتش در امر دوزندگی استفاده کند و دست به کاری زند که غصه سرآید: «۱۴ روز پیش که این بحران پیش آمد من مقداری پارچه و ملزومات برای تهیه ماسک پارچه‌ای خریدم. مبلغی را پدرم در اختیارم گذاشت و با خانواده‌ام در منزلمان شروع کردیم به تولید ماسک.»
ایران وایر
گزارش مریم دهکردی

#همدلی_مردم

@zan_j

«خودتان قضاوت کنید، من مثل ۱۰ سال پیش، تن سالمی ندارم و کلیدهای زندان مرا صیقل داده‌اند. وقتی شکنجه‌گران مرا شکنجه میکردند، تنها چیزی که برایم مانده بود فکر و اعتقادم بود و امیدی که به زنان مبارز و آینده داشتم. ای ستمگران، نظاره‌ گر بودید و هستید، دیدید که نمیشود با قتل‌‌عام، شکنجه و زندانی کردن ما زنان، جلوی حق خواهی ما را بگیرید. وقتی یک زنْ جوهرش با آزادی سرشته شده باشد، هیچ ظلم و زوری نمیتواند او را به زانو در بیاورد»

[http://bidarzani.com/29726](http://bidarzani.com/29726)

مخالفت با مرخصی زینب جلالیان

تصفیه حساب سیاسی با استفاده از «کرونا»؛ مخالفت با درخواست مرخصی زینب جلالیان و تداوم حبس زندانیان سیاسی با وجود خطر کرونا!


«خودتان قضاوت کنید، من مثل ۱۰ سال پیش، تن سالمی ندارم و کلیدهای زندان مرا صیقل داده‌اند. وقتی شکنجه‌گران مرا شکنجه می‌کردند، تنها چیزی که برایم مانده بود فکر و اعتقادم بود و امیدی که به زنان مبارز و آینده داشتم. ای ستمگران، نظاره‌گر بودید و هستید، دیدید که نمی‌شود با قتل‌‌عام، شکنجه و زندانی کردن ما زنان، جلوی حق‌خواهی ما را بگیرید. وقتی یک زنْ جوهرش با آزادی سرشته شده باشد، هیچ ظلم و زوری نمی‌تواند او را به زانو در بیاورد».

 
🔻سخنان بالا، بخشی از نامه‌ی «زینب جلالیان»، تنها زندانی سیاسی زن محکوم به حبس ابد، در زندان خوی است که به مناسبت ۸ مارس گذشته به نگارش درآورد. روند پرونده‌سازی‌های امنیتی، ممانعت سازمان امور زندان‌ها و وزارت اطلاعات از حق دریافت مرخصی او طی ۱۲ سال گذشته و محرومیت وی از حق دسترسی به درمان، وضعیت جسمی، بینایی و جان زینب جلالیان را سال‌هاست که در معرض خطر قرار داده است.
#کرونا_ سلامتی_زندانیان_را_تهدید_میکند


@zan_j